Kitap sevgisi diye bir sevgi vardır sanırım.
Ana sevgisi, kardeş sevgisi, yar sevgisi gibi bir sevgi.
Bu sevgi insanın içinde doğuştan mıdır?
Yoksa sonradan m uyanır?
Bunu bilmiyorum.
Daha doğrusu ben şöyle inanıyorum:
Kitap sevgisi de bütün öbür sevgiler gibi doğuştan vardır; ama uyuyordur.
Onun, zamanı gelince uyandırılması gerekir.
Kitap sevgisinin bende nasıl uyandığını düşünüp bu kanıya varıyorum.
"Sorarlarsa, 'Ne iş yaptın bu dünyada?' diye, rahatça verebilirim yanıtını: Yalnız kaldım. Kalabildim! Altı milyar insanın arasında doğdum. Ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından..."