Yazar:
Cengiz Aytmatov
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
272
Basım Tarihi:
Kasım 2007
İlk Yayın Tarihi:
2006
Yayınevi:
Ufuk Kitapları
Orijinal Adı:
Rusça: Когда падают горы (Вечная невеста)
ISBN:
9789756065525
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2017 157. kitabı
Bu son romanında Aytmatov’un kendine yakışanı yaptığını söyleyebiliriz. Eserin Aytmatov okurları için alışıldık bir tarzı var. Yine Kırgız gelenekleri ile modern dünya arasındaki gelgitlerden söz ediliyor. Aytmatov adeta bugüne kadarki bütün roman ve hikâyelerinde kullandığı figürleri bir geçit resmiyle önümüze sunuyor. Aşk, tabiat sevgisi, insanların ihtirasları, hayvan kahramanlar, kader, karamsar bir tablo ve kaybetme eğilimli kahraman, yerel motifler, efsane ve masallar, Kırgız folkloru, savaş, tren…
Yine Aytmatov’un sıklıkla ve başarıyla kullandığı bir metot olan geriye dönüş tekniği de romanda yer yer kendini göstermiş. Burada özellikle vurgulanan unsurlar ise globalleşme ile birlikte insanoğlunun para hırsı için bir zamanlar akla hayale bile gelmeyecek yöntemlere başvurması…
Hemen her hikâyesinde olduğu gibi harika bir film senaryosu çıkabilir yine. Neticede Aytmatov iyi bir edebiyatçı olduğu gibi sinema konusunda da hayli tecrübeli bir isim ve veterinerlik eğitimi de almış bir kişi. Öyle ki daha önce mükemmel tasvir ettiği Kurt ( Taşçaynar ve Akbar ) , Deve ( Karanar ) , At ( Gülsarı ) gibi hayvan kahramanları vardı. Bu sefer de bir Kar Leoparını (Caabars) öykünün merkezine oturtmuş.
Aytmatov’un diğer eserlerinin başlangıç cümleleri eserin gidişatı hakkında bilgi verir genelde. Örneğin Beyaz Gemi’nin başlangıcındaki ‘Onun iki masalı vardı’ cümlesi ile Toprak Ana’daki “Üzerinde yeni yıkanmış beyaz entarisi ve koyu renkli beşmenti, başında beyaz yazmasıyla, bir ana, biçilmiş tarlaların arasından geçen yolda ağır ağır ilerliyor.” cümlesi anlatılacaklar hakkında bir işaret veriyordu okura. Burada ise başlangıç cümlesi, ‘kader!’. Hatta bu romanın adı bile olabilirmiş, kader…
Kırgızistan'ın ve dahi Türk dünyasının en büyük romancısı, yerelden milliye ve oradan da
İlk defa sıkıldığım bir cengiz aytmatov kitabı..hikaye cok anlamsız basliyor, birbiriyle baglantisiz seyler var. 80 li sayfalara kadar okudum ama devam edemedim.
İlk defa Cengiz aytmatov okurken sıkıldım. hikaye cok anlamsız basliyor, birbiriyle baglantisiz seyler var.
Kitapta bazen üzüldüm, bazen güldüm, bazen de sinirlerime hakim olamadım… Gerçeği söylemek edeliyse bazı yerlerde çok sıkıldım ama hikayenin devamını da çok merak ettiğim için okudum..
. Kitapta klasik Aytmatov kitaplarında olduğu gibi günlük hayat ve bolca aşk konuları hakimdi. Kar parslarının avlanması için yapılan planın bozulması üzerine kurulu hikayeyi okumanızı tavsiye ederim.
Cengiz Aytmatov'un bu eseri kapitalizm belasından ve onun insanlar arasındaki uçurumu giderek derinleştirdiğinden bahsetmiş. Ve kaderden. O kaderin planladığımız birçok şeyden farklı bir şekilde sürüp gittiğinden, belki bizim için tahmin bile edemeyeceğimiz sürprizler hazırladığından bahsetmiş. Anlamlı ve okumaya değer bir eserdi.
