Bence önemli olan yaşamakta olduğumuz zaman. Çığırından çıkmış görünümündeki kargaşaya “nasıl” katıldığımızı idrak edebilmek ve bize olumsuz gelen olgulara “rağmen kendimizi varedebilme” yolunda uğraş vermek.
İşitilen şey, görülen şeyden daha dehşet verici olabiliyor sanki. Sadece sözcükler ölüm gerçeğini kesinleştirebilir. Biri 'o öldü' demediği sürece hala umut vardır.