Yazar:
Mona Awad
Tahmini Okuma Süresi:
8 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
307
Basım Tarihi:
Haziran 2019
Yayınevi:
Viking
Orijinal Adı:
Bunny
ISBN:
9780525559733
Dil:
İngilizce
Format:
Ciltli
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Bir dönem tumblr’da hayvan maskeleri takıp değişik kompozisyonlarda çekilen fotoğraflar vardı. Yarattıkları sürreel ve tekinsiz hissiyatla son derece çekici bir havaya sahiplerdi. Mona Awad da bunları görmüş ve “Evet, bunları çalıp onlara dair havalı olan her şeyden yoksun bir fan fiction yazabilirim,” demiş olmalı, zira Bunny bundan ibaret gülünç bir kağıt ve piksel israfı.
Her şeyiyle yetişkin birinin kaleminden çıktığına inanmakta zorluk yaşıyorum. Oluşturulmaya çalışılan estetik bile esasında son derece gülünç, bir çocuk kitabı veya filminden çıkmış gibi — 9-10 yaşından sonra enteresan gelebilmesi mümkün değil. İnanmakta en zorlandığım şeyse birinin Mean Girls fan fictionı yazıp bu kadar berbat bir şey elde etmeyi başarabilmesi. Belki de bunun nedeni, Mean Girls’ün kendini ciddiye almayan kitsch bir film olması; Bunny ise kendini olduğundan çok daha ezoterik, mistik, derin ve değerli bir eser zannediyor. Tam da kendini çok eşsiz ve önemli bir şey yapıyor zannettiği için sakız gibi uzuyor, uzadıkça uzuyor, hiçbir gerçek konusu/hikayesi/olay örgüsü ya da karakter/durum tahlili ya da edebi değeri olmamasına rağmen bitmemecesine uzuyor. Bu sayede gülünçlüğüne yalnızca bir sıkıcılık ekliyor.
Kitabın en trajikomik yanı ise Awad’ın sürekli yazdığı kitaptan katlarca daha ilginç duyulan, karakterlerinin yazmakta olduğu kurgu-içi hikaye konularından bahsetmesi. Belki gerçekten iyi bir yazarın elinde bu fikir bile kayda değer bir kısa hikayeye dönüşebilirdi; ancak Awad kesinlikle o yazar değil. Awad’ın bir yazardan çok sosyal medyadaki estetikler üzerine kapitalize eden bir pazarlamacı olarak başarılı olması ise bir diğer trajikomedi.
bu kitabı bitirdikten sonra hissetmem gereken herhangi bir şey var mı?
sanki 300'den fazla sayfa boyunca gaslightlanmış gibi hissediyorum. sanki garip bir rüyadan yeni çıkmış gibiyim. deliriyor muyum yoksa samantha mı deliriyordu bilemiyorum (ki bütün olay bunun hakkındaydı sanırım) bütün zaman boyunca gözüm seğirerek okudum. rahatsız edici, absürt ve komikti??
Puan vermedi
almadan önce araştırırken konusunu beğenmiştim, başta çok güzel gidiyodu, baya sürükleyiciydi ama 2. yarısını hiç beğenmedim. İlk kısmına göre aşırı sönüktü ve kötü anlamda kafa karıştırıcıydı???
Bu kitabı almamın en önemli sebebi Booktok'ta fazlasıyla popüler olmasıydı o yüzden çevrildiğini gördüğüm gibi satın aldım. Üstelik IME ve VOGUE’a göre 2019’un en iyi kitaplarından biri ayrıca
okumayı bitirdikten sonra yaklaşık bir saat hem aklımı sorgulayıp hem biraz araştırma yaptım ve sonunda hepsini -kendimce- birleştirince beni inanılmaz tatmin eden bi kitaba dönüştü.
* bu inceleme
Ne anladın Yurdagül?!?
Puan vermedi
hayatımda okuduğum en gereksiz kitaplardan biri oldu. Başlarken tarikat, gerilim, tuhaflık gibi iddialı bir vaadi vardı ama kitap ilerledikçe anladım ki bütün bunlar sadece süs. Kitabın tamamına
Tavşan; bir zemine oturmayan işleyişi,neyin gerçek neyin zihinsel ürün olduğuna dair sorgulamaları, doğrusal akışı bozan düşünce uçuşmaları, hikayeden uzaklaştıran sayıklamalar şeklinde yansıtılan belli bölümleri, doğaüstü bir durumun arka planı olmadan sunulması gibi sebeplerle kendini okutsa da, içine giremediğim ve keyif alamadığım bir kitap oldu. İlk başlarda ; David Lynch filmlerine benzer sahneleri sebebiyle rahatsız bir zihnin dışavurumu gibi bir yapı sergilese de ; bir temele oturtulmasını beklediğim olguların havada kalması, tuhaf unsurların belli konularla sınırlı olmasının kitap ile bağ kurmamda engel oluşturduğunu söyleyebilirim.
