Aldanan Kadın
Thomas Mann
Tahmini Okuma Süresi:
2 sa. 43 dk.
Sayfa Sayısı:
96
Basım Tarihi:
2012
İlk Yayın Tarihi:
Mart 1953
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Die Betrogene
ISBN:
9789750714986
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
8/10
2025 34. kitabı
Rosalie kocasını savaşta kaybedip bir oğlu ve çok güvenip her şeyini paylaştığı bir kızıyla yaşamakta. Doğanın canlı sinestezisi onu çekerken, oğluna ders vermeye gelen genç öğretmen de onu farkında olmadan çeker.
Yaşlı ve ölüme yakın bu kadının, genç ve yaşam demek olan bu öğretmene olan aşkı bizleri ölüm ve yaşamın karşıtlığı hakkında düşündürüyor. Genç öğretmeni sevdikçe gençleşiyor sanki ve gençleştikçe de ölüme yaklaşıyor.
"Fakat ölüm olmasa ilkbahar ne olurdu ki? Ölüm, hayatın önemli bir aracı ve eğer benim için yeniden diriliş ve aşk hevesi kılığına girdiyse bu bir kandırmaca değil, iyilik ve lütuftu.” sözü Rosalie'nin, yazarın "Aldanan Kadın" başlığına karşı yapılan gücenilmiş bir savunma gibi.
Etkilendiğim kitaplar arasında, kesinlikle tavsiye edebilirim. Yazarın kalemiyle tanışma kitabım ve diğer kitaplarını okumamı sağlayacak olan kitap.
Buruk bir his bıraktı bu kitap kalbimde. Ah 
Thomas Mann böyle bir hikaye yazmak nerden aklına geldi? Kimi anlatmak istedin? Anneni mi, kardeşini mi? Yalnız yaşayan emekli memur komşu teyzeyi mi? Yoksa kendini mi? Sanki bir sabah vakti kahveni yudumlarken eline kağıdı kalemi almışsın da bir anda satırlara dökülüvermiş zihninde düğümlenenler. Benim bir andan kitabı okumaya karar verip bir anda bitirivermem gibi. Leipzig treninde okudum bu romanı. Trenim Leipzig’e doğru kıvrıla kıvrıla yol alırken Bayan Rosalie de kıvrıla kıvrıla akan ren nehrinin sularında yüzen gemi ile Bonn’a doğru yolculuk yapıyordu. Fakat benim içimde yumuşacık pamuk şeker gibi bir huzur, onun içinde ise taş gibi ağır bıçak gibi keskin bir aşk acısı vardı. Batı Almanyanın ren bölgesinde geçiyor olaylar. Bayan Rosalie ve çocukları Düsseldorfta oturuyor. Köln, Bonn, Bad Godesberg, ren nehri… tüm bunlar gidip gördüğüm hatta yaşadığım yerlerdi. Bu sebeple romanı gözümde canlandırmakta zorlanmadım. Fakat romanı benim nezdimde güzel kılan şey yalnızca bu değil elbette. Saçları kırlaşmış yaşlı bir kadının 24 yaşındaki bir adama duyduğu aşkın bir genç kızın çeyizindeki nadide bir dantel örtü misali göz alıcı bir zarafetle işlenmiş olması. Duygular ölmez diyor yazar aslında, insan son gününe kadar ilk günündeki insandır; zaafiyetleri ile zayıflıkları ile ve aynı şekilde canına can katan duyguları ile. Yaşlı bir kadına aşkı yakıştırmış yazar, genç bir kadına da bilgeliği, bu ikisinin konuşmalarında da aklından geçenlere hayat vermiş. Bir gram abartı yok anlattıklarında.
Çok beğenerek okuduğum bir kısım var; Bayan Rosalie cinsel cazibesini yitiren bir kadını kabuğu kurumuş bir meyveye benzetiyor ve dünyada artık işlevini yitirmiş olduğunu söylüyor. Kızı Anna ise bunun doğru bir yaklaşım olmadığını, farklı
Thomas Mann böyle bir hikaye yazmak nerden aklına geldi? Kimi anlatmak istedin? Anneni mi, kardeşini mi? Yalnız yaşayan emekli memur komşu teyzeyi mi? Yoksa kendini mi? Sanki bir sabah vakti kahveni yudumlarken eline kağıdı kalemi almışsın da bir anda satırlara dökülüvermiş zihninde düğümlenenler. Benim bir andan kitabı okumaya karar verip bir anda bitirivermem gibi. Leipzig treninde okudum bu romanı. Trenim Leipzig’e doğru kıvrıla kıvrıla yol alırken Bayan Rosalie de kıvrıla kıvrıla akan ren nehrinin sularında yüzen gemi ile Bonn’a doğru yolculuk yapıyordu. Fakat benim içimde yumuşacık pamuk şeker gibi bir huzur, onun içinde ise taş gibi ağır bıçak gibi keskin bir aşk acısı vardı. Batı Almanyanın ren bölgesinde geçiyor olaylar. Bayan Rosalie ve çocukları Düsseldorfta oturuyor. Köln, Bonn, Bad Godesberg, ren nehri… tüm bunlar gidip gördüğüm hatta yaşadığım yerlerdi. Bu sebeple romanı gözümde canlandırmakta zorlanmadım. Fakat romanı benim nezdimde güzel kılan şey yalnızca bu değil elbette. Saçları kırlaşmış yaşlı bir kadının 24 yaşındaki bir adama duyduğu aşkın bir genç kızın çeyizindeki nadide bir dantel örtü misali göz alıcı bir zarafetle işlenmiş olması. Duygular ölmez diyor yazar aslında, insan son gününe kadar ilk günündeki insandır; zaafiyetleri ile zayıflıkları ile ve aynı şekilde canına can katan duyguları ile. Yaşlı bir kadına aşkı yakıştırmış yazar, genç bir kadına da bilgeliği, bu ikisinin konuşmalarında da aklından geçenlere hayat vermiş. Bir gram abartı yok anlattıklarında.
Çok beğenerek okuduğum bir kısım var; Bayan Rosalie cinsel cazibesini yitiren bir kadını kabuğu kurumuş bir meyveye benzetiyor ve dünyada artık işlevini yitirmiş olduğunu söylüyor. Kızı Anna ise bunun doğru bir yaklaşım olmadığını, farklı
Her kitabın okunmak için duygusal bir hazırlık gerektirdiğine inanırım. Bu kitap için de duygusal bir boşluk içindeyseniz okumanızı tavsiye etmem. Özellikle kadın okuyuculara sesleniyorum. Biten bir ilişkinin ardından okumayınız!
Konusuna gelecek olursak, tabiat aşkıyla hayatına yön veren ellili yaşlarında bir kadının kendisinden nerdeyse yirmi beş yaş küçük bir adama olan aşkı(!) konu ediniyor. Aşk kelimesini burda irdelemek isterim. Hayatının son demlerine gelmiş bir kadın için aşık olmak tazelenmek, gençlik günlerine duyulan özlemi içeriyor bence. Zira hemcinslerimin bu yaşta mantık, tecrübe bakımından daha zengin olduğunu düşünürüm.
Mann, çatışmayla dolu bir kitapla karşımızda. Duygu-mantık, somut-soyut, doğal-suni gibi ikilemler üzerine kurguyu dokuyor. Kitapta kadınların dünyası ayrıntısıyla incelenmiş. Buna karşın erkekler yüzeysel bir şekilde anlatılmış. Yani kitap kadın içsesleriyle donatılmış. Sanırım sadece kadınlara yönelik bir hikaye anlatmak istemiş. Kısa ve bir çırpıda okunabiliyor. Diyaloglar, özellikle sanatla ilgiliyseniz dikkatinizi çekecektir. Melankolik bir havası var ama kitabı beğendim.
