Burak
@burakavc
32 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi
2012 yılında Suzanne Collins’in kaleme aldığı Açlık Oyunları üçlemesinin ilk kitabıyla akıllarda yer edinen bu distopik ülke, kısa sürede okuyucuları içine çekmiş ve sayfalar birbiri ardına çevrilirken yapısı, işleyişi ve geçmişiyle çeşitli sorulara ve tartışmalara yol açmıştı. Bundan sekiz sene sonra ise yazar hem kurgusal dünyasıyla ilgili pek çok yanıtı, hem de pek çok yeni soru işaretini barındıran bir eser yayınladı: Kuşların ve Yılanların Şarkısı.
Dahası, ilk kitaptan 64 yıl öncesini anlatan bu eser, okuyucuya harika bir fırsat sunuyordu: Panem’in acımasız, sert başkanı olarak tanıdığımız ve seri boyunca hep kilit noktada bulunan Coriolanus “Coryo” Snow’un henüz genç bir öğrenci olduğu yıllara dönüş.
Bu kitapta ne Panem bildiğimiz ülke ne de Snow bildiğimiz o güçlü başkan. Sistem, insanlar, her şey kırılgan ve henüz çok taze. “Karanlık Günler” olarak nitelendirilen savaşın üstünden 10 sene geçmiş ve başkent Capitol’deyiz.
Bir hasat günü, bize hem tanıdık hem de bambaşka gelen renkli bir karakterle tanışıyoruz: Lucy Grey Baird. Nesiller boyu aktarılacak o ünlü şarkıların sahibi. Snow’un akıl hocalığı yapacağı bu haraçla tanışması ile ikisinin de hayatı bir daha eskisi gibi olamayacak ve bunun tam ne anlama geldiğini anlamak için sayfaları diğer kitapları da düşünerek çevirmek şart.
Bunların yanı sıra hem bir karakter hem de tip olarak Snow özel olarak incelenmeyi hak ediyor. Derin bir çatışma ve sorgulama alanı sunulmasının yanı sıra bu eserde kendisi başarının, gücün ve hayatta kalmanın kurnaz ve zalim bir sembolü olarak karşımıza çıkıyor.
Bu eserde yazar, okuyucuya onun iç dünyasına dalma fırsatı vererek kendisinin gizli düşüncelerini ve kırılganlıklarını açığa çıkarıyor. Belki en tehlikeli yanı da bu Snow’un, bir anti kahraman olarak sahip olduğu en büyük
Santiago çobanlık yapan bir gençtir. Gördüğü bir rüya üzerine falcıya gider, ondan rüyasına bir anlam çıkarmasını ister. Falcı, Santiago’ya Mısır’a, piramitlere gitmesi gerektiğini ve orada bir hazine bulacağını söyler. Santiago falcıya inanır ve yola çıkar. Yolculuğu sırasında karşısına çıkan ilk kişi Salem‘dir. Salem, genç adamın yanına sıradan biri olarak yaklaşır ancak kendisi kraldır. Santiago’ya yolculuğunda yardımcı olması için sürüsü karşılığında iki taş verir. Urim ve Tummim adındaki bu iki taş, sorulan sorulara cevap verir. Beyaz “hayır”, siyah “evet” anlamındadır. Santiago kralın yanından ayrılır, bu sefer Arap çocukla karşılaşır. Çocuk, Santiago’nun parasını çalıp kaçar. Artık hiç parası yoktur, geri dönmeyi düşünür ancak onun yerine yoluna devam eder. Bir billuriye dükkanında çalışmaya başlar. Yeterli parayı biriktirdikten sonra yoluna devam eder. Çöle gelir, orada Fatima ile tanışır ve aşık olur. Fatima’ya olan aşkına rağmen yoluna devam eder ve sonunda piramitlere ulaşır. Hazineyi arar ancak hazine orada değildir. Simyacı Santiago’ya “yüreğin nerdeyse hazinen de ordadır” der. Hazine en başından beri Santiago’nun evindedir. Bunu anladığı anda çöle geri döner Fatima ile evlenir ve oradan birlikte evlerine dönerler.
