Kübra
@MonnaaRosa
Okul Öncesi Öğretmeni
Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi
İstanbul
Isparta, 20 Ekim
385 okur puanıOcak 2018 tarihinde katıldı
Daha çok vaktiniz olduğunu düşünürken aslında hiç olmadığını görüyordunuz.
Ateşböceği Yolu kitabının devamı olan Ateşböceği Şarkısı kitabıda harikaydı diyebilirim. Gözyaşlarınızı tutamayacağınız müthiş bir hikâye.
İlk kitapta açık kalan yerler bu kitapta cevaplarını buluyor. Konusu aile, aşk olsa da aslında gerçek dostluğun değerini bir kez daha gözler önüne seriyor. Hayran olunası bir dostluk gerçekten... İkinci kitap Tuly'nin Katie'nin ölümüyle hayatının dümenini kaybetmesi ve sadece onun değil Johnny, Marah ve Magie'nin de hayatlarının yıkımını konu alıyor. Şimdi hemen kısacık sıkıldığım noktayı söylüyorum. Evet kitap gerçekten çok güzel dostluk çok güzel işlenmiş ama o melankolik havanın çok boğucu olduğunu düşünüyorum yani bir yerden sonra sıkılıyor gibi hissettiğim durumlar oldu. Ha Tabii kitap içine çektiği için tolere ediliyor o ayrı. Kitabın tek kötü yanı bu fazla duygusal. :/
Tully ve Kate 'in dostluklarını imrenerek okumuştum. Otuz yılı aşkın bir dostluk hikayesinin sonlarında Kate kansere yakalanmış ve yaşama tutunamamıştı. Ben burada çok ağlamıştım hatta. Devam kitabında da onun yokluğunda eksikliğini derinden hissedecek kişilerden biri de Tully' di. O eksikliği hiçbir zaman dolduramamış ve kaybına alışmak için de çareyi ilaçlarda bulan Tully bir gece trafik kazası geçirir. Bir hastane odasında komada olduğunu hissettiğinde ise yanında olan Kate 'dir. Çok detaya girmek istemiyorum devamını okuyarak öğrenmelisiniz bence. Hayat onları hastane odasında buluşturduğunda hataları, pişmanlıkları ile yüzleşerek sadece Tuly'e bakıyorlardı. Ama gördükleri tüm yaşamlarıydı.
1960 'ta kuzeyde, küçük bir çiftlik kasabasındaki bir çağırın tepesinde yer alan ahşap bir evde hayata gözlerini açan Kate için her şey dünyanın en havalı kızı' nın karşısındaki eve
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Söylenen şarkı yıllar geçtikçe değişmiş, ama Ateşböceği Yolu'nda verilen sözler aynı kalmıştı.
"Sonsuza Dek Dostuz."
Yıllar sonra tekrar okudum ve yeniden aynı hisleri aynı duygu ve düşünceleri bana yaşatan bir kitap oldu.
Tully ve Kate.Dostluğun en güzel hali. Uzun zamandır okuduğum kitaplar içinde dostluğu en iyi anlatan kitaptı, benim için. Birbirlerine taban tabana zıt iki karakter olmalarına rağmen birbirlerini çok iyi tanıyan ve hiçbir zaman birbirlerinden kopamayan iki arkadaşın muhteşem hikayesi... Tully, madde bağımlısı annesinin sürekli terk ettiği ve ölene kadar babaannesinin himayesinde olan anne sevgisinden mahrum bir çocuktur. Hayata karşı daha cesur ve daha hırslı olan biriyken, Kate; kuralcı ama sevgi dolu bir ailede büyüyen kırılgan bir yapıya sahiptir. Dostluk en gerçekçi ve güzel haliyle sanırım ancak bu kadar harika anlatılırdı. Hikaye o kadar içten, samimiydi ki karakterlerin büyümelerine, kavgalarına, sevgilerine ortak olmak beni çok etkiledi.
Kitabın temeli dostluk olmasına rağmen bol bol sevgi, aile, hırs, kariyer gibi konulara da yer verilmişti. Kitabın sonunda gözyaşlarıma hâkim olamadım. Dostluğun, aile bağlarının, koşulsuz sevginin, sadakatin işlendiği kitap öyle bir yerde bitti ki duygulanmamak elde değildi. Bence herkes bu kitabı okumalı.
Puan vermedi
"Asıl sen iyi ki geldin... Gelmeseydin ben asla, birini bu kadar sevebileceğimi keşfedemeyecektim. Umarım hiç gitmezsin."
