Mürvet Öztürk
@Mztrk
Dokunulmasa da,
Görülmese de;
Kalpte yer verilir bazısına…
Nedensiz!
Sen…
Aklım ve kalbim arasında kalan,
En güzel çaresizliğimsin!
Gerçi…
Aklıma bile gelmiyorsun artık,
O kadar kalbimdesin ki!
Gözlerinin…
Gözlerinin kahvesinden koy ömrüme…
Kırk yılın hatırına,
Sen kalayım.
Sevmek…
Ne uzun kelime!
Şimdi açsam pencereyi de beklesem,
Sen gelsen.
Olmaz ya hani geliversen.
Hiç bir şey sormasam,
Hiç bir şey söylemesen.
Sussam
Sussan
Sussak..
- Cemal Süreya
Doğrusunu söylemek gerekirse, eğer devlet, gerçeği hem kendi hizmetine alabilse hem de ücret bordrosuna dahil edebilseydi, bu mükemmel olurdu; ne var ki, hiç hizmet etmemenin ve hiçbir ödeme almamanın gerçeğin temel doğasının bir parçası olduğunu devletin kendisi de çok iyi bilmektedir.
‘’Hepimiz dünyayı gerçekte olduğu gibi değil, kendi önyargılı algılarımız vasıtasıyla gözlemleriz. Dolayısıyla, gerçekten bilebileceğiniz tek şey kendinizsinizdir.’’
Etrafımızda hayaletlere benzeyen şeyler dolanıyor, hayatın her anı bize bir şey anlatmak istiyor, ama biz bu hayalet sesi duymak istemiyoruz. Sessiz ve tek başımıza olduğumuz zamanlarda, bir şeyin kulağımıza fısıldanacağından korkuyoruz ve işte bu yüzden sessizliği aşağılayarak kendimizi sosyalleşme ile zehirliyoruz.
"Bu ağacı ellerimle sallamak isteseydim gücüm yetmezdi buna.
Oysa gözümüzle göremediğimiz rüzgar ona istediği gibi eziyet ediyor, onu eğip büküyor. Görünmez ellerdir bize en kötü eziyetler çektirenler, bizi eğip bükenler."
