Herkes çok nazlı olmuştu. Dişleri çekilmeden önce iğne yapılsın istiyorlar; uyuyamadıklarında hemen uyku hapı alıyorlar, rahat koltuklar, minderler istiyorlar; kızlar vücut hatlarının ortaya çıkmasını umursamıyorlar; hatta onunla da kalmayıp yazın sahilde yarı çıplak uzanıyorlardı.
Geceleri ise - uykuya dalmadan önceki anlarda- fikirler beynimin içinde havai fişekler gibi infilak ediyor.
Çoğu insan hayatı bir rüya gibi, düşünmeksizin tüketir. Farkındalık ise, rüyanın tam ortasında aniden uyanıp, sahnenin arkasındaki acıımasız mekanizmayı bütünüyle çıplak görmektir.
Kendimi bütün ruhumla unutmanın uykusuna bırakmak istiyordum unutmam mümkün olsaydı unutmak sürekli olsaydı gözlerim kapansa da azar azar uykunun ötesine mutlak hiçliğe gömüle bilseydim varlığımı artık hissedemez olacağım noktaya Varsaydım bir mürekkep damlasında bir musiki ahenginnde ya da renkli bir ışığında erir giderdim ve sonunda dalgalar ve şekiller öyle büyürlerdi ki hissedilmezsin içinde silinir yok olurlardı o zaman dileğimle kavuşurdum.
