Dune Sapkınları
Frank HerbertYazar:
Frank Herbert
Çevirmen:
Dost Körpe
Tahmini Okuma Süresi:
17 sa. 42 dk.
Sayfa Sayısı:
625
Basım Tarihi:
Ocak 2021
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Heretics of Dune
ISBN:
9786257737579
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Türler:
Diğer Baskılar
Dune Sapkınları
2.342 okunmaİthaki Yayınları · Nisan 2021 · 632 s.
Dune Sapkınları
328 okunmaKabalcı Yayınevi · Mayıs 2011 · 304 s.
Dune'un Kafirleri
71 okunmaSarmal Yayınları · 1 Ocak 2002 · 688 s.
Dune Sapkınları
58 okunmaİthaki Yayınları · Ocak 2021 · 625 s.
Heretics of Dune
6 okunmaAce Books · 2019 · 688 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Tanrı İmparator sonrası darmadağın olmuş bir evrenin tam ortasında. Binlerce yıllık bir sessizliğin ardından, Dağılış'tan dönenlerin yarattığı kaos, Bene Gesserit’in kadim planlarını ve bildiğimiz tüm güç dengelerini kökten sarsıyor. Felsefi derinliğinden ödün vermeden tempoyu bu kadar yükseltmesi, serinin neden bir bilimkurgu efsanesi olduğunu bir kez daha kanıtlıyor; kısacası hem zihin açan, hem de soluksuz bırakan, tam anlamıyla modern bir epik kitap.
Puanım 2/5 (%44/100)
Benim için neredeyse 3 yıldız bir kitap ama genelini düşündüğümde eh işte dediğim için böyle bir puanlama yaptım. Dune garip bir seri. İlk kitap gerçekten ağır ama bitirdiğimde çok iyi olduğunu düşünmüştüm. Sonra 2 3 ve 4. kitap derken serinin gittikçe kötüleştiğini fark ettim. Hepsinde güzel yönler var ama ilk kitaptaki o büyü yok bence. 5. kitap şu ana kadar okuduklarımdan en kötüsüydü. Gerçekten Frank Herbert'e Dune kitabı lazım bir şeyler yaz diye zorla yazdırılmış bir kitap gibi hissettirdi. Başta Duncan falan görüp "bundan bir şeyler çıkabilir" diye düşünürken kendimi sürekli sıkılırken buldum. O yüzden böyle çook uzun sürede bölük pörçük bir şekilde bitirebildim. Sonu da çok aceleye gelmiş gibi hissettirdi (600 küsür sayfa kitap olmasına rağmen). 6. kitap da elimde var, bir ara okurum ama hiç acele edeceğimi sanmıyorum. Bir şeyi tadında bırakmak lazımmış gerçekten. Bence Dune 3 kitap olmalıydı ve filmler gibi Paul Atreides'in hikayesini anlatmalıydı (bunu 3 ve 4. kitapta çok güzel sahneler olmasına rağmen diyorum). 5 ve 6. kitaplar zaten birbirine bağlı gibi olduğu için diğerini de çok seveceğimi sanmıyorum. Dune Sapkınları benden pek geçer not alamadı maalesef.
BA-YIL-DIM!
Okumakta zorlandığım üçüncü ve dördüncü kitaplardan sonra bu devam kitabı çok iyi geldi.
Olaylar ve karakterler açısından bakıldığında, ilk kitap Dune'dan epey uzaklaşılmış olsa da sonsuz Dune evreni içinde yine de harika ve merak uyandırıcıydı.
Romanda kadın çok daha güçlü olduğu, ön sözde de belirtildiği gibi açıkça ortadaydı. Bene Gesseritler her zamankinden daha etkinken karşımıza bir de Saygın Analar çıkıyor. Bir de tabii ki solucanla konuşan kız Sheeana... Diğer etkin karakterler ise vazgeçilmezimiz Duncan ve her şeyine hayran olunası Başar Miles Teg.
Finale bir kala, çok beğendiğim bir eser oldu.
Finalde görüşmek üzere, keyifli okumalar
Sonunda bitirebildim kitabı çok zor elime aldım çok sıkıldım seriyi bırakmamak için çok direndim özellikle başlarında Duncanı tekrar görmek ve gulam olarak yeniden yeniden dirilttiklerini anlatmaları ne Duncanmış dedirtti. Bene Geseritler ilk kitaplardaki karizmalarından sonra sadece Tanrı imparatorun altın yolunu devralan ve tüm umutlarını Atreides soyuna bağlayıp bi de üstüne Duncanı eğitip kendilerini kurtarma peşinde olan tarikat olarak çevrilmesi çok hayal kırıklığı yarattı benim için.. Bene Tleilax teknolojiyi geliştirmeleri ve yükselişleri ayrıca dindarlıklarını bunca zaman saklamış olmaları Tanrı imparatora bağlılıklarını öğrenmek ise kitabı heyecanlandırdı. Miles Teg karakterinin karizması ve karakteri çok iyiydi ve o girdikten sonra kitap çekilebilir hale geldi benim için. Ve sonra karakterler oturdukça ön yargılarım kırıldı ve son bölümleri heyecanla okudum. Tanrı imparator kitabından çok daha iyiydi. Ama ilk iki kitap kadar da iyi değildi.
Beşinci kitapla pes ettim arkadaşlar. İki ay elimde süründü resmen. İlk üç kitap gayet güzel ve akıcıydı. Dört ve beşinci kitaplarda Duncan karakterinin sık sık ortaya çıkışı bende mide bulantısına neden oldu artık. Son kitap da onunla alakalı olduğu için okumayacağım. Sonuncu kitap yazar hastalanıp vefat ettiği için geride bıraktığı notlarla oğlunun toparlayıp yazdığı bir kitap. Sevdiğim hiçbir karakterin olmadığı Dune Sapkınları'nı da Sheena ve Odrade karakterleri için atlaya ataya okudum ve altıncı kitaba ayıracak vaktim yok artık.
Bir ay içinde okuduğum, serinin beşinci kitabı da bitti. Dune Sapkınları benim için farklı bir serüven oldu. Önce biraz konudan sonra da fikirlerimden bahsedeceğim.
Kitabın girişinde Frank Herbert'in ve Brian Herbert'in önsözü ile başlıyoruz okumaya. Frank sadece Dune aşamalarından bahsetse de Brian daha açıklayıcı bir önsöz yazmıştı. Klasik Dune serisinin beşinci kitabını yazma sürecinin Frank Herbert için zor geçme nedeni olan Beverly Herbert'e (Frank'in eşi) 1974'te akciğer kanseri teşhisi konulmasından da bahsetmiş Brian. 1983'de babası ile telefonlaşmasına, seriyi yazma süreci ile ilgili sohbetlerine de değinmiş
Gelelim konuya,
Leto'nun 3500 yıllık hükümdarlığının sonlanmasının üstünden 1500 yıl geçmiştir. Ancak Altın Yol sona ermemiştir. Leto'nun farkındalık incileri evrenin her yerine yayılmış, baharat stoğu hâlâ bir sır olarak kalmış ve Dağılış döneminde milyonlarca insan medeniyeti terk etmiştir.
Dune; Leto ile Arrakis'e ve şimdi de Rakis'e dönüşmüştür. Yeniden çöllenmiş ve kumsolucanları da ölmeye başlamıştır.
Bir de bunlar yetmezmiş gibi Rakis'te Sheeana adında bir kız ortaya çıkmış ve kum solucanlarını kontrol etmesiyle dikkatleri üzerine çekmiştir.
Rahibeler Birliği ve Bene Gesseritler gizli kalmakla açığa çıkmak arasında seçim yapma yoluna gitmiş ama karşılarına bir de Dağılış sonrası gidip yeniden dönen Saygın Ana'lar geçmiştir! 1. Leto ile benzerliğiyle dikkat çeken Başar'ımız Miles Teg ve Rahibe Ana'ların onunla ilgili plânları da akılları gittikçe karıştırmıştır. Her şeyin sonunda, Altın Yol kabul edilip insanlık kurtarılacak mıdır yoksa Leto'nun Bene Gesserit ve Dune kehanetleri gerçek mi olacaktır?
Serinin beşinci kitap konusu bu şekilde dostlar. Şimdi de gelelim kısa kısa açıklamalarla benim fikirlerime.
Brian'ın da bahsettiği gibi aslında Dune
Bene Gesserit'lere odaklanılması benim açımdan çok iyi oldu. Diğer yandan bazı dinamikleri keşfetmeyi çok istemiştim lakin sadece üstü kapalı bir şekilde araya sıkıştırılmışlardı. Her şeye rağmen ilk dört kitapta hiç bahsedilmeyen Dune evreninin bazı gerçeklerini öğrendim.
Çoğu insan aradan bin buçuk yüzyıl geçtiğinden dolayı Dune Sapkınlarını okurken zorlanmış; ben zorlanmadım. Zira mantık aynı, karakterler de hemen hemen öncekilerle aynı ideali taşıdığından dolayı pek farklı gelmedi. Değişen tek şey, isimler oldu.
Yine de eski karakterlere kıyasla şu an ki karakterlerin çok daha ilgi çekici olduğunu itiraf etmeliyim. Leydi Jessica'dan daha ilginç rahibeler ile tanıştım. Beni en çok etkileyen ve şaşırtan Rahibe ise, Koşullandırıcı Lucilla.
Lucilla sadece 'vajinal nabız' uygulamakla kalmaz, aynı zamanda genital sıcaklığı kontrol edebilir ve 205 cinsel pozisyona ek olarak 51 uyarma noktasını (artı olarak 2008 farklı kombinasyon ile) uyandırabilir.
Bunu söylediğinde bir dakika, ne diyor bu? Kafasındaydım, çok şaşırtıcıydı.
Cinselliğin gücünün abartıldığını düşünürdüm, tıpkı dinlerin gücünün abartıldığını düşündüğüm gibi.
Farklı dinlerin ve inançların birbirine karışmasını seviyorum. Hıristiyanlığın, İslam'ın, Yahudi inancının, Budizm'in, Hinduizm'in ve muhtemelen bilmediğim daha birçok dinin birbirleriyle olan bağlantısını ve dinlerin gerekliliğini anlamlandırdım. Ayrıca Herbert'in dine tamamen odaklanmaması hoşuma gidiyor.
Dinlere karşı daha bir ilgi çekici açıklamalarda bulunduklarından dinler ile ilgili tüm görüşlerimi sıfırladım. Bu seri bana en çok objektif bakış açısının ne kadar gerekli olduğunu öğretti.
Artık bir şeyi nasıl öğreneceğimi biliyorum, öğrenmeyi öğrendim.
Her şeye karşı görüşlerimi sıfırlamaya çalışacağım, gerçek bir yol gösterici olan bu
#dunesapkınları #frankherbert // Hemen hemen her seride, özellikle uzun serilerde başımıza gelen tökezleme kitabımız bu sefer 5. kitap olan Dune Sapkınları’ydı. Yaklaşık 10 günlük bir okuma maratonunun ardından nihayete erdirdiğimiz, serinin en zor kitabıydı. Ciddi anlamda beni yordu, kendimi itekleyerek okudum desem yeridir. Şunu fark ettim ki, Dune’da kitaplar ilerledikçe derinlik artıyor ve haliyle konu ağırlaşıyor.
Bölümler daha uzun ve diyaloglar daha az. Yalnız şöyle bir şey var; daha önce dediğim gibi her kitabın dahiyane kurgusu yazara olan hayranlığımı katlıyor. Yazarın sadece tarih atlamaları bile benim hayal gücümün çok üstünde, kurgudan bahsetmiyorum bile. Dune gerçekten felsefesi ve öğreti gücüyle bambaşka bir evren. Bu düşüncem ne olursa olsun değişmeyecek.
İçerikle ilgili ne yazsam seriyi yakından takip edenlere, henüz okumamış olanlara haksızlık ederim. Gelişen sürprizleri okuyarak öğrenmeleri gerekiyor. Kısaca özetlemem gerekirse, Tiran’ın ölmesinin üstünden 1.500 yıl geçmiştir. Dağılanlar, Tleilaxlılar, Saygın Analar, Bene Gesseritler, Ixliler, Rahipler, Balıkla-Konuşanlar arasındaki güç ve denge savaşları kitabın seyrini belirliyor, bu kadar çok birliğin birbirleri için hazırladığı gizli planlar bir bir uygulamaya geçiyor. Yine, yeni eklenen ve geçmişten gelen karakterlerle oyun içinde oyun, plan içinde planları görmek mümkün. Hele ki baş Rahibe Ana Taraza’nın uyguladığı plan resmen soğuk duş etkisi yarattı. En vurucu sürprizin bu olduğunu söyleyebilirim. Okkalı bir tokat atıyor yazar resmen. Finali en net, en radikal biten kitaptı.
Dune (Arrakis) gezegeni büyük bir sınav veriyor anlayacağınız. Dört kitaptır okuduğumuz Altın yolun tam olarak ne anlama geldiğinide Dune Sapkınlarında öğreniyoruz. Aynı zamanda seri sizin beklentilerinizi çok
Serinin ilk dört kitabını çok kısa bir sürede okuduğumdan olsa gerek beşinci kitapta artık aşırı zorlanmaya başladım. Şimdiye kadar yarısından fazlasını okumayı başardım ama inanın ittire ittire okuyorum. Bunda biraz da sürekli aynı evreni okumanın vermiş olduğu bıkkınlığında payı var sanırım.
Beşinci kitaba fazla bağlanamadım ben çünkü karakter dağılımı gerçekten çorba gibi. Kitap size bağlanabileceğiniz bir karakter vermiyor. Gelişen olaylar da öyle ahım şahım müthiş şeyler değil. Ben beşinci kitabı gereksiz buldum biraz açıkçası. Zaten önsözünde yazdığına göre Dune Sapkınları Dune evreninde geçen yeni bir serinin ilk kitabıymış. Altıncı kitaptan sonra bir kitap daha yazacakmış aslında ama yazar hayatını kaybetmiş maalesef. Onun yerine oğlu bir başka yazarla bir yerine iki kitap daha yazıp evrende geçen bu ikinci seriyi tamamlamış. Az önce de söylediğim gibi ben bu kitabı gereksiz buldum. Bence dördüncü kitaba kadar okuduysanız orada bırakabilirsiniz seriyi. Zaten yazarın oğlunun yazdığı ikinci serinin son iki kitabı türkçeye çevrilmediği için bir anlamda seriyi asla bitirememiş olacaksınız. Ama dördüncü kitapla ilk seriyi bitirmiş oluyorsunuz. Bu arada seri boyunca Duncan'ı bir eşya gibi bıkmadan usanmadan her önüne gelenin kullanmasına gerçekten çok sinir oldum. Duncan'ın da haklı da olsa sürekli ne yapacağıma ben karar veririm havasında olmasına çok sinir oldum. İstisnasız her kitapta söylüyor bunu.
Güncelleme: Kitabın ilk yarısını pek sevdiğimi söyleyemem, bence kötüydü. İkinci yarısında ise toparladı ve güzelleşti. Özellikle ikinci yarıdaki Teg'in bütün sahneleri çok zevkliydi gerçekten.
SPOLİER:
Yalnız Rakis'in nasıl yok edildiğini, içindeki bütün solucanların nasıl yok edildiğini belitmemesi kitabın eksi yönü olmuş bence. Ayrıca daha önce o kadar denenmesine
Kum Solucanlarını Yöneten Kız SheenaFantastik Bilim Kurgu
Kitabın büyük bir bölümü Gammu'da geçiyor diyebilirim. Bunun sebebi de Duncan'ın gulam olarak Thelilaxlılar tarafından birçok defa üretilmiş olması. Ama Gammu burada başka bir rol oynuyor Duncan Idaho'nun Gulam olarak bedenindeki anıları canlandırılacağı zaman bu şehir de olması gerekiyor çünkü o burada doğmuş ve büyümüş. Onun tekrar gulam olarak üretilmesini talep edenler ise Rahibeler Meclisi. Onun üzerinde planları var. Tanrı İmparator onu birçok defa gulam olarak ürettirdiyse bir bildiği vardır diyorlar ve bizde onu işimize yarar bir şekilde eğitip kullanırız diyorlar. Onu eğitmek için Başar Miles Teg, Rahibe ana Lucilla görevli. Bir yere kadar da gayet iyi gidiyorlar. Bir tarafta da çölde Sheena diye bir kız ortaya çıkıyor ve bu kızın garip bir gücü var solucanlar ona itaat ediyorlar. Kız solucanlara "Şeytan" diye hitap ediyor. Tanrı İmparator 2. Leto ölmeden önce kahinlik gücü ile bunu öngörerek "Bana şeytan diyenleriniz olacaktır." Diye bir söz söylemişti. Bunu gören ve duyan rahibeler meclisi bu kızı hemen himayelerine alıyorlar ve bir sonraki adımları Duncan ile onu çiftleştirerek onlardan ortaya çıkacak çocuklardan faydalanmak. Bir de kitapta Saygın analar diye dağılıştan dönen kadınlar var. Rahibelere benziyorlar aynı. Ama amaçları erkekleri cinsel yolla baştan çıkarmak. Kitap boyunca Rahibeler Meclisi bu saygın analara karşı bir savaş halinde. Bir de Duncan ve Sheena'yı korumaya çalışıyorlar. Bir de Odrade denen bir Rahibe ana Tanrı imparatorun onlara bıraktığı bir baharat dolu oda keşfediyor. Oda da duvarlar da onlara notlar bırakmış. Kitabın o bölümünü çok beğendim diyebilirim. Thelilaxlıların efendisi Waff ile anlaşma yapmaya çalışmaları iki tarafında birbirine sürekli bahaneler üretmesi... Onun dışında Dune serisinde en uzun soluklu kitabıydı benim
Yazar Hakkında
Frank HerbertYazar · 16 kitap
Frank Patrick Herbert (d. 8 Ekim 1920 Tacoma, Washington - ö. 11 Şubat 1986), Amerikalı bilimkurgