Eylül ayını da geride bıraktık.📖📙📗📚
Aylak Adam
Anayurt Oteli
Düşüş
Bütün Öyküleri
Kadından Kentler
Ortadan Kaybolan Fil
Çürümenin Kitabı
Lüzumsuz Adam
Hoşbeş
Pandora'nın Kutusu
Kuşa Bak
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım) ilk cilt
Aylak Adam
Anayurt Oteli
Düşüş
Bütün Öyküleri
Kadından Kentler
Ortadan Kaybolan Fil
Çürümenin Kitabı
Lüzumsuz Adam
Hoşbeş
Pandora'nın Kutusu
Kuşa Bak
Monte Cristo Kontu (2 Cilt Takım) ilk ciltBilmeme Özgürlüğü ve Açık Sekmeler
bilmeme özgürlüğü... lanet olsun, böyle bir şey kaldı mı sahiden? en fazla ayaküstü bir sohbette... konunun bilmediğim bir noktaya geldiğini varsayalım. "bilmiyorum" ya da "bildiğim kadarıyla" diyebilme lüksümüz var mı artık? böyle bir metinde bile bir şeyi eksik bıraksam, okuyan adam sağ tıklayıp google'da aratacak ve metne emek verilmemiş diyecek. kocaman bir saçmalık. belki yazar bilmek istemiyor, belki beyninde daha fazla çöp tutmak istemiyor.
dün bir bahçede yürürken etrafıma baktım. mevsim dönüyordu; sarı, mor, kırmızı bitkiler... sadece renklerini ve nasıl göründüklerini seçebiliyorum. neydi ulan bunların isimleri? evimin dibindeki bahçede, benimle aynı havayı tüketen şu otun adını bilmezken kafamdaki o devasa "bilgi" yığınını düşündüm. binlerce kilometre ötedeki bir savaşın taktiğini ya da bir ünlünün saçma sapan rutinini biliyoruz ama 500 metre ötemizde sessizce açan çiçeğe yabancıyız. Camus'nün 
Düşüş 'te günümüz insanını özetlediği gibi: "Zina ediyordu ve gazete okuyordu." biz de ekrana bakıyor ve dünyayı bildiğimizi sanıyoruz. acaba bu "bilme" işini baştan aşağı yanlış anlamış olabilir miyiz?
bunu düşünürken aklıma başka bir devasa yanlış anlaşılma geldi: korku. korkuyu kimse sevmez, fellik fellik kaçarız. en azından kendi hayatımda yıllarca o kuluçka dediğim güvenli alana bu yüzden saklandım. sonra 
Özgüven Boşluğu kitabını okudum ve korkuya bakışım tamamen değişti. milyonlarca yıldır evrimleşiyoruz ve hala korkuyorsak, bu bizi hayatta tutan en temel yakıtlardan biri. bize korkuyu hep defolu bir şey gibi anlattılar ama bir sporcu onu enerjiye, bir oyuncu performansa çeviriyor. lannn dedim, evet! bu bedava enerjiye benim yaklaşımım neydi? arkama bakmadan kaçmak, eylemsiz kalmak. bildiğimizi sanıyoruz ama neyin doğru neyin yanlış olduğu belli bile
Düşüş 'te günümüz insanını özetlediği gibi: "Zina ediyordu ve gazete okuyordu." biz de ekrana bakıyor ve dünyayı bildiğimizi sanıyoruz. acaba bu "bilme" işini baştan aşağı yanlış anlamış olabilir miyiz?
bunu düşünürken aklıma başka bir devasa yanlış anlaşılma geldi: korku. korkuyu kimse sevmez, fellik fellik kaçarız. en azından kendi hayatımda yıllarca o kuluçka dediğim güvenli alana bu yüzden saklandım. sonra Özgüven Boşluğu kitabını okudum ve korkuya bakışım tamamen değişti. milyonlarca yıldır evrimleşiyoruz ve hala korkuyorsak, bu bizi hayatta tutan en temel yakıtlardan biri. bize korkuyu hep defolu bir şey gibi anlattılar ama bir sporcu onu enerjiye, bir oyuncu performansa çeviriyor. lannn dedim, evet! bu bedava enerjiye benim yaklaşımım neydi? arkama bakmadan kaçmak, eylemsiz kalmak. bildiğimizi sanıyoruz ama neyin doğru neyin yanlış olduğu belli bile
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
”İnsan zamanı değil, zaman insanı tüketir”.
Düşüş
Düşüş
"İnsanlar gösterdiğiniz nedenlere, içtenliğinize ve acılarınızın ağırlığına ancak siz öldüğünüzde inanırlar."
Albert Camus | Düşüş
Albert Camus | Düşüş
“Bazen insan, sadece durmak ister. Sessizliğin içinde biraz kalmak. Kalbinin atışını duymak ve hayatın sesini dinlemek… Denizin kıyısında, bir kayanın üstünde oturup hiçbir şey yapmadan sadece var olmak ister.”
Düşüş Albert Camus
Düşüş Albert Camus