Alexander Puşkin’in Yüzbaşının Kızı adlı romanı, yalnızca bir aşk hikâyesi anlatmakla kalmıyor; aynı zamanda onur, sadakat, cesaret ve insanlık gibi değerleri de ön plana çıkarıyor. Roman, Pugaçev İsyanı sırasında geçiyor ve tarihî olaylarla kurguyu başarılı bir şekilde birleştiriyor.
Kitabı okurken en çok etkilendiğim nokta, karakterlerin zor zamanlarda verdikleri kararlar oldu. Özellikle Pyotr Grinyov’un her şeye rağmen dürüstlüğünden ve vicdanından ödün vermemesi bana gerçek cesaretin yalnızca savaşmak değil, doğru bildiğinin arkasında durmak olduğunu düşündürdü.Romanın en dikkat çekici karakterlerinden biri de Yemelyan Pugaçev idi. Bir isyancı olmasına rağmen bazı anlarda merhametli davranması, karakterlerin sadece siyah ya da beyaz olmadığını gösteriyor. Bu durum kitaba farklı bir derinlik katmış.Benim en sevdiğim karakter ise Maşa Mironova oldu. Sessiz ve sakin görünmesine rağmen gerektiğinde gösterdiği cesaret ve kararlılık beni etkiledi. Sevdiği insan için mücadele etmesi ve umudunu kaybetmemesi, romanın en güçlü yönlerinden biriydi.Kitabın vermek istediği en önemli mesajlardan biri bence, insanın zor zamanlarda karakterini belli ettiğidir. Güç, makam ya da zenginlik geçici olabilir; ancak dürüstlük, sadakat ve onur insanın en değerli hazinesidir. Ayrıca önyargıyla hareket etmemek ve insanları tek yönlü değerlendirmemek gerektiğini de hissettiren bir eserdi.Genel olarak Yüzbaşının Kızı, akıcı anlatımı, tarihî atmosferi ve unutulmaz karakterleriyle beni etkileyen bir roman oldu. Hem tarih hem de klasik edebiyat sevenlerin keyifle okuyabileceği, düşündüren ve insana önemli değerleri hatırlatan bir eser olduğunu düşünüyorum.
Bazı kitaplar olay örgüsüyle etkiler, bazıları ise karakterlerinin yaşadığı değişimle. Asla Vazgeçme benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu. Hikâyeyi bitirdiğimde aklımda kalan şey yaşanan olaylardan çok, karakterlerin tüm zorluklara rağmen ayakta kalma mücadelesiydi.
Romanın temelinde umut, sabır ve yeniden başlayabilme fikri var. Ancak bunu klişe motivasyon cümleleriyle yapmıyor. Hayatın gerçekten zor olabileceğini, bazen insanın mücadele etmekten yorulduğunu kabul ediyor. İşte tam da bu yüzden anlatılanlar samimi geliyor. Ana karakter birçok kez hata yapıyor, yanlış kararlar alıyor ve umudunu kaybediyor. Fakat onu güçlü yapan şey hiç düşmemesi değil; her düştüğünde yeniden ayağa kalkabilmesi.
Karakter gelişimini oldukça başarılı buldum. Hikâyenin başındaki kişiyle sonundaki kişi arasında büyük bir fark var ve bu değişim okuyucuya inandırıcı şekilde aktarılıyor. Birkaç sayfada mucizevi değişimler yaşanmıyor; aksine her olay karakter üzerinde küçük izler bırakıyor ve bu izler zamanla büyük dönüşümlere dönüşüyor.
Kitabın dili oldukça akıcıydı. Sayfalar ilerledikçe zamanın nasıl geçtiğini fark etmedim. Özellikle duygusal sahnelerde yazarın abartıya kaçmaması hoşuma gitti. Ağlatmak için zorlanan bir anlatım yerine doğal gelişen olaylar sayesinde duygular okuyucuya geçiyor.
En sevdiğim yönlerden biri de yan karakterlerin boşluk doldurmak için eklenmemiş olmasıydı. Hikâyedeki hemen herkesin ana karakter üzerinde bir etkisi var. Kimisi ona destek oluyor, kimisi ise hayatını zorlaştırıyor. Böylece hiçbir karakter gereksiz hissettirmiyor.
Yine de bazı bölümlerde olayların biraz tahmin edilebilir ilerlediğini düşündüm. Özellikle sonlara doğru olacakları önceden tahmin edebildim. Ancak kitabın amacı beni şaşırtmak değil, karakterlerin yolculuğunu anlatmak olduğu
Yazarın tüm kitapları merak uyandırıcı
ve içerik açısından dolu dolu olsa da
bu doluluğun ne ifade ettiği ve tabii
nelere işaret ettiği çok daha mühimdir.
Daniken tarafından yazılmış olan
Kitapların genelinde
" Antik Astronot ” teorisi diye tanımlanan
ve insanın kökenine dair
antik kayıtlar ve arkeoloji bazında
yorumlamalar yer almak olsa da
Bazı kimselerin bu yorumlamaları
Kesin bir hakikat olarak kabul etmesi
Ve bir de üzerine başka kimselere de
Öyle anlatmış anlatmaları hasebiyle
Okuyacağınız ya da okuduğunuz bu kitap,
Teorik bir kitap olmaktan çıkıp
çok gizli olan bir hakikati
Aktarıyor olan bir kitap haline gelmiştir.
Zaten şu Anunnakiler hususuna
Hiç değinmiyorum bile...
