Güneşi Uyandıralım - Jose Mauro De Vasconcelos
Kitap / Book:
Vamos Aquecer o Sol / Let's Warm Up the Sun /
Lasst uns die Sonne wecken / Güneşi Uyandıralım — José Mauro de Vasconcelos, 1974
Tür / Genre:
Bildungsroman, çocuk edebiyatı, büyüme hikâyesi
Coming-of-age novel, children's literature, literary fiction
Dönem / Period:
Modern Brasil literature – Brasil
Modern Brezilya edebiyatı – Brezilya
Kısa Özet / Short Summary:
Şeker Portakalı'nın devamı olan romanda Zezé biraz daha büyümüş, ancak hayal gücü ve duygusal dünyası hâlâ yaşamının merkezindedir. Çocukluktan gençliğe geçiş sürecindeki yalnızlıkları, dostlukları ve iç çatışmaları konu edilir.
In this sequel to My Sweet Orange Tree, Zezé has grown older, yet his imagination and emotional world remain at the heart of his life. The novel explores loneliness, friendship, and the challenges of growing up.
Yorum / Review:
Şeker Portakalı'nın devamı olan bu ikinci kitap, çocuk psikolojisini en başarılı şekilde yansıtan eserlerden biri. Gerçek ile hayal arasındaki sınırın bulanık olduğu Latin Amerika'ya özgü büyülü ve sürreal atmosfer, hikâyeyi bambaşka bir boyuta taşıyor. Özellikle çocukların hayali arkadaşlarıyla kurduğu ilişki ve bu bağın anlatılışı, kitabın en çok yüreğime dokunan yönü oldu. Zezé'nin iç dünyasına yeniden tanıklık etmek hem hüzünlü hem de sıcacık bir deneyimdi. Bu kitap, bir yaz esintisi gibi gelip geçen ama etkisini uzun süre bırakan yumuşacık bir duyguya sarıyor okuru.
As the sequel to My Sweet Orange Tree, this novel is one of the finest portrayals of child psychology I have encountered. The uniquely Latin American blend of reality and imagination creates a magical, almost surreal atmosphere. The theme of imaginary companions touched me deeply and became the most memorable aspect of the story. Returning to Zezé's inner world was both
Sizin hiç Portuga'nız oldu mu??·184 syf.·
10/10
2026 96. kitabı
Bu kitabı bitirmedim!
o, beni bitirdi..
Gözyaşlarım yanaklarımda tuzlu bir gölet oluşturmuş durumda, boğazım düğüm düğüm, sayfalar arasına hıçkırıklarım karıştı..
35 yaşındaki halimle okuyunca meğer ne çok şey biriktirmişim içimde dedim, Zeze' yi değil büyümemiş leyla'yı okudum bu satırlarda..
Veryansın ettim, yerle yeksan oldum sanki sonlara doğru..
Yazar bu eseri 12 günde yazmış ama 20 yıl içinden atamamiş.. bu bana öyle metaforik geldi ki, bazı insanlar anlık gelir ama ömürlük iz bırakır, ben böyle anladım şu görüşte bile..
Herkesin bir Portuga'sı illa ki olmuştur.. şimdi size aslında bu kitabın beni neden yaraladığını anlatan kısa bir öykü sunacağım..
Daha 10 yaşlarındayım, bir öğretmenim vardı, ismi Abdullah..
Okula gelirken saçları rüzgarda dalgalanir, gülümsemesi değil okulu, Konya'yı kaplardı sanki..
Kareli bordo suveteriyle, elinde siyah çantası.. sanki okula değil sadece benim minik yüreğime gelirdi..
O, nöbetciyse ben de nöbetçi olmak isterdim..
O seviyor diye kitap okumaya başlamıştım, (sabah 5'lere kadar kitap okumam sırf bak ben okudum demek içindi)
O sevinsin diye dersinden dönem ödevleri alırdım.. (halbuki ne Türkçe dersiydi ne matematik..
