Tahmini Okuma Süresi:
29 sa. 55 dk.
Sayfa Sayısı:
1056
Basım Tarihi:
2024
İlk Yayın Tarihi:
2013
Yayınevi:
Азбука-Аттикус
Orijinal Adı:
Memory of Light / Wheel of Time 14
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Amerika Birleşik Devletleri
ISBN:
9785389242562
Ülke:
Rusya
Dil:
Rusça
Format:
E-kitap
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Başyapıt!·1064 syf.·Edebiyat
10/10
2025 27. kitabı
Işığın Anısı. Zaman Çarkı Serisinin 14. ve son kitabı. Buraya çok uzun bir yoldan geldim. Yalan yok, zaman zaman tükendim, zaman zaman sıkıldım ama hep geri döndüm. Son kitaba, Işığın Anısı'na varmak içindi her şey. Serinin çoğu kitabına bir inceleme girmedim. Bana göre Zaman Çarkı anlatılamaz, yaşanması, okunması gereken bir seri. Buraya detaylı, edebi bir inceleme giremem. Her şeyden önce duygularım buna izin vermez. Ben buraya bu 14 kitapta yaşadığım, hissettiğim duyguları aktarmaya geldim. Dile kolay 12.000 sayfalık bir yolculuk bu, belki de daha fazladır. Bilmiyorum. O yüzden genelden özele giden bir inceleme eklemek istedim. Buraları biraz dolduracağım. O zaman başlayalım. Spoilersız, duygu ve düşüncelerimi eklemeye çalışacağım.
Zaman Çarkı Serisi, benim için Epik Fantastiğin BAŞYAPITIDIR. Robert Jordan bize öyle bir evren kurmuş ki, adım adım ilmek ilmek örmüş her şeyi. Zaman Çarkı, bambaşka bir evrende geçiyor. Bu evrende güç, yani büyü gücü ikiye ayrılmış durumda. Kadınlar, Saidar denen bir gücü kullanıyor ve kadın kullanıcılara Aes Sedai deniyor. Erkeklerin kullandığı güç ise Saidin. Erkek kullanıcılar yok, çünkü Saidin Karanlık Varlık tarafından lekelenmiş. O yüzden erkeklerde güce yani büyüye yeteneği olanlar bir süre sonra delirdiği için Aes Sedailer tarafından avlanıyor.
Bir gün ufak bir kasabaya bir Aes Sedai ve Muhafızı geliyor. Çünkü Karanlık Varlık yaratıklarını oraya göndermiş. Orada Karanlık Varlık için tehlikeli bir şey gizli. Orada 3 tane delikanlı var ve üçü de gelecek için önemli. Aes Sedai onların peşinde, delikanlıların peşinde ise Trolloc denen yaratıklar var. Onlar da kaçıyor, Aes Sedai Moiraine'in peşinden kasabalarını terk ediyorlar. Yanlarında kasabadan 2 tane kadın arkadaşları da peşlerine takılıyor ve kaçıyorlar. 5 genç, 1 Aes
When one falls, we continue...Fantastik
Puan vermedi·912 syf.··
Beğendi
·2025 9. kitabı
·31 günde okudu
·Okunma: 19 Haziran 2025 15:11
Rüzgâr gibi geldi, rüzgâr gibi her şeye dokundu ve rüzgâr gibi geçti.
