s
@zeytinvenar
ᶰᵒ ᵖᵃˢᵗ ᶰᵒ ᶠᵘᵗᵘʳᵉ ᵒᶰˡʸ ᵗᵒᵈᵃʸ
42 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Koca bir kayıt deposu, büyük bir bilinç, seyir halinde bir izleyendi. O an farkındalık bana şunu fısıldadı: O bendim ancak sadece Ece değildim, Ece ve Ece’nin bile hatırlamadığı her şeydim. Ve Ece bu dünyada rolünü oynayan ama en derininde onun varlığını bilen, varlığını bildiği için de dünyada yaşadığını sandığı deneyimleri yüzeyinde tutan, bazen de rolüne kendini kaptırandı. Hiçbir duygu gerçek anlamda içime işlemiyordu. Çünkü içimde o vardı. Gerçek olan!
Her şeyi gören göz ve kendi gözünden bakan göz! İki gözlemci! Ve her ikisininde bakış açısı farklı. Dışarıdan anıyı gözlemlerken, daha çok izleyen gibiyken,kendi gözümden görmeye başladığım anda anıyı yaşayana dönüşmüştüm.
Hayalime iman ettim
Bizler bilgiyle doğarken, zamanla nasıl oluyor da bu gerçeği unutabiliyorduk ? Hangi durum ve yaşta perdeler kalınlaşıyor, bizi yolumuzu bulmakta zorlandığımız bir karanlığa sürüklüyordu?
Sayfa 14
Puan vermedi
Siddhartha, sıradan insanlardan farklı olduğunun bilincindedir. O insanlara “çocuk insanlar” der. Ama gün gelir, çocuk insanlardan hiçbir farkı olmadığını, hiç kimsenin bir başkasından farklı olmadığını görür, yaşamın mükemmelliği de bu birlik halidir zaten, bunun farkına varır…