O benim Portuga'mdı..
Aradan yıllar geçti ben büyüdüm liseye geçtim onun ise tayini çıktı..
Bu yaşımda hala o çocuksu yanıma özlem duyuyorum, bana bahşettiği baba sıcaklığını hâlâ arıyorum..
Sanırım Onun için zeze'den çok küçük Leyla'ya ağladım..
İçim titredi okurken, sesim, hıçkırıklarım evi doldurdu.. (Allah'tan oğullarım evde degildi çünkü sadece mutluluktan aglayışlarıma tanık olsunlar istiyorum..)
Olur da ömrüm vâkıf olursa 60'lı yaşlarımda yine okumak istiyorum, bakalım o yaşlı bünyemde Portuga'm hâlâ içimde yeşerecek mi?..
Zeze
Şeker Portakalı Bir çocuğun hayal gücü, sevgi arayışı ve küçük yaşta hayat ile ilgili tüm çözümlemeleri yapmak zorunda olduğu bir ortam.
Yaşadığı dönem ve konuma göre belki de normal görünen davranışlara alışmak zorunda olan, yaşam koşulları nedeniyle sorunlar yaşansa da ailesi tarafından küçük bir çocuk olduğunu unutulan Zeze; en yakın arkadaşını bir arabanın peşinde bulur.
Küçük yaşta hayatı, insanları, hüznü ve kaybı tanıyıp erken büyümek zorunda kalır.Şeker Portakalı
Şeker Portakalı Bir çocuğun hayal gücü, sevgi arayışı ve küçük yaşta hayat ile ilgili tüm çözümlemeleri yapmak zorunda olduğu bir ortam.
Yaşadığı dönem ve konuma göre belki de normal görünen davranışlara alışmak zorunda olan, yaşam koşulları nedeniyle sorunlar yaşansa da ailesi tarafından küçük bir çocuk olduğunu unutulan Zeze; en yakın arkadaşını bir arabanın peşinde bulur.
Küçük yaşta hayatı, insanları, hüznü ve kaybı tanıyıp erken büyümek zorunda kalır.
Adından dolayı beni kendine çeken bir kitaptı hep. İlkokulda okuyupta tek cümlesini hatırlamadığım bir kitap. O yüzden ben de alıp kitaplığıma ekleyerek tekrar bu kitabı okuma şansı buldum. Adından da anlaşılacağı gibi şeker portakalı ağacı olan ve bu ağaçla konuşabilen yaramaz, zeki ve çok iyi yürekli bir çocuğu anlatıyor.
Yazar bu kitabı yazarak kendi hayatından izler de bize gösteriyor bence. Zeze’ nin yaşadığı ortam, ailesini fakirliği, çok kardeşinin olması yazarın hayatıyla aynı. Yazar da öylemiydi küçükken ama Zeze çok yaramaz. Sevdiği insanlara karşı harika bir bağlılığı var. Nefret ettiğinde öldürebilecek kadar öfkeli. Sevdiğinde ise göklere çıkarıyor. Hatta kaybetti mi yataklara düşecek kadar seviyor. Bazı sayfalarını tebessüm ederek okuduğum, bazı sayfalarında ise hüzne kapıldığım harika bir kitaptı.
