İtaat etmek,bireyin ahlaki farkındalığıyla içsel gücünün gelişimine ket vurur. Uzun bir süre boyunca dışsal gerekliliklere itaat eden kişi ahlaklı, sorumlu seçim yapma gücünü yitirir. Her ne kadar kulağa çok tuhaf gelse de bu kişilerin iyilik ve mutluluğa ulaşma güçleri de böylelikle azalır. Spinoza'nın da ifade ettiği gibi mutluluk, erdemin mükafatı değil başlı başına bir erdem olduğuna göre ahlaki özerkliğinden vazgeçen birey aynı şekilde erdem ve mutluluğa erişme gücünden de vazgeçmiş olur. Dolayısıyla öfkeli olmasına şaşmamak gerekir.