(Yenidendoğan Ejder’den Halan oğlu Arent oğlu Loial Dördüncü Çağ)
Zaman Çarkı’nın Son Kitabının Sonu
Eveet gördüğünüz üzere bu sefer gelenek bir başlangıçla değil bir sonla başlıyor... Zaman Çarkı serisinin sonu. Birkaç yıldır okuduğum bu seriyi, bazı dostlarımı, fantastiğin mihenk taşlarından birini geride bırakmanın burukluğu var üzerimde. Hani klasik bir tabir vardır, ölürken hayatın film şeridi gibi gözünüzün önünden geçmesi diye şu an incelemeyi yazarken tam olarak bunu yaşıyorum... Sen ne ara Ejder oldun dünyayı kurtardın Rand, ne ara hikmetliği bırakıp Aes Sedailerden nefret ederken gelmiş geçmiş en iyi Sarılardan biri oldun Nynaeve, sadece bir hancı kızı olan Egwene sen ne ara gelmiş geçmiş en iyi Amyrlinlerden biri oldun... Hepinize bu yolculukta bana dostluk ettiğiniz için teşekkür ederim, size minnettarım dostlarım. Egwene... Gawyn... Siuan... Gareth Bryne... Verin... Lord ve Leydi Bashere... Arcane'de Ekko'nun Zaun'daki gizli yerinde "Kaybettiklerimiz" diye bir grafiti vardı, işte bu arkadaşlara tam olarak böyle bir grafiti yapmak isterdim gerçekten, hepiniz kalbimizde yaşayacaksınız... Bir huyum vardır, bazı arkadaşlarımı bir daha görüşemeyecek olacağımızı bilsem de unutmam, unutmak istemem çünkü, ne kadar unutmak daha mantıklı olsa da, unutmak anılarına hakaret gibi gelir bana, onların anılarını atlatmak hakaret gibidir. İşte Zaman Çarkı da atlatmayacağım bir seri oldu, "Rüzgâr gibi geldi rüzgâr gibi her şeye dokundu ve rüzgâr gibi geçti."
Işığın Anısı nasıl bir kitaptı derseniz sadece şunu derdim "gawga dovuj", evet gawga dovuj. Tüm kitap neredeyse Son Savaş'tan oluşuyor. Tabii çok fazla cephe olduğu için sanki tek savaş değil de çok savaş varmış gibi görüyoruz ki aslında zaten
14 ciltlik Zaman Çarkı serisi, ilmek ilmek dokunan epik evreni, her biri ayrı bir derinlikle işlenen renkli karakterleri, ışık ile karanlığın epik mücadelesini temel alan zengin ve çok boyutlu kurgusu, sıradan yaşantılara sahip insanların üstlendikleri roller ile şekillenen kahramanlık hikayeleri, zorlayıcı deneyimler ve acılar ile şekillenen çarpıcı karakter gelişimleri, cinsiyete göre farklı kaynaklardan gücünü alan özgün büyü sistemleri,bulundukları bölgeye özgü kültür, fiziksel görünüm, toplumsal norm ve yaşantılara sahip benzersiz ulusları ile hayranlık uyandıran bir dünya barındırıyor.
fazi ile dizisini izledikten sonra tekrar başlamaya karar verdiğimiz seride ilk 11 cildi 3.kez, son 3 cildi 2. Kez okuduğum halde; her okuyuşumda ayrı bir keyif aldığımı ve farklı bir anlam bulduğumu söyleyebilirim. Ancak serinin son kitabı Işığın Anısı; uzun ve ayrıntılı betimlemeleri ile tekrarlayan savaş sahneleri, 14 kitap boyunca derinlemesine işlenen karakterlerin kısa ve gelişimlerine uygun olmayan finalleri, ortada kaldığını düşündüğüm , zihnimde net bir fikir oluşturmayan son bölümü ile seride en az beğendiğim kitap olarak yerini aldı.
