Murat Tarım
@Mutamadiyen
Bir adam neden kulağını keser ve portresini çizer ki? Uzun zamandır bu sorunun yanıtını arıyorum.Bu sorunun gerçek yanıtını bulduğumda, işte o zaman, huzur içinde nalları dikebilirim.
Şu anda okuduğu kitap
Siyah-Beyaz Yalnızlık·336 syf.·1000Kitap
10/10
Beğendi
·2021 8. kitabı
Gambit: İtalyanca "gambetto" kelimesinden türemiş, anlamı ise "Çelme takmaktır" yani rakibi yere düşürmek anlamına gelir. Satrançtaki terim anlamıysa beyazın piyon kaybıyla yaptığı açılış.
8 yaşında annesini kaybedip kuralcı bir yetimhaneye gönderilen Elizabeth Harmon'ın hikâyesi. Bu yalnız çocuk tüm karanlık ve boğuculuk içinde bir ışık keşfediyor; Satranç. Yetimhanenin bodrumunda suratsız hademe Bay Shaibel "Kızlar satranç oynamaz." dese de Beth'in hızla satrancı kavramasından etkilenir. Ketum tavrıyla sadece kuralları değil, satrancın adabını da öğretir Beth'e. Ne zaman geri çekilmesi gerektiğini, birkaç açılış hamlesini...
Erkek egemen bir alanda 60'larda erkekleri alt edebilen bir kız. Erkeklerin nasıl asabını bozduğunu siz düşünün. Ama sadece kız olması değil onu önemli yapan, zehir gibi hızlı zekası. Zihni o kadar hızlı ki yavaşlatmak için sakinleştiricilere ve alkole bağlanır zamanla. Kafasını satranca verdiğinde de aynı rahatlamayı yaşar, 64 kare üstünde tüm hakimiyet kendisinde. Rahat uyuyabilmek için her gece zihninde satranç pozisyonlarını gözden geçirir.
" Siyah taşları kimin oynadığının önemi yoktu aslında, oyun tahtası Moskova'da mıymış, New York'ta mıymış, bir yetimhanenin bodrum katında mıymış, hiç mühim değildi, zihinde yarattığı imgeydi esas ihtisas alanı."
Beth'i Sherlock'a benzettim. Her ikiside bir işe saplantı derecesinde tutkulu (satranç, cinayet), uykusuzluktan ve hızlı çalışan bir beyinden muzdarip, ikisi de madde bağımlısı, entellektüel ve duygusal yalnızlık içinde.
Satranç oynadıysanız oynarken ki ciddiyet ve sessizliği de alışkınsınızdır. Dışarıdan sessizdir ama oyuncuların zihninde ne fırtınalar kopar "gene de inanılmaz zihninde çıkan kıvılcımların çatırtısı dinlemeyi bilenlerin kulağına çalınmıştı bir kez." Kitap sessizdi, yalnızdı,
Murat Tarım
Satranç maçi , tıpkı bir futbol maçına benzer .Her iki taraf kazanmak için sahaya çıkar.eger rakibiniz sizden güçlü ise tek yapmanız gereken iyi bir savunmadir.Tipki Portekizli teknik adam Morihunyanin yaptığı gibi.Once defans gelir önce gol yememek önemlidir.Ve gorursunuz ki rakip gol atmak için size akın akın geldiğinde arka tarafta inanılmaz boşluklar verir.İste bu durumda tek yapmanız gereken kontra atağa kalmaktır. Tam zamanında ve tam yerinde! İşte satranç oyununda sanılanin aksine bir oyunca önce iyi bir savunma yapmayı öğrenmeli!
Sevgili Yüzyıllık Yalnızlık·248 syf.·Roman
7/10
2021 2. kitabı
Daha öncesinde hiç bir fikrim olmayan kitabı bir arkadaşın tavsiyesi ile okumaya başladım.
Daha başlar başlamaz tarz çok tanıdık geldi. Geçtiğimiz yıllarda okuduğum ve çok beğendiğim Marquez'in "Yüz Yıllık Yalnızlık" romanındaki kullandığı anlatım tekniği bire bir bu kitaptaydı. Sadece anlatım tarzı değil birçok olay da bire bir örtüşüyordu. Büyüler, cinler, doğa üstü olaylar, yerli halk tarafından ilgiyle karşılanan yeni arac gereçler, çingeneler, kızın toprak yemesi ve her iki kitapta da olayın merkezindeki aileyi bir arada tutmaya çalışan, geleneklerine sıkı sıkıya bağlı anaç kadın figürü...
