Alparslan araz
@Alparslan_araz6321
Hayatımın gerçeği
"Vakti deli gibi inandıklarım oldu,bütün kalbimle güvendiklerim.
Tek bir kelimesine tüm dünyayı hiç sorgulamadan karşıma alabileceğim insanlar oldu.
Kendime öyle zararlar verdim ki
Aslında en büyük pişmanlıklarım bu yüzden
Çünkü en büyük hayallerim kocaman bir balon gibi sönüp asla toparlayamacagim hayal kırıklığına dönüştü
Öyle dağıldı ki yüreğim, yeniden derleyip toplamam yıllar sürdü.
Şimdi bakıyorum geçmişe,en çok ben savaşmışım, ben direnmişim.
Tek yara alan, tek kaybeden yine ben olmuşum.
Meğer ne yaşadıysam bir şizofren gibi kendi kendime yaşamışım hepsini.
Herşeyi kendi kafamda büyütüp kendi yüreğimde katlamışım.
Geçmiş bana çok şey öğretti.
Artık herkese hak ettiği gibi davranıyorum ve hiç kimsenin zaafımdan faydalanmasına izin vermiyorum.
Bu sevgide ticaret değil, kendi kul hakkıma girmeyeyi öğrendim yalnızca.
Herkes layık olduğu hayatı yaşamalı. Çünkü aksi takdirde ne yaparsan yap olmuyor , hiçbir şekilde bir yere varamıyorsun.
Bazen geriye çekilmek de zafer kazanmak demektir.
Çünkü yüreği çöl olana çiçek açamıyorsun
Birgün melekler mutluluğu saklamaya karar vermişler.
Zor bir yere saklayalım ki, zor bulsun insanlar...
Bulunca da
Değerini anlasın demişler.
Melekler başlamış mutluluğu saklamak için yer aramaya.
Evrenin tepesi, okyanusun dibi...
Tacmahalin kubbesi derken
Meleklerden biri "insanların içine saklayalım, kimsenin aklına gelmez."demiş.
İşte o günden beri mutluluk hep içimizde saklıymış.
Ara sıra içine bakmayı ihmal etmeyin...
Çünkü kendi mutluluğunuzun adresi sizsiniz unutmayın...
Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa. Ben,kurşun kalem silgisiydim. Azaldığımda kaldım
Kendini silmiş, sıfıra indirmişti. Ne kişiliği kalmıştı ortada, ne benliği... Kimsenin seveceği ya da nefret edeceği bir şeyi kalmamıştı artık.
