Yazar:
Maksim Gorki
Tahmini Okuma Süresi:
9 sa. 18 dk.
Sayfa Sayısı:
328
İlk Yayın Tarihi:
1913
Yayınevi:
Revzen
Orijinal Adı:
Rusça: Детство [Detstvo]
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
978605299045084
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
50 diğer baskı · Tümünü Göster
Çocukluğum
14,4bin okunmaİş Bankası Kültür Yayınları · Temmuz 2014 · 282 s.
Çocukluğum
1.452 okunmaCan Yayınları · 2013 · 280 s.
Çocukluğum
687 okunmaAmfora Yayınları · 2006 · 264 s.
Çocukluğum
450 okunmaCan Yayınları · 25 Nisan 2019 · 280 s.
Çocukluğum
305 okunmaÇise Kitap · 2014 · 286 s.
Çocukluğum
261 okunmaHürriyet Yayınları · · 256 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2021 2. kitabı
Maksim Gorki'nin muazzam eseri Çocukluğum...
Leksey başta babası olmak üzere, zamanla bütün sevdiklerini kaybeder.Babasını kaybettikten sonra büyükbaba ve büyükannesinin yanına yerleşir.Bu evde sürekli şiddet, üzüntü ve mutsuzluk hakimdir.Sürekli şiddet gören bu çocuk zamanla dünyadaki güzellikleri unutmaya başlar içindeki sevgiyi zamanla kaybeder.Ardından annesi bir zaman ortadan kaybolur.Ve tekrar geri döner bir süre sonra evleneceğinin haberini verir.Üvey babası ile annesi evlendikten sonra giderler.Ancak annesi Leksey'i yanına alma sözü verir.Büyükbabası yaşadıkları evi kızı için satar.Maddi zorluklar başlamıştır.Annesi ve üvey babası geri döner.Geri döndüklerinde fakirleşmiş bir haldelerdir.Var olan her şeylerini kaybetmişlerdir.Annesi, üvey babasından hamiledir.Lekseyin kardeşi doğar ve maddi sorunlar yüzünden fakirlikten, bakımsızlıktan ölür.Üvey babası Leksey'i sevmez.Annesi ona şiddet uygular.Bu arada okula başlamıştır.Annesi ikinci kardeşine hamiledir.Ancak durumlar evde gittikçe kötü bir hal alınca Leksey büyükbabası ve büyükannesinin yanına tekrar geri döner.Okul hayatında ilk zamanlarda adapte olamasa da sonradan çok başarılı bir çocuk olur.Leksey hem okula gidip hem de para kazanmak derdine düşmüştür.Öyle bir zaman gelmiştir ki öğretmenlerinin başarısından dolayı ona hediye ettikleri kitapları bile satmıştır.Bu arada üvey babası evden kaçar annesi ve kardeşini geride bırakır.Annesi ise çocuğunu alır ve babasının evine geri döner.Artık evde her şey değişmiştir.Küçük çocuk, hayatın acımasızlığını, insanların bencilliğini yakından görür.Evde ki insanların yükünü hafifletmek için okulunu bırakıp, canla başla küçük bedeniyle çalışır.Annesi bakımsızlıktan ve fakirlikten hasta olur ve hayata gözlerini yumar.Leksey hayatta sevdiği her şeyi kaybetmiştir.Ancak
Çocukluğum(Maksim Gorki)
Roman, aile içi şiddetin eksik olmadığı ve bazı katı dini tutumların baskın olduğu bir ailedeki Leksey'in çocukluk yıllarını anlatıyor. Ailede göze çarpan ilk şey, ailedeki bireylerin her şeyi şiddetle çözmeye çalışması Her şeyi bu yolla halletmek istemeleri. Diğer bir yandan da şiddet yoluyla ahlâk ve terbiye verileceğine inanmaları. Fakat şiddetin en büyük ahlâksızlıklara ve vicdansızlaşmaya nasıl sebep olduğu romanda oldukça gerçekçi bir tutumla anlatılmıştır.