Son Savaş'a doğru Rand Al Thor, tüm ulusları Merillor Çayırı'nda toplar. Ejder Barışını sunan Yenidendoğan Ejder'in önderliğinde uluslar 4 ayrı cephede Gölge'nin ordularına karşı savaşma kararı alır. Camelyn'i işgalden kurtarmak üzere harekete geçen Kraliçe Elayne ve Andorlular; Kandor'da Amrylin Makamı'nın önderliğinde Beyaz Kule; Afet'te geçidi tutan Malkier Kralı Lan Mandrogoran ve sınırboylular; Shayol Ghul'de Karanlık Varlık ile yüzleşecek Rand ve ona eşlik eden Nynaeve, Moraine ve Aieller. Ancak bu 4 büyük cephenin kumandanları büyük bir tehdit altındadır. Terkedilmişler'in zihinleri etkileyen çarpık oyunlaeı, Kara Kule'den
fazi ile dizisini izledikten sonra tekrar başlamaya karar verdiğimiz seride ilk 11 cildi 3.kez, son 3 cildi 2. Kez okuduğum halde; her okuyuşumda ayrı bir keyif aldığımı ve farklı bir anlam bulduğumu söyleyebilirim. Ancak serinin son kitabı Işığın Anısı; uzun ve ayrıntılı betimlemeleri ile tekrarlayan savaş sahneleri, 14 kitap boyunca derinlemesine işlenen karakterlerin kısa ve gelişimlerine uygun olmayan finalleri, ortada kaldığını düşündüğüm , zihnimde net bir fikir oluşturmayan son bölümü ile seride en az beğendiğim kitap olarak yerini aldı.
Son Savaş'a doğru Rand Al Thor, tüm ulusları Merillor Çayırı'nda toplar. Ejder Barışını sunan Yenidendoğan Ejder'in önderliğinde uluslar 4 ayrı cephede Gölge'nin ordularına karşı savaşma kararı alır. Camelyn'i işgalden kurtarmak üzere harekete geçen Kraliçe Elayne ve Andorlular; Kandor'da Amrylin Makamı'nın önderliğinde Beyaz Kule; Afet'te geçidi tutan Malkier Kralı Lan Mandrogoran ve sınırboylular; Shayol Ghul'de Karanlık Varlık ile yüzleşecek Rand ve ona eşlik eden Nynaeve, Moraine ve Aieller. Ancak bu 4 büyük cephenin kumandanları büyük bir tehdit altındadır. Terkedilmişler'in zihinleri etkileyen çarpık oyunlaeı, Kara Kule'den
“Bu rüzgar son değildi.Zaman Çarkı dönerken sonlar yoktur ve asla olmayacaktır.Ama bu bir sondu.”
Şurada oturup ağlasam mı, serinin hak ettiği gibi bir final bulamadığım için sinirlensem mi ya da Rand gibi kendimi Boşluğa mı teslim etsem bilemiyorum.Çok yarım kalmış gibi hissediyorum kendimi çok..Ama içimden bir ses 
Brandon Sanderson değil de başkası devralsaydı daha mutsuz olurdun diyor.Çok karışık duygular yaşıyorum.
Öncelikle hayal ettiğim gibi olmamış olsa da bi final kitabında olması gerektiği gibi heyecanla okuttu kendini.Temposu hiç düşmedi.Her sayfayı merakla çevirdim.Çok şaşırdığım olaylar oldu.Çok uzun süredir beklediğim ama hevesimin kursağında kaldığı şeyler oldu.Olmasını asla beklemediğim ve o gerçeği reddetmeme sebep olan anlar da oldu.Bilemiyorum bir sürü şey havada kalmış gibi.Seanchanlarla ilgili sorunlar öylece ucu açık kaldı ki büyük bir problem.Hem de Sul’damların Damenelerden bi farkı olmadığı ortaya çıkmışken ve Mat’in bunları anlasın artık diye koskoca Artur Şahinkanadını ona göndermişken.Tuon bu konuda neler düşünüyor, gelecekte ne olacak asla bilemeyeceğiz.Beyaz Kule için o kadar bir sürü değişiklikler planlanmıştı.Egwene o kadar çok uğraşmış o kadar çok mücadele vermişti ki bunlar için.Yerine getirilecek mi asla bilemeyeceğiz.Nihai Son Savaş verildikten sonra Aieller ne yapacak, şimdi yaşam motivasyonları ne olacak onları da asla bilemeyeceğiz.Bu kadar savaş sahnesi yazılacağına keşke savaştan sonra nasıl bi dünya kuruldu, karakterler neler yaptı onları görebilseydik.İki tane favori çiftim yok yere ölüp gitmişken en azından ne uğruna gittiklerini görebilirdim bu sayede.Ama maalesef üzüldüğümle kaldım.
