Sizlerle bir 2025 dump ı yapmak istedim. Bu yıl beni her ne kadar üzdüyse de çok şey öğrettiğini hissediyorum. Ve yaşadığım şeyler beni bencil yaptı ama bu bencillik üst seviye değil. Bahsettiğim şey karşı taraf verirse bende veririm ama karşı taraf uğraşmazsa bende uğraşmam. Biliyorum belki bazılarınız için bu bir bencillik değildir ama benim için öyle. Ben sürekli sevilmek için uğraşan ve herkesin derdini anlatabileceği birisi olmak isterdim. Dim çünkü artık istemiyorum. Herkes bana derdini anlatırken ben kimseye derdimi anlatmadım. Hep içimde tutum. Ama geçenlerde okulda yaşadığım bir olayla tüm dengem sarsıldı. Sinir küpü oldum ve ben sinirlendiğimde çok ağlayan bir insanım. Arkadaşlarımızla yaşadığımız olay sınıf öğretmenine uzanınca benimle konuşmak istedi. Ve ben uzun zamandan beri içimde sakladığım her şeyi konuştum. Hoca beni dinliyor ben anlatıyorum ve o an gerçekten rahatladım. İlk defa birisinin bana üzüldüğünü hissettim. Ben başkalarını düşünmekten kendime üzülememişken başka birisinin bana üzülmesi ve destek vermesi, kendimi kötü hissettirdi. Ben neden kendime değer vermiyorum dedim. Hep kendimi sevdiğimden bahsederim ama çoğu zaman bu bir yalandır ve bu yalan en sonunda gün yüzüne çıktı. Günün sonunda karanlıkta tek başıma yatakta yatarken ruhumla baş başayım, bedenimle tek başımayım. Madem bu kadar yalnızım o zaman neden başkaları? Neden ben değilde başkaları öncelik dedim ve şu an bu farkındalıkla bunu yazıyorum. Bu hem ileri ki yıllarıma ders hemde bir daha yapılmamaya çalışılacak bir hata.