Ailenin ne kadar önemli olduğu, sadece çocuk yapmakla anne-baba olunamayacağı oldukça etkili bir biçimde aktarılmıştır. Ailenin, aile bireyleri arasındaki sevginin, iletişimin ne kadar önemli olduğu gözler önüne serilmiştir.
Diğer önemli nokta ise dini tutum. Bu kısımları okurken hep kendi ülkemdeki bazı insanlar geldi aklıma. Dindar olduğunu zanneden fakat dinden asla haberi olmayan vicdansızlari düşünerek okudum.Dini doğru anlamadıklarında ya da sadece kuru ezber yaparak dindar olduklarını zannettiklerinde, ne kadar cahil olduklarının farkında olmadan yapılan büyük yanlışların nelere sebep olduğu romanda çok başarılı bir şekilde anlatılmıştır.
"Farklıyım diye beni sevmiyorlar." tarzında bir cümle yer alıyordu romanda. Bu beni çok etkileyen cümlelerden birisiydi. Toplum gerçekten kendisine benzemeyeni dışlayıp eziyor. Romandaki "Horoşeye Delo" karakteri bu cahil toplumda parlayan bir yıldızken sadece topluma benzememesinden dolayı toplum tarafından itilip kakıldı. Aynı günümüzdeki gibi ne yazık ki...
Son olarak bütün bu pislikler ve yozlaşmanın içinde kalbi tertemiz kalabilen "Leksey". Okurken sanki gerçekmiş gibi kabul ettiğim ve çok çok sevdiğim karakter. Hatta en sevdiğim...
Maksim Gorki'nin otobiyografik üçlemesinin ilk kitabı :Çocukluğum...
Anne sevgisi görmeyen bir çocuk düşünün... Babasını küçük yaşında kaybeden ve annesi tarafından terkedilen... Ninesi ve dedesinin yanına sığınan...
Her gün şiddet gören bir çocuk düşünün... Dedesinin terbiye anlayışının şiddet olduğunu... Dolayısıyla ceza için de dayak yediğini düşünün, terbiye edilmek için de ...
Tek bir kişi tarafından sevildiğini düşünün bir çocuğun... Bir tek ninesinin masallarıyla avunduğunu...
Zavallı Aleksey! Haşarı, duygusuz görünürken nasıl da inciniyordu yüreğin... Bunca incinmenden miydi yoksa duygusuz görünmen?
Minicik yüreğine kocaman dertler sığdırmıştın da tek kelime etmemiştin sen! Dertleriyle büyüyen Aleksey! Yoksulluk, şiddet, sevgisizlik çıkmazında ne zor bir başlangıç olmuştu hayatının ilk evresi...
Annesinin ölümünden sonra dedesinin'var git insanların arasına karış'sözü üzerine hayatının ikinci evresine geçecekti Aleksey...
Maksim Gorki' nin sürükleyici kitabı çocukluğum. o günün toplumundaki sorunlara ışık tutan ,her sayfasında duyguların etkili bir şekilde hissedildiği, ataerkil zihniyetin işlediği, ailenin kadın ve çocuk kavramlarına yükledikleri olgular , cezalandırmalar insanın canını acıtsa da bu gerçekler hala daha yaşanmakta, yaşanmasına göz yumulmakta malesef.
