Julian YoungBülent O. DoğanFriedrich NietzscheRichard WagnerSokratesHomerosHesiodosNietzscheNietzscheTheogonia - İşler ve GünlerİlyadaOdysseiaJohann Wolfgang Von GoetheJohann Joachim WinckelmannMartin Heidegger
*
8. Bölüm
*
Savaş ve Sonrası:
*
Şi*ddet:
*
''..''İnsani olan'', yani insanlığı hayvanların üzerine yükselten şey Yunanlarda en yüksek gelişim düzeyine ulaşmıştır. Fakat aynı zamanda Yunanların doğasının köklerinde ''nedensiz zalimlik'', ''kaplanlara yaraşır bir yıkıcılık hazzı'' vardı: İskender ve Akhilleus'un yendikleri düşmanlarını savaş arabalarının arkasında sürükleme âdeti bunun bir kanıtıdır. (On sekizinci yüzyıldaki sakince ve çaba harcamadan insani olan Yunan portresine burada kasten karşı çıkarak yazmaktadır).
Bildiğimiz gibi, Yunanlar kendimize bakmamızı sağlayan ''bir aynadır''. İnsan türünün en insanisi şidde*te yatkınlıktan muaf değilse hiçbir insan türü bundan muaf değildir. Zalimliğe, saldırganlığa, şiddete (Nietzsche daha sonra ''güç istencinden'' bahsedecektir) yatkınlık, insanlarda doğuştan vardır, yapıtaşımıza ''kazınmıştır''. Bu yüzden şidd*ete yatkınlığı ortadan kaldırmak söz konusu olamaz. Tek mümkün olan şey kültürün bu yatkınlığı sınırlandırması ya da başka yere yönlendirmesidir.'' (Sayfa: 208)
*
''Nietzsche'nin Yunanlar üzerine düşüncelerinden çıkardığı kalıcı ders, insan doğasından za*limliği ve şid*deti silmenin imkânsızlığı değildi sadece; bunları silmeyi zaten istememeliydik, zira ''insanın .. gayri insani olarak görülen kor*kunç gizilgüçleri .. aslında tüm insani şeylerin, insani duyguların, işlerin ve başarıların doğabileceği tek verimli topraktır''. Nietzsche olgun felsefesinde ''soylu'' ve ''insani''nin doğaüstü bir fail tarafından doğal düzene aşılanan bir şey olmadığını, daha ziyade içimizdeki ''sarışın canavarın'' kültür tarafından yeniden yönlendirilmesiyle ortaya çıktığını vurgular. ''İyilik'' hakkı için