“Ölüm bizi ayırana dek seni seveceğime ve koruyacağıma yemin ederim, “ diye fısıldadı Juliette.
“Bu hayatta ve sonrakinde, ruhlarımız var olduğu sürece ruhum senin ruhunu bulacak, “ dedi Roma.
Senden nefret ediyorum, diye bağırırsa aslında, seni seviyorum, demek istediğini biliyordu. Seni hala o kadar çok seviyorum ki bu yüzden senden nefret ediyorum.
Ne doğumumuz ne ölümümüz ne de doğumla ölüm arasında can çekişerek sürdürdüğümüz hayatlar bize ait. Başkalarının isteklerinden doğuyor, başkalarının istediği gibi yaşıyor ve başkaları yüzünden ölüyoruz. Bizim sandığımız hayat bizim değil, bizim sandığımız beden bizim değil.