Ebevryinlerin okuması gereken kitap
Annesini döven üvey babasına bıçak çeken çocuk, bu yüzden çocuğu döven anne, çocuğu annesinin elinden almaya çalışan üvey baba. Kitap Ying Yang bütünlemesini andırıyor. Burdaki hayat sadece siyah ve beyazdan ibaret. Doğum ve ölüm aynı anda gerçekleşiyor. Kitap çocuğun babasını kaybetmesiyle başlıyor, annesinin ölümüyle son buluyor. Anne tarafdan aile şiddete eğilimli, kaba, adaletsizdir. Ailenin hizmetçileri, çalışanları ise aksine fazla iyi. Aileiçi şiddet malesef günümüzde hala mevcut. Ve masum çocuklar gördükleri hareketleri normal algılayıp onlar da şiddete eğilimli oluyor. Bu çocuğumuz biraz şanslı, çünkü ailedeki problemleri çocuğa anlatan kişiler mevcut. Gittikçe hayatın ağırlıklarından çirkefleşen büyükbaba, onca acıya rağmen iyiliğinden taviz vermeyen büyükanne. Bu iki kahraman belkide çoğumuza tanıdık bir aile bireyimizi andıracak. Dönemi ve gerçekleri çok güzel anlatmış bir yazar. Bence her yetişkinin okuması gerek, çocuklara karşı hassasiyetimizi arttırır. Tekrar okur muyum? - Evet
1-Çocukluğum
Beş yaşında babasını kaybeden Aleksey, annesiyle dedesinin evine yerleşir. Burada miras kavgalarına, dedesinin dayağına ve evde dayılarının geçimsizliklerine tanık olur.
".. Kaşirin'ler, kardeş, iyi ve güzel olan şeyleri sevmezler; kıskanırlar; kendileri iyi ve güzel olamadıkları için iyi ve güzel olan her şeyi yok ederler" diyerek, yazar dayılarının arasındaki geçimsizliği izah eder. (syf 46)
Gelelim dedesine.. Nasıl biri? Dedesi gençliğinde çok yoksulluk çektiği için yaşlılık günlerinde aşırı cimri ve açgözlü biri olup çıkmış. Paraya öz çocuklarından bile daha fazla değer verirmiş.
Bir de kitapta geçen pamuk ninemiz var. O da dedesinin tam aksi.. Yumuşak kalpli cana yakın, iyimser biri. Evde Aleksey, en çok onu sever. Dedesinin dayağından sonra soluğu hep ninesinin dizi dibinde alır. Ninesi onu sakinleştirir. Tanrı'nın bunları gördüğünü, ona katlanması gerektiğini söyler.
Aleksey merak eder. Nasıl oluyor da ninesinin tanrısı iyilik sever bir tanrı olurken; dedesinin tanrısı kötülük sever sadece kullarını cezalandırmak için fırsat kollayan bir tanrı oluyor? Akıl erdiremez.
Peki annemiz bu sırada ne yapıyor? Yeniden evlenmiş, eşiyle mutluluğu bulamamış, tekrar kısa bir süreliğine babasının evine geri gelmiştir.
Böylelikle, Aleksey'in ev ahalisinin arasında yaşadığı, aile içi şiddeti göz önüne alırsak, onun yaşayamadığı bir çocukluk geçirdiğini görmüş oluyoruz.
###
Biz eğitmenler deriz. "Çocuk, ana babanın özetidir," diye. Ana baba neyse çocukta odur, çünkü çocuk ana babayı taklit eder.Nitekim Aleksey babasını da annesini de erken kaybetmiş biri. Onu eli sopalı dedesi ve ılımlı, iyi kalpli ninesi büyütmüş. Ana babasının eksikliğini çocukken hep derinden hissetmiş.
Büyürken şiddet görüyor. Sonra ne olur, dersiniz? O da aynı büyüğünden gördüğü gibi
Gorki HafızasıMaksim Gorki, aslında ne Maksim dir ne de Gorki. Aleksey Maksimoviç Peşkov dir onun gerçek adı. 
Çocukluğum kitabını okuyanlar bunu öğrenmiştir. Sosyalist Gerçekçidir. Kitabı okuyanlar harika bir hafızasının olduğunu net bir şekilde görecektir. Bu verdiğim 9 puanın en yüksek kısmı bu hafızaya aittir. Çünkü yaşadığı hikaye Çocukluğum çerçevesi içerisinde değerlendirecek olursak, çok da farklı, çekici, entrikalı, vs değil. Ama edebi dili ve 5 yaşındaki kısmı bu kadar başarılı bir şekilde hatırlaması ve bizlere anlatması bence büyük bir mucize. Bende birçok şeyi hatırlıyorum ama bu kadar detaylı ve fazla değil.
