Gerçekte diken, hanımeli çiçeklerine doğru eğilmiyor, hanımelleri dikeni kucaklıyordu.
burnuma gelen hanımeli kokusunun bıraktığı hissiyat
Tolstoy'un Diriliş romanının ilk cümlesi: "Yüz binlerce insan üzerine doluştukları toprak parçasını çirkinleştirmek için vargüçleriyle uğraşsalar da; orada hiçbir şey yeşermesin diye her yana beton döküp, filizlenen her bitkiyi kökünden koparmış, havayı kömür ve petrol yaparak alabildiğine kirletmiş, çevredeki tüm ağaçları kesmiş, tüm dört-ayaklıları, kuşları kovmuş olsalar da, ilkbahar gene ilkbahardı."
Reklam
MAVİ GÖZLÜ DEV,MİNNACIK KADIN VE HANIMELLERİ
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi. Kadının hayali minnacık bir evdi, bahçesinde ebruli hanımeli
açan bir ev.
çalamazdı kapısını
Bir dev gibi seviyordu dev.
Ve elleri öyle büyük işler için
hazırlanmıştı ki devin, yapamazdı yapısını,
bahçesinde ebruli hanımeli
açan evin.
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Mini minnacıktı kadın.
Rahata acıktı kadın
yoruldu devin büyük yolunda. Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,
girdi zengin bir cücenin kolunda
Öyle bir hayal ecesisin ki, her yer sensin. Usul usul dökülen mimozalar, azalan limon çiçekleri, ayaklanan hanımeliler, deniz yaprakları, gülen güneşler, rayiha bahçeleri, bulutlu rüzgârlar... Tanrı da senin gibi var oluyor dünyada.
Yaz AkşamıŞiir
Akşamdı. Gece gizlice kayıp gitti insanın rüyasındaki o göksel kap üzerinde.
Bir hüzünlü yaban koku saldı hanımeli.
Sayfa 49 - Doğan Kitap, İstanbul, 2024
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Reklam
Reklam