Betül

@Betulj·
·
sabitlendi
Ne iyi oldu: her şeyi unuttum. Şimdi doğdum: biraz önce.
Edebiyat
Yaralarını sunmadığın biri asla eşin değil ki
Bedenimde taşıyorum sizi gittiğim her yere götürüyorum bana bulaştırdınız bu duygu hiç geçmiyor hafiflemiyor asla dinmiyor. Her an seni düşünmekten hissetmekten alamıyorum kendimi her zerrem sana akıyor lütfen beni kabul et.
1000k
Yaşamak için ışığa ihtiyaç duyarken, yaralarımızdan iyileşmek için karanlığa sığınmak istememiz ne büyük ironiydi. Karanlık da gerekliydi ışık gibi.
Alıntı
Yağmalamak istiyorsan köksüzleştireceksin.
Sayfa 199
İnsan ve Hayat