Kitap, Gorki nin çocukluk dönemini anlattığından dolayı hayatı ile ilgili olarak incelememde fazla bir şey belirtmeyeceğim. Otobiyografik bir eser bence en fazla bu şekilde yazılabilirdi. Tüm otobiyografi kitapları yazmak isteyenlere bence bu kitap örnek olsun diye okutulmalı. 3 kitaplık bir otobiyografi serisidir. Diğer ikisi de sırayla; 
Ekmegimi Kazanırken ve #k:1730. Maksim Gorki bilindiği üzere en popüler ve büyük eseri 
Ana dır. Ana kitabının nasıl bir mecradan sıyrılarak ortaya çıktığını anlayabilmek açısından da yine çok önemli bence bu otobiyografi serisi. Ana yı okumadan önce otobiyografi serisini okumak önerilir.
Kitapta, ana karakter bana göre 5 tanedir. Gorki yani Aleksey. Gorki nin annesi Varvara. Babası Maksim. Büyükanne ve büyükbaba karakterleri. Kitabı okuyanlar görecektir ki sönük bir anne ve baba ilişkisi içerisinde çocukluk geçirir Gorki. Sinirli, kaba, şiddete meyilli hatta geri kafalı bir büyükbaba. Ataerkil bir toplum özelliği ile ilgili de bir altyapıyı gösterir bize. Bir de anneden de öte anne gibi Gorki ile ilgilenen, belki Gorki nin çocukluğunda karakter altyapısının büyük çoğunluğuna etkisini göstermiş olan, bastırılmış, vefakar bir büyükanne. ToplumEdebiyat
Maksim Gorki, aslında ne Maksim dir ne de Gorki. Aleksey Maksimoviç Peşkov dir onun gerçek adı. Çocukluğum kitabını okuyanlar bunu öğrenmiştir. Sosyalist Gerçekçidir. Kitabı okuyanlar harika bir hafızasının olduğunu net bir şekilde görecektir. Bu verdiğim 9 puanın en yüksek kısmı bu hafızaya aittir. Çünkü yaşadığı hikaye Çocukluğum çerçevesi içerisinde değerlendirecek olursak, çok da farklı, çekici, entrikalı, vs değil. Ama edebi dili ve 5 yaşındaki kısmı bu kadar başarılı bir şekilde hatırlaması ve bizlere anlatması bence büyük bir mucize. Bende birçok şeyi hatırlıyorum ama bu kadar detaylı ve fazla değil.
Kitap, Gorki nin çocukluk dönemini anlattığından dolayı hayatı ile ilgili olarak incelememde fazla bir şey belirtmeyeceğim. Otobiyografik bir eser bence en fazla bu şekilde yazılabilirdi. Tüm otobiyografi kitapları yazmak isteyenlere bence bu kitap örnek olsun diye okutulmalı. 3 kitaplık bir otobiyografi serisidir. Diğer ikisi de sırayla; Ekmegimi Kazanırken ve #k:1730. Maksim Gorki bilindiği üzere en popüler ve büyük eseri Ana dır. Ana kitabının nasıl bir mecradan sıyrılarak ortaya çıktığını anlayabilmek açısından da yine çok önemli bence bu otobiyografi serisi. Ana yı okumadan önce otobiyografi serisini okumak önerilir.
