Nasıl bahtiyar altımızda yer, üstümüzde gök
Sanki soyunup
Biraz güzel kaya, biraz hoyrat bulut giyinmişiz.
Bana gelince, ben bir umutsuzluk içinde yuvarlanıyorum. Nereye gitsem, ne yapsam?
Reklam
Masmavi gökyüzünü dörtgenlere bölen kurşuni pencere demirlerinde sabah güneşi, incecik sarı çizgilerle parlıyordu. Yüreğini apansız yaşama sevinci kavradı, derisini ürperterek bütün gövdesine yayıldı. Yaşama sevinci fukara, aptal bir sevinçti ama, hiçbir engelin durduramadığı kadar güçlüydü. Bayram geceleri keyifli delikanlıların sokaklarda bağıra çağıra söyledikleri açık saçık türkülere benziyordu.
Ulak mı
Rüzgâr mı yüzümüzü büyüten serinlik
Hangi sabahın boş kızıllığı
Hangi sıradan günün mucizeye saplı hançeriyiz.
Yok benzerin seni sevdim seveli.
Bırak yatırayım seni sarı çelenkler içine.
Kim yazar adını dumandan harflerle
güney yıldızlarının arasına?
‘Heder oldu ömrün yazı, baharı
Şimdi dağlar sarı, ovalar sarı
Tarlamda büyüdü ayrık otları
Börtüye böceği anlatamadım’
Reklam
Reklam