Daniken evrakta sahtecilik yaptığı için mi
Yoksa aykırı fikirleri yüzünden mi
Kilise tarafından kurulan kumpasla
Mahkum edildiği hususu ise
Tam bir muamma. Bilmek mümkün değil yani.
Kesin bir şey söylemek zor !
Honore de Balzac'ın en bilinen eserlerinden biri olan 
Vadideki Zambak ilk bakışta bir aşk hikâyesi gibi görünse de, aslında tutku, fedakârlık, ahlak ve ulaşılmazlık üzerine kurulmuş psikolojik bir roman.
Romanın anlatıcısı Félix de Vandenesse, çocukluğunda sevgi görmemiş, yalnız büyümüş bir gençtir. Bir davette tanıştığı evli bir kadın olan Henriette de Mortsauf'a derin bir aşkla bağlanır. Ancak Henriette, hasta ve zor bir eşe, çocuklarına ve dönemin ahlak anlayışına duyduğu sorumluluk nedeniyle bu aşkı hiçbir zaman gerçek anlamda karşılık veremez.
Roman boyunca ikisinin arasında fiziksel olmaktan çok ruhsal ve duygusal bir yakınlık gelişir. Bu yüzden kitap, yaşanamamış bir aşkın ve bastırılmış duyguların hikâyesi olarak da görülebilir.
Balzac'ın en güçlü yönlerinden biri olan betimlemeler, bu romanda da kendini fazlasıyla hissettiriyor. Doğayı, vadileri, mevsimleri ve mekânları öyle ayrıntılı anlatıyor ki, kendinizi çoğu zaman o atmosferin içinde hissediyorsunuz. Fakat tam da bu nedenle, uzun betimlemeleri sevmeyen okurlar için yer yer ağır ilerleyen bir kitap olabilir.
Benim için Vadideki Zambak kötü değildi ama çok etkileyici de olmadı. Hikâyeyi ilgiyle takip ettim ancak okuma boyunca beni derinden sarsan ya da unutamayacağım bir şey olmadı. Buna rağmen Balzac'ın dili, karakterlerin iç dünyasını işleyişi ve özellikle doğa tasvirleri gerçekten başarılıydı. Klasik edebiyat sevenlerin mutlaka tanışması gereken eserlerden biri olduğunu düşünüyorum. Benim puanım ise ortalamanın biraz üzerinde; özellikle betimlemeleri sevenler için daha keyifli bir okuma olacaktır.
Hayat bazen tek bir soruya sıkışır.
Gitmek mi daha zor, kalmak mı?
@sibel.dulger in #yokuştakiev kitabı, bu soruyu dokuz ayrı kadının hayatına dokunarak zihnimin en sessiz köşesine bıraktı.
Her öyküde başka bir kadının sessiz çığlığı vardı. Bazen ihmal edilmiş bir evliliğin ardından anneannenin ocağına sığınan bir kadın,
bazen bir inci küpeyle kendi esaretini fark eden biri,
bazen de rutubet kokan bir evde kitaplarına sarılarak hayata tutunan bir başka kadın…
Hepsi farklıydı ama hepsinde aynı duygu vardı, ait olmadığın yerde kalmanın ağırlığı.
Meryem: Babasının iftirayla kararan kaderi, kızının kalbine bıraktığı hüzünlü bir beste… “Gole Meryem” hitabı içime işledi.
İnci Küpe: Ev uyumlu görünse de aslında bir esaret. Küçük bir eşya, büyük bir uyanışa dönüşüyor.
Yokuştaki Ev: Maddi imkânsızlıkların ve bencil bir eşin gölgesinde, kitapların tek kaçış bileti oluşu. Tolstoy, Woolf, Zweig… Kadının dostları, yol arkadaşları.
Her sayfa başka bir iç hesaplaşma, her satır başka bir yara. Ama aynı zamanda bir umut da var, kadınlar ne kadar hüzünlü olursa olsun, küllerinden yeniden doğmayı biliyorlar. Tıpkı bir Anka kuşu gibi.
Bu kitap bana şunu fısıldadı. ''Bazen gitmek cesarettir. Bazen kalmak direniştir. Ama en zoru, hangisinin seni daha az kıracağını bilememektir.''
Yokuştaki Ev, kısa ama etkisi uzun süren bir kitap oldu benim için. İçimde yankı bırakan öykülerle, hem kadınların görünmez yüklerini gördüm hem de kendi iç sesime kulak verdim.
Eğer kalbe dokunan, düşündüren ve bitince bile zihinde yaşamaya devam eden öyküler arıyorsanız, bu kitap tam da o yolculuğun davetiyesi.
Kitap ile buluşmamı en sevdiğim kişi sağladı. Aldığım en güzel hediyeymiş meğer başta anlamamışım. Özellikle zor günlerden geçen dostlarınıza alabileceğiniz en kıymetli hediye olabilir.
Karakter ile birlikte çıktığımız bu yolculuğu resmen yaşadım. Kitaptaki karakter bizzat bendim. Yolculuk anlatımı, betimlemeler o kadar iyiydi ki tüm detayları zihnimde film sahneleri gibi izledim veya içinde bulundum. Kitap devam ederken karakter gün geçtikçe iyileşti, birlikte iyileştik.
Kurgu basit gelebilir ancak bu kitap benim zor süreçlerden sonra okuduğum ilk kitaptı. Beni içine çekerek zihnimi sakinleştirmeme destek oldu. Sonrasında yeniden kitap okuyabilmeye başladığım için çok kıymetli.
