Basdırılmış Nəhəng
Kazuo IshiguroYazar:
Kazuo Ishiguro
Tahmini Okuma Süresi:
10 sa. 12 dk.
Sayfa Sayısı:
360
Basım Tarihi:
2020
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 2016
Yayınevi:
Teas Press Nəşriyyatı
Orijinal Adı:
The Buried Giant
ISBN:
9789952532043
Ülke:
Azerbaycan
Dil:
Azerbaycanca
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Romalılar Britanya’yı terk ettikten sonra bir zaman..Her yer insanların hafızasını tüketen koyu bir sisin istilası altında. Ejderhalar, devler, cinler, şövalyeler, merlin, kral Arthur ve keşişlerle örülü bir hikayenin baş kahramanı dizileri tutmayan yaşlı bir çift: Axl ve onu izleyen o mülayim gölge, Beatrice. Çalınan hatıralarını hırsızdan geri almak, bölük pörçük anıların içinden gülümseyen o çocuğu, oğullarını bulmak için uzun bir yolculuğa çıkıyorlar.
Tüm ülkeyi saran sisin içinde bir yerde olmalı, o oğul, mutlu anılar, elbette hayal kırıklıkları ve heyulalar, ve geçmişte bir yerde bambaşka, belki de kabullenemeyeceğimiz biri gibi bıraktığımız kendimiz. O da orda bir yerde olmalı. Yapılan kötülükler unutulmasın diye dikilmiş anıtların altında bir yerde..Tarihin karanlığına gömülmüş birinin dudakları arasında..Bir kayıkçının küreğine takılı belki. Orda bir yerde olmalı. Bulmalı. Var bu zaman efendiyle kapanmaz bir davamız, kapatmalı.
Geçmişe dönüp bakmayın, geleceğe çok kafa yormayın, anı yaşayın diye bağıran dünyanın aksine İshiguro, anıların gücünü hatırlatıyor Gömülü Dev’de. Onlar olmadığında hayatın taşları arasından birkaçı çekilmiş gibi çünkü. Dünya her an üstünüze yıkılacakmış gibi. Bu yüzden işte, çalınan hatıralar geri alınmalı. Yola çıkmalı, aramalı.
Kitabın ritmi başlarda çok düşük. Meraktan ölecekmişsiniz gibi hissetseniz de kitabın ağır akışına itiraz edemiyorsunuz. Ve zamanın düzensiz bir kullanımı var. Bir şey kaçırmaktan korkarak okuyorsunuz. Ama sanki eski çağlardan kalma bir masalı dinliyormuşsunuz gibi. Sıkıcı değil. Ritim sonrasında yükseliyor. Her ne kadar Ishiguro okur aradığını bulsun diye değil, afallayıp şaşkınlıkla etrafına baksın diye uğraşmışsa da, huyudur çünkü, sabır elzem.
Şaşırıp kaldığınız yerde, bir ejderhanın kesik başının
Düşünün ki çok sevdiğiniz bir insanla kavga ettiniz, konuşmuyorsunuz, ayrı ayrı yürüyorsunuz... Aradan bir gün geçiyor ve hiçbir şey olmamış gibi devam ediyorsunuz yaşamaya. Ne oldu, hallettiniz mi aranızda ki meseleyi, yoksa unutmuş olabilir misiniz?
Evet evet unutmaktan bahsediyorum. Düşünün ki bir nedenden dolayı sürekli unutuyorsunuz. Kavgalarınızı, verdiğiniz sözleri, utançlarınızı, kırgınlıklarınızı, öfkenizi, nefretinizi, düşmanlığınızı, değerlerinizi hatta bir çocuğunuzun olup olmadığını. Peki unutmak mı, yoksa yüzleşmek mi isterdiniz? Yüzleşmek için unutkanlığın kaynağını ortadan kaldırmaya cesaret eder miydiniz?
Işte bu kitapta bunlar anlatılıyor. Ve bu soruların cevabını mükemmel bir şekilde veriyor.
Kitabın anlatımına gelecek olursak inanılmaz beğendim. Kitapta bir film havası alıyorsunuz. (Hatta kitabın filmi olsa mutlaka izlerim.) Anlatımında ilk başlarda zorlanıyorsunuz çünkü bazı olayları, bir olay olup bittikten sonra geçmiş ile birleştirerek anlatıyor. Işte film havası katan durum da bu.
Son olarak kitabın isminden bahsetmek istiyorum. Kitap isimleri benim için ayrı bir öneme sahiptir. Kitap içeriği ve ismi bir bütün oluşturmalı.