Duygusal olarak hazırsanız kitabı tavsiye ederim.
Kısa ama hayata ve aile ilişkilerine ,insanın iç dünyasına ait aydınlatıcı bir öykü. Hayatta bazen ruhsal problemleri çözmek,kendini keşfetmek, aild bireyleriyle daha derin bağlar kurmak için fırsatımız olmadığını düşünüp hep öteleriz. Bence yazar buna atıfta bulunmuş. Kişisel gözlemin ne kadar önemli olduğunu, ruh dünyanızı açıkça kendinize itiraf etmenin önemini vurgulamış. Bazen insanın gerçeklerden kaçmak için nasıl başkasına ,onun varlığına kendi varoluşunu bağladığını görüyorsunuz. Halbuki her şey bizde bitiyor. Ken ve Rosalie üzerinden ,başta sadece kişiler arası arzu söz konusu gibi dururken aslında yaşananların , orta yaşlarda olan bir kadının hayata geç kalmışlık hissini atlatma ve kendini bir umuda bağlayışıyla devam ediyor öykü. Tavsiye ederi. Tek eleştirim okumakta biraz zorlandığım için dilin çok yalın olmayışınadır. Bu da belki sizlere hitap eder daha da hoşumuza bile gidebilir. Keyifli okumalar.
Aldanan Kadın , bir kadının naif bakış açısında kendini ve zihinini bir nevi kandırarak , fantazmagorya ( aldatıcı görüntüler ) bir algı ile yaşlı bedeni ile çatışan gençlik ruhunu ortaya çıkarma çabasının acı öyküsü. Şekilselliğin önplanda olduğu bir dönemde topal bir kızın duygularını akılcılığı ile bastırmasının ( yoksa hep yenilen taraf olacaktı ) ve bu doğrultuda aşkı genç bir adamda bulduğunu düşünen annesi ile arasındaki akıl ve duygu çatışmasının mükemmel bir dil ile öyküleşmesi muazzam bir tat oldu benim için.
İz bırakan bir kitap …
Aldanan Kadın Thomas Mann’ın orta yaşlı bir kadının duygusal ve psikolojik dünyasını konu alan kısa bir romandır. Thomas Mann ölmeden önce tamamladığı son kitabı. 92 sayfalık kalınlığı ile uzun bir öykü de sayılabilir, yazar sanki hissetmiş gibi ölümden, yaşlılıktan, yitirilen gençlikten söz ediyor uzun uzun.
Hikâyenin merkezinde dul bir kadın olan Rosalie bulunur. Rosalie, yaşının ilerlemesine rağmen hayata ve güzelliğe duyduğu ilgiyi kaybetmemiştir. Bir süre sonra kızının genç öğretmenine karşı güçlü bir duygusal yakınlık hisseder ve bu durum onun yeniden gençleştiğini, hayatın kendisine yeni bir başlangıç sunduğunu düşünmesine yol açar.
Rosalie, kızının genç İngilizce öğretmenine (Ken Keaton) karşı güçlü bir bedensel ve duygusal arzu beslemeye başlamış olması uzun süredir kesilmiş olan regl kanamalarını da yeniden başlatır. Rosalie bu durumu doğanın kendisine sunduğu bir yeniden gençleşme ve mucize olarak yorumlar. Ancak bu durumun arkasındaki gerçek, doğanın acımasız bir aldatmacasından ibarettir. "Aldanan kadın" metaforu çok iyi işlenmiş. Rosalie doğayı kutsal ve anaç bir güç olarak görür. Fakat Thomas Mann , doğanın insana karşı ne kadar kayıtsız ve ironik olabileceğini gösterir, Rosalie’nin yaşadığı bu duygular, insanın kendisiyle ve zamanla olan ilişkisini sorgulatan daha derin bir anlam taşır.