Şimdi işin bir de gerçek tarafı var.Ne kadar çoook sevdiğim bir seri olmuş olsa da gereğinden fazla uzatıldığını düşünüyorum.Çok rahat bi 8-10
Brandon Sanderson değil de başkası devralsaydı daha mutsuz olurdun diyor.Çok karışık duygular yaşıyorum.
Öncelikle hayal ettiğim gibi olmamış olsa da bi final kitabında olması gerektiği gibi heyecanla okuttu kendini.Temposu hiç düşmedi.Her sayfayı merakla çevirdim.Çok şaşırdığım olaylar oldu.Çok uzun süredir beklediğim ama hevesimin kursağında kaldığı şeyler oldu.Olmasını asla beklemediğim ve o gerçeği reddetmeme sebep olan anlar da oldu.Bilemiyorum bir sürü şey havada kalmış gibi.Seanchanlarla ilgili sorunlar öylece ucu açık kaldı ki büyük bir problem.Hem de Sul’damların Damenelerden bi farkı olmadığı ortaya çıkmışken ve Mat’in bunları anlasın artık diye koskoca Artur Şahinkanadını ona göndermişken.Tuon bu konuda neler düşünüyor, gelecekte ne olacak asla bilemeyeceğiz.Beyaz Kule için o kadar bir sürü değişiklikler planlanmıştı.Egwene o kadar çok uğraşmış o kadar çok mücadele vermişti ki bunlar için.Yerine getirilecek mi asla bilemeyeceğiz.Nihai Son Savaş verildikten sonra Aieller ne yapacak, şimdi yaşam motivasyonları ne olacak onları da asla bilemeyeceğiz.Bu kadar savaş sahnesi yazılacağına keşke savaştan sonra nasıl bi dünya kuruldu, karakterler neler yaptı onları görebilseydik.İki tane favori çiftim yok yere ölüp gitmişken en azından ne uğruna gittiklerini görebilirdim bu sayede.Ama maalesef üzüldüğümle kaldım.
Şimdi işin bir de gerçek tarafı var.Ne kadar çoook sevdiğim bir seri olmuş olsa da gereğinden fazla uzatıldığını düşünüyorum.Çok rahat bi 8-10Zaman Çarkı: Kaderin İplikleriyle Örülmüş Dev Bir Epik1000Kitap
Zaman Çarkı'na İlk Bakış
Robert Jordan’ın kaleme aldığı, Dünyanın Gözü ile başlayıp Işığın Anısı ile noktalanan 14+1 kitaplık bu dev külliyat, fantastik edebiyatın ötesinde, insanın varoluşuna ve kaderin mekaniğine dair muazzam bir anlatıdır. Bu seriyi türdeşlerinden ayıran en temel özellik; büyü sisteminin mantıksal derinliği, dünyayı içine alan betimleme gücü ve "Desen" adını verdiği felsefi temelidir.
Büyünün Mühendisliği - Tek Güç
Zaman Çarkı evreninde büyü, karmaşıklıktan uzak ancak son derece disiplinli bir yapıya sahiptir. Jordan, büyünün insan zihnindeki oluşum şeklini ve elementlerin kullanımını o kadar detaylı anlatır ki; okur, "Tek Güç"ün işleyişini adeta bir doğa kanunu gibi kanıksar. Beş elementin (Ateş, Hava, Toprak, Su ve Ruh) bir dokumacı edasıyla birbirine örülmesi, büyüyü mistik bir gizemden ziyade kuralları olan bir "enerji mühendisliğine" dönüştürür. Bu bakış açısı, fantastik unsurların gerçeğe en yakın halini hissetmemizi sağlar.
