İnsanın yüreğinin iyi olması için akla ihtiyacı yoktur. Bana zaten bu ikisi birlikte pek olmuyor gibi geliyor. Gerçekten akıllı bir adama bakıyorsun, hiç de iyi biri olmadığını görüyorsun.
Yanlış bir hayalin şehrinde kaldım
Sevdiği ben değilim anlatamam
O aşk bu değildi tasarladığım
Büyük bir tenhalık nasıl korkmam
Korkularım bir canavar doğurdu.
Bilmem n'apsam nereye kaçsam
Yeşil karanlığında ağır tutsağım
Gözlerinden çıkmak başlıca tasam
Saçlarının zincirinde elim ayağım
Kirpikleri süngü takmış bir ordu
Bütün saatler bir anda durdu.
Ayaküstü Aşk, Attila İlhan
Umut gibi umutsuzluğun da acısı bitti. Sabır denilen cezada soğudu yürek. Kalktım yürüdüm elimdeki çaresiz soruyla: İnsan neden hep sona bırakır kendini?