Gömülü Dev! Kitap fantastik bir türde yazıldığı için ve devlerden de bahsedildiği için ilk başta gerçek bir devden bahsedildiği düşüncesine kapılmıştım ama kitap ilerledikçe Gömülü Dev isminin kitap için biçilmiş bir kaftan olduğunu düşünmeye başladım. Özellikle de son sayfalarda ki bir alıntı bunu destekler nitelikteydi.
"Bir zamanlar iyice derine gömülü dev kıpırdanıyor şimdi. Çok geçmeden mutlaka ayağa kalkacaktır; o zaman aramızdaki dostane bağlar, genç kızların küçük çiçek saplarından yaptığı düğümlere benzeyecek. Insanlar gece vakti komşularının evlerini yakacaklar. Şafak vakti çocukları ağaçlara asacaklar.
Unutuşun Cennetinden, Hatırlayışın Cehennemine
Puan vermedi·280 syf.·
2026 31. kitabı
Kazuo Ishiguro, Gömülü Dev’de bize şu can yakıcı soruyu miras bırakıyor: "Bizi birbirimize bağlayan şey paylaştığımız anılar mıdır, yoksa o anıların üzerini örten merhametli bir unutuş sisi mi?"
Kitabın başında Axl ve Beatrice’in birbirlerine karşı kullandıkları o naif, sığınak gibi sıcak "Prensesim"/kocam hitaplarına hayran kalarak başlıyoruz yolculuğa. Ancak sayfalar ilerleyip ejderha Querig’in nefesiyle yayılan o unutkanlık sisi dağıldıkça, altından çıkan gerçekler okuru sarsıyor. Ishiguro, fantastik bir evreni (ejderhalar, şövalyeler, devler) sadece bir dekor olarak kullanıp aslında insanın ve toplumun en karanlık dehlizlerine sızıyor.
Gördük ki; aşk bazen sadece her şeyi hatırladığımızda değil, bazı şeyleri "hatırlamadığımızda" bu kadar saf kalabiliyor. Axl ve Beatrice'in oğullarına yaptıkları o hüzünlü yolculuk, aslında bir kavuşma değil; geçmişteki ihanetlerin, öfkelerin ve vicdan azaplarının telafi edilemez ağırlığıyla bir yüzleşmeymiş.
Ishiguro, ustalığını yine konuşturuyor; bir çırpıda bitirilecek bir olay örgüsü yerine, zihne ağır ağır çöken bir melankoli bırakıyor. Kitabın sonundaki o sisli kıyı ve kayıkçı sahnesi, modern edebiyatın en hüzünlü vedalarından biri olarak hafızama kazındı. Dev uyandı, sis dağıldı ve geriye sadece çıplak, soğuk bir hakikat kaldı.
Peki ya siz; sevdiğiniz insanla aranızdaki o huzurlu bağın, sadece geçmişteki bir hatayı veya kırgınlığı "**unuttuğunuz*"" için sürdüğünü öğrenseydiniz; o sisin dağılmasını ve her şeyi hatırlamayı mı dilerdiniz, yoksa o konforlu karanlıkta "Prensesim" /kocam demeye devam etmeyi mi?
Hay böyle işe....
Tarihe Not Düşülsün : 10.07.2024 Saat 19:49....
Şükür çok şükür bin şükür Lanetli Kitabımı günler , haftalar, aylar , yıllar sonra bitirme şerefine nail oldum... Kitap başlarda çok ağır ilerliyor, ortalarda karman çorman oluyor, sonlarına doğru mesele anlaşılıyor anlaşılmasına ama pek de bir b.k'a benzemiyor...Yok cinler yok ejderhalar...Ne yalan hikâyeler arası bir kopukluk var...Beni nedense bir türlü içine almadı alamadı...Zar zor bitirdim...Kitabın vurgulamak istediği şey güzel güzel olmasina ama o güzellik pek de eserde yansıtılamamış gibi. Neydi peki o güzellik? Anıları geçmişte bırakmak! Keşke yazıldığı kadar kolay olsa bu iş !
Bu japon yazarı ilk kez okudum...Hayal kırıklığı oldu...Fantastik mantastik tarz kitaplar zaten oldum olası pek ilgimi çekmiyordu ve bu kitap ile bir kez daha kendimden emin oldum...
Benim bu bahtsız Bedevi hallerim ne zaman düzelecek acep ?
Hep mi içinde kendimi bulamadığım eserler beni bulur !
Çekiyorum sanırım...
Nerde b.ktan eser nerde b.ktan şeyler varsa çekiyorum...
Neysem kitabı ben beğenmedim...
Ama siz siz olun benim yazdığım incelemeye aldanıp kitabı okumamazlık etmeyin..!