Kitapta, ana karakter bana göre 5 tanedir. Gorki yani Aleksey. Gorki nin annesi Varvara. Babası Maksim. Büyükanne ve büyükbaba karakterleri. Kitabı okuyanlar görecektir ki sönük bir anne ve baba ilişkisi içerisinde çocukluk geçirir Gorki. Sinirli, kaba, şiddete meyilli hatta geri kafalı bir büyükbaba. Ataerkil bir toplum özelliği ile ilgili de bir altyapıyı gösterir bize. Bir de anneden de öte anne gibi Gorki ile ilgilenen, belki Gorki nin çocukluğunda karakter altyapısının büyük çoğunluğuna etkisini göstermiş olan, bastırılmış, vefakar bir büyükanne. ToplumTürklere Yapılan Gönderme Rahatsız EdiciAlıntı
Kitap resmen kaos..
Çocuk şiddeti, kadın şiddeti olabilecek en büyük kötülükler kitapta toplanmış gibi ve dikkatimi çeken Sayfa-235 'de olan yazı ''Türkleri İyi tepelemek lazım'' demiş yazarımız :) o an kitabı fırlatasım geldi nefret söylemi çok iticiydi..
TÜRK OLMAK AYRICALIKTIR VE GURURDUR
Maksim Gorki'nin Çocukluğum adıyla bilinen otobiyografik eseri, bir çocuğun yalnızlığını, çaresizliğini ve yetişkinlerin acımasız dünyasıyla tanışmasını bütün çıplaklığıyla anlatır. Gorki'nin yazdıkları sadece bir büyüme hikâyesi değildir; aynı zamanda çocuğun ruhunun nasıl kırıldığını, toplumun nasıl sessiz kaldığını ve sevginin yokluğunun bir insanı nasıl biçimlendirdiğini gösteren güçlü bir tanıklıktır.
1. ZORBANIN EVİNDE BÜYÜYEN ÇOCUK
Eserin en yakıcı tarafı, dedenin temsil ettiği otoritedir. Dede sadece şiddet uygulayan biri değildir; aynı zamanda gücün, sertliğin ve sevgisizliğin ev içinde nasıl normalleştirildiğinin somut bir örneğidir. Çocuk, dedesinin elinden yediği kamçı darbeleriyle sadece fiziksel olarak değil, psikolojik olarak da yaralanır.
2. ANNE VAR AMA YOK
annesini, korumayan, sahip çıkmayan ve kendi acılarının içinde kaybolmuş bir kadın olarak resmeder.
Bir çocuğun en temel ihtiyacı olan güven, bu evde tamamen çökmüştür.
En acı olan ise: çocuğun annesinin yaşanan zorbalığa karşı hiçbir şey yapmaması.
Bu pasiflik, çocuğun duygusal dünyasında derin bir "yalnız bırakılma" travması yaratır. Sevilmemek kadar ağır olan şey, korunmamaktır.
3. ANNEANNE HEM KORUYAN HEM YARALAYAN:
Onu belli ölçüde kollayan fakat aynı zamanda sözel şiddet uygulayan bir figürdür. Küfürler, beddualar, ağır sözler..
Sonuç:özellikle canımı yakan bölümler -dayak,beddualar, anne yokluğu, sosyal izolasyon- Gorki'nin anlatısında tesadüf değildir. Bunlar, dönemin Rusya'sındaki toplumsal çürümeyi,
Maksim Gorki beş yaşındayken babasını kaybeder annesi ile doğdukları eve dönerler büyükbabası kumaş boyama işi yapan inatçı bir ihtiyardır atolyeleri yanar ve büyükbabası iflasa girer...
Annesinin evliliğinden sonra dedesinin evinde kalmaya devam eder Maksim'e dedesi okumayı öğretir ninesinin hikayeleriyle büyür okul hayatında başarılı olmasına rağmen arkadaşları tarafından uğradığı zorbalıktan ötürü okulu bırakır annesinin ölümünden sonra tamamen öksüz kalır..Gorki'nin açlık ve yoksullukla geçen çocukluğunu kaleme aldığı acılarla dolu kitabı
Annesi toprağa verildikten bikaç gün sonra dedesinin söylediği kelime kalbimi parçaladı
''Eh, Aleksey, sen bir madalya değilsin, boynumda sonsuza kadar asılı kalamazsın, git ekmeğini kendin kazan''
Puan vermedi·282 syf.·
2024 82. kitabı
Okumak Tiniyettir...
Maksim Gorki’den anılarını dev bir yazarlık devinimiyle sunduğu Çocukluğum kitabı, anılarının dilinden uslübünün zenginliğini verdiği üçleme olan muhteşem bir ilk kitabı, otobiyografik tarzıyla yaşadığı gerçekliğin adeta zihinde filmini çektirir gibi bir haliyle tahayyül ettiriyor. Bu kadar çabuk bitmesine üzüldüğüm bir eser oldu. Severek bir daha okuyacağım kitaplar arasında yerini aldı.
Dokunaklı bir anlatımla çocukluğunu anlatırken yazarın acılarla, sıkıntılarla ve sefaletle dolu yoksulluk içindeki hayatını kaleme alıyor. Diğer yandan da devrin Rus toplumunun dertlerini de gözler önüne seriyor. Kitabın kurgusundan çok etkilendiğimi söylemeliyim. Konusundan bahsetmeden tek başına hayatı okumaya çalışan dev bir yazarın büyüdüğü ortama yazar okuyucusunu misafir ediyor.
İnsanın okumayı keşfettiği yıllara değinen dağarcığının oluşmaya başladığı zamanı yazar bambaşka bir bakış açısı sunuyor. Okumanın sadece kitaplar üzerinden yapılmadığının insanın tininde yer alan okuma fıtratına dokunuyor. Bu kavramı ele alması okumayı, yazmayı bilmediği çocukluğunun ilk yıllarında verdiği merakla öğrenme isteğini insanın merakının neler sunabileceğini ayan beyan ortaya döküyor yazar.
Okuyan insan ne isterse olur(s232)
Bu alıntıyı yazarlığının kıstası olarak sunduğunu düşünüyorum. Okuyorum tahayyül ettiğim yerdeyim. Okuyorum düşüncelerimin götürdüğü yerde ne istersem o olurum. Gorkinin severek okuduğum onunla beraber olduğum için üçlemenin diğer iki kitapları olan 
Ekmeğimi Kazanırken ve 
Benim Üniversitelerim okumak için sabırsızlanıyorum.
Gorkinin Dedesiyle olan atışmalarının yanı sıra Duygusal yönüyle çok etkilendiğimi dedemle olan aramdaki muhabbetleri hatırlattığı içinde kitaplığımda özel bir kıymete sahip olacak.
Keyifli okumalar herkese.
Maksim Gorki’den anılarını dev bir yazarlık devinimiyle sunduğu Çocukluğum kitabı, anılarının dilinden uslübünün zenginliğini verdiği üçleme olan muhteşem bir ilk kitabı, otobiyografik tarzıyla yaşadığı gerçekliğin adeta zihinde filmini çektirir gibi bir haliyle tahayyül ettiriyor. Bu kadar çabuk bitmesine üzüldüğüm bir eser oldu. Severek bir daha okuyacağım kitaplar arasında yerini aldı.
Dokunaklı bir anlatımla çocukluğunu anlatırken yazarın acılarla, sıkıntılarla ve sefaletle dolu yoksulluk içindeki hayatını kaleme alıyor. Diğer yandan da devrin Rus toplumunun dertlerini de gözler önüne seriyor. Kitabın kurgusundan çok etkilendiğimi söylemeliyim. Konusundan bahsetmeden tek başına hayatı okumaya çalışan dev bir yazarın büyüdüğü ortama yazar okuyucusunu misafir ediyor.
İnsanın okumayı keşfettiği yıllara değinen dağarcığının oluşmaya başladığı zamanı yazar bambaşka bir bakış açısı sunuyor. Okumanın sadece kitaplar üzerinden yapılmadığının insanın tininde yer alan okuma fıtratına dokunuyor. Bu kavramı ele alması okumayı, yazmayı bilmediği çocukluğunun ilk yıllarında verdiği merakla öğrenme isteğini insanın merakının neler sunabileceğini ayan beyan ortaya döküyor yazar.
Okuyan insan ne isterse olur(s232)
Bu alıntıyı yazarlığının kıstası olarak sunduğunu düşünüyorum. Okuyorum tahayyül ettiğim yerdeyim. Okuyorum düşüncelerimin götürdüğü yerde ne istersem o olurum. Gorkinin severek okuduğum onunla beraber olduğum için üçlemenin diğer iki kitapları olan Ekmeğimi Kazanırken ve Benim Üniversitelerim okumak için sabırsızlanıyorum.
Gorkinin Dedesiyle olan atışmalarının yanı sıra Duygusal yönüyle çok etkilendiğimi dedemle olan aramdaki muhabbetleri hatırlattığı içinde kitaplığımda özel bir kıymete sahip olacak.
Keyifli okumalar herkese.Yazar Hakkında
Maksim GorkiYazar · 96 kitap
Aleksey Maksimoviç Peşkov, en çok bilinen adı ile Maksim Gorki, Sovyet Rus yazar, sosyalist gerçekçi yazımın öncüsü politik eylemcidir.
1892 yılında Tiflis'te, Kafkasya Gazetesi'nde çalışmaya başladı. Yoksullukla ve acıyla dolu bir hayat sürdüğü için Rusça'da acı anlamına gelen Gorki takma adını kullanmaya başladı. 1895'te St. Petersburg'da yayınlanan bir dergide çıkan Çelkaş adlı öyküsü ile ünlendi. Ardından Yirmi Altı Erkek ve Bir Kız öyküsü yayınlandı.
Ünü hızla yayıldı. Bu öyküler kadar başarılı olmayan bir dizi roman ve öykü daha yazdı. Gorki'nin 1898 yılında yayınlanan ilk kitabı Hikâye Denemeleri (Очерки и рассказы) çok beğenilir ve yazarlık kariyerinin başlangıcı sayılır. İlk romanı Foma 1899'da basıldı. Bu dönemde sağlam bir olay örgüsü kuramaması ve yaşamın anlamı üzerine uzun felsefik tartışmalara girmesi romanlarının başarısını düşürür. 1906'da yazdığı ve Rus Devrimi'ne adadığı Ana en başarılı romanıdır. 1899-1906 arasında St. Petersburg'da yaşar. Gorki, Çar rejimine açıkça karşı çıkmış ve bu yüzden birçok kez tutuklanmıştır. Çarlık tarafından kontrol ve baskılara maruz kalmıştır. 1901'de Fırtına Kuşunun Türküsü isimli kısa şiiri yüzünden tutuklandı. Kısa sürede serbest kaldı, Kırım'a gitti.
Gorki birçok devrimci ile tanıştı. Lenin'le tanıştığı 1902 yılından itibaren aralarında yakın bir arkadaşlık oluşmuştur.
1902 yılında Rusya Edebiyat Akedemisi'ne seçilir. Ancak Çar II. Nikolas buna izin vermez. Anton Çehov ve Vladimir Korolenko bu tavrı protesto eder ve Akademiden ayrılır.
Başarısız olan 1905 Rus Devrimi sırasında Peter ve Paul Kalesi'nde kısa bir süre daha hapis kalır. Gorki Güneşin Çocukları adlı oyununu yazar.
Oğlunun Mayıs 1935'teki ani ölümünü takiben Gorki de, 1936 yılında Haziran ayında öldü. Her ikisinin de ölümü şüphe altındadır. Zehirlendikleri iddia edilmiş, ama bu iddia hiçbir zaman ispatlanamamıştır. Gorki'nin cenaze töreninde tabutu taşıyanlar arasında Stalin ve Molotov da yer alacaklardır.
1938'de Buharin'in mahkemesinde Gorki'nin NKVD başkanı Yagoda tarafından öldürüldüğü itiraf edilmiştir.
