Bir tren yolculuğundayım
Yolum sana doğru
Pes edip diz çökmüşüm
Yönüm sana doğru
Ve bir çocuk heyecanı içimde
Görmek ve görmeyi hayal etmek arasında
Ne gelir elden
En fazla birkaç mısra
Değilim ki Şatıroğlu
Ahir zamanın hamalı gibiyim
Göğsümde hissiz bir kalp
Cebimde dünyevi dertlerim
Ah bir de şu sırtımdaki özlemin
Beni en çok o yordu
Değer verdiğim, önemsediğim ve hayatımda öncelik verdiğim insan; bana bir yabancıdan bile daha değersiz hissettirdiği an, benim için her şey biter.
Sonrası yok,o verilen değer geri alınır
Çürüme yok öze dönüş varSosyoloji
Sosyal İnşacılık Paradoksu ve Bilişsel Girdi Döngüsü
İnsan davranışını ve dürtüsel reaksiyonları (agresyon, zayıf dürtü kontrolü vb.) tamamen çevresel faktörlere ve yetiştirme tarzına bağlayan sosyal inşacı (tabula rasa) yaklaşım, kendi içinde metodolojik bir paradoks barındırır.
Eğer bireyin tüm zihinsel şemaları yalnızca çevre tarafından dikte ediliyorsa, o çevreyi ve mikro-sosyal ortamı (örneğin aile yapısını) inşa eden bir önceki kuşağın davranışsal eğilimleri, mizaç farklılıkları ve karar alma mekanizmaları çevresel nedensellik hiyerarşisinde boşlukta kalmaktadır. Bu yaklaşım geriye doğru işletildiğinde, ilk olumsuz çevresel girdinin kökeni açıklanamaz hale gelir.
Nörobiyolojik gerçeklik, prefrontal korteksin (rasyonel karar alma ve dürtü kontrol merkezi) hacmi, işlevselliği, serotonin/dopamin reseptör yoğunluğu ve amigdala aktivasyon eşiğinin yüksek oranda kalıtımsal olduğunu gösterir. Çevresel faktörler, genetik olarak belirlenmiş bu üst ve alt sınırlar dahilinde epigenetik birer ince ayar mekanizmasıdır. Dolayısıyla, yetersiz bir mikro-çevre, bir sebep değil; düşük bilişsel kapasite ve zayıf frontal disipline sahip biyolojik ham maddenin kaçınılmaz bir çıktısıdır (output).
Sistemsel Bağışıklık ve Makro-Realizm
Uluslararası ilişkiler ve jeopolitik düzlem, bencil gen algoritmasının makro düzeydeki bir projeksiyonudur. Küresel sistem anarşiktir ve her devlet, kendi kolektif sürekliliğini, kaynak optimizasyonunu ve hayatta kalma şansını artırmak adına rasyonel bir realizmle hareket eder. Bir dış odağın, başka bir sosyo-politik yapıya sızma, manipüle etme veya kaynaklarını devalüe etme girişimleri ahlaki bir kategori değil, sistemsel bir doğa kanunudur.
Bir yapının bu dış manipülasyonlara açık olması, dış etkenin gücünden ziyade, yapının iç bileşenlerinin