Yorumsuz..
Ben ne okudum böyle. Kafamın içinde Fadime’nin düğünü çalıyor..
Yazar bile yazmaktan sıkılmış, birçok yerde falan filan diye yazmış.. (:
Çok zor bitirdim kitabı. Tutunamayanlar, Yüzyıllık Yalnızlık kitaplarını bile daha kolay bitirmiştim..
6/10
2026 34. kitabı
"Ayrılıktan zor bellemek ölümü. " demiş Abdurrahim Karakoç.
Daha sabahında, yanında olan insanın akşama ölüm haberini almak.
Üşümesin diye üstünü örttüğün insanın tabutla, kefenle geldiğini görmek. Ve birde son kez yüzünü açtıklarında etrafındaki insanların seni pür dikkat izlemesi..
Ölüm dinimizce son değil, ama gönül arıyor.
Hiç beklenmeyecek yerde bile arıyor.
Yaşarken çiçekleri çok seven insanın mezarına koyuveriyor çiçekleri. Daha 28'inde hayallerinin başında, kaçırıyor sevdiklerinden.
Kitabı değer verdiği insanın kaybını bilen başka, bilmeyen başka hislerle okuyacaktır ama sonunda hepsinin gözünde yaşların olacağını tahmin edebiliyorum.
Okunmaya değer bir kitap. Sadece okuru yer yer sıkıyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Allahümme salli alâ seyyidinâ Muhammed"
Kalplere şifa, ruhlara deva bir yolculuğun sonuna geldim... Delâilü’l-Hayrât’ın hatmini tamamlamanın huzurunu yaşıyorum. Okudukça ruhumun zenginleştiğini, içimdeki dinginliğin arttığını hissettim. Kelimelere dökmek, tarif etmek o kadar zor ki... Sadece yaşanması gereken bir maneviyat. Düzenli bir şekilde okunmasını herkese kalpten tavsiye ederim. Rabbim kabul eylesin…
Ayrılık, Dipsiz Kuyuİnceleme
Duygusal biri olarak bu kitabı okumak hem bana çok ızdırap verdi hem de sayfalar arasında kendimi kaybettim; kitap bitene kadar da yönümü bulamadım çünkü kitap beni, tabiri caizse girdabına almıştı ve kitabın esaretinden zor kurtuldum. Yazarın kalemini bu kadar içten ve dürüst bir şekilde kullanması nefes alışımı engelledi; her sayfası ayrı bir değer, ayrı bir yaşanmışlık barındırırken her sayfasında insanın kendini görmesi kaçınılmaz oluyor. Her kitabında çıtayı bu kadar yükseltmesini aklım almıyor; bu denli kalemini ustaca kullanan, hayatın içindeki olayları sade ve okuyucuyu yaşanan olaya tanık etmişçesine aktaran, okuyucunun yüreğini bin parçaya bölerek kılıcını ustaca konuşturan yazarın karşısında saygıyla ve sevgiyle eğiliyorum. Gelgelelim hepinizin hayatında en az bir kere yaşadığı ya da yaşayacağı ayrılığa; içine düştüğümüz o dipsiz kuyuyu yazar bakın nasıl da güzel tanımlamış: "Ayrılık, insanın içini dökmekten vazgeçmesidir. Ayrılık, türküsünü söyleyecek kimsenin kalmamasıdır. Ayrılık, güneşin bir ceza gibi doğması. Ayrılık, o küçük usta ölüm." Kendi adıma konuşmak gerekirse böyle sanatçıların ülkemizde yetişmesi ve o muazzam kalemini "sanat toplum içindir" düşüncesiyle konuşturması beni çok onurlandırdı. Sizin gibi sanatçılarımızın varlığı bize gurur veriyor ve bizler ancak sizin gibi kıymetli değerlerin eserlerini okuyarak gelişebiliriz.
Saygıyla.
Sevgiyle. 🩵
Bir otobiyografi olan bu eserde yaşamın anlamını bulmanın insan için yaşanılabilir bir süreç olduğunu ifade ediyor. İnsanın zor zamanlarda tutunduğu o anlam veya sevginin yaşama azmini arttırdığını görüyoruz. Acımızın da , mutluluğumuzun da bir anlamı var. Bizler acımızda bir anlam bulduğumuzda ‘acı’ acı olmaktan çıkar.
Genç veya yaşlı bir hedefe, bir amaca tutunmalıyız ki yaşamdaki anlamı da görebilelim. Ayrıca eserde yazar umudun her daim diri tutulmasını, eylemlerimizde anlamı keşfetmeyi ve sorumluluk bilinciyle yaşamamız gerektiğini söylüyor.
Yaşamak için anlam arayanlara okuması için güzel bir kitap
Frnal 
İnsanın Anlam Arayışı
İnsanın Anlam Arayışı
Gösteri Peygamberi-İnceleme
Şahsen Chuck Palahniuk’un okuduğum her bir eserinden sonra içimde açıklaması zor bir taşma hali oluyor; sanki modern dünyanın bütün düzeni, kuralları ve ‘makul yaşam’ maskesi bir anda fazla dar geliyor. Binaları havaya uçurasım, sokaklara absürt bir anarşi salasıma, herkesin ezberlediği o steril hayat düzenini kökünden bozup bir süreliğine tamamen dağılmış bir dünyada dolaşıyormuşum gibi hissettiriyor. Hatta bir noktadan sonra daha da ileri gidip çadırlarda yaşayasım, avcı-toplayıcı gibi ormanda sürünürken “medeni insan” denen şeyle dalga geçesim geliyor.
Garip olan şu ki; bu bir öfke patlaması değil sadece, aynı zamanda ironik bir özgürlük hissi. Sanki yazar, insanın içine usulca bir kibrit bırakıyor ve sonra gidip tüm düzeni yakma fikrini fısıldıyor. Tabii bunu gerçekten yapmak istemiyorsun; ama okurken zihninde bir yerlerde ‘ya aslında neden olmasın?’ diyen karanlık, gülümseyen bir ses beliriyor. Bir yandan gülüyorsun, bir yandan da toplumun tüm bu “normal” dediği şeylerin ne kadar kırılgan olduğunu fark ediyorsun.
Chuck Palahniuk'un Gösteri Peygamberi (Orijinal adıyla Survivor), modern toplumun, medya kültürünün ve inanç sistemlerinin son derece karanlık ve yıkıcı bir eleştirisidir. Kitap, yapısal olarak kendi sonuna doğru hızla ilerleyen bir kurguya sahiptir; bölümler ve sayfa numaraları geriye doğru sayarak bizi kaçınılmaz bir sona, bir uçağın düşüş anına hazırlar.
Yazarın Dövüş Kulübü (Fight Club) gibi eserlerinde de derinden hissedilen o sistem karşıtı, nihilist ve isyankar ton bu kitapta din ve popüler kültür ekseninde işlenir. Modern insanın konfor alanlarına, beyaz yakalı hayat tarzına veya televizyon ekranlarına hapsolarak gerçek benliğini kaybetmesi teması her iki eserde de ortaktır. Bireyin uyanış süreci, toplumun ikiyüzlülüğüne karşı duyulan öfke ve