Samantha Heather Mackey; Warren Üniversitesi'nde Yazarlık programında yüksek lisans yapmaktadır. Karanlık ve sert kurguları ile dikkat çeken Samantha'nın sınıf arkadaşları ise kendilerine Tavşan diyen 4 kişilik bir kız grubundan oluşmaktadır. Birbirlerine yönelik dikkat çeken, sevgi dolu hareketleri, gizemli yapıları, dışarıya kapalı grupları; Samantha tarafından alaycı ancak merakla izlenmektedir. Bir gün Tavşanlar Samantha'yı Müstehcen Salonlarına davet eder. Bu davete katılan Samantha, neyin gerçek neyin hayal olduğunun anlaşılmadığı, bireyin nerede bitip grubun nerede başladığına dair sınırların kaybolduğu, karanlık ritüeller ile dünyanın silindiği bir yolculuğa adım atar.
Net bir arkaplan vermemesi, korku türünden ziyade karmaşa ve uçuşmalar içermesi, işlediği aidiyet ve değer görme ihtiyacı gibi psikolojik unsurların arkasında yatan mekanizmaları eksik bırakması, sadece tuhaf işleyen bir zihnin dışa vurumu gibi yansıtılması sebebi ile önerebileceğim bir kitap olmadı.
İnsanlar özellikle ergenlik döneminde bir gruba dahili olma isteği duyabilirler. Uzaktan baktıkları bir arkadaş ortamına girmek için her tür fedakarlığı yapmaya hazırdırlar üstelik. Kitabın içersinde de birbirlerine Tavşan diye seslenen bir arkadaş grubu var. Tam da bu noktada Samantha bu havalı kız grubuna girmeyi çok istiyordu.
Sonra bir gün okul posta kutusunda origami haline getirilmiş beyaz kuğu şeklinde bir davetiye buluyor Samantha. Tavşanların o çok meşhur Müstehcen Salon'una davetli olduğunu görüyor. İşte bundan sonra güzergah bambaşka bir şekilde değişiyor.
Kitabın içindeki her karakterin birbiriyle olan diyalogları gerçekten de ilginçti. Hem karanlık tarafı ile hem de absürt tarafı ile dikkat çekiyor. Gotik bir iklimde abartılı olan kısımlar da yer yer karşınıza çıkıyor. Farklı bir güzergahta ilerleyen kitapları sevenler için güzel bir seçim olacaktır.
2/10
Ikinci bölümün yarısına kadar tahammül edebildim ama yeter, vaktim kıymetli. Üçüncü bölüm bir harika yorumlarına bakıp da sabredeyim bitireyim dedim ama yok okuyamıyorum. Zaten o yorumları yapanlar başından beğenerek okumuşlar kitabı. Hadi karanlık fantazileri size hitap etti sevdiniz de edebi yönden de harikaydı da demezsiniz bu kitaba. Gerilim desem değil, erotik desem değil, ne olduğu belirsiz garip gureba bir popüler kültür ürünü. Keşke hiç bulaşmasaydım dedirtti. Zihnimde bıraktığı lekelerin temizlenmesi bile günler alacak ne yazık ki...
5/10
2024 41. kitabı
vize haftamdayım ve uzun süredir okulla ilgili saçma kitaplar dışında elim kitaba gitmemişti. sonra dedim ki madem bu kitap bir ünide geçiyor waren ile marmara'nın bir farkı yoktur.
inanın ki sürekli büyük bir huzursuzluk içinde okudum kitabı. özellike 2. kısımdan sonrasında sanki başımıza büyük bir kötülük gelmiş gibi yüreğim pır pır ederek. kitabı kenara koyduğumda bile o his kalbimden gitmedi.
kitabın yazım dili oldukça güzel hatta kafa diyebileceğim bir dildi, akıcıydı da. asla sıkmadı beni. ama gelin görün ki aslında tüm bu olayların neden yaşandığını ve arkaplanda ne demek istediğini anlamadım. bir şeyler söylemek istesem bu kitabı oldukça garipti diye tanımlamaktan öteye geçemem.
garipti ama bir o kadar da güzeldi. 1 haftalığına samantha olmak iyi geldi.
Yazar Hakkında
Mona AwadYazar · 2 kitap
Mona Awad, Kanadalı bir romancı ve kısa hikaye yazarıdır. İlk defa, bir kadının beden imajı meseleleriyle yaşam boyu mücadelesine dair bir roman olan 13 Ways of Looking at a Fat Girl adlı romanıyla ilk ödülünü kazandı.
