Batı'nın çıkar ve sömürü üzerine inşa ettiği bir terakkiye elbette manidir İslam!
Böyle bir terakki de İslam'a manidir.
“Sömürü sözcüğünü her kim ağzına alırsa, hemen, derhal öldürülecektir.”
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dostluk, çağımızda çoğu zaman hafifleyen bir şeye dönüşüyor: beğeniler, kısa mesajlar, emojilerle geçiştirilen hal hatırlar. Oysa dostluk, birlikte zamanın ağırlığını taşıyabilme sanatıdır. Mevcudiyetin radikalliği burada ortaya çıkar. Arkadaşlarla bir kafede buluştuğunuzda masanın ortasına küçük bir oyun koymayı deneyin: herkes telefonunu sessize alıp masaya bıraksın; sohbete ilk dayanamayıp telefonuna uzanan hesabı ödesin.
Eğlenceli görünür; arkasında net bir cümle durur: “Şu an burada birlikte yarattığımız an, herhangi bir bildirimden daha değerli.” Arkadaşlarımıza, onların fotoğraflarını “beğenmekten” fazlasını borçluyuz. Dertlerini dinlemek, başarılarını sahiden kutlamak, zor zamanlarında fiziksel olarak yanlarında olmak. Bunların hepsi “eşlik etme” sanatının parçalarıdır. Sömürü Bakışı'nın yüzeyselliğine karşı Bağlantı Bakışı'nın sıcaklığını ve derinliğini korumak bazen en sessiz direniş biçimi olur.
Kendi kendini sömürü başkasının sömürüsünden çok daha verimlidir, çünkü bir özgürlük duygusu eşliğinde iş görür. Bu sayede, tahakkümsüz sömürü mümkün olur.