Thomas Mann,bu hikâye üzerinden yaşlanma, aşk, yanılsama ve insanın kendi bedenini algılayışı gibi temaları işlemiş. Roman, insanın umutları ile gerçekler arasındaki ince çizgiyi gösterirken aynı zamanda hayatın bazen insanı nasıl “aldatabildiğini” anlatan düşünsel bir hikâye sunmuş.
Thomas Mann bu kitabıyla yaşlılıkta duyulan tutkunun cesur bir tasvirini yapmış.
Puan vermedi·92 syf.·
2024 35. kitabı
DİPÇE :
Hayatını çocuklarıyla bütünleyen hatta kızından başka dostu olmayan Rosalie, ellili yaşlarında genç bir erkeğe gönlünü kaptırır.
Bir yandan bu duyguların doğanın kendisine sunduğu bir armağan olduğunu düşünür bir yandan da akılcı yönüyle öne çıkan kızıyla yaptığı sohbetlerde yaşadığı çağın özellikleri karşısında yoğun bir baskı altında kalır.
"Kişinin kendini, onu hissedenin yerine koyamadığı bir duyguyu akıl almaz diyerek ayıplaması son derece ucuz ve aptalca."
Diye ifade ettiği bu durum Rosalie'yi içsel bir çatışmaya sürükler.
Kitaba baştan sona hakim duygunun hüzün olduğunu söylemek abartı kaçmayacaktır.
Bir kız evladın annesinin duygularını anlama çabasını geride bırakan ifade etme nezaketi bu hüznü adeta kutsallaştırır.
Aldanan Kadın savaş sonrası Almanyasında kadına bakışın romanı olarak okunabildiği gibi bazı değerlerin ve yakıştırmaların zamansızlığına dair meyus bir tortunun da romanıdır. Modern zamanda da kadını bu çerçeveden çıkaracak gücün olmayışı ve bedenin nihai kararı vererek infilak edişi bütün duyguları, çıkmazları, yalancı baharları kendi üslubuyla çözüme kavuşturur. Bu böylesi bir hazin sondur.
Manidardır,Aldanan Kadın kitabı Mann'ın yazın hayatı için de aynı hüznü saklar.
Rosalie eşini kaybetmiş, kırık bir aşktan geride kalan boşluğu resim yaparak gidermeye çalışan kızı ve lise öğrencisi oğluyla birlikte sakin bir yaşam sürmektedir. Oğluna İngilizce dersi vermek için eve gelen genç Amerikalı, onu çok etkiler. Önce kendine bile itiraf etmekten çekindiği duyguları, konuşmalarına ve hareketlerine farkına varmaksızın yansıyınca ilk tepkiyi çocuklarından alır. Ama ne pahasına olursa olsun, doğanın kendine bahşettiğine inandığı bu aşkın peşinden gitmeye kararlıdır.Aldanan Kadın, yazarın ölmeden önce tamamladığı son uzun öyküsüdür. Thomas Mann, erken dönem çalışmalarından Venedik’te Ölüm’ün ana motiflerini, bu defa yaşlanmakta olan bir kadının duygu dünyasına yerleştiriyor. Eserlerinde yaşam ile ölümün karmaşık diyalektiğiyle hesaplaşan Mann, bu son öyküsüyle adeta kendi yazınsal döngüsünü de tamamlıyor. Kitap, dönemin kadına bakışını yansıtması açısından da çok ilgi çekici diyaloglar içeriyor.
Selam arkadaşlar Thomas Mann'in ölmeden önce yazdığı son uzun öyküsü olan Aldanan Kadın. Konusu çok tartışılacak bir eser, daha doğrusu tartışmaya açık.
Rosalie, kızı ve erkek cocuğuyla yaşayan dul bir kadındır. Kızı Anna sakat ve kalbi kırık bir kız olarak çıkıyor karşımıza ve doğayı resim yapmayı çok seviyor. Oğlu Eduard ise hayalleri için ingilizce öğrenmek isteyen bir öğrenci. Buraya kadar her şey normal gibi.
Rosalie yalnız bir kadın ve içinde uyanan başka bir şeyler olduğunu fark eder. Oğluna ingilizce dersi veren 24 yaşındaki Ken'e kaptırmıştır gönlünü.
Burada sizlere bir soru sormak istiyorum; aşkın yaşı yok mudur gerçekten?
Etik mi sizce?
Sadece gençken mi aşık oluruz?
İşte Rosalie'nin kızı Anna bu durumu fark edince kitapta aşk ve mantık üzerine öyle güzel sohbetler okuyoruz ki, kitap sizi alıp götürüyor. Anna annesinin yaptığı şeyin toplum tarafından nasıl karşılanacağını söyleyerek onu uyarır. Peki Rosalie aşkından vazgeçer mi?
Sürpriz sonlu ve doğayla iç içe bir kitap. Yazardan okuduğum ilk kitap çok beğendim, sizlere de tavsiye ediyorum
Sağlık sorunlarıyla uğraşan Rosalie, beklenmedik bir şekilde yeniden yaşam enerjisi bulur. Bu dönüşüm, hem biyolojik hem de duygusal bir yeniden doğuş gibidir. Rosalie, genç bir öğretmenle tanışınca uzun zamandır unutmuş olduğu duygularla yüzleşir ve adeta “ikinci baharını yaşar. Ancak bu mutluluk kısa sürer yeniden doğuş sanrısı, aslında yaklaşan ölümün bir habercisidir.
Roman, insanın ölümlülüğünü kabullenme süreci üzerine kuruludur. Rosalie’nin yaşadığı gençleşme hissi, aslında kaçınılmaz sona doğru ilerleyişin bir ironisidir.
Rosalie’nin aşkı, gerçekte bir tutku değil, yeniden gençleştiğine inanmak isteyen bir ruhun yanılsamasıdır. Bu açıdan kitap arzular ile gerçeklik arasındaki çatışmayı göstermiş.
Eserin en güçlü yanı, ironiyi trajediyle birlikte işlemesi okuyan Rosalie’nin gençlik ve yaşam coşkusuna sevinirken aslında bunun ölümün gölgesi olduğunu görür.
Yazar Hakkında
Thomas MannYazar · 33 kitap
Paul Thomas Mann, (6 Haziran 1875, Lübeck; 12 Ağustos 1955, Zürih) 20. yüzyılın en önemli Alman yazarlarından biridir. Özellikle romanları ile tanınmakla beraber, edebiyat alanında verdiği eserler yanı sıra, toplumsal eleştirileri ile de öne çıkmıştır. 1929 yılında Nobel Edebiyat Ödülünü kazanmış, 1933'te Nazilerin iktidara gelişinin ardından önce İsviçre'ye ardından ise ABD'ye göç etmiştir. 1944'te ABD vatandaşlığı almakla beraber, 1952'de yeniden İsviçre'ye dönmüş ve hayatının sonuna kadar burada kalmıştır.
Mann, Johann Wolfgang von Goethe'nin yapıtlarını kendi yapıtında bir tüzük ve konu bulmada örnek olarak kullandı. Avrupa ve Alman ruhuna dair analiz ve eleştiriler yaparken, eski Alman hikayeleri ve Kitab-ı Mukaddes'te geçen kıssalardan, Goethe'nin, Nietzsche'nin ve Schopenhauer'in düşüncelerinden faydalanmıştır. Kendi ailesini örnek alarak oluşturduğu ilk romanı Buddenbrook Ailesi'nde örnek olacak biçimde anlatıldığı gibi, yapıtlarının başlıca konusunu burjuvazinin yozlaşması oluşturmaktadır. Mann, özellikle Alman edebiyatında önemli bir yer edinmiş olan Bildungsroman türünde yetkin eserler vermiştir.
Alman yazar Heinrich Mann'ın kardeşidir. Thomas Mann'ın altı çocuğundan üçü, Erika Mann, Klaus Mann ve Golo Mann da yazar olmuşlardır.
