Bir gölgesin,sis bulutu,yoksa niye acı versin insan
Gün bitince,kararan hava
Alır yorgunluğunu güzel insanların
Tek başına kalanların
Ağıtlar yaktığı
Çıkamadığı yollardayım
Meşgul olmalı aklım
Fark etmemek için geceyi
Gözün de görse
İşitse kulağın
Yine de ışık çeker seni alevlere
Yanmaktan kurtulamazsın
Akıl ve duygun karışır
Senden önce yananları görsen de
İstersin,tekrar tekrar
Kaygı gütmezsin.
Umutsuz bir özlemle
Niye yaşar insan
Bilen söylesin
Az konuşur bilgili kişi
Demek ki bu ben değilim
Durgun olamam,dingin,öfkesiz
Tek başıma yaşıyorum binlerce yıldır
Yine öldürür mü sevgisizliğin göreceğim
Niye zor sana
Yalnızca bir günaydın
Bir merhaba..
Sorunu biliyorum ,
Yine de ben de kalsın.
Sevdasına yenik düşmeyenler varsa
Gerçek değildir aşkları.
Bahar mevsimini yaşamak isterken
Bize hep güz mevsimi kaldı
Akşam vakti sardı yine hüzünler
Biz istemedik arabalar yatlar katlar
İstediğimiz güzel bir mevsimdi sadece
Nedai TUNÇ
@Akrep1754
·Havalı arabalar, yatlar, yazlıklar,
Modayı takip edip manken gibi kasılanlar
Garsona bahşiş, üstü kalsınlar
Hep samimiyetsiz saçma sapan tavırlar
Nasıl bir dava? Her şey para!
Ama yaramıyo garibana, yok öyle bir dünya.
İnsan, aklıyla binanın katlarını haritalandırabilir ama o katlar arasında yukarı doğru dikey sıçramayı yapacak enerjiyi ancak 'gönül' ve 'aşk' ile bulabilir. Akıl merdivenleri teker teker çıkar ve bir yerde yorulur; aşk ise asansördür, insanı bir anda yukarılara taşır. Gönül kapısı kapalı olan bir insan, psikoloji teorilerinin en entelektüel katlarında gezinse bile, ruhun o en üstteki serin teraslarına asla ulaşamaz.
Hayat büyük bir piyango gibidir. İyi arkadaşlar, kazanmış piyango biletleri gibidir. Sevinçte seninle gülerler. Üzüntüde seni teselli ederler. Zorluklara birlikte göğüs germek yükleri hafifletir. Birbirine destek olmak tüm acıları tatlıya çevirir. Mutluluklarını katlar. Küçük bir sevinç, büyük bir neşeye dönüşür. Onlar, sıradan günleri canlı ve renkli kılanlardır.
-The Corner Of The World Is Dinner (2025)
Hayat adil değildir. "Neden bunlar başıma geliyor?" diye sormak hayatın böyle bir taahhüdü olmadığını görmemektir. Adalet beklentisi egonun bir yansımasıdır; doğa olayları senin ahlaki terazinle çalışmaz. Bu olaylara "haksızlık" etiketini yapıştırmak acını ikiye katlar. Adil olmayan bir dünyada ayakta kalmak sızlanarak değil, şartlara uyum sağlayarak mümkündür.
Geceye zarif bir şiir bırakalım...Şiir
8.10 Vapuru
Sesinde ne var biliyor musun
Bir bahçenin ortası var
Mavi ipek kış çiçeği
Sigara içmek için
Üst kata çıkıyorsun
Sesinde ne var biliyor musun
Uykusuz Türkçe var
İşinden memnun değilsin
Bu kenti sevmiyorsun
Bir adam gazetesini katlar
Sesinde ne var biliyor musun
Eski öpüşler var
Banyonun buzlu camı
Birkaç gün görünmedin
Okul şarkıları var
Sesinde ne var biliyor musun
Ev dağınıklığı var
İkide bir elini başına götürüp
Rüzgarda dağılan yalnızlığını
Düzeltiyorsun.
Sesinde ne var biliyor musun
Söyleyemediğin sözcükler var
Küçücük şeyler belki
Ama günün bu saatinde