(Kitap Günlüklerim)
Bu kitabı ilk defa okudum ama biliyorum ki hayatım boyunca dönüp dönüp tekrar okuyacağım Beş yaşındaki Zeze o kadar olgun ve anlayışlı bir çocuk ki minik ruhu kalbime derinden dokundu
Şeker Portakalı yoksul bir ailenin oğlu Zeze’nin hikayesini anlatıyor. Ailesi taşındığında kardeşleri büyük ağaçları kapıyor, Zeze’ye ise minik bir şeker portakalı fidanı kalıyor Zeze bu fidana Minguinho adını verip onu hayal dünyasında en yakın arkadaşı yapıyor. Mahallede haylazlık yaparken Portekizli ile tanışıyor. İlk başta nefret etse de zamanla onu öz babasının yerine koymaya başlıyor
Zeze sırf fark edilmek ve sevilmek için okumayı kendi kendine öğreniyor. Ama ailesi sevinmek yerine ondan kurtulmak için onu küçük yaşta okula gönderiyor. Zeze kötü bir çocuk değil aslında. Yaptığı her yaramazlık “Beni görün beni sevin” deme şekli Ama büyükler bunu anlamayıp onu hep dövüyor. Noel sabahı babasını üzdüğünü anlayıp sokaklarda ayakkabı boyayarak kazandığı parayla ona sigara aldığı sahne içimi parçaladı. Ailesi onun bu minik kalbini hiç görmüyor maalesef.
Öz ailesinde sığınacak yer bulamayan Zeze aradığı o saf sevgiyi Portekizli’de buluyor. Ona “Beni evlatlık al vermezlerse para karşılığı satın al” diye yalvarması kalbimi paramparça etti İşte bu yüzden Portekizli’nin ani ölümü ve fidanın kesileceğini öğrenmesi Zeze’nin dünyasını başına yıkıyor. Günlerce yataklara düşüp hastalanması aslında onun çocukluğunun bitişiydi. Zeze bu acı kayıpla yüzleşerek hayal dünyasından çıkıyor ve erkenden büyümek zorunda kalıyor.
Şeker Portakalı bir çocuğun ruhuna inen darbelerin onun masumiyetini nasıl öldürdüğünü gösteren harika bir kitap. Gerçekten de büyümek kalbin sökülmesi gibi bir şeymiş
◤𝘽𝙀𝙉 𝙂𝙀𝙇𝘿𝙄̇𝙈 ◥
Bu ara hastalıktan çok aktif olamıyorum diye okumuyorum sanmayın şahane kitaplar okuyorum...
Peki siz neler okuyorsunuz?
Bugün size @canyayinlari ‘ndan çıkan #josemaurodevasconcelos ‘nun eşsiz kaleminden #güneşiuyandıralım kitabının yorumu ile geldim...
#kitapözeti
Şeker Portakalının sevimli küçük kahramanı Zeze, yine karşınızda.Gözlerinin içi yine ışıl ışıl, yüreği yine sevgi dolu.Bununla birlikte büyümek, ona yeni hüzünler getirmiş.Dahası, küçüklüğündeki şeker portakalı fidanı da yok artık. Zezeyi zengin ve kuralcı bir aile evlat edinmiştir.Bu sayede kardeşlerine göre çok daha iyi maddi olanaklara kavuşmuş, ancak sevdiklerinden uzak kalmıştır. Sevgisizlikle başa çıkabilmesini sağlayan birkaç arkadaşı vardır: Evdeki aşçıları Dadada, okuldaki öğretmenlerinden Fayolle, yüreğine sokulup yerleşen, her ihtiyacı olduğunda ona cesaret veren bir kurbağa ve bir filmde görüp gerçek babasının yerine koyduğu ünlü Fransız şarkıcı Maurice Chevalier.Çok parlak bir öğrencidir Zeze. Şimdi ergenlik dönemindedir; sinirlidir, huysuzdur.Üstelik sırılsıklam âşıktır...
#kitaphakkındadüşüncelerim
İlk kitabının yeri benim için bambaşka olsa da yazarın bu kitabı da Zeze’nin yeni maceraları, yeni yalnızlıkları açısından oldukça heyecan vericiydi.Yalnızlıklarını okurken yine hüzünlendim.Yazar olayları çok güzel kurgulayıp çok akıcı anlatmış hikayesini.Bu kitapta da Zeze’den çok etkilenecek, çok şey öğreneceksiniz...
Ruhunuza gıda veren kitaplarınız olsun...
