Pusula
@theoverthinker
İflah Olmaz Bir ASOSYALİM : Yaşamak zorunda bırakıldığım bu son derce garip gerçek dışı dünya sanki hasta bir beynin ürünü kötü bir fantezi.
Özetle logo terapi bize ne anlatır?
.İnsan, hayatına anlam katma gücüne sahiptir.
.Acı ve zorluklar bile bir anlam taşıyabilir.
.İnsan, hangi şartlar altında olursa olsun nasıl tepki vereceğini seçebilir.
.Mutluluk doğrudan amaç olmamalıdır, anlam bulmanın bir sonucu olarak ortaya çıkar.
Frankl'a göre ruhsal anlamda bir dengeye gelmek tehlikeli sonuçlar doğurabilir. İnsanın gerçekte ihtiyacı olduğu durum gerilimsiz bir yaşam sürmek değildir, uğruna çaba gösterebileceği bir hedef seçmesi ve özgür seçimleri doğrultusunda mücadele etmesidir.
Modern insan kendisinden gerekenden daha az şey talep edilmesiyle, daha fazla şey talep edilmesine kıyasla daha büyük bir tehlikeler altındadır. Çünkü ihtiyaç duyduğu şey pasif bir durağanlık değil, anlam tatmini yaratırken ortaya çıkan zorluğun gerilimdir. Bu gerilim zihinsel sağlık için gereklidir. Nihai hedef gerilimin yok edilmesi olmamalıdır, bunun yerine anlam çağrısına kulak verilmelidir.
Psikanaliz, geçmişteki travmaların bugün üzerinde etkilerine yoğunlaşırken, logo terapiye göre ruhsal sıkıntıların nedeni anlam yitimidir. Bu da kişinin bir anlam bulmasıyla aşılabilir. Yine psikanalize göre geçmiş, yaşantıların ve bilinçdışı dürtülerin belirlediğinden daha fazlası değildir.
Logoterapi, sadece varlık ile değil anlam ile de ilgilenir. Zemininde bir görü yatar ve bir yaşam felsefesi önerir. Logoterapinin insan kavramı üç sacayağı üzerine kurulur:
1. Özgür İrade
2. Anlam İstenci
3. Hayatın Anlamı
Bunlara karşıt olan 3 yaklaşım ise:
1. Pan-determinizm
2. İndirgemecilik
3. Homeostaz (Denge) teorisi
Pan-determinizm, insanın koşulları içinde belirlenmiş bir varlık olduğu iddiasındadır ancak kamp deneyimlerinden yola çıkarak Frankl, insanın her türlü koşulda tutumunu belirleme özgürlüğüne sahip olduğunu söyler. Evet, elbette koşullar yok sayılamaz ama insan, vicdanıyla eylemlerini değerlendirip yargılayarak kendini aşabilir.
Frankl, gerçek anlamda güçlü ve dirençli insanların, sahip oldukları gücü başkalarını ezmek için değil, onlara yardım etmek için kullandığını söyler. Kamp yaşamında bazı insanların, her şeylerini kaybettikten sonra bile iyilik ve merhamet göstermeye devam ettiğini aktarır.
Ona göre bu, insanın en zor koşullarda bile ahlaki seçim yapabilme özgürlüğüne sahip olduğunun kanıtıdır. Bu yüzden Frakl, aşağılık kompleksinden doğan acımasızlığı insan doğasının kaçınılmaz bir sonucu değil, bireyin içsel kararanlarının bir yansıması olarak görür.