Kitabı mutlaka okuyun,
Ve sonra bir güzel pişman olun :))
İyi okumalar,
Güzel paylaşımlar...
Axl ve Beatrice , yaşlı bir çift...uzun zamandır gormedikleri oğullarına gidiyorlar,sis içindeler, görüş alanları kısıtlı,yorgun ve zorlandıkları bu yolculukta baş etmek zorunda kaldıkları bir sürü sıkıntı içindeler..
Hem kendileri ve hemde tüm ülke bir unutma hastalığına yakalanmış. ... hatırlayamıyorlar hatırlatmalar gereken ne varsaya, ya da eksik/yanlış hatırlıyorlar ....geçmişi yerli yerine oturtamayınca geleceğe yol almak da zor oluyor elbet. ...
Birbirlerine seslenişleri nezaket/şefkat/sahiplenme/teslimiyet/aşk içeriyor. ....Axl,prensesim diyor... Beatrice ,kocam...
Bu sis,bu unutus,bu arayış,bu sorgulanış niye o zaman....böylesine severken ve seviliyorken...
Arayış,unutuş ve hatırlayış yolculuğu...
#mineilebirlikteokuyoruz kitap kulübü olarak araya sıkıstırdığımız bir kitap diye düşünmüştüm ama, benim için #unutulmazlar listemde yerini aldı ve geçmiş yıllarda okuduğum Körlük ve Görmek/Saramago yu anımsattı... hatırlamaya ve toparlamaya çalışırken yakın zamanda yeniden okuma isteği duydum...
Geçtiğimiz yıllarda, yazarın " Günden Kalanlar" romanı nı da beğeni ve etkilenerek okumuş,romandan uyarlanan filmide izlemiştim.Film'i var mı acaba diye bir arayışa girdiğimde ,henüz olmadığını ama üzerinde çalışıldığını öğrendim..
Su üzerinde kayık yolculuğu ile ayrılmak bu dünyadan güzel bir metafor,severek izlediğim Gönül Dağı dizisinde de kullanılmıştı.... Ben de istiyorum ...zamanı geldiğinde bir kayık yolculuğu ile ve kayıkçı ile sohbet ederek dünyadan ayrılmak ne güzel olur...
Bu akşam kitap dostları ile değerlendireceğiz.... güzel açılımlar olacak biliyorum..
Romanda,Dişi Ejderha öldürüldüğünde,sis de kalkacak, toplumu saran unutkanlık da...
Yaşamınızda sizi kaosa sürükleyen ejderhalarınızı bulup öldürerek, aydınlık , ferah bir yolculukla tamamlanacağınız
Gömülü DevEdebiyat & Roman
Gömülü Dev’de de hafıza konusu ön plandadır. Gömülü Dev, yaşlı bir çift olan Axl ve Beatrice’in yıllardır görmedikleri ve çok az hatırladıkları oğullarının köyüne yolculuklarının hikayesidir. Bulundukları topluluktaki herkesi etkileyen gizemli, bulaşıcı bir unutuşa neden olan sis yüzünden oğullarını bile zor hatırlamaktadırlar. Unutmanın normal, hatırlamanın ise çok zorlu olduğu bir yerde yaşamaktadırlar. Sonunda, tekrar hatırlamaya başlarlar ve hayatları farklı bir yola girer. Romanın esas olarak amacı eğer bir toplum bütün bireyleriyle birlikte geçmişe dair herşeyi unutursa ve sonra yeniden hatırlamaya başlarsa karanlıkta kalan kötü anıların etkisiyle huzur ve barış ortamı bozulur mu sorusunu yanıtlamaktır. Bu çalışmanın amacı, Kazuo Ishiguro’nun fantastik türü denediği romanı Gömülü Dev’de unutuş, hatırlama, bireysel ve kollektif hafıza konularını teorik çalışmaların da yardımıyla nasıl ele aldığını incelemektir.
Şimdi size çok güzel bir kitaptan bahsedeceğim, sabırla sonuna kadar okursanız sevinirim ️
Unutmak her zaman kötü müdür? Ya da şöyle söylim, unutmanın insana verilen bir ödül, hediye olduğunu düşündün mü hiç? Bazen unutmak gerekir. Acıları, savaşları, ölümleri, vedaları... ama her unuttuğumuzda içimizdeki boşluk da büyür. Anlamlandıramadığımız bir şey nükseder içimizde. Çünkü insan birşeyi tamamen unutamaz. Beyninin içinde saklı kalmış bir yerlerde kalır anılardan birkaç kare. Bilinçaltı der bazısı buna. Rüya da mı gördüm, gerçekten yaşadım mı acaba bunu deyip düşünür dururuz. Unutmak bize bahşedilmiş bir hediyedir. İnsan kinini, öfkesini, intikam duygusunu unutmayı bazen ne de çok ister zaten.
