• Allah herkese kendi yolunda dosdoğru ilerleyen fıtratına uygun yaşayan kullardan eylesin.
    Fıtrat; aslında beden ve düşünce değildir ruhtur.Allah(c.c)'nun kendi ruhundan insalara üflemesi.O yüzden insan değerli o yüzden fıtratımız iyi,güzel daha nice sıfatlar üzerine kurulu. Kim olduğumuzu neyi taşıdığımızı bilmek hatırlamak bu devirde zorlaştı; metaya,maddeye yatkınlık arttı nefsin kölesi olundu ki nefs insanı Allah'tan uzaklaştırmak çabalar o yüzden Allah la aramızda perde var derler o iste;maddeye yatkınlık maddeye sahip olma çabasından fitratindan uzaklaşmaktır.Bu yüzden müslüman sade yaşamalı,dünya da mal edinme çabası içerisine girip galubeda verdiğimiz sözü unutmayalım.
    "Allah bize ben sizin Rabbiniz değil miyim?" dediğin de, biz insanlar: Evet Rabbimizsin." demedik mi.? İnşallah fıtratını bilme çabası içerisinde olan ve diger insanlara Allah'ın emirlerini anlatma çabası içerisinde olan kullardan oluruz. Hayırlı geceler.
  • 208 syf.
    ·Beğendi·10/10
    Merhaba:)Finallere çalışırken masamdaki sözünü tekrar okuyup düşündükten sonra kendimi burda buldum. Bahsettigim söz çalışma azmi veriyor bana ;konularımı böyle yetiştiriyorum umudum oluyor :)Söz şu efendim ;

    Eğer arkanızda inancınız varsa o sizi yapıcı olmaya itiyorsa çok şeyler başarırsınız. Benim hayatımın sırrı budur.Bilginin zevkine varıp okumak o kadar güzel ki. Başlayınca sürüklüyor insanı!
    (Bilim Tarihi sohbetleri 89)

    2019 yılı Fuat Sezgin yılı ilan edilmesiyle biliniyor kendisi.Açıkçası bana kalırsa yaşadığımız çağı etkileyen ve sadece bir yıla sığdırilamayan Islam alımı ve bilim adamıdır.Âlimin ölümü âlemin ölümü gibidir derler ya hani hakikatten o vefat edince bunu hissettim geçen sene..
    Allah rahmet eylesin.Vefatinin arkasından insanlar tanimaya başladı ne yazik ki yine de anlatalım okuyalım yaşayalım
    ..
    Ülkenin bütün okullarında Üstadın ortaya çıkardığı gerçeklerin anlatılması lazım.zira İslam medeniyetinin bilim ve felsefe mirasının ortaya konulmasında büyük emekler vermiş,ehl-i himmet bir alimdi.
    Bir insan düşünün ileri düzeyde kutuplaşmış bir toplumda yaşayan herkes sol,sağ ayırmadan onun vefatı nedeniyle derin üzüntü duymuş twitter'da dahi ve diger sosyal mecralarda hakkında tek kötü söz yazılmamış bir alim bildiğim kadarıyla ..
    sadece bunlardan dahi ne kadar ileri düzeyde bir bilim adamı olduğunu anlayabilirsiniz belki de.Ülkemizde değeri anlaşılmasa da sadece Türkiye değil tüm islam dünyası için yaptığı en büyük etki, medeniyetimizin tekrar ayağa kalkabilmesi için tek seçeneğin, bilim ve akıl Islâm yolunu takip etmek olduğunu göstermesidir.yüzyıllardır gerileyen hatta çökmüş olan islam medeniyetini, bir nebze aşağılık kompleksinden arındırmıştır. Gazete sayfalarında sosyal medya da sosyal hayatımızda umarım şeyma subasilar,Magazinsel haberler diziler, Siyasetin gereksiz zırvaları yerine umarım kendisiyle ilgili yapılan çalışmaları kitaplarını ve fikirlerini konusacagimiz yazacagimiz gün gelir.(!)
    yazdıklarına benzer eser yazmak şöyle dursun, okuyup yarısını anlamış olsaydık başka bir dünyaya taşınırdı zihnimiz. dehşet birikimli ve üretkendir.
    **ihsan fazlıoğlu'nun' fuat sezgin ile “bilim tarihi” üzerine' röportajı var. orada ihsan fazlıoğlu diyalektik açıdan güzel noktalara değiniyor.Bakmanizi tavsiye ederim.Şuraya hayatının linkini bırakıyorum ama okuyup bizde hayatımıza işleyelim ve büyük âlimi anlayalım;

    http://m.ibtav.org/sayfa/1/ozgecmisi

    KIYMETLI ESERE GELECEKSEK;

    Bu eser benim icin çok kıymetli başucu kitabım.Eser Üstad Fuat Sezgin ile yapılan röportajların derlendiği bir çalışmadır. Ben bu röportajları okurken Fuat Sezgin’in ne kadar büyük bir ilim adamı olduğunu ve onun bilimler tarihi üzerine düşüncelerini gördüm.
    Sefer Turan’ın söyleşiyle şekillendirdiği Bilim Tarihi Sohbetleri İslam bilimler tarihinin en önemli isimlerinden Üstad Fuat Sezgin’in hayatı, anıları, aynı zamanda bilimler tarihine duyulan tutkunun kitabı… Yaşadıklarını dönemin toplumsal ve siyasal panoramasını çizerek anlatıyor.Üstad Fuat Sezgin, kitaptaki söyleşilerde sadece geçtiği bu yolları anlatmakla kalmıyor, bakış açısına yön veren bilimler tarihi alanındaki gelişmeleri de tüm ayrıntılarıyla sunuyor. Bir yandan icatlar, buluşlar hakkında muazzam bir sohbete şahitlik ederken diğer yandan bilimler tarihine, Hellmut Ritter, Carl Brockelmann, George Sarton, Franz Rosenthal gibi isimlere, oryantalist araştırmalardan İslam aleminin ahvaline, İslam kültür çevresinde Müslüman bilginler tarafından yapılmış aletlerin modellerinin sergilendiği müzelere uzanan kapsamlı bir dökümün sunulmasına da tanık oldum ve siz de okusaniz olursunuz eminim.

    KİTAPTAN ALINTI VE BILGILER

    1)Darbeden sonra Üstad Fuat Sezgin neden Almanya’yı seçtiğini anlatıyor:

    **"Üç üniversiteden cevap geldi: Frankfurt Üniversitesi, Kaliforniya’da Berkeley Üniversitesi ve Yale Üniversitesi. Düşündüm, taşındım daha kitabımın (İslam Bilim Tarihi) bütün malzemelerini toplama işim bitmemişti. İstanbul’dan uzaklaşmak istemiyordum. Doğudan yani Mısır’dan, İran’dan uzaklaşmak istemiyordum. Çünkü daha toplamam gereken bir sürü malzeme vardı. Frankfurt’ta karar kıldım.
    (Hocaya Almanya’da sadece 6 ay kalacağını sonradan söylerler)
    Türkiye’de o ihtilalden sonra ben yeni bir insan olmuştum. O yeni insanın ne olduğunu Willy Hartner’e anlatmaya başladım. O da şuydu: “Hiç üzülmeyin” dedim. “Ben hayatımı daima planladım. Liseyi şu zamanda bitireceğim diye planladım. Üniversiteyi öyle… Şu yaşta doçent olacağım, dedim ve bütün bunlarda muvaffak oldum. Baktım her şeyde muvaffak oluyorum, bende bir şımarma başladı. Ondan sonra bir askeri darbe geldi. Bir balığın üzerine atılan ağ gibi ben de o ağın içinde kaldım. O zaman baktım ki beşer olarak benim irademin bir sınırı varmış. İşte o olaydan sonra ben şuna karar verdim: Hayatımda eğer altı haftalık bir geleceğim garanti edilse, yani o kadar yaşayabilecek kadar maddi imkânım varsa, yedinci haftayı düşünmeyeceğim. Onun için önümde iki ay daha var. Para da biriktirdim. Onları düşünmüyorum” dedim.
    Evet, yapacağım daha çok iş var belki o yüzden Allah bana güç, kuvvet, sıhhat veriyor. Bakın şunu mahsustan söylüyorum, benim ülkemin gençlerine. O günler şöyle bir kararım da vardı: Yarım gün gidip bir yerde inşaat işçisi olarak çalışacaktım. Ondan sonraki yarım gün ve geceyi kitabımı yazarak geçirecektim."