Betimlemeleri oldukça güçlü olan, okudukça açılan, olayları öğrendikçe merak uyandıran akıcı bir kitap.
Insana zaman zaman kendisini sorgulatan, hayaller kurduran tavsiye edeceğim bir kitap.
Ebedi Gelin (Dağlar Yıkıldığı Zaman)
Karlı dağların zirvelerinde avlanan parslar.. İçlerinden biri dışlanmış Jaabars.. Başına geleceklerden habersiz, kırgınlıkla yaşam mücadelesine devam eder.
Arsen Samançın bir şarkıcıya gönlünü kaptırır. Tek dileği hayatına zuhur eden "Ebedi Gelin operasını sevdiği kadından dinlemektir.
Lakin işler hiçte beklediği gibi gitmez. Kadın, para ve şöhret uğruna Arsen'i hayatından dışlar..
Bunun üzerine Arsen kafasında öç alma planları yapar. Bir silaha ihtiyacı vardır. Acaba silahı nereden bulurum? Derken telefonu çalar. Arayan amcasıdır. Ondan Araplar ile yapacağı işte tercümede bulunmasını ister. İşte Arsen'in o zaman beklediği fırsat, ayaklarının tam dibine kadar bu telefonla gelmiştir.
Soluğu hemen Ebedi Gelin'in efsanenin yankılandığı karlı dağların zirvesinde alır. Burada kürkleri için parsları, avlayacak Arap tüccarlara, tercümede bulanacaktır. Acaba, gerçekten..
Arsen'in orada işi, sadece tercümeyle sınırlı kalacak mı?" dersiniz..
###
Okur Olarak Son Söz:
Yazarın daha önceleri mesleğinin veterinerlik olduğunu biliyordum. Bu yüzdendir belki de bilinmez.. Mesleğine yaraşır, parslar ile insanlık arasındaki kurduğu köprü, kuşkusuz muazzamdı.
" Dokunmayın parslarımıza.." diye ünleyen Arsen aslında insanlığın sesiydi. Parsların katledilmesine gönlü razı gelmedi. Boyun eğmedi. Dik durdu. Ve bu yüzden sergilediği duruşla okuyucunun kalplerini feth etti. Ne mutlu. :))
" İçinizde biraz insanlık kaldıysa para ve rant uğruna hayvanların katledilmesine göz yummayın," kitabın ana düşüncesiydi, bana kalırsa..
Okumanız dileğiyle.. Keyifli okumalar diliyorum..
๑ ◕‿◕ ๑ 
Gizemli okur
youtube.com/@gizemliokur
Gizemli okur
youtube.com/@gizemliokur
10/10
2024 52. kitabı
Severek, beğenerek ve heyecanla okudum. Başlarda biraz sıkıcı olacağını düşündüm ve özür dilerim bu düşüncemden dolayı.
Etkileyici bir efsaneyi, etkileyici bir şekilde ele almış Aytmatov. İyi ki geçtin bu dünyadan, iyi ki yazdın, iyi ki tanıdık seni.