Kitap unutmak üzerine oluşturulmuş bir roman. Yüzyıllar önce Saksonlar ve Britonlar arasında savaşlar yaşanır. Bu savaşın sona ermesi için büyücünün biri dişi bir ejderhanın nefesini büyüler ve ejderha nefes verdikçe ülkeyi unutma sisi sarar. Ama ne yazık ki orda yaşayanlar ailelerini ve anılarını da unutmuşlardır. Yaşlı bir çift hayalmeyal şekilde bir oğulları olduğunu hatırlar. Ve onu aramak için yollara düşer. Kitabın büyük kısmı yolda başlarına gelen sıkıntılarla, olaylarla geçer. Unutulanların hatırlanması için ejderhanın nefes almaması ölmesi şarttır. Gömülü dev denmesinin sebebi ise, insanların yaşadıklarının unutulması, kaybolması, bir kaosun olmasıdır. Fantastik kitap okumayı pek sevmem ama bu kitabı çok beğendim. İstisnalar kaideyi bozmazmış diyorum Ayrıca 2017 Nobel edebiyat ödülüne sahip olması kitabın manidarlığını tescillemiştir.
Axl ile Beatrice yıllardır oğullarını görmüyorlar ve kavuşmak için tehlikeli bir yolculuğa çıkıyorlar.
Kitabın ilk 100 sayfasına kadar tam olarak ne anlatıldığı belli değildi ancak daha sonra olaylar açılıyor.
Yaşadıkları yerlerde tuhaf varlıklar ve unutkanlık hastalığı var bunun etkileri kitaba yansıtılmış.
Kazou Ishiguro'dan unutus ve anıların gücü üzerine zamanı aşan bir öykü; özenle korunmuş bir aşka, intikama ve savaşa dair bir mesel. Gömülü Dev , hüzünlü, gizemli, her satırı iz bırakacak bir roman.
Yazarın okuduğum ilk kitabı.Bu kitap iyi miydi kötü müydü asla yorum yapamıyorum. Tek diyebileceğim okuyun ve siz karar verin. Bir yandan bitsin artık dedim öte yandan müthiş bir kitapsın dedim. Hem sürükleyici hem de okumak için çok da heyecan uyandırmayan oldukça enteresan bir kitaptı. Nobel için yeterli miydi yazar bilemiyorum. “Beni Asla Bırakma” adlı romanını da okuduktan sonra belki daha oturaklı bir karar verebilirim.
Uzak veya yakın hatıraları unutmak iyi midir kötü müdür? Herkes kendi dünyasında cevaplayabilir ancak roman boyunca bu soruya cevap vermek imkansız gibi.
İyiliğin, aşkın, azmin, özlemin, korkunun en can alıcı halini okuyabilirsiniz.
Murakami ile nasıl bir bağ kurulmaya çalışıldığını anlamadım çünkü Ishiguro İngiliz edebiyatçısı ve gerçekten benzetemedim ben.
Yazar Hakkında
Kazuo IshiguroYazar · 12 kitap
Kazuo Ishiguro, 8 Kasım 1954 doğumlu Japon asıllı İngiliz romancı. Nagazaki kentinde doğan İşiguro 1960 yılında ailesiyle birlikte İngiltere'ye göçtü. University of Kent'i bitirdikten sonra (1978) University of East Anglia'da yaratıcı yazarlık yüksek lisansı yaptı. 1982 yılında İngiliz yurttaşlığına geçti.
İngilizce edebiyat dünyasının çok sevilen yazarları arasında bulunan Ishiguro, 4 kez saygın edebiyat ödülü Man Booker Prize'a aday gösterildi. 1989 yılında ise "The Remains of the Day" (Günden Kalanlar) romanıyla Man Booker Prize ödülüne layık görüldü.
Yazar Kazuo Ishiguro, 2015 yılında yazdığı ve VI.yy. İngiltere'sini anlattığı " 
Gömülü Dev " (The Buried Giant) adlı romanıyla 2017 yılında Nobel Edebiyat Odülüne layık görülmüştür.
2005 yılında yazdığı Beni Asla Bırakma (Never Let Me Go) romanı 2010 yılında yönetmen Mark Romanek tarafından aynı adla sinemaya aktarılmıştır.
Gömülü Dev " (The Buried Giant) adlı romanıyla 2017 yılında Nobel Edebiyat Odülüne layık görülmüştür.
2005 yılında yazdığı Beni Asla Bırakma (Never Let Me Go) romanı 2010 yılında yönetmen Mark Romanek tarafından aynı adla sinemaya aktarılmıştır.