Betimlemelerin Gücü ve Yaşayan Bir Dünya
Robert Jordan, olay ve mekan anlatımlarında oldukça bonkör davranan bir yazardır. Karakterlerin kıyafetlerinden, bulundukları hanın tozlu masalarına, bir şehrin mimari dokusundan doğanın o anki ruh haline kadar her detayı ince ince işler. Bu yoğun üslup, okuru sadece bir gözlemci olmaktan çıkarıp, o dünyanın içine hapseden canlı bir atmosfer sunar.
Desen, İplikler ve Ta'veren: Kaderin Mıknatısları
Serinin en çarpıcı kavramı şüphesiz Desen’dir. Her yaşam bir iplikle temsil edilirken, bu ipliklerin bir araya gelmesiyle zamanın ve kaderin dokusu oluşur. Bu sistemin kalbinde ise Ta'veren adı verilen özel insanlar bulunur.
Ta'veren Etkisi
Güçlü auralarıyla diğer iplikleri kendi etraflarına toplayarak desende büyük kırılmalar ve değişimler
12.345 sayfanın sonu!Edebiyat
14 kitaplık serinin finali! Efsane Zaman Çarkı serisini okumaya 8 Nisan 2020'de başladım ben ve ilk kitap bitince inceleme de yapmıştım. Şuradan ulaşabilirsiniz;
#70030885
Ve sonra okudukça okudum. Zaman Çarkı dönmeye devam etti, aylar gelip geçti, mevsimler değişti yılın bence en güzel ayında başladığım seriyi 2020 bitmeden tamamladım. Toplamda 12.345 sayfa okudu bu gözler. Sayamayacağım kadar çok saat, bu bölümü de okuyup söz kapatacağım dediğim onlarca an kaldı geriye...
Final kitabına gelince bir tuhaf oldum önce. Beklentilerim çoktu çünkü. E kolay değil aylarca okuduğum serinin sonu geldi, ilmek ilmek ördüm gözlerimle :)
Ben Işığın Anısı'nı değil seriyi genel olarak incelemenin daha doğru olacağını düşünüyorum. Öyle yapacağım o yüzden.
Okuyan ve okuyacak herkesin beklentisi o Son Savaş hepimizi tatmin edecek nitelikteydi. Seri kahramanlarından alıntı ile "Enfes" bir Son Savaş ve unutulmaz bir final okudum ben. Işık, Karanlık, Aes Sedailar her şey hepsi mükemmeldi.
Şimdi karakterlerin sona giden yolundan bahsedelim biraz. Onlar üç arkadaş, kaderleri bir dokudular Çark'ı.
Rand, onun için ne söylesem az. Sahnelerini okurken sanki bitmesini istemediğim bir an yaşıyormuşum hissi hiç eksilmedi benden. Karanlık ile olan mücadelesini, liderlikte başarıya giden uzun yolunu, tavırlarını çok sevdim. Teslim olup olmayacağını hiç düşünmedim bile, şüphe etmedim Yenidendoğan Ejder'imizden. Güçü kullanışını, deseni bağlayışını, insanlığa verdiği umudu hiç unutmayacağım...
Matrim, Mat, Mat'imiz... Birçok okuyucuya göre serinin favorisi, uçarı, şakacı, gönülsüz maceraperest o. Hep kaçtığı o maceraya, Son Savaş ile atılıp içindeki kahramanlık ruhunu herkese bir sefer daha kanıtladı Mat'imiz. Seride, bölümü her geldiğinde beni gülümseten, ne yapacağı
Serinin muhteşem finali!!! 14 kitabın ortalarında iken bazen bırakmam gerektiğini düşündüm ama her kitabın sonunda geçekleşen finaller sayesinde okumaya devam ettim ve sonunda bu müthiş finali gördüm.Başından beri bu tarz felsefi bir yaklaşımla bitirileceğini düşünsem de finali gerçekten efsaneydi. Hayal gücünün sınırlarını görmek isteyenler bu seriyi okusunlar diyorum.
Rüzgar kocamış ormanlarının arasından, ışıl ışıl ovaların üzerinden güneye, keşfedilmemiş topraklara doğru esti. Bu rüzgar son değildi. Zaman çarkı dönerken sonlar yoktur ve asla olmayacaktır.
Ama bir sondu.
Bu cümleler Zaman Çarkı serisinin son kitabının son sözleriydi. Bir efsanenin sonuydu. Mutlu muyum? Hayır. Kızgın mıyım? Evet. Ayrıca büyük bir hayal kırıklığı içerisindeyim. Benim için Işığın Anısı güzel bir kitap değildi, okuduğum en kötü final kitabıydı. Brandon Sanderson, kendisi en sevdiğim yazarlardan birisi fakat beni öyle üzdü ki. Bir ara Fırtına Toplanıyor ve Geceyarısı Kuleleri'nin başarısını boşverip "Düş Hançeri benim için Zaman Çarkının final kitabıdır, Zaman Çarkı bitmemiş bir seridir," diye bile düşündüm. Fakat bu diğer iki kitabın iyi yanlarını bir anda silip atamam.
O kadar fazla şey oldu, o kadar yerde ağladım ki... Öncelikle iyi yanlarına odaklanmak istiyorum. Buradan sonra bol bol spoiler olacak.
•Lan ve Malkier. Beni çok mutlu eden bir karakter oldu. Mücadelesi sonunda kadar haklı, zorlu ve gurur verici oldu. Canım Gawyn ve Galad'ın başlattığı mücadeleyi sona erdirerek Demandred'e son darbeyi vurdu, Son Savaş'ta sonuna kadar savaştı.
•Mat. Kendisini sonradan sevmeye başlamıştım ve ara sıra sinirlendiğim zamanları oldu. Fakat kötü bir Final kitabının güzel yönlerinden biriydi. Tuon'la yaşadığı gelgitler, Tuon'la olan ilişkisi, askeri zekası kitabı ilerleten-sırtında taşıyan durumlardı.
•Ayrıca genel olarak seri içerisindeki mizahi yönleri sağlayan karakter de Mat bu yüzden kendisini seviyorum.
Bunlar final kitabının sevdiğim yönleriydi.
Şimdi ise, bir final kitabı nasıl mahvedilir, ölen bir yazarın arkasından,seriyi ne kadar severseniz sevin-ne kadar iyi bir yazar olursanız olun bir seri nasıl bitirilemez kısımları...
•EGWENE VE GAWYN?!!!!!!!!
Ne desem, nasıl başlasam? Üç buçuk aylık bir maceranın sonuna geldim. Okurken sona odaklanmış olsam da şu an en sevdiğim, gece gündüz birlikte olduğum arkadaşlarımı kaybetmiş gibiyim. Binlerce sayfa, onlarca günden sonra normal tabi.
Yine de insan etkileniyor. On ikinci kitaba başlarken yazarın öldüğünü öğrendiğimde gözlerim doldu. Mantıksız olsa da (Sonuçta adam yıllar önce ölmüş) benim için taze bir üzüntü idi.Dünyanın böyle insanları kaybetmesi her zaman üzücü. Sevdiğin birini kaybetmek gibi değil tabi ama sanki dünya daha eksik gibi geliyor. devamı için insana.expectokitabum.blogspot.com.tr/2018/04/zaman-c...
14 kitaplık bu muazzam serinin bitmesi içimde öyle büyük bir boşluk bıraktı ki anlatamam. Fantastik kitap serisini seven herkesin ölmeden önce okuması gereken bir eser. Her bir karakteri kanlı canlı dokuyan ve ömrünü bu kitaplara adayan Robert Jordan sana da selam olsun. Bitirdiğim için bu kadar çok üzüldüğüm başka bir kitap olduğunu hatırlamıyorum. Sonuna kadar seninleyiz Lews Therin abimiz.
