Safiye Eroğlu
@_safiyeeroglu0
İnsan kaybolacaksa da kitapların arasında kaybolmalı, anlamsız kalabalıkların arasında değil :)
Sınıf Öğretmeni
Cumhuriyet Üniversitesi
197 okur puanı
Kasım 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitabı ikinci okuyuşumda daha iyi anladım. Türkiye'de en çok yarım bırakılan kitaplar arasında ilk sıralarda. Bende ilk okuduğumda yarım bırakmıştım aslında. Sonra kitaba olan merakım tekrar okumamı sağladı. Ağır bir kitap olduğundan dolayı okurken bazı sayfaları iki üç kere okumam gerekti. Bu kitabı okumak biraz da sabır gerektiriyor.
Turgut Özben arkadaşı Selim Işığın neden intihar ettiğini kendisinin yarattığı Olric karakteriyle iç konuşmalar yaparak ve Selim'in çevresine sorarak araştırmaya başlar.
Vee ikinci okuyuşumda Tutunamayanlara zor da olsa tutunabildim. Bu kitabın sakin bir kafayla ve geniş bir zamanda okunması gerektiğini düşünüyorum.
Küçük Prens'in yeri bende çok ayrıdır. Üç kez sıkılmadan okudum. Çocuklar için yazılmış fakat herkesi kendisinden bir şeyler bulabileceği bir kitap.
Kitapta en çok dikkatimi çeken kısım "evcilleştirme" kısmıydı. İki canlı arasındaki ilişkiyi, bağı çok güzel bir şekilde okuyucuyla yansıtıyor.
Bu kitap kalpteki en temiz duyguları açığa çıkarıyor. Güllerin güzelliği, tilkinin arkadaşlığı, gezegenler, Küçük Prens'in sözleri hepsi birer ders verici nitelikte. Her okuyuşumda ayrı içsel yolculuğa çıkıyorum.
Öğreti niteliğinde çok güzel bir kitap. Büyük, küçük herkes okumalı.
Herkesin tavsiye ettiği, öve öve bitiremediği kitabı sonunda bitirdim. Başlarda severek okudum ama ortalarına gelince biraz sıktı beni, sonunu zor getirdim. Herkesin okuyabileceği tarzda bir kitap değil. Kitabın konusu güzel, sürüklüyor kitabı ancak dili için aynı şeyi söyleyemem.
Her seçim bir bedeldir. Kemal'in, Füsun'u tercih etmesi Sibel'i kaybetmesine sebep oldu.
Kemal'in Füsun'a olan aşkını anlatan bir kitap. Kemal'inki aşk mıydı yoksa saplantı mı? Füsun'a kavuşsaydı duyguları böyle devam edecek miydi?
"Canım benim,
Bilir misin, canım dediğimde içimden canımın çıkıp sana koştuğunu duyarım hep." Ahmed Arif'in sevgisinin yüceliğini gösteren bu cümle kitabı okumama sebep olmuştu. Sevdiği kadının gelmeyeceğini bilerek onu sevmeye devam etmek, onu beklemek, görmeden, dokunmadan sevmek. Her mektubuna Leylim, Leylam diye başlayıp gözlerinden öperim diye bitirdi nerdeyse. Beklemesini bilen biriyim, ihtiyarlayacak olsam bile bekleyeceğim dedi ve gelmeyeceğini bile bile bekledi Leyla'sını.
"...ama sen ister dostum ol ister sevgilim, yeter ki hayatımda ol." Beni en çok etkileyen diğer bir cümle ise bu oldu. Bu cümlede Ahmed Arif çaresizliğini anlatmış. Ve okura çok güzel yansıtmış bu duygularını.Kitabı okurken nerdeyse her sayfada altını çizdiğim cümleler oldu. Leyla'sına olan aşkını güzel, masum, içten bir şekilde anlatmış. Anladım ki sevgi eskiden güzelmiş, masummuş.
Mektup türünün en güzel örneği bence bu eser. Herkes okumalı.
Livaneli' nin eserleri beni hep etkilemiştir. Bu eseri de aynı etkiyi bıraktı yine.Üslûbu, dili kullanmadaki ustalığı, hikayenin sürüklenişi hepsi ayrı ayrı bağladı beni kitaba.
Max ve Nadia'nın aşkı, Nazi döneminin olayları, yapılan işkenceler, masum insanların yok oluşunu okurken oldukça hüzünlendim ve sonunun nereye bağlanacağını merak ederek okudum. İnsana yaşadığı anı ve toplumu sorgulatacak türden akıcı ve güzel bir eser :)
