içinde yaşadığımız dünyaya ait nesnelerin kalbimizde ve zihnimizde ne kadar az yer tutabildiğini görmek, ne zaman olursa olsun, hangi koşulda olursa olsun, tuhaf değil mi? zora düştüğümüzde keyiflenmek, neşelendiğimizde paylaşmak için doğaya dönüşümüz yalnızca kitaplardadır.
gözün görebildiği en yüksek, en büyük dağ silsilesinin kaderi yerle yeksan olmaktır. saf yüreklerde hissedilen, insana özgü en küçük duygunun payına ise ölümsüzlük düşer.