Yazar Hakkında
Robert JordanYazar · 17 kitap
Robert Jordan olarak bilinen James O. Rigney (d. 17 Ekim 1948, Güney Carolina - ö. 16 Eylül 2007), Zaman Çarkı adlı epik fantazya dizisinin yazarıdır.
Karısı ve yayıncısı Harriet ile Güney Carolina'da yaşamaktadır. Jordan yirmili yaşlarının sonunda bu yana yazmaktadır ve farklı isimler altında, farklı türlerde pek çok eser vermiştir. Kullandığı isimler arasında Reagan O'Neal, Jackson o'Reilly ve Chang Lung vardır. Jordan adı altında bir Conan dizisi de yazmıştır.
Robert Jordan yazmaya küçük yaşlarda ilgi duydu. Büyürken ağabeyi sık sık ona bakıcılık yapar, kitaplar okurdu. Ağabeyi ona çocuk kitapları okumak yerine Mark Twain ve H.G.Wells gibi kendi tercih ettiği yazarların eserlerini okurdu. Jordan hikâyelere kendini öyle kaptırırdı ki ağabeyinin bıraktığı yerde beklemek yerine kitapları kendi kendine okumak için sözcükleri çözmeye çalışırdı. Bu büyük yazarlardan kendine ders çıkartan Jordan bir gün kendisinin de hikâyeler yaratacağına karar verdi.
Yazar olacağını daha küçükken bilmesine rağmen Jordan yazmaya ileri yaşlarına kadar başlamadı. Yetişirken okuduğu kurgu romanlara benzer romanlar yazmak için ihtiyaç duyduğu yaşam deneyiminden yoksun olduğunu biliyordu. Bu yüzden kendi kendine bir gün gerçekten yazacağını söyleyerek bekledi.
Bu dönemde Jordan epey deneyim edindi. ABD Ordusu'na katıldı ve Vietnam'da iki dönem geçirdi. Orada geçirdiği zamanda pek çok madalya kazandı. Jordan aynı zamanda South Carolina'daki askeri kolej the Citadel'den fizik diploması aldı ve nükleer mühendis oldu. Sonunda, yirmili yaşlarının sonunda, yaralanarak hastaneye yatan Jordan yaşamın o 'bir gün'ü beklemek için fazla kısa olduğuna karar verdi.
Jordan Zaman Çarkı'nın hikâyesini yazmaya başlamadan çok önce düşünmeye başlamıştı. Hikayenin zihninde beklemesine, yazıya dökmeye hazır hissedene kadar büyümesine izin verdi. Gerçekten de düşündüğü kadar hazırlıklı değildi, çünkü Dünyanın Gözü'nü bitirmesi dört senesini aldı. Ana hikâyeye devam etmeden önce, dünya ile ilgili daha fazla kurgu yapması gerektiğini gördü. Ve sonuçta ortaya çıkan dünya öyle dinamik, öyle karmaşıktı ki neredeyse gerçek gibi görünüyordu.
Dünyanın Gözü yayınlandıktan sonra Jordan uluslararası alanda beğenilen bir fantazya yazarı oldu. Zaman Çarkı dizisi pek çok dile çevrildi.
Jordan yazmadığı zamanlarda avcılık ve balıkçılık yapar, poker, satranç ve bilardo oynar. Antika silahlar, kılıçlar, eski tüfekler, Asya ve Afrika sanatı koleksiyonu yapar. Jordan kendini tarih meraklısı saymakta ve gelecek senelerde yazmaya devam etmeyi planlamaktadır.
16 Eylül 2007 tarihinde, bir yılı aşkın süredir mücadele ettiği hastalık "amyloidosis" yüzünden ölmüştür.