Puan vermedi
Beyaz Diş okurlara doğanın hem vahşi hem de acımasız tarafını gösteren bir şah eserdir. Ana karakteri bir kurt köpeği olan bu roman kitabın başında Alaska bölgesinin soğuk ve zorlu bir bölümünde başlar. Bir kurt olan Beyaz Diş doğar ve annesi tarafından henüz yavruyken terk edilir. Ardından insanların eline geçer.
Beyaz Diş ilk önce hem çok acımasız hem de çok zalim bir insan olan Beauty Smith'e satılır. Bu kişi Beyaz Diş'e çeşitli işkenceler yapar ve onu köpek dövüşlerinde dövüştürür. Beyaz Diş bu adamın elindeyken çevreye ayak uydurmayı ve hayatta kalmayı öğrenir.
Dervişin teselli koleksiyonu aslında insanların dertlerine ve sıkıntılarına çare olmak üzere yazılmış bir kitaptır. Yüzyıllardır dünya üzerinde var olan tüm bilginlerin çözüm önerilerinin bir arada bulunduğu bu kitap adeta bir rehberdir. Yazarın anlaşılır ve sade üslubu sayesinde de tüm bu çözümleri kolaylıkla anlayabiliyorsunuz
Önceden mühendis, öğretmen, diplomat olan kişiler ya ülkelerinden kaçıp başka bir ülkeye sığınan bir sığınmacı ya da Kabil sokaklarında yaşayan bir dilenci olarak karşımıza çıkıyor. Temiz suya ve gıdaya erişim o kadar kısıtlı ki Afganistan kendine ait zengin topraklardan sürülmüş gibi. Çocuklar ise bombalanmış veya mermi deliklerinin olduğu sokaklara oyun oynamak için çıkmayı bırakalı çok olmuş. Çoğu ya yetimhanelerde açlıkla ve sevgisizlikle yaşamaya çalışıyor ya da çocuk satın almaya gelen Taliban’dan korkuyor. Çocuklar eğitilmiyor, çocuklar istismar ediliyor, öldürülüyor. Kadınlar içinse seslerini yükseltebilecekleri bir toplum düzeni sadece bir rüya. Afganistan üzerine toprak atılmış bir ülke artık.
Bu düzen ise kitapta çeşitli cümlelerle tasvir ediliyor:
“Bombaların, makineli tüfeklerin sesiyle büyüyen Afgan çocukların kuşağı henüz doğmamıştı”, “Hiçbirimiz bir yaşam tarzının sona erdiğinin farkında değildik”, “Artık Kabil’de hiç kimseye güvenemezdiniz; (…) herkes birbirini satmaya hazırdı” , “ (…) refikler sınıflara kadar girmişti; çocuklara ana-babalarını ispiyonlamayı (…) öğretiyorlardı” , “Buradaki en bol şey, çocukluğunu yitirmiş çocuklar”…
Bunlar dışında özellikle Afgan kadınların sosyal konumlarına ve patriyarkanın mevcudiyetine de kitabın çeşitli yerlerinde değiniliyor. Koca olan eşin otoriter rejimiyle sürüp giden bir aile yapısı bu kitapta da yansıtılıyor ve kadının namusu, erkeğin şerefi üzerinden yaratılan bir toplumsal algının toplumsal cinsiyet eşitliğini benimseyememiş toplumlarda da varlığını sürdürdüğünü bir kez daha görüyoruz.
Günümüz insan hakları kriterleriyle Afganistan’da yaşanılan bu ihlalleri değerlendirdiğimizde yaşam hakkı, kötü muamele ve işkence yasağı, kişi güvenliği ve özgürlüğü hakkı, mülkiyet hakkı, eğitim hakkı ve toplumsal