Öncelikle kitabın kapağına ve konusuna bayıldığımı belirtmek isterim. Çoğu yerde okurken kahkahalara boğulduğum kitaptı. Kitapta betimleme ve diyalog oranları gayet yerindeydi. Yazarın kalemini zaten seviyorum ve bu kitabını da seveceğimden hiç şüphem yoktu. Ne cıvık cıvık bir ilişki ne de aksini görüyorsunuz. Duygu ve kurgu aktarımı zaten muhteşem. Klişe olan yerler bile öyle güzel kaleme alınmıştı ki sizi o sıkılgan moda sokmuyordu. Tam da yoğunluktan ve stresten bunaldığım bir dönemde gerçekten ilaç gibi geldi bana. Poyraz’ın, Şafak’ı sevme şekli çok güzeldi. Aynı zamanda kardeşler işin içine girince ortalık dahada şenlendi.
Kitabın konusundan kısaca bahsedecek olursam;
Modelliği bırakıp varını yoğunu bir pansiyon açmak için harcayan Şafak Korel'in tek bir sorunu vardı o da pansiyonunun tam karşısına gece kulübü açmaya çalışan Poyraz Sarıcalı. Mankenliğin yanı sıra üniversitede işletme okumuş ve bu zamana kadar biriktirdiği bütün varını yoğunu bu pansiyona adamıştır. Peki Şafak o gece kulübünün, varığını yoğunu yatırdığı Ahududu Pansiyon'unun karşısına açılmasına müsade eder miydi? Tabii ki hayır! Bu kitapta bizleri Şafak Korel'in Ahududu Pansiyon için, Poyraz ile mücadelesi bekliyor.
Romantik komedi kitaplarını okumayı seviyorsanız bu kitabı da seversiniz diye düşünüyorum. Keyifli okumalar dilerim.
Gözün Güneş'e varsın, ruhun rüzgara... Rengarenksin tek bir rengin içinde, hem de tüm parlaklığınla.
Neredeyse çoğu kişinin okuduğu, Netflix'te filmi olan kitabı sonunda okudum. Sonra filmini izleyeyim dediğim için hala izlemedim herhalde bu hafta sonu izlerim onu da kitabın büyüsü kaybolur diye biraz da korkuyorum açıkçası ama izlemek de istiyorum. Kitapta o kadar çok yere post-it yapıştırdım ki gerçekten altı çizilesi çok güzel alıntılar, cümleler vardı.
Yaşamayı, ölmek isteyen bir çocuktan öğrenen bir kızın hikayesi…” diye başlıyor arka kapak yazısı. Bir gençlik romanın içinde aşkın en saf halinden tutun, hayatın en gerçeklerine kadar insanın yaşayacağı tüm duyguları içinde barındıran bir kitap. Finch'in romantikliği, düşünceli halleri, garip halleri... Hepsinde o dünyadaymışım gibi hissettim. Violet'le gezerken, gülerken, ona iltifatlar ederken, onlar gülümserken bende gülümsedim. Kitapta en sevdiğim şeylerden biri de çift anlatımlı olması yani iki karakterin ağzından da kitabı okuyor olmamız. Dünyayı onların gözünden görmek çok güzeldi. İntihar olgusu üzerinde duran kitap biraz hüzünlü ama umut da taşıyor. Okuduğunuzda pişman olmayacağınız bir kitap.
“İnsanların sorunu, çoğu zaman küçük şeylerden mutlu olmayı unutmaları.”
Gerçekler, gençliğin mantığını paramparça eder ve genellikle gençliğin kalbini de paramparça eder.
Kadıköy sokaklarını gezerken bir sahafçıya denk geldim, rafları gezerken bu kitabı gördüm şöyle bir bakayım diye aldım ay dükkanda da minnoş bir amca var kitabı elimde gördü nasıl övüyor neyse dedim tamam alayım bari iyi ki de almışım kitabı okumama vesile kılan o minnoş amcaya buradan çok teşekkürlerimi sunuyorum. Buram buram denizcilik ve deniz kokan kitapta yer yer yazarım kendi hayatından kesitler de bulunuyor. Okuması zevkli bir hikayeydi tavsiye ederim.
Macera adını verdiği romanında bir macerayı anlatmak yerine macera kavramının içini doldurmaya çalışmış bence. Kitapta olaylardan ziyade yaşam tarzı ve insanların duyguları incelenmiş. Okyanusya açıklarındaki Solomon Adaları'nda sömürgeci İngiltere'nin roman karakteri hali David Sheldon ile Amerikalı genç ve güzel macera düşkünü, başına buyruk Jean Lackland arasında geçen bir aşk hikâyesi anlatılıyor kitabımızda.
-Sen var ya, gizli saklı bir maceramsın, ne yapsam bir türlü, kapanmayan yaramsın. Mavimsin beyazım, yeşilim karamsın, sen var ya, benim maceramsın
-Görüyorsunuz ya, kısıtlanmaya katlanamıyorum. Kendi özgürlüğümü kazanmak için nasıl da mücadele etmeye zorlandığımı bir bilseydiniz. Bu benim hassas noktam.
