Davut ATAR

Tanrı'yla aldattılar bizi.
Sayfa 264·Kitabı okudu
İnsan
Kentlerde, Tanrı'ya hiç de gerekli olmayan altınlarla, gümüşlerle dolu tapınaklar vardı, oysa bu tapınakların önlerinde yoksul insanlar, ellerine ne zaman bir bakır para bırakılacağını beklerken titriyorlardı.
Sayfa 264·Kitabı okudu
İnsan
Insanı aldatmak, soyup soğana çevirmek, ondan kendisi için olabildiğince fazla çıkar elde etmek, onun kanını emmek, hırsı her yerde açık seçik çıkıyordu karşısına.
Sayfa 264·Kitabı okudu
İnsan
İnsan iyi bir şey bekleyerek yaşıyor. Bekleyecek bir şey yoksa neden yaşasın
Sayfa 263·Kitabı okudu
İnsan
Daha çok böcekler duygulandirıyordu onu, özellikle de kelebekler, şaşkın şaşkın bakıyordu resimlerine ve şöyle diyordu:"Ne kadar güzeller, değil mi, Nikolay ivanovic? Her yerde ne çok var bu nefis güzelliklerden; gelgelelim, hepsi gizli bize, hepsi yanımızdan biz görmeden gelip geçiyor. Insanlar, bir telaş içindeler, hiçbir şeyden haberleri yok, hiçbir şeyin tadinı çikaramıyorlar; buna zamanları da yok, istekleri de. Yeryüzünün ne denli zengin olduğunu, üzerinde ilginç ne şok canlnın yaşadığını bilselerdi ne çok mutlu olurlardi. Oysa her sey insanlar için, her insan her şey için, öyle değil mi?"
İnsan