    2)Azim ve kararlılık üzerine bir ders veriyor.Hoca sevdiği işi yapmak için ona önerilen makamı reddedişini anlatır.Kendisinden dinleyelim;

    **"Oraya başladığımın birinci ayı Marburg Üniversitesi’nden geldiler. Dediler ki: “senato sizin ordinaryüs profesörlüğünüzü kabul etti, gelip başlamanız lâzım. Yalnız, Kültür Bakanı’yla bir konuşmanız gerekiyor.” Çünkü ordinaryüs profesör olacak bir insan Kültür Bakanı’yla konuşur, maaşının pazarlığını yapar. “Özür dilerim, ben gelemeyeceğim. Ben burada ilimler tarihi yapmak istiyorum” dedim. Bana, “siz burada doçentlik kadrosuna sahipsiniz.” dedi. “Bunlar benim için hiç mühim değil. Ben bilimler tarihiyle uğraşmak istiyorum” dedim. Adamcağıza çay ısmarlamıştım, onu içmeden ayrıldı yanımdan ve benimle daha hiç konuşmadı. Ondan sonra ne zaman konuştu biliyor musunuz? Kral Faysal Ödülü’nü kazandığım zaman 1978 yılında. Bana telefon etti, yanıma geldi ve beni kucakladı: “Ben odanızdan size kızarak çıkmıştım ama sizin hakkınız varmış” dedi. O zaman ben de profesör olmuştum zaten"

    3)Üstad Fuat Sezgin Hoca günde 17 saat çalıştığını ve Arapça’yı 6 ayda öğrendiğinden söz ediyor.Kendisinden dinleyelim;

    "Evimizde babamdan kalma 30 ciltlik bir Taberî Tefsiri vardı. Onu okumaya başladım. Başlangıçta anlamıyordum. Türkçe tefsirlerle karşılaştırarak, yavaş yavaş tefsirin içine girmeye çalıştım. Günde aşağı yukarı 17 saat çalışıyordum. Erken kalkıyordum, gece geç yatıyordum, evden hemen hemen hiç çıkmıyordum. 6 ay sonra Taberî Tefsiri’nin 30 cildini bitirmiş oldum. Başlangıçta hemen hemen hiç anlayamadığım bu tefsiri 6 ayın sonunda gazete gibi okuyordum. O hızla, yani 17 saatlik bir tempoyla çalışırsanız bunu siz de başarırsınız, bundan eminim."

    4)Kitapta Üstad Fuat Sezginin azmi ve çalışkanlığıyla bir örnek olduğunu görüyoruz Hocasının yazamayacağını düşündüğü, UNESCO tarafından bir heyete yazdırılmak istenen o çalışmayı tek başına yapabileceğini söylüyor ve yapıyor. Kendisinden dinleyelim:

    **Üniversiteyi bitirip, doktoramı yapar yapmaz Brockelmann’ın kitabının noksanlarını gidermeyi kafama koydum ve derhal başladım. Doçent olduktan sonra bu işe daha da yoğunlaştım. İş ilerledi. İlerleyince baktım ki, Brockelmann’ın kitabındaki boşluklar giderilebilecek gibi değil.
    Düşündüm ve Brockelmann’ın kitabını yeni baştan yazma fikrini geliştirmeye başladım. Epeyce mesafe kat ettiğim bir sırada -ki o zamanlar Almanya’dan dönmüştü, 1959 yılıydı zannederim- hocama, “Brockelmann’ın kitabına bir zeyl yazmak değil de, dünyadaki bütün yazmalara bakarak yeni bir kitap yazmak istiyorum” dedim. Bana dedi ki: “Onu yapamazsınız. Bunu hiç kimse yapamaz.” Ben içimden, “hocam bunu yapacağım” dedim ve 1967 yılında kitabımın 1. cildi çıktı.
    Hollanda’ya gittim. Onlarla müzakere ettik. Şu, bu derken bana kitabın finansman meselesini UNESCO’nun halledeceğini söylediler. Bu arada Hollandalı oryantalistler toplanmışlardı, bir sohbet ortamında adeta beni imtihan ettiler. Sonra, “bu adam bunu yapar” diyerek beni desteklediler. Buna rağmen Alman ve Fransız oryantalistler arasında şu kanaat hâsıl olmuştu: “Bunu ancak bir komisyon yapar!” Açıktan, “Bu bir komisyon işidir, bir fert tarafından yapılamaz” diyorlardı.

    5)Müslümanların bilimde ileri olduğu zamandan bahsediyor kendisinden dinleyelim;

    **"Müslümanlar M. 7. yüzyıldan itibaren bilimleri Yunanlılardan, Hintlilerden aldılar. Müslümanların bir meziyeti vardı. O alışlarında Hıristiyan olsun, Yahudi olsun, ne olursa olsun insanları hoca olarak kabul ettiler. Müslümanlar onlardan süratli bir şekilde öğrendiler. İki yüzyıl sonra Müslümanlar bu ilk merhaleyi, yani başkalarından almayı geride bırakarak yaratıcı olmaya başladılar. Hatta Müslümanlar onlardan bilgiyi alırken, hocalarının faziletlerini hiçbir zaman unutmadılar, onu söyleyeyim.
    Müslümanlar evvela yaratıcı oldular. Bu 800 yıl sürdü. Miladi 850 yılından itibaren, 16. yüzyılın sonuna kadar Müslümanlar ilimde mütemadiyen yeni şeyler keşfettiler. Yeni ilimler kurdular, eski ilimleri geliştirdiler ve ilerde kurulacak bazı bilimlerin temellerini attılar. Ondan sonra ilimler tarihinde önderliklerini yavaş yavaş kaybettiler."

    6)Üstad Fuat Sezgin Hocanın kurduğu İslam Bilim ve Teknoloji Tarihi Müzesi’nde müslümanlar tarafından geliştirilmiş 800’den fazla çalışma sergilenmekte bundan bahsediyor Bu müzeyi kuruşunun nedenlerinden birisi de Türkler’de ortaya çıkan bu aşağılık duygusunu yok etmek. Türkler geçmişi unutup bugün kendini Batı karşısında aciz hissediyor. Hoca bunu değiştirmek istiyor.kendisinden dinleyelim;


    **"Ben başlangıçta bunları maket halinde, model halinde ortaya koymaya başladım. Acaba 30 aleti bir araya getirebilir miyim? Bir müze olmasa bile, bir odayı doldurabilir miyim diye düşünüyordum, çok mütevazı bir şekilde başladım. Gittikçe iş ilerledi. Bugün aşağı yukarı enstitümüzde yapmış olduğumuz aletlerin sayısı 800’ü geçti."

    Müze gelişiyor, açılırsa, istediğim şekilde kurulursa ki, öncelikle Türkler, mensubu bulundukları medeniyetin ne kadar yüksek olduğunu görecekler; benim ilk hedefim bu. Sonra birçok Müslüman, Arap bunu görecek. Tahmin ediyorum birkaç milyon turist bunu görecek. Müslümanlarda bir aşağılık duygusu var, Avrupa medeniyetini yanlış tanıma var, oradaki yerini bilmeme var. Bu durumu tasfiye etmiş olacağız.

    7)Müslümanların bilimde ileri olduğu zamanlardan bahsediyor şöyle söylüyor;

    **"Müslümanlar M. 7. yüzyıldan itibaren bilimleri Yunanlılardan, Hintlilerden aldılar. Müslümanların bir meziyeti vardı. O alışlarında Hıristiyan olsun, Yahudi olsun, ne olursa olsun insanları hoca olarak kabul ettiler. Müslümanlar onlardan süratli bir şekilde öğrendiler. İki yüzyıl sonra Müslümanlar bu ilk merhaleyi, yani başkalarından almayı geride bırakarak yaratıcı olmaya başladılar. Hatta Müslümanlar onlardan bilgiyi alırken, hocalarının faziletlerini hiçbir zaman unutmadılar, onu söyleyeyim.
    Müslümanlar evvela yaratıcı oldular. Bu 800 yıl sürdü. Miladi 850 yılından itibaren, 16. yüzyılın sonuna kadar Müslümanlar ilimde mütemadiyen yeni şeyler keşfettiler. Yeni ilimler kurdular, eski ilimleri geliştirdiler ve ilerde kurulacak bazı bilimlerin temellerini attılar. Ondan sonra ilimler tarihinde önderliklerini yavaş yavaş kaybettiler."

    **Müslümanlar, ilimler tarihinde herkesin bildiği büyük matematikçiler yarattılar, yetiştirdiler, astronom yetiştirdiler. Bunları herkes biliyor, ilimler tarihi de bir dereceye kadar kabul ediyor bunu fakat Müslümanların coğrafya sahasında dünya haritasını yapma hususunda bu kadar ileri gittikleri bilgisi maalesef bugüne kadar müdafaa edilmiş değildir.
    Evet, adam diyor ki: “İnsan Avrupa kıtasının coğrafyasını araştırdığı zaman görüyor ki 18. yüzyıla kadar sadece İspanya’nın coğrafyası var. Diğerlerinin; Almanya’nın, Fransa’nın coğrafyası falan yok.” Bunu 1982’de bir Alman bilgini söylüyor. Acaba neden İspanya’nın coğrafyası var da diğerlerinin yok? Çünkü İspanya’da Müslümanlar yaşıyordu da ondan. Evet, gerçekten çok enteresan bir şey. Avrupa kıtasının haritasını yani Fransa’nın, Almanya’nın, İsveç’in gerçek enlem-boylam derecelerine dayanan haritalarını ne zaman yaptılar biliyor musunuz? 1850 senesinden sonra!