Kitabı okuyacak olanlar lütfen incelemeleri okumayın, olumsuz incelemeler sizi etkilemesin. <3
9/10
2015 50. kitabı
Bu son romanında Aytmatov’un kendine yakışanı yaptığını söyleyebiliriz. Eserin Aytmatov okurları için alışıldık bir tarzı var. Yine Kırgız gelenekleri ile modern dünya arasındaki gelgitlerden söz ediliyor. Aytmatov adeta bugüne kadarki bütün roman ve hikâyelerinde kullandığı figürleri bir geçit resmiyle önümüze sunuyor. Aşk, tabiat sevgisi, insanların ihtirasları, hayvan kahramanlar, kader, karamsar bir tablo ve kaybetme eğilimli kahraman, yerel motifler, efsane ve masallar, Kırgız folkloru, savaş, tren…
Yine Aytmatov’un sıklıkla ve başarıyla kullandığı bir metot olan geriye dönüş tekniği de romanda yer yer kendini göstermiş. Burada özellikle vurgulanan unsurlar ise globalleşme ile birlikte insanoğlunun para hırsı için bir zamanlar akla hayale bile gelmeyecek yöntemlere başvurması…
Hemen her hikâyesinde olduğu gibi harika bir film senaryosu çıkabilir yine. Neticede Aytmatov iyi bir edebiyatçı olduğu gibi sinema konusunda da hayli tecrübeli bir isim ve veterinerlik eğitimi de almış bir kişi. Öyle ki daha önce mükemmel tasvir ettiği Kurt ( Taşçaynar ve Akbar ) , Deve ( Karanar ) , At ( Gülsarı ) gibi hayvan kahramanları vardı. Bu sefer de bir Kar Leoparını (Caabars) öykünün merkezine oturtmuş.
Aytmatov’un diğer eserlerinin başlangıç cümleleri eserin gidişatı hakkında bilgi verir genelde. Örneğin Beyaz Gemi’nin başlangıcındaki ‘Onun iki masalı vardı’ cümlesi ile Toprak Ana’daki “Üzerinde yeni yıkanmış beyaz entarisi ve koyu renkli beşmenti, başında beyaz yazmasıyla, bir ana, biçilmiş tarlaların arasından geçen yolda ağır ağır ilerliyor.” cümlesi anlatılacaklar hakkında bir işaret veriyordu okura. Burada ise başlangıç cümlesi, ‘kader!’. Hatta bu romanın adı bile olabilirmiş, kader…
Kırgızistan'ın ve dahi Türk dünyasının en büyük romancısı, yerelden milliye ve oradan da
Ekonomikik sıkışıklık ve her kötülüğün temeli insan1000Kitap
İlk incelemem olarak spoiler içerebilir. Cengiz Aytmatov'un eserlerinde süregelen hayvan sembolizmi bu esrinde de kendisini gösteriyor. Efsaneyi hayatının merkezine koyan Arsen Samançin Kar Parsı Jaabars ile bütünleşiyor. İkisi de hayatta aynı şeyleri yaşıyor. Aydana'yı kaybetmenin acısını küreselleşme ekonomisi ile bütünleştiği Ertaş Kurçalov'u öldürerek çıkarmak istiyor. Silah bulmanın yolunu ararken amcası Bektur Ağa'nın zengin Arap turistler için düzenledi av etkinliğinde çevirmen olarak görev alır. Bu bölümde Kızgız Türklerinin yaşadığı yoksulluk köylülerin küreselleşme ekonomisinin nedeni olarak yine zenginleri görmeleri yazarın Kırgız kültürünü aktarırken kullandığı yöntem olmuş. Yazar vazgeçilmez olarak gördüğü Aydana'yı ve intikamını birkaç saat önce tanıdığı Eles sayesinde unutmuş beni bir yola çıkmış. Kitap efsaneden hikayeye geçiş yaparak son bulmuştur. Yazarın diğer kitaplarına göre sönük kalmış bir eser olsa da yine de okunmaya değer.
Cengiz Aytmatov'un vefatından bir yıl önce yazdığı son kitabı. Çok ilginçtir kitabın sonunda baş karakterimiz Arsen Samançin'in yazdığı savaş karşıtı bir hikaye var. Bu hikayeyi yayınlayan sevdiği sonuna bir not ekliyor: (spoiler)
"Eserin yayınlandığını göremediği için çok üzgünüm. Okurlar ise her zaman var, yazar hayattayken de o öldükten sonra da.."
Şu işe bakar mısınız? Aytmatov'un son kitabının son sayfasında yazan cümle bu. Belki de 80 yaşında olduğundan son eseri olduğunu hissetti de böyle yazdı. Ama biz mesajı aldık üstad, sen bu dünyada bedenen olmasan da eserlerinle sonsuza kadar yaşamaya devam edeceksin ve biz de seni okumaya devam edeceğiz.
Kitaba gelirsek hiç 260 sayfa gibi değil o kadar yoğun ki, iç içe geçmiş bir sürü hikaye var, gerçi biz buna alıştık ama bu sefer baya fazla hikaye var biraz kopukluk olmuş. Bir taraftan ebedi gelin efsanesini, bir taraftan dişisi elinden alınarak sürüden kovulmuş bir kar parsının hikayesi, petrol zengini araplar, yaşadıkları yeri para için avcılığa açan köylüler, diğer taraftan da romanın ana karakteri Arsen Samançin takıntılı sevdiği şarkıcı ve daha sonra geç gelen aşkını anlatır. Kitabın sonunda da Arsen Samançin bir hikayesi. Daha neler neler. Ama Aytmatov bu hikayeleri yine bir yerde buluşturmayı başarıyor.
Yazar Hakkında
Cengiz AytmatovYazar · 68 kitap
Cengiz Aytmatov, (Kırgızca: Чыңгыз Айтматов (Çıňğız Aytmatov), Rusça: Чингиз Торекулович Айтматов) (d. 12 Aralık 1928, Kırgızistan - ö. 10 Haziran 2008, Almanya).
Ünlü Kırgız Türkü edebiyatçı, gazeteci, çevirmen ve siyasetçi. 12 Aralık 1928 tarihinde Kuzeybatı Kırgızistan'daki Talas eyaletinin Şeker köyünde doğdu. Babası Torekul Aytmatov, Sovyet Kırgızistanı'nda seçkin devlet adamı idi, ancak 1937'de tutuklandı ve 1938'de kurşuna dizildi. Tatar kızı olan annesi Nagima Hamziyevna Abdulvaliyeva tiyatro aktrisiydi. Adı, Cengiz Han'dan esinlenerek konulmuştur.
Gençliği sıkıntılı bir döneme denk gelmişti. O dönemde zaten yeni yerleşmeye başlayan siyasî sistemle, bir de savaşla mücadele etmek zorundaydı. Çok genç yaşta çalışmaya başladı; çünkü II. Dünya Savaşının SSCB üzerindeki etkileri gençleri de etkiliyordu, yetişkinler savaşta olduklarından, gençlere büyük iş düşüyordu. On dört yaşında köyündeki sekreterliğe girdi. Burada tarım makinelerinin sayımı, vergi tahsildarlığı gibi işlerde çalıştı. Köyünden, Kazakistan'a giderek Cambul Veterinerlik Teknik Okulu'nda okudu. Daha sonra şimdiki Kırgızistan'ın başkenti olan Bişkek'e giderek burada Frunze Tarım Enstitüsü'nde öğrenimine devam etti. Ardından Maksim Gorki Edebiyat Enstitüsü'ne geçti ve 1956 ile 1958 yılları arasında Moskova'da okudu. Yazmaya bu yıllarda Pravda gazetesinde başladı. Yazdığı eserleriyle üne kavuştu ve 1957 yılında Sovyet Yazarlar Birliği'ne üye kabul edildi. 1963'te Lenin Ödülü'nü aldı. Eserleri yüz elliyi aşkın dile tercüme edildi. 1990-1994 yıllarında Sovyetler Birliği'ni ve Rusya Federasyonu'nu, sonra ise 2008 yılına kadar Kırgızistan Cumhuriyeti'ni büyükelçi olarak temsil etti.
Aytmatov, Gün Olur Asra Bedel romanının film çekimleri için gittiği Rusya'nın Tataristan Cumhuriyeti'nin başkenti Kazan'da 16 Mayıs 2008'de rahatsızlandı ve böbrek yetmezliği teşhisiyle tedavi için Almanya'ya getirildi. Almanya'nın Nürnberg kentindeki Klinikum Nord'da tedavi gören Cengiz Aytmatov, komaya girdi.10 Haziran 2008 tarihinde Nürnberg'de hayatını yitirdi.
