Hakan Özer
@ehozer
Kitaplar güzeldi. Büyük laflar etmek eşsizdi. Kitaplarda yazılanları paylaşmak... yetmiyordu.
Bir sigara daha yaktı. Daldı karanlığa.
Yazyalnızı - İki Deli Derviş
Behçet Çelik
Yazyalnızı - İki Deli Derviş
Behçet Çelik1255 okur puanı
Kasım 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Beyaz peynir, barbunya pilaki, midye dolma, ezme salata ve mentollü Marlboro masaya dizilince Sabri keyiflendi. Kızarmış ekmekleri masaya bırakan garson, "Yasaklayacaklar bu mentollüleri, mentolü adamın ciğerine yapışıyormuş bunların," dedi. Sabri, sigarasını gören herkesin söylemeden duramadığı bu söze başlarda gülüp geçse de şimdilerde öfkeleniyordu. Birkaç ay önce sigaranın kapalı alanlarda içilmesi yasaklanmıştı. "Kafalarına esse yasaklarlar gerçekten," diye düşündü. "Anneannem mesela, ülkenin başına geçse, sırf o ve onun gibiler köpeğe dokunmayı haram kabul ediyor diye köpek beslemek yasaklanabilir. Hatta köpeklerin toptan itlafını bile görebiliriz. Diktatörlük böyle bir şey işte; bir evin içinde aile fertlerini çoğu zaman güldüren huysuz ebeveyn, kimi zaman canlıların kaderini tayin edecek konuma erişebiliyor. İşte o zaman, evde idare ettiğimiz, gülüp geçtiğimiz insan tam bir baş belası oluyor. Gerçi sigara yasağını da takan yok işte, kaçak maçak bulunur gene!" Hafiften keyfi kaçmıştı, rakısından bir yudum aldı. Yediklerinin ne tutacağını kabaca hesaplama isteğine karşı koyamıyordu. Hesabı yapınca huzursuzluğu bir miktar arttı. Kitabın sayfaları, sert esen rüzgâra dayanamayıp tek tek kopup uçan yapraklar gibi yitiyordu. Bu hüzün uzun sürmedi. "Daha neler geçecek benim elime!" diye düşünerek teselli buldu Sabri.
Çok geçmeden kadeh yarılanmıştı. "Hızlı içiyorum," diye hayıflandı kafası hafifçe bulutlanan Sabri. Bir süre masadakilere el sürmemeye karar verip sokaktan geçenleri izlemeye koyuldu. Hem güzel hem de güzel olduğunun farkında bir kadın, yanında kardeşi mi çocuğu mu belli değil, bir küçük kızla yürüyordu. Kız Sabri'nin yüzüne meraklı bakışlar atarken, Sabri çocuğun kendisine "Hey gözlük!" diye bağıracağını düşünüp içten içe güldü. Kadın ve çocuk geçip
Çok daha güzel yanılsamalar varken, neden ahlaki yanılsamalarla sarhoş olalım ki? Sonsuzluk karşısında ahlaki kurtuluştan söz edenler, ahlaki edimin zaman içindeki sonsuz yankısını, sınır tanımayan çınlayışını düşünüyorlar. Bundan daha yanlış bir şey olamaz, çünkü sözüm ona erdemli kişiler -gerçekte, düpedüz ödlekler- dünyanın bilincinden, hazzın ardında koşanlara göre çok daha çabuk silinip giderler. Her şekilde, bunun tersi geçerli olsa bile, birkaç on yıl daha kazanmanın ne anlamı var? Doyuma ulaşamayan her haz yaşam açısından kaçırılan bir fırsattır. Acı çekmek adına, dünyaya uçarılıkları, aşırılıkları yasaklamaya kalkacak değilim. Bırakalım vasat insanlar hazların sonuçlarından söz etsinler: Acının sonuçları daha ağır değil mi?Yalnızca vasat bir kişi ölmek için yaşlılığa erişmeyi ister. Dolayısıyla, acı çekin, sarhoş olun, haz kadehini dikin kafanıza, ağlayın ya da gülün, sevinçten ya da umutsuzluktan çığlıklar atın —geriye nasılsa hiçbir şey kalmayacak. Ahlakın her türlüsü, bu yaşamı, kaçan fırsatlar yığınına çevirmekten başka bir amaç taşımaz.
Her şekilde, gerçeklik özünde akıl dışı olduğuna göre, iyiyi kötüden ayırmak neye yarar —herhangi bir şeyi ayrı bir yere koymak neye yarar? Ahlakın sonsuzluk karşısında her şeye karşın kurtarılabileceğini savunanlar tamamen yanılıyorlar. Hazzın, küçük doyumların, günahın zaferine karşın, sonsuzluk karşısında, geriye yalnızca doğru davranışlarla ahlaka uygun işlerin kalabildiğini ileri sürüyorlar. Geçici düşkünlüklerle hazlardan sonra, sonunda -dediklerine göre- kazanan iyilik, son gülen erdem oluyor. Akıllarından geçirmedikleri şey şu: Sonsuzluk yüzeysel doyumlarla hazları ortadan kaldırıyorsa, adına erdem, doğru davranış, ahlaka uygun iş denen şeyleri de ortadan kaldırır. Sonsuzluk ne iyiliğin ne de kötülüğün zaferine varır: O her şeyi geçersiz kılar. Epikürcülüğün sonsuzluk adına yerilmesi anlamsızdır. Acı çekmem adımı neden yaşamdan tat alan birininkinden daha kalıcı kılsın ki? Nesnel olarak konuşursak, bir başkası şehvete gömülmüşken, bir bireyin can çekişerek kasılması ne anlama gelebilir?Kişi ister acı çeksin ister çekmesin, hiçlik ayrım gözetmeksizin hepimizi yutacak, geri dönüşü olmayacak biçimde, sonsuza dek. Sonsuzluğa nesnel bir erişimden söz edilemez, yalnızca zaman deneyimindeki süreksizliklerin meyvesi olan öznel bir duygu vardır. İnsanın yarattığı hiçbir şey kesin bir zafer kazanamaz.