    8)Kitapta aynı zamanda dil öğrenmekle ilgili Fuat Sezgin Hoca’dan birkaç açıklama yer alıyor kendisi şöyle söylüyor efendim;

    **Peki hocam kaç dil biliyorsunuz? Bunu şunun için sordum, affınıza sığınarak.,. Hakkınızda okurken 27 dil bildiğinizi… Sezgin: Hayır mübalağa ediyorlar. Bu kitabı yazmak için bilimler tarihinde birçok eski dili bilmem lâzım, Avrupalı etütleri okumam lâzım. Zaruri bulduğum zaman hemen bir dili öğrenmeye çalışıyorum; mesela coğrafya ciltlerini yazmaya başladığımda baktım Rusça’sız olmaz. Rusça öğrenmeye karar verdim, gittim Rusya’ya. Turan: Bir bilim tarihçisinin en az kaç dil bilmesi lâzım? Sezgin: O bir adamın gayretine bağlı, kapasitesine bağlı. Dil öğrenmek bazen zordur bazen kolaydır.
    Türkiye’de bir gelişme var. Türkiye’de üniversitelerin sayısı çoğaldı. Sayı mühim fakat biraz kaliteye, derinliğe dikkat edilmediğine şahit oluyorum ve bunu temenni ediyorum, yani üniversitelerimiz zayıf ve maalesef Türklerde Batı dillerine yani dil öğrenmeye karşı bir kompleks var. Bu yıkılmalı, bunu bertaraf etmek lâzım.
    Türkler bir dil öğreniyorlar… Mesela Almanya’ya giden bir adam konuşmasını öğreniyor. O kadar büyük bir şey bildiğini zannediyor ki nedir yani bir tek dil bilmek. Alman liselerinde 3 dil öğreniliyor. Benim kızım lisedeyken Yunanca öğrendi, Latince öğrendi, hatta biraz da Rusça öğrendi ama sonradan bıraktı, bir de İngilizceyi öğrendi, 3 dil biliyor. Almanya’da lisede 3 dil öğretiliyor.

    9)Bilim insanlığın ortak mirasıdır. Rönesans’ı doğrudan doğruya Antik çağa bağlayan düşünce yanlıştır diyor ve bunu şöyle açıklıyor ;

    **Ben medeniyet tarihini bir bütün olarak kabul ediyorum. Bu, bütün insanlığın müşterek malıdır. Eğer Kongo’daki insanların bugün o medeniyetin gelişmesine katkıları yoksa da, onlar bizim Afrika’nın ücra bir köşesinde kalan kardeşlerimizdir. Bizler, Yunanlılar ve bugünkü modern Avrupalılar modern teknolojiyi geliştirmişlerse, o başka bölgelerde yaşayan insanların da bu süreçte katkısı vardır. Ben bilimler tarihine böyle bakıyorum. Bilimler tarihinin gelişmiş safhalarında, insanlığın büyük ve müşterek tarihinden öğrendiğimize göre Babillileri, Çinlileri, Hintlileri, Mısırlıları da buluyoruz. Yunanlıları da… Bu böylece gelişiyor.
    Biz, İslam kültür çevresinin yaratıcı bilginlerinin, bir alma ve özümleme döneminin ardından 900-1600 yılları arasında gösterdikleri başarılarını ortaya koymak istiyoruz. Bu başarılar 16. yüzyılın ikinci yarısından bu yana Avrupa’daki yaratıcılığın zeminini oluşturdular.

    10)İslam bilime menfaat için değil bilme merakıyla yaklaşmıştır. Biruni gibi çok büyük dehalar yetişmiştir diyor ve bunu da kendisinden dinleyelim efendim;

    **"Düşününüz, öyle tipler yetişmiş ki İslam dünyasında onları tanımıyoruz. Bîrûnî gibi bir insan mesela… George Sarton, Bîrûnî için; “Beşeriyetin tanıdığı en büyük kafalardan biri” diyor. Daha başka neler var… Bakın size şunu anlatacağım: Bîrûnî 27 yaşındayken 18 yaşındaki İbn Sina’yla yazılı bir münakaşaya giriyor. Konu nedir biliyor musunuz? “Işığın sürati ölçüsüz müdür, yani lâ-mütenâhî midir, yoksa ölçülebilir mi? Yani zamanla ölçülebilir mi?” Ne müthiş bir şey değil mi! Böyle bir şey bugünün Türkiye’sinde bile olmaz.

    Hollandalı matematik bilimi tarihiyle uğraşan Hogendijk adlı bir âlimin makalesi vardı. İslam bilimleri tarihiyle bu kadar uğraşan birisi olarak ben onu okuduğum zaman dehşete düştüm. Çünkü adam; 10. yüzyılda küresel trigonometri problemleri münakaşasına dair birtakım dokümanlar veriyor ve onları izah ediyor. Dehşete düştüm ve sonra doçentime gittim. “Gördünüz mü şu seviyeyi?” dedim. Hakikaten 21. asırda bizim Türkiye’de bu yüksek düzeyde tartışmalara, münakaşalara rastlayamazsınız. Böyleşine muhteşem çağları arkasında bırakmış bir medeniyetin mensuplarıyız.

    Bu büyük âlimlerden biri de, 8. yüzyılda yaşamış olan Cabir İbn Hayyan’dır. Esasında kimya bilimiyle başladı, ondan sonra da genişleterek tabiat olaylarıyla ilgilendi. Bu adam diyor ki bize: “Allah insana kâinatın bütün sır perdelerini yırtacak kabiliyeti vermiştir!” Yani beşer bu kâinatta her sırrın çözümüne ulaşabilir. Aristoteles ise tam tersini söylüyor: “Biz bunu yapamayız” diyor. Cabir İbn Hayyan öyle bir adam ki “kâinat, matematiksel ölçüler esasına göre yaratılmıştır” diyor. Yani “hisleri bile ölçebiliriz. Ölçemediğimiz herhangi bir şey, bilimin konusu olamaz!” diyor adamcağız."

    11)Son olarak yazıyı Üstad Fuat Sezgin’in öğretmenlere olan şu tavsiyesiyle bitireyim:

    **Ben burada ilk önce hocalara seslenmek istiyorum. Talebeleri aşağılık duygusundan kurtarmaya çalışsınlar. Türk milletini aşağılık duygusu bir kanser gibi kemiriyor...

    ##Biraz uzun oldu ama kendisiyle ilgili milyonlarca kitap yazılmalı ve anlaşılmalı okunmalıdır.Bu sadece besmele burda olanlar :)

    Kitabın nerdeyse bütün cümlelerin altını çizmişim.Lütfen Rica ediyorum kendisinin ruhlarına bir Fatiha okuyun Allah sizlerden razı olsun dostlarım:)Üstadın ruhuna rahmet ediyor onun yolundan yürümek ve bugünkü Dünya da biz müslümanlar bilim de felsefede teknolojide her alanda ilerlememiz nasip olsun ınşallah ve onların yolundan gitmek nasip olsun.Çok kıymetli bir ilim insanı daha dar’ül bekâ eyledi ,ehl-i himmet bir alim idi.azıB hayatlar ne kadar güzel. bir ömrü dolu dolu yaşamak, ardında dünya döndükçe anılacak eserler bırakmak çok az insana nasip olur. Fuat hoca o azınlığın içindeydi. mekânı cennet olsun.

    NOT===Bilvesile hocanın emekleriyle gülhane parkında tesis edilen 'islam bilim ve teknoloji tarihi müzesi'ni gezmeyi buradan herkese tavsiye ederim ve Üstadın kabri ordadır.

    NOT===SOHBETLERİ İÇİN YOUTUBE LİNKI;

    https://youtu.be/dLCBhgHnyrY

    BU KİTABI ALIN OKUYUN OKUTUN KALBINIZ RUHUNUZ BEYNINIZ AYDINLANIR..
    iyi okumalar selametle..
  • Sultan Murad Han o gün bir hoştur. Telaşeli görünür. Sanki bir şeyler söylemek ister sonra vazgeçer. Neşeli deseniz değil, üzüntülü deseniz hiç değil. Veziriazam Siyavuş Paşa sorar:

    – Hayrola efendim, canınızı sıkan bir şey mi var?

    — Akşam garip bir rüya gördüm.

    – Hayırdır inşallah?..

    — Hayır mı şer mi öğreneceğiz.

    – Nasıl yani?

    — Hazırlan, dışarı çıkıyoruz.

    Ve iki molla kılığında çıkarlar yola. Görünen o ki, padişah hâlâ gördügü rüyanın tesirindedir ve gideceği yeri iyi bilir. Seri, kararlı adımlarla Beyazıt’a çıkar, döner Vefa’ya, Zeyrek’ten aşağılara sallanır. Unkapanı civarında soluklanır. Etrafına daha bir dikkatle bakınır. İşte tam o sırada yerde yatan bir ceset gözlerine batar, sorarlar;

    — Kimdir bu?

    Ahali: Aman hocam hiç bulaşma, derler. Ayyaşın meyhusun biri işte!..

    — Nerden biliyorsunuz?

    – Müsaade et de bilelim yani. Kırk yıllık komşumuz…

    Bir başkası tafsilata girer;

    – Biliyor musunuz, der. Aslında iyi sanatkârdır. Azaplar çarşısı’nda çalışır. Nalının hasını yapar… Ancak kazandıklarını içkiye, fuhuşa harcar. Hem şişe şişe şarap taşır evine, hem de nerde namlı mimli kadın varsa takar peşine.. Hele yaşlının biri çok öfkelidir. İsterseniz komşulara sorun, der.

    – Sorun bakalım onu bir cemaatte gören olmuş mu?..

    Hasılı, mahalleli döner ardını gider. Bizim tedbili kiyafet mollalar kalırlar mı ortada!.. Tam vezir de toparlanıyordur ki, padişah keser yolunu :

    — Nereye?

    – Bilmem, bu adamdan uzak durmayı yeğlersiniz sanırım.

    — Millet bu, çeker gider. Kimseye bir sey diyemem… Ama biz gidemeyiz, şöyle veya böyle tebamızdır. Defini tamamlamak gerek.

    – İyi ya, saraydan birkaç hoca yollar, kurtuluruz vebalden.

    — Olmaz, rüyadaki hikmeti çözemedik daha.

    – Peki ne yapmamı emir buyurursunuz?

    — Mollalığa devam… Naaşı kaldırmalıyız en azından.

    – Aman efendim, nasıl kaldırırız?

    — Basbayağı kaldırırız işte.

    – Yapmayın, etmeyin sultanım, bunun yıkanması, paklanması var. Tekfini, telkini…

    — Merak etme ben beceririm. Ama önce bir gasilhane bulmalıyız.

    – Şurada bir mahalle mescidi var ama…

    — Olmaz, vefat eden sen olsaydın nereden kalkmak isterdin?

    – Ne bileyim, Ayasofya’dan, Süleymaniye’den, en azından Fatih Camii’nden…

    — Ayasofya ile Süleymaniye’de devlet erkanı çoktur. Tanınmak istemem. Ama Fatih Camii’ni iyi dedin. Hadi yüklenelim…

    Ve gelirler camiye. Vezir sağa sola koşturur, kefen tabut bulur. Padişah bakır kazanları vurur ocağa… Usulü erkanınca bir güzel yıkarlar ki, naaş; ayan beyan güzelleşir sanki. Bir nurdur, aydınlanır alnında. Yüzü sâkilere benzemez. Hem manâlı bir tebessüm okunur dudaklarında. Padişahın kanı ısınmıştır bu adama, vezirin de keza… Mechul nalıncıyı kefenler, tabutlar, musalla taşına yatırırlar. Ama namaz vaktine bir hayli vardır daha… Bir ara vezir sıkıntılı sıkıntılı yaklaşır.

    – Sultanım, der. Yanlış yapıyoruz galiba…

    — Nasıl yani?..

    – Heyecana kapıldık, sorup soruşturmadan buraya getirdik cenazeyi. Kim bilir belki hanımı vardır, belki yetimleri?..

    — Doğru, öyle ya, neyse… Sen başını bekle, ben mahalleyi dolanıp geleyim.

    Vezir, cüzüne, tesbihine döner, padişah garip maceranın başladığı noktaya koşar. Nitekim sorar soruşturur. Nalıncının evini bulur. Kapıyı yaşlı bir kadın açar. Hadiseyi metanetle dinler. Sanki bu vefatı bekler gibidir.

    – Hakkını helal et evladım, der. Belli ki çok yorulmuşsun. Sonra eşiğe çöker, ellerini yumruk yapar, şakaklarına dayar… Ağlar mı? Hayır. Ama gözleri kısılır, hatıralara dalar belki. Neden sonra silkinip çıkar hayal dünyasından…

    – Biliyor musun oğlum? Diye dertli dertli söylenir… Bizim efendi bir âlemdi, vesselam… Akşamlara kadar nalın yapar… Ama birinin elinde şarap şişesi görmesin; elindekini avucundakini verir satın alırdı. Sonra getirip dökerdi helaya!..

    — Niye? – Ümmeti Muhammed içmesin diye…

    — Hayret…

    – Sonra, malum kadınların ücretlerini öder eve getirirdi. Ben sizin zamanınızı satın aldım mı? Aldım, derdi. Öyleyse şimdi dinlemeniz gerek… O çeker gider, ben menkîbeler anlatırdım onlara… Mızraklı ilmihal. Hucceti islam okurdum…

    — Bak sen! Millet ne sanıyor halbuki…

    – Milletin ne sandığı umrunda değildi. Hoş, o hep uzak mescidlere giderdi. Öyle bir imamın arkasında durmalı ki, derdi. Tekbir alırken Kabe’yi görmeli…

    — Öyle imam kaç tane kaldı şimdi?

    – İşte bu yüzden Nişancı’ya, Sofular’a uzanırdı ya… Hatta bir gün; Bakasın efendi, dedim. Sen böyle böyle yapıyorsun ama komşular kötü belleyecek. inan cenazen kalacak ortada…

    — Doğru, öyle ya?..

    – Kimseye zahmetim olmasın deyip, mezarını kendi kazdı bahçeye. Ama ben üsteledim. iş mezarla bitiyor mu, dedim. Seni kim yıkasın, kim kaldırsın?

    — Peki o ne dedi?

    – Önce uzun uzun güldü, sonra;

    – Allah büyüktür hatun, dedi. Hem padişahın işi ne?
  • Kadınlara seçme seçilme hakkı verilmiş (!)

    CHP’nin ve CHP’lilerin öteden beri dillendirip, ders kitaplarına da geçirdikleri ve yıllardır övündükleri bir konu var: Kadına seçme-seçilme hakkı konusu. Derler ki, “5 Aralık 1934’de, birçok dünya devletinden önce, kadınlara seçme-seçilme hakkı verdik”.

    Bu iddia iki bakımdan doğru değildir:

    Çünkü “seçilme hakkı”nın kadınlar tarafından kullanılabilmesi, adayın CHP ilkelerini sorgusuz sualsiz benimsemesine ve “baş açma” şartına bağlıydı (Daha düne kadar başı kapalı hiçbir kadın Meclis’e alınmıyor, cebren ve hile ile kovuluyordu [Merve Kavakçı olayı]).

    “Seçme hakkı” ise 1946’ya kadar fiilen mevcut değildi. Zira seçim bir “tercih”tir. Tercihin kullanılabilmesi için alternatiflerin olması gerekmekteder. Oysa CHP Türkiye’sinde böyle bir alternatif yoktur. Tek partili sistemde “seçme hakkı”ndan değil, sadece “tasdik hakkı”ndan söz edilebilir! Bu da belirleyici olmadığı için varlığı yokluğuna eşittir. Gerçek anlamda “seçme hakkı”nı kadınımızla, erkeğimizle 1950’de söke söke aldık ve CHP’yi devirdik. Bir daha da iktidar yüzü göstermedik!

    Kâğıt üzerinde de olsa, “birçok dünya devletinden önce, kadınlara seçme-seçilme hakkı” verildiği iddiası da demagojiden ibarettir. Çünkü 1934’de gelene kadar Yeni Zelanda (1893), Avustralya (1902), Finlandiya (1906), Norveç(1913), Danimarka-İzlanda (1915), Kanada (1917), Litvanya (1919), Azerbaycan-Estonya (1918), Macaristan(1918), Kırgızistan-Letonya-Polonya-Avusturya- Almanya-Gürcistan-İrlanda-Birleşik Krallık (1918), Beyaz Rusya-Ukrayna-Lüksemburg-Hollanda-İsveç-Belçika-Zimbabve-Kenya (1919), Arnavutluk-ABD-Çek Cumhuriyeti-Slovakya (1920), Ermenistan (1921), Tacikistan-Moğolistan-Kazakistan (1924), Türkmenistan (1927), Romanya-Ekvator (1929), İspanya-Sri Lanka-Portekiz-Şili (1931), Brezilya-Tayland-Uruguay-Maldivler (1932), Küba (1934) gibi pek çok devlet kadınlara seçme seçilme hakkı vermişti.

    CHP Türkiyesi ancak Küba ile birlikte bu hakkı tanıdı, ama o da yukarıda andığım sebeplerden dolayı kâğıt üzerinde kaldı (20 Mart 1930’da belediye seçimlerinde seçme hakkı, 1933’te Köy Kanunu’nda muhtar seçme ve köy heyetine seçilme hakkı, 1934’te milletvekili seçilme hakkı tanındı).

    Kaldı ki, “Kadınlar askerlik yapmadıkları için, seçme-seçilme hakkı verilmesinin doğru olmayacağını” söyleyen bizzat Atatürk’tü ve bu görüşünü uzun süre korumuştu. Hatta bu konuda kendisine soru soran bir kız öğrenciye de bu mealde bir cevap vermişti.

    Hattâ, 9 Eylül 1923’te Mustafa Kemal Paşa tarafından kurulan “Halk Fırkası”ndan üç ay kadar önce, 16 Haziran 1923’te, Nezihe Muhiddin Hanım’ın kurmak istediği “Kadınlar Halk Fırkası”nın kuruluş dilekçesi yırtılıp çöpe atılmış, kendisine “Siyaset erkek işidir, siz kadınlar elinizin hamriyla erkek işine karışmayın, hayır işleriyle meşgul olun” tavsiyesinde bulunulmuştu.

    Başta Cumhuriyet Gazetesi olmak üzere, tek partinin basındaki “hık” deyicileri Nezihe Muhiddin (Tepedelengil) ve arkadaşlarıyla öyle bir dalga geçtiler ki, Nezihe Hanım en sonundaaklını kaçırıp tımarhanelik oldu ve mücadele ile geçen hayatı 10 Şubat 1958’de, İstanbul’da bir akıl hastanesinde son buldu.

    Osmanlı’dan beri kadın hakları mücadelesi vermiş bir kadındı. İyi eğitim görmüş, Farsça, Arapça, Almanca, Fransızca öğrenmiş, 300 kadar hikâye, 20 roman, piyes, senaryo ve operet kaleme almıştı). Cumhuriyete geçildikten sonra “kadın hakları” konusunda daha rahat olunacağını düşünürken duvara toslamıştı.

    En sonunda sinirleri harap olup aklını kaçırdı.

    Şimdi tutup “CHP işte budur” desem ne olacak, demesem ne olacak? Zaten her şey ortada değil mi?

    Yarın inşallah Nezihe Muhiddin’nin dramına bakalım ve CHP’nin “kadın duyarlılığı”nı görelim…
  • Esranın Nura Ulaşması
    Hikaye…
    ESRA İstanbul’un en güzel semtlerinden biri olan Eyüp’te oturmaktadır. Kendisi liseyi bitirmiş akıllı bir kızdır. Ailesi fazla sıkmamış rahat büyümüş, rahat yetiştirmiştir. Çevresinde bir tane arkadaşı vardır ki mahalleye daha yeni taşınmalarına rağmen ona imrenir. Yürüyüşü, davranışı herşeyi o kadar hoşuna gider ki ondaki bu davranışları oda
    yapmak istese de yapamaz.
    Arkadaşı tam bir İslam hanımefendisi ehli sünnete göre
    giyinmiş mükemmel bir uslübu vardır. İsmi gibi kendisi de Nur yüzlüdür. Çevresindekilerin nazarları arasında yaşamını devam ettirir.
    Nur tam bir İslam kızı, ailesi tarafından çok güzel yetiştirilmiş İslam çiçeğidir.
    Esra o gün Nur ile sohbet için yanına gider. Ondan ögrenecekleri olduğunu sezmişti. Yakınlık hissetti Nur’a karşı, diger kız arkadaşlarında olmayan samimiyet, güler yüz vardı Nur’da. Biraz çekinerek Esra sohbete başladı:
    __ Nur daha yeni taşınmanıza rağmen hemen sana ısınıverdim. sende diğer kızlarda bulunan diğer genç kızlarda bulunan hareketler yok. Davranışların sanki değişik, yapmacık hareketleri göremiyorum. Aynı yaşta olmamıza rağmen çok olgun
    düşünüyor ve ciddiyetle karar veriyorsun. Konuşman, oturup kalkman, kıyafetin, sadeliğin ne biliyim işte çok farklısın. İtiraf etmeliyim ki arkadaşım sana hayran kaldım. Seni bu kadar farklı kılan ne anlatabilir misin bana? Birbirimizi fazla tanımasakta bunu çok
    merak ediyorum. Çünkü benin hayatım eğlence, müzik, tv, telefon belirli bir zaman sonra ne yapacağımı düşünüyorum.
    Nur bu övgüler karşısında utanmıştı ama kararlıydı. Esra’ya doğru olanı, İslam’ın güzelliklerini anlatıcaktı.
    __ Bak Esra ben senden farklı değilim aslında. Bizi farklı kılan, İslam’a göre yaşayıp yaşayamamak. Sen hiç eline dini kitap alıp okudun mu?
    __ Hayır okumadım.
    __ Peki nedenini sorabilir miyim? Yani okumana engel neydi, vaktin yok muydu?
    __ Bilmiyorum, bana daha önce kimse böyle sorular sormadı. Açıkçası bu soru karşısında şaşırdım. Madem sordun anlatayım Nur. Ailem beni rahat bıraktı herşeyde. Ben senin gibi kapalı değilim. Annem ve babam beni dini konularda hiç eğitmediler. İstediğim zaman, istediğim yere çıkar gezerim tıpkı erkekler gibi. Çok arkadaşım vardır, çıkar gezeriz eğleniriz. Mesela makyaj yaparım. Anlayacağın ne oturup kitap okumayı düşündüm ne de gezip tozmaktan vakit bulabildim.
    __ Şimdi anlaşıldı Esra. Aile düzeni sana dini konularda hiç yardımcı olmamış. Çevrendeki arkadaşlar senin kitap okuyup ilim öğrenmene engelse hepsi boş arkadaşmış. Sana bilgi sunabilecek arkadaşın yok. Esra, Allah bizleri gezin eğlenin, dünyaya doyun diye yaratmadı. Bizi kendine karşı sorumlu kıldı ve bizleri kendine ibadet etmemiz için yarattı. Sen hiç ölümü düşündün mü, yok olmayı ? ALLAH seni mükemmel yaratmış. Elin, ayağın, kulağın, başın… Sana birisi böyle hediye verse sen bu hediyeyi alınca ne yaparsın? Sevinirsin sevinir ve ona teşekkür edersin. Şimdi iyi düşün Esra. Allah da sana sayısız nimet hediyesi vermiş yemek içmek güzellik vs vs.. Bu nimetler için Allah’a şükrettin mi hiç!
    Esra kendinden iyice utanıyordu. Gerçek halini birinden duymak onu hem düşündürdü hem de pişman olmaya başladı.
    __ Yok Nur kardeşim ben dedim ya dini konularda hiç bilgim yok şükür nedir bilmem. Senin gibi olmayı çook isterim Nur. Konuşmaların çok farklı, ve beni etkilediğin aşikar. Sende beni çeken birşeyler var. Herhangi bir arkadaşımın yanında kahkaha ile gülebilirim ama senin yanında gülemiyorum. Nur, bana dinimizin güzelliklerini, emirlerini yasaklarını anlatır mısın?
    Esra’nın azmini gören Nur sevinmişti:
    __ Akşam oldu Esra. Sen şu kitabı al uyumadan önce oku olur mu kardeşim.. Sabah yine gel kaldığımız yerden sohbete devam ederiz inşallah…
    Kitabı eline alıp inceleyen Esra sormadan edemedi:
    __ Mehmet Oruç, “Kainatın Efendisi” Nur bu kitap biraz kalın mı sanki?
    __ Esra sen oku onu kalın değil.. Dinimizi ilk önce Peygamber Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem’den, yaşantısından tanı. İslam’ı gerçekten öğrenmek istiyorsan, kitabı okuyacağına dair bana söz verir misin Esra?
    __ Evet evet dinimizi öğrenmek, senin gibi olmak istiyorum Nur. Şurda bir kitap daha var, masanın üstündeki.. “Ölüm ve Ötesi” İmam-ı Gazali.. Nur dikkatimi çekti bu kitap, alabilir miyim?
    __ Tabii ki alabilirsin Esra.. Ne o merak saldın şimdiden kitaplara. Güzel şeyler bunlar, okumayı asla bırakmamalı.
    Havanın kararmaya başladığını farkeden Nur yarın görüşmek üzere Esra’yı yolculadı:
    __ Geç oldu namaz vakti geçiyor.. Sen de git istersen Esra yarın görüşürüz inşallah
    Tamam kardeşim, der Esra ve arkadaşını kapıya kadar uğurlar Nur.
    Akşam eve giden Esra’ya anne ve babası nerde olduğunu sormazlar bile. Esra Nur’a verdiği tutmak ister. Kitapları yatağının başucuna koyar, telefonunu kapatır ve yatağına oturur. Gün boyu konuştukları konular bir bir aklına gelir. Ölüm, nimetler, hediye… Düşünür durur Esra. Kainatın Efendisi kitabını eline alır ve dinimize karşı atılan ilk adım, kitapların sayfası ile birlikte açılmaya başlar.. Sanki yıllardır kitap okumaya aç gibi heycanla çevirir sayfaları. Peygamber Efendimiz’in gençliği, evliliğini, geç vakitlere kadar okur. Odanın ışığı sönmek bilmez o gece. Kitapta da baya yol katetmiştir Esra. İlk günün yorgunluğundan, kitap kucağında uyuya kalmış halde sabahlar..
    Sabah olur uyanır Esra, bir bakınır etrafa.. Pencereye doğru ilerler ve perdeyi aralar. Haliç’e doğru bakar. Gözleri Efendim der. Sorgular kendini “Biz nasıl ümmetmişiz böyle?” diye.. “Sen ne mükemmel insanmışsın, seni bilgi çağında görememişiz, facebook’ta msn’de geçirdiğimiz vakti seninle geçirmemişiz.” der durur. İlk defa ağlamaya başlar. Daha kitabın başında olmasına rağmen onu farklı duygular sarar. Düşünceler etrafında tavaf eder durur.
    Aklına birden Nur gelir. Alelacele toparlanır kahvaltısını yapar ve Nur’ların evine gider. Çaldığı kapıyı güler yüzle açan Nur, içeri Esra’yı buyur eder ve:
    __ Hosgeldin buyur Esra. Bilgisayardan birşeyler okuyordum facebook’ta. Sen de okumak ister misin?
    Esra merakla sorar:
    __ Ne okuyorsun Nur’cum?
    __İSLAMİ TESETTÜR NASIL OLMALI???? adında bir sayfa var o sayfayı okuyorum canım.. Senin de okumanı isterim. Yalnız gizlilik ayarlarının hepsini kapat, çevrimdışı gir ve öyle oku. Profilinden de resimleri kaldır.
    __ Neden ki Nur? Neden kaldırayım ki resmimi, kime ne zararı var?
    __ Kardeşim sen Müslüman kızısın. Her ne kadar ailenden dini eğitim almamış olsan da illa ki lisede birşeyler öğrenmişsindir. Resim koymaman daha uygun olur. Seni gören kişiler günaha girebilir. Güzelsin, güzel kız derler. Bu sayfa gercekten güzel bilgiler ögretiyorlar dinimize dair.
    __ Tamam kardeşim, facebook’a girip beğenelim önce.. Bu arada verdiğin kitabı okumaya başladım Nur. Çook güzelmiş. Allah senden razı olsun. Bana Efendimiz sallallahu aleyhi ve sellem i oku dinimizi öğrenmek için demiştin. Gerçekten çok müthiş bir insanmış.
    Esra’nın gözleri dolar. Erkam’ın evindeki gizli tebliği anlatır Nur’a heycanlı heycanlı.. Nur, Esra’daki bu ani değişime sasırır. Bu kadar çok merak edeceğini bilememiştir.
    Ama gülümser ve der ki, “Allah dilerse hersey olur.” Gün geçtikçe Esra değişmeye başlar. Nur’la sohbet eder, haftada bir kitap bitirir. Nur’un önerdiği İSLAMİ TESETTÜR NASIL OLMALI????
    sayfasını baştan sonra sabır ve içtenlikle okur.
    Sayfada bir yazı dikkatini çeker, “Bizim sayfamız beğeni sayfası değil, okuma sayfasıdır.” yazısı hoşuna gider ve okur. Okur ve tesettür konusunda da artık aklında soru işareti kalmaz.
    İSLAMİ TESETTÜR NASIL OLMALI?ve dini kitaplar sayesinde ehli sünnete göre örtünmek ister. Nur suresi 31. ayete gore kapanmayı arzular.
    Nur ile konuşduktan sonra tesettür alışverişine çıkarlar. Esra’nın ailesi bu duruma çok şaşırsa da hoşlarına gider. Çünkü onlar da bilmediklerini kızları Esra sayesinde öğrenirler. O okuduklarını ailesi ile paylaşır. Tv kapatılıp kitaplar okunur kimi zaman.. Artık Esra, Nur gibi İslam hanımefendisi olmuştur. Ama asıl Nur yüreğindedir tevbe eder surekli.. Her namazda “Seni buldum Rabbim elhamdulillah, ben Seninle mutluyum Sana layık kul, habibine ümmet olacağıma Sana söz veriyorum.” der..
    Ve arkadaşı Nur ile birlikte hemen hergün sohbet ederler. Artık o denizde su görmez, artık o denizin icinde aramaktadır. “İslam bir deryadır, dalmayan bilemez” der sürekli. Artık deryaya bakmaz dalmıştır. Öyle bir dalmıştır ki İslam denizinde hergün farklı seyler keşfeder, farklı şeyler ögrenir. O da arkadaşı Nur gibi NUR olmuştur. Artık İslam çiçeği olmuştur…
    _________
    Mustafa Kuş
  • ادْعُواْ رَبَّكُمْ تَضَرُّعًا وَخُفْيَةً إِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ

    “Rabbinize yalvara yalvara ve için için dua edin. Şüphesiz O, haddi aşanları sevmez.” (A’raf Suresi, 55)



    وَلِلّهِ الأَسْمَاء الْحُسْنَى فَادْعُوهُ بِهَا وَذَرُواْ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ فِي أَسْمَآئِهِ سَيُجْزَوْنَ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ

    “İsimlerin en güzeli Allah’ındır. Öyleyse O’na bunlarla dua edin. O’nun isimlerinde ‘aykırılığa (ve inkâra) sapanları’ bırakın. Yapmakta oldukları dolayısıyla yakında cezalandırılacaklardır.” (A’raf Suresi, 180)



    رَبَّنَا إِنَّكَ تَعْلَمُ مَا نُخْفِي وَمَا نُعْلِنُ وَمَا يَخْفَى عَلَى اللّهِ مِن شَيْءٍ فَي الأَرْضِ وَلاَ فِي السَّمَاء

    “Rabbimiz, şüphesiz Sen, bizim saklı tuttuklarımızı da, açığa vurduklarımızı da bilirsin. Yerde ve gökte hiçbir şey Allah’a gizli kalmaz.” (İbrahim Suresi, 38)



    وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُواْ لِي وَلْيُؤْمِنُواْ بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ

    “Kullarım Beni sana soracak olursa, muhakkak ki Ben (onlara) pek yakınım.Bana dua ettiği zaman dua edenin duasına cevap veririm. Öyleyse, onlar da Benim çağrıma cevap versinler ve Bana iman etsinler. Umulur ki irşad olurlar.” (Bakara Suresi, 186)



    قُلْ مَا يَعْبَأُ بِكُمْ رَبِّي لَوْلَا دُعَاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزَامًا

    “.. Sizin duanız olmasaydı Rabbim size değer verir miydi?” (Furkan Suresi, 77)



    وَاذْكُر رَّبَّكَ فِي نَفْسِكَ تَضَرُّعاً وَخِيفَةً وَدُونَ الْجَهْرِ مِنَ الْقَوْلِ بِالْغُدُوِّ وَالآصَالِ وَلاَ تَكُن مِّنَ الْغَافِلِينَ

    إِنَّ الَّذِينَ عِندَ رَبِّكَ لاَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيُسَبِّحُونَهُ وَلَهُ يَسْجُدُون

    “Rabbini, sabah akşam, yüksek olmayan bir sesle, kendi kendine, ürpertiyle, yalvara yalvara ve için için zikret. Gaflete kapılanlardan olma. Şüphesiz Rabbinin Katında olanlar, O’na ibadet etmekten büyüklenmezler…” (A’raf Suresi, 205-206)



    وَيَدْعُ الإِنسَانُ بِالشَّرِّ دُعَاءهُ بِالْخَيْرِ وَكَانَ الإِنسَانُ عَجُولاً

    “İnsan hayra dua ettiği gibi, şerre de dua etmektedir. İnsan, pek acelecidir” (İsra Suresi, 11)
    Bakara

    (68) “Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın.” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki: O, ne yaşlı, ne körpe, ikisi arası bir sığırdır. Haydi emrolunduğunuz işi yapın.”

    Bakara

    (69) Onlar, “Bizim için Rabbine dua et de, rengi neymiş? açıklasın” dediler. Mûsâ şöyle dedi: “Rabbim diyor ki, o, sapsarı; rengi, bakanların içini açan bir sığırdır” dedi.

    Bakara

    (70) “Bizim için Rabbine dua et de onun nasıl bir sığır olduğunu bize açıklasın. Çünkü sığırlar, bizce, birbirlerine benzemektedir. Ama Allah dilerse elbet buluruz” dediler.

    Bakara

    (186) Kullarım, beni senden sorarlarsa, (bilsinler ki), gerçekten ben (onlara çok) yakınım. Bana dua edince, dua edenin duasına cevap veririm. O halde, doğru yolu bulmaları için benim davetime uysunlar, bana iman etsinler.

    Bakara

    (286) Allah bir kimseyi ancak gücünün yettiği şeyle yükümlü kılar. Onun kazandığı iyilik kendi yararına, kötülük de kendi zararınadır. (Şöyle diyerek dua ediniz): “Ey Rabbimiz! Unutur, ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma! Ey Rabbimiz! Bize, bizden öncekilere yüklediğin gibi ağır yük yükleme. Ey Rabbimiz! Bize gücümüzün yetmediği şeyleri yükleme! Bizi affet, bizi bağışla, bize acı! Sen bizim Mevlâmızsın. Kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et.”

    Al-i İmran

    (38) Orada Zekeriya Rabbine dua etti: “Rabbim! Bana katından temiz bir nesil bahşet. Şüphesiz sen duayı hakkıyla işitensin” dedi.

    Al-i İmran

    (61) Sana (gerekli) bilgi geldikten sonra artık kim bu konuda seninle tartışacak olursa de ki: “Gelin, oğullarımızı ve oğullarınızı, kadınlarımızı ve kadınlarınızı çağıralım. Biz de siz de toplanalım. Sonra gönülden dua edelim de, Allah’ın lanetini (aramızdan) yalan söyleyenlerin üstüne atalım.”

    Enam

    (63) De ki: “Sizler, açıktan ve gizlice ona Eğer bizi bundan kurtarırsa elbette şükredenlerden olacağız’ diye dua ederken, sizi karanın ve denizin karanlıklarından (tehlikelerinden) kim kurtarır?”

    Enam

    (52) Rab’lerinin rızasını isteyerek sabah akşam ona dua edenleri yanından kovma. Onların hesabından sana bir şey yok, senin hesabından da onlara bir şey yok ki onları kovasın. Eğer kovarsan zalimlerden olursun.

    Enam

    (41) Hayır! (Bu durumda) yalnız ona dua edersiniz, o da dilerse (kurtulmak için) dua ettiğiniz sıkıntıyı giderir ve siz o an Allah’a ortak koştuklarınızı unutursunuz.”

    Araf

    (180) En güzel isimler Allah’ındır. O’na o güzel isimleriyle dua edin ve O’nun isimleri hakkında gerçeği çarpıtanları bırakın. Onlar yaptıklarının cezasına çarptırılacaklardır.

    Araf

    (134) Üzerlerine azap çökünce, “Ey Mûsâ! Rabbinin sana verdiği söz uyarınca bizim için dua et. Eğer azabı üzerimizden kaldırırsan, mutlaka sana inanacağız ve İsrailoğullarını seninle birlikte elbette göndereceğiz” dediler.

    Araf

    (56) Düzene sokulduktan sonra yeryüzünde bozgunculuk yapmayın. Allah’a (azabından) korkarak ve (rahmetini) umarak dua edin. Şüphesiz, Allah’ın rahmeti iyilik edenlere çok yakındır.

    Araf

    (55) Rabbinize alçak gönüllüce ve için için dua edin. Çünkü O, haddi aşanları sevmez.

    Araf

    (189) Allah sizi bir tek nefisten yaratan ve kendisi ile huzur bulsun diye eşini de ondan var edendir. (İnsan) eşiyle birleşince eşi hafif bir yük yüklenir (gebe kalır) ve (bir müddet) onu taşır. Gebeliği ağırlaşınca her ikisi de Rableri Allah’a, “Eğer bize iyi ve sağlıklı bir çocuk verirsen, elbette şükredenlerden olacağız” diye dua ederler.

    Enfal

    (35) Onların, Kâ’be’nin yanında duaları ıslık çalıp el çırpmaktan ibarettir. Öyle ise (ey müşrikler) inkar etmekte olduğunuzdan dolayı tadın azabı.

