Bir film gibi seyrederdi onları:Tren geldiği zaman film başlar,gittiği zaman da bitmiş olurdu.
Şimdi ise o kalabalık hiç ilgilendirmiyordu onu.İnsanların kayıtsız,suratsız,yorgun oluşlarına şaşırıyordu.Nasıl da dünyalarına küsmüş,nasıl da birbirlerinden bu kadar uzak ve yabancı idiler!
Kulaklarım çınlıyor."O vakit bana öyle gelir ki yeryüzünde yapayalnızım,meçhul şeyler,belirsiz tehlikelerle çevrili,müthiş surette yalnız."Şimdi böyle bu.Gecenin sükûtundan umulmayacak sesler icat ediyorum.Uzaklarda bir haykırış benim ismimi çağırıyor gibi.