Başlarda yazarın bu kadar etki altında kalmış olmasının oluşturduğu istihza ile kitabı okuma konusunda oluşan soğukluk bir süre sonra dağılmaya başladı.
Yazar benim de yakından tanıdığım iç anadolu kültürünü dil, gelenek, insan ilişkileri, batıl inançlar, yaşam koşulları v.s bir çok açıdan başarılı bir şekilde aktarmıştı.
Neticede, bizim kültür ögelerimizi kullanarak Marquez'deki gibi fantastik bir anlatım ortaya konulabileceğini, bu kültürel unsurların ne kadar renkli olabileceğini ve bir çok açıdan hiç de geri kalır yönü olmadığını ispatlamıştı.
Baslangıçtaki istihzanın bir süre sonra taktire dönüştüğü bir okuma oldu benim için...
Murat Tarım
Peki bu düpedüz araklama olmuyor mu? Marquezin sadace bir taklitçisi olmak değil mi bu? Bana göre bu kitapta yazar ,tam anlamıyla sapitmiş ve hatta ileri gidiyorum marquze büyülü gerçekçilik formatıni bile doğru dürüst beceremedi, bu ifade külliyen yalan!
Merhabalar..
Belirtmeliyim ki Z Raporu, Ali Lidar'a ait okuduğum 8.kitap.. Hani öyle alelâde de okumadım hiçbirini. Sindire sindire okudum ve bu kitaba kadar da aslında olumlu fikirlerle geldim. Fakat Z Raporu beni biraz geriye itti diyebiliriz. Yazarın genel üslûbu bütün kitaplarında samimi, fazla bizden ilerlerken bu defa fazla zorlama geldi. "Hadi bu anı da olsun, dur şunu da ekleyeyim, aman bu yaşadığım olayda eksik kalmasın" gibi... eklemelerle dolu 'hatıra ya da günlük' diyebileceğim bir kitap olmuş. Şöyle ki, birinin günlüğünü satın alıp okumuş hissi oluşturdu bende. Peki mutlu muyum? Hayır! Hani birinin günlüğünü okumak hoşumuza gider, nedense yaşadıklarını öğrenmek bizi gereksizce mutlu eder ya, hah işte hiç öyle bir şey olmadı. Mental olarak pek iyi hissetmediğim bir dönemde bu kitapla denkleşmem mi kitabın talihsizliği yoksa kitap sahiden mi talihsiz pek emin değilim..
Tamamen beğenmedim, tü kaka, aman ne kötü kitaptı gibi manasız triplere girecek değilim elbette.. Çünkü bu hem kitaba ayırdığım zamana, hem de yazarına yapılmış bir saygısızlık, haksızlık olur.. Sadece umduğum gibi olmadığı için kitapla enerjimiz maalesef pek tutmadı. Bu sebeple çok değil de az beğendim demek daha doğru olur sanırım.
Gelelim tavsiye eder miyim, etmez miyim konusuna.. Hoş tavsiye verecek konumda mıyım bilmiyorum, naçizane fikrim diyelim.. Eğer birinin anılarını okumak hoşunuza gidecekse şayet, mutlaka okumalısınız.. 'Aman yook yeaa ben zaten baştan aşağı iyi veya kötü anı doluyum' diyorsanız hiç bu kumda oynamayın, darlanmaya gerek yok. Herkes kendi kumunda oynasın..
Zaman ayırıp okuduğunuz için teşekkür ederim.. Keyifli okumalar olsun.. ⚘⚘⚘
Murat Tarım
Bu sözler bana Kemal Sunalın bir sahnesini anımsattı ve ardından bi gülümseme tabii ki : Şimdi ben buraya neden çıktım? Çıkmışsam çıkmışımdır, der gibi...
Haruki anlatılabilecek bir yazardan çok, okunabilecek bir yazardır. Rüyalara, kuyulara, karanlıklara, paralel evrene karşı bir sempatisi vardır ve genelde de eserlerinde bu tarz kurguları kullanmayı sever.
Bu romanında da kurgusal olarak diğer romanlarındaki gibi rüyalar, bilinmeyen geçişler var. Kadınların iç dünyasını gözlemleme şekli, erkeklerin sessiz dünyasının altındaki duygusal hesaplaşmaları muhteşem şekilde kaleme dökmüş.
Bir Haruki sever iseniz, bu kitap aradığınız tadı verecektir.
Murat Tarım
Bu kitabının çıktığını yeni gördüm ve siz ne vakit okudunuz ,vallahi kutluyorum bu ne hız!! :)