    Tevbe

    (99) Bedevîlerden kimileri de vardır ki, Allah’a ve ahiret gününe inanır. Harcayacaklarını, Allah katında yakınlığa ve Peygamberin dualarını almağa vesile sayarlar. Bilesiniz ki bu, (Allah katında) onlar için yakınlıktır. Allah onları rahmetine sokacaktır. Şüphesiz Allah, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.

    Tevbe

    (103) Onların mallarından, onları kendisiyle arındıracağın ve temizleyeceğin bir sadaka (zekat) al ve onlara dua et. Çünkü senin duan onlar için sükûnettir (Onların kalplerini yatıştırır.) Allah hakkıyla işitendir, hakkıyla bilendir.

    Yunus

    (89) Allah da, “Her ikinizin de duası kabul edildi. Öyleyse dürüst olmakta devam edin ve sakın bilmeyenlerin yolunda gitmeyin” dedi.

    Sabır ve namazla (Allah’tan) yardım dileyin. Şüphesiz namaz, Allah’a derinden saygı duyanlardan başkasına ağır gelir. (BAKARA suresi 45. ayet)

    Öyleyse yalnız beni anın ki ben de sizi anayım. Bana şükredin, sakın nankörlük etmeyin.
    Ey iman edenler! Sabır ve namazla Allah’tan yardım dileyin. Şüphe yok ki, Allah sabredenlerle beraberdir. (BAKARA suresi 152-153. ayetler)

    Kullarım Beni sana soracak olursa, muhakkak ki Ben (onlara) pek yakınım. Bana dua ettiği zaman dua edenin duasına cevap veririm. Öyleyse, onlar da Benim çağrıma cevap versinler ve bana iman etsinler ki doğru yolu bulsunlar. (BAKARA suresi 186. ayet)

    …… İnsanlardan, “Ey Rabbimiz! Bize (vereceğini) bu dünyada ver” diyenler vardır. Bunların ahirette bir nasibi yoktur.
    Onlardan öylesi de vardır ki: “Rabbimiz, bize dünyada da iyilik ver, ahirette de iyilik (ver) ve bizi ateşin azabından koru” der.
    İşte bunların kazandıklarına karşılık nasibleri vardır. Allah, hesabı çabuk görendir. (BAKARA suresi 200-202 ayetler)

    Onlar, ayakta iken, otururken, yan yatarken Allah’ı zikrederler ve göklerin ve yerin yaratılışı konusunda düşünürler. (Ve derler ki:) “Rabbimiz, sen bunu boşuna yaratmadın. Sen pek yücesin, bizi ateşin azabından koru.” (ÂLİ IMRÂN suresi 191. ayet)

    Rabbinize yalvararak ve gizlice dua edin, çünkü O, haddi aşanları sevmez. Düzene sokulduktan sonra yeryüzünde bozgunculuk yapmayın. Allah’a (azabından) korkarak ve (rahmetini) umarak dua edin. Şüphesiz, Allah’ın rahmeti iyilik edenlere çok yakındır. (A’RAF suresi 55-56. ayetler)

    En güzel isimler Allah’ındır. O’na o güzel isimleriyle dua edin ve O’nun isimleri hakkında gerçeği çarpıtanları bırakın. Onlar yaptıklarının cezasına çarptırılacaklardır. (A’RAF suresi 180. ayet)

    Rabbini, içinden, yalvararak ve korkarak, yüksek olmayan bir sesle sabah akşam an, gâfillerden olma! (A’RAF suresi 205. ayet)

    Cehennem ehli oldukları açıkça kendilerine belli olduktan sonra, -yakınları da olsalar- Allah’a ortak koşanlar için af dilemek ne Peygambere yaraşır, ne de mü’minlere. (TEVBE suresi 113. ayet)

    Allah’ı bırakıp da sana fayda veya zarar vermeyecek şeylere tapma. Eğer bunu yaparsan, o takdirde sen mutlaka zalimlerden olursun. (YÛNUS suresi 106. ayet)

    Gerçek dua, ancak O’na yapılır. O’ndan başka dua ettikleri ise, kendilerinin hiçbir isteklerini karşılayamazlar. (Onların durumu) tıpkı ağzına gelsin diye avuçlarını suya uzatan kimse gibidir. Oysa (su) ona gelmez. İşte kâfirlerin duası, öyle boşa gider. (RA’D suresi 14. ayet)

    İnsan hayra dua eder gibi şerre dua eder. İnsan çok acelecidir. (İSRÂ suresi 11. ayet)

    Rabbin, kendisinden başkasına asla ibadet etmemenizi, anaya babaya iyi davranmanızı kesin olarak emretti. Eğer onlardan biri, ya da her ikisi senin yanında ihtiyarlık çağına ulaşırsa, sakın onlara “öf!” bile deme; onları azarlama; onlara tatlı ve güzel söz söyle. Onlara merhamet ederek tevazu kanadını indir ve de ki: “Rabbim! Tıpkı beni küçükken koruyup yetiştirdikleri gibi sen de onlara acı.” (İSRÂ suresi 23-24. ayetler)

    De ki: “İster Allah diye yakarın, ister Rahman diye yakarın. Hangisiyle yakarırsanız yakarın, en güzel isimler/Esmâül Hüsna O’nundur. Namazında sesini yükseltme, kısma da. İkisi ortası bir yol tut.” (İSRÂ suresi 110. ayet)

    Hiç bir şey hakkında: “Ben bunu yarın mutlaka yapacağım” deme.
    Ancak: “Allah dilerse” (inşallah yapacağım de). Unuttuğun zaman Rabbini zikret ve de ki: “Umulur ki, Rabbim beni bundan daha yakın bir başarıya yöneltip-iletir.” (KEHF suresi 23-24. ayetler)

    Sabah akşam Rablerine, O’nun rızasını dileyerek dua edenlerle birlikte ol. Dünya hayatının zînetini arzu edip de gözlerini onlardan ayırma. Kalbini bizi anmaktan gafil kıldığımız, boş arzularına uymuş ve işi hep aşırılık olmuş kimselere boyun eğme. (KEHF suresi 28. ayet)

    De ki: “Duanız olmasa, Rabbim size ne diye değer versin! Siz yalanladınız. Öyle ise azap yakanızı bırakmayacak.” (FURKÂN suresi 77. ayet)

    Öyle ise sakın Allah ile beraber başka bir ilâha yalvarma, sonra azaba uğratılanlardan olursun! (ŞUARA suresi 213. ayet)

    Onlar, yataklarından kalkarlar, korku ve ümitle Rablerine dua ederler. Kendilerine rızık olarak verdiğimiz şeylerden de hayır için harcarlar. (SECDE suresi 16. ayet)

    Rabbiniz şöyle buyurdu: “Bana dua edin, duanıza cevap vereyim. Bana kulluk etmeyi kibirlerine yediremeyenler aşağılanmış bir hâlde cehenneme gireceklerdir.” (MÜ’MİN suresi 60. ayet)

    Allah, iman edip salih ameller işleyenlerin dualarına karşılık verir; lütfundan onlara fazlasını da verir. Kâfirler için ise çetin bir azap vardır. (ŞÛRÂ suresi 26. ayet)

    ‘(Bağışlama dileyin ki,) üzerinize gökten bol bol yağmur indirsin.’ (NÛH suresi 11. ayet)

    Rabbinizden bir bağışlanmaya ve eni, gökle yerin genişliği kadar olan, Allah’a ve Resûlüne inananlar için hazırlanan cennete yarışırcasına koşun. İşte bu, Allah’ın lütfudur. Onu dilediğine verir. Allah, büyük lütuf sahibidir. (HADÎD suresi 21. ayet)

    Dua’da nankörlükle ilgili ayetler…

    İnsana bir sıkıntı dokundu mu, gerek yan üstü yatarken, gerek otururken, gerekse ayakta iken (her hâlinde bu sıkıntıdan kurtulmak için) bize dua eder. Ama biz onun bu sıkıntısını ondan kaldırdık mı, sanki kendisine dokunan bir sıkıntı için bize hiç yalvarmamış gibi geçer gider. İşte o haddi aşanlara, yapmakta oldukları şeyler, böylece süslenmiş (hoş gösterilmiş)tir. (YÛNUS suresi 12. ayet)

    Size ulaşan her nimet Allah’tandır. Sonra size bir sıkıntı ve zarar dokunduğu zaman yalnız O’na yalvarır yakarırsınız. Sonra sizden o sıkıntıyı giderince, bir de bakarsınız, içinizden bir kısmı Rablerine ortak koşar. (NAHL suresi 53-54. ayetler)

    Gemiye bindikleri zaman dini Allah’a has kılarak O’na dua ederler. Onları kurtarıp karaya çıkardığı zaman ise bir de bakarsın ki, Allah’a ortak koşuyorlar. (ANKEBÛT suresi 65. ayet)

    İnsanlara bir zarar dokunduğu zaman, Rablerine yönelerek O’na dua ederler. Sonra Allah, onlara kendinden bir rahmet tattırınca da, bir bakarsın ki içlerinden bir grup, Rablerine ortak koşuyorlar. (RÛM suresi 33. ayet)

    İnsana bir zarar dokunduğu zaman Rabbine yönelerek O’na yalvarır. Sonra kendi tarafından ona bir nimet verdiği zaman daha önce O’na yalvardığını unutur ve Allah’ın yolundan saptırmak için O’na eşler koşar. De ki: “Küfrünle az bir süre yaşayıp geçin! Şüphesiz sen cehennemliklerdensin.” (ZÜMER suresi 8. ayet)

    İnsan, hayır (mal, mülk, genişlik) istemekten usanmaz. Fakat başına bir kötülük gelince umutsuzluğa düşer, yıkılır. (FUSSİLET suresi 49. ayet)

    İnsana nimet verdiğimizde yüz çevirir ve yan çizer. Başına bir kötülük gelince de yalvarmaya koyulur. (FUSSİLET suresi 51. ayet)

    Kur’an’dan dua örnekleri…

    (Allahım!) Yalnız sana ibadet ederiz ve yalnız senden yardım dileriz.
    Bizi doğru yola, kendilerine nimet verdiklerinin yoluna ilet; gazaba uğrayanlarınkine ve sapıklarınkine değil. (FÂTİHA suresi 5-7. ayetler)

    “Rabbimiz! Bizi sana teslim olmuş kimseler kıl. Soyumuzdan da sana teslim olmuş bir ümmet kıl. Bize ibadet yerlerini ve ilkelerini göster. Tövbemizi kabul et. Çünkü sen, tövbeleri çok kabul edensin, çok merhametli olansın.” (BAKARA suresi 128. ayet)

    ……. “Rabbimiz, unuttuklarımızdan veya yanıldıklarımızdan dolayı bizi sorumlu tutma. Rabbimiz, bize, bizden öncekilere yüklediğin gibi ağır yük yükleme. Rabbimiz, kendisine güç yetiremeyeceğimiz şeyi bize taşıtma. Bizi affet. Bizi bağışla. Bizi esirge, Sen bizim mevlamızsın. Kâfirler topluluğuna karşı bize yardım et.” (BAKARA suresi 286. ayet)

    “Rabbimiz! Bizi hidayete erdirdikten sonra kalplerimizi eğriltme. Bize katından bir rahmet bahşet. Şüphesiz sen çok bahşedensin.” (ÂLİ IMRÂN suresi 8. ayet)

    Onlar: “Rabbimiz şüphesiz biz iman ettik, artık bizim günahlarımızı bağışla ve bizi ateşin azabından koru” diyenler; Sabredenler, doğru olanlar, gönülden boyun eğenler, infak edenler ve ‘seher vakitlerinde’ bağışlanma dileyenlerdir. (ÂLİ IMRÂN suresi 16-17. ayetler)

    De ki: “Ey mülkün sahibi olan Allah’ım! Sen mülkü dilediğine verirsin. Dilediğinden de mülkü çeker alırsın. Dilediğini aziz edersin, dilediğini zelil edersin. Hayır senin elindedir. Şüphesiz sen her şeye hakkıyla gücü yetensin.”
    “Geceyi gündüze sokarsın, gündüzü geceye sokarsın. Ölüden diriyi çıkarırsın, diriden ölüyü çıkarırsın. Dilediğine de hesapsız rızık verirsin.” (ÂLİ IMRÂN suresi 26-27. ayetler)

    Bir zaman, İmran’ın karısı, “Rabbim! Karnımdaki çocuğu sırf sana hizmet etmek üzere adadım. Benden kabul et. Şüphesiz sen hakkıyla işitensin, hakkıyla bilensin” demişti.
    Onu doğurunca, “Rabbim!”, “Onu kız doğurdum.” -Oysa Allah, onun ne doğurduğunu daha iyi bilirken- “Erkek, kız gibi değildir. Ona Meryem adını verdim. Onu ve soyunu kovulmuş şeytandan senin korumana bırakıyorum.” Dedi.
    Bunun üzerine Rabbi onu güzel bir şekilde kabul buyurdu ve onu güzel bir şekilde yetiştirdi. Zekeriya’yı da onun bakımıyla görevlendirdi. Zekeriya, onun bulunduğu bölmeye her girişinde yanında bir yiyecek bulurdu. “Meryem! Bu sana nereden geldi?” dediğinde, O da “Bu, Allah katından” çünkü Allah, dilediğine hesapsız rızık verir” dedi.
    Orada Zekeriya Rabbine dua etti: “Rabbim! Bana katından temiz bir nesil bahşet. Şüphesiz sen duayı hakkıyla işitensin” dedi. (ÂLİ IMRÂN suresi 35-38. ayetler)

    “Rabbimiz! Senin indirdiğine iman ettik ve Peygamber’e uyduk. Artık bizi (hakikate) şahitlik edenlerle beraber yaz.” (ÂLİ IMRÂN suresi 53. ayet)

    Onların sözleri ancak, “Rabbimiz! Bizim günahlarımızı ve işimizdeki taşkınlıklarımızı bağışla ve (yolunda) ayaklarımızı sağlam tut. Kâfir topluma karşı bize yardım et” demekten ibaretti. (ÂLİ IMRÂN suresi 147. ayet)

    “Rabbimiz! Biz, ‘Rabbinize iman edin’ diye imana çağıran bir davetçi işittik, hemen iman ettik. Rabbimiz! Günahlarımızı bağışla. Kötülüklerimizi ört. Canımızı iyilerle beraber al.”
    “Rabbimiz! Peygamberlerin aracılığı ile bize va’dettiklerini ver bize. Kıyamet günü bizi rezil etme. Şüphesiz sen, va’dinden dönmezsin.” (ÂLİ IMRÂN suresi 193-194. ayetler)

    “Rabbim! Beni namaza devam eden bir kimse eyle. Soyumdan da böyle kimseler yarat. Rabbimiz! Duamı kabul eyle.”
    “Rabbimiz! Hesap görülecek günde, beni, ana babamı ve inananları bağışla.” (İBRÂHİM suresi 40-41. ayetler)

    De ki: “Rabbim! Bağışla, merhamet et. Çünkü sen merhamet edenlerin en iyisisin!” (MÜ’MİNÛN suresi 118. ayet)

    Onlar, “Ey Rabbimiz! Eşlerimizi ve çocuklarımızı bize göz aydınlığı kıl ve bizi Allah’a karşı gelmekten sakınanlara önder eyle” derler. (FURKÂN suresi 74. ayet)

    “Ey Rabbim! Bana bir hikmet bahşet ve beni salih kimseler arasına kat.”
    “Sonra gelecekler arasında beni doğrulukla anılanlardan kıl.”
    “Beni Naîm cennetinin varislerinden eyle.”
    “(Kulların) diriltilecekleri gün beni utandırma!” (ŞUARA suresi 83,84,85,87. ayetler)

    ……… “Ey Rabbim! Beni; bana ve ana babama verdiğin nimetlere şükretmeye ve razı olacağın salih ameller işlemeye sevk et ve beni rahmetinle salih kullarının arasına kat!” (NEML suresi 19. ayet)

    Onlardan sonra gelenler ise şöyle derler: “Ey Rabbimiz! Bizi ve bizden önce iman etmiş olan kardeşlerimizi bağışla. Kalplerimizde, iman edenlere karşı hiçbir kin tutturma! Ey Rabbimiz! Şüphesiz sen çok esirgeyicisin, çok merhametlisin.” (HAŞR suresi 10. ayet)

    ……..“Bana ve anne babama verdiğin nimetlere şükretmemi, senin razı olacağın salih amel işlememi bana ilham et. Neslimi de salih kimseler yap. Şüphesiz ben sana döndüm. Muhakkak ki ben sana teslim olanlardanım.” (AHKAF suresi 15. ayet)
  • NAMAZ KILMAYANLAR MUTLAKA OKUMALISINIZ....

    Namazı özürsüz kılmayan kimseye, Allah'u Teâlâ
    Oniki sıkıntı verir.

    Bunlardan Altısı dünyada,
    Üçü ölüm zamanında,
    Üçü kabirde,

    Dünyada olan 6 azap:
    1) Namaz kılmayanın ömründe bereket olmaz.
    2) Allah'ü teâlâ'nın sevdiği kimselerin güzelliği, sevimliliği
    Kendine kalmaz..
    3) Hiç bir iyiliğine sevap verilmez.
    4) Duaları kabul olmaz.
    5) Onu kimse sevmez.
    6) Müslümanların birbirlerine yaptıkları iyi dualarının
    Buna faidesi olmaz.

    Ölürken çekeceği 3 azap:
    1) Zelil, kötü, çirkin can verir.
    2) Aç olarak ölür.
    3) Çok su içse de, susuzluk acısı ile ölür.

    Mezarda çekeceği 3 azap:
    1) Kabir onu sıkar. Kemikleri birbirine geçer.
    2) Kabri cehennem ateşi ile doldurulur.
    Gece, gündüz onu yakar. Cehennem ateşi dünya ateşine benzemez.
    3) Allahu Teâlâ, kabrine çok büyük yılan gönderir.
    Dünya yılanlarına benzemez. Hergün, her namaz vaktinde
    Onu sokar. Bir an bırakmaz.

    Namaz kılmayanın ömründe, bereket olmaz. Ömründen,
    Hayır ve menfaat görmez.
    Ömrü çeşitli hastalıklarla, sıkıntılarla geçer. Ma‘nevî huzuru olmaz.
    Sahip olduğu dünyalıklar onu rûhî sıkıntıdan kurtaramaz.


    Ayet-i kerimede şöyle buyurmuştur:
    مَا سَلَكَكُمْ ف۪ي سَقر

    قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلّ۪ينَۙ
    “Sizi cehenneme sürükleyen sebep nedir ?
    Derler ki:
    Biz namaz kılanlardan değildik.” müddessir (41,42)

    Allahu Teala bizleri hakkıyla bütün namaz vakitlerini yerine
    Getiren Salih ve takva kullarından eylesin inşallah 🤲