Sanki ölüler oratoryosunda koloratur sopranoyum da cümlem eksik,
notalarım çaresiz, aryalarım öksüz kalmış.
Piç bir ölüm sancısı yüreğimde yer etmiş de ben o sancıya silah doğrultmuş tetiğe basmışım.
Namludan çıkan kurşunlar sancıyı ıskalamış, yüreğimi delip hislerimi katletmiş sanki.
İnsan neden hislerinin katili olur Boyozcum? Hisler gidince geriye kalan nedir, ha nedir?"