Yasin coban
@Lordcoban
Üniversite
Antalya
Fethiye, 9 Ocak
4 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Kapitalistler, liboşlar, göt oğlanları, saçma arzuları için yalnız kalmış puştlar, canları acımasın diye insanlara saldıran polisler, vatan-millet diye bağıran ibne faşistler hepinizle şu saatten sonra hesaplaşma vakti gelmiştir. Şiir yazdıklarına inanlar, duvarlara şiir yazıp bırakan erken boşalma yaşayan ergen kadın ve erkek arkadaşlar…
Anlamsız bir yılEdebiyat
Bayağı bir sanatçı, popçu-rockçı-ressam ve ne varsa, tanıdım. Hiçbiri yeni bir olaydan haberdar değildi. Gerçekçilikten ve yenilikten bihaberdiler. İçkinin, bizim gibi adamlar için ekstra bir değeri olmadığı günlerden geçiyordum. Sadece içip anı unutmaya çaba göstermek için içiyorduk artık. Benim sürecim de tam böyle bir durumdaydı: Gerçeklikle yüzleşmek istemiyordum.
Sokaklara çıktığımda bir ton insan yığını görürdük, leş gibi kokarlar ve bezgindirler, hayattan soğumuşlar. Bu hayatta daha ne kadar bulunabilecekler acaba, diye düşünürdüm ve bunun yanında, olabildiğince akşamdan kalmalığı kutsuyordum.
"İlgi duymuyordum. Hiçbir şeye ilgi duymuyordum. Nasıl kaçabileceğime dair hiç fikrim yoktu. Diğerleri yaşamdan tat alıyorlardı hiç olmazsa. Benim anlamadığım bir şeyi anlamışlardı sanki. Bende bir eksiklik vardı belki de. Mümkündü. Sık sık aşağılık duygusuna kapılırdım. Onlardan uzak olmak istiyordum. Gidecek yerim yoktu ama. İntihar? Tanrım, çaba gerektiriyordu. Beş yıl uyumak istiyordum ama izin vermezlerdi."
Şayet bir gün yollarımız kesişirse, ayışığıyla aydınlanmış bir çam ağacı altında soğuk bir kuzey carolina gecesinde bana iletilen mesajla ilgili olarak sana öğreteceğim pek çok şey var. bu mesaj, "hiçbirşey asla olmadığı"nı söylüyordu, bu yüzden endişelenme. herşey bir rüya gibi. herşey, içsel bir kendinden geçme hali. zbiz, düşünen zihinlerimizden dolayı henüz bilmiyoruz. zihnimizin gerçek özündeyse herşeyin sonsuza dek iyi olduğu biliniyor, sonsuza dek. gözlerini kapa, ellerinin düşmesine ve sinirlerinin sakinleşmesine izin ver, 3 saniye için nefes almayı bırak, dünyanın ilüzyonu içinde sessizliği dinle; sayısız gezegenin oluşturduğu yumuşak bir bulut olan samanyolunda öğretilen ve unuttuğun dersi hatırlayacaksın. bir aydınlanma anıydı o. ben buna altın sonsuzluk diyorum. o mükemmel. hiçbir zaman doğmadık, gerçekte asla ölmeyeceğiz. bunun, farz edilen ben, diğerleri, çoğul başkaları algısıyla bir alakası yok. ben, sadece bir düşüncedir, ölümlü bir düşünce. herşeye nakledilen tektir. zaten bitmiş bir rüyadır. bunun için korkmaya ya da gurur duymaya da gerek yok. bunu aylarca dağlara bakmakla öğrendim. dağların asla bir ifadeleri yoktur, boşluk gibidirler. boşluğun boş olma halinin hiç parçalanıp yok olacağını düşünebilir misin? dağlar parçalanır, dökülür; ama zihnin tek ortak doğası, boş ve uyanık aydınlatan sonsuz aydınlanma, uzayın boşluğu asla parçalanarak yok olmaz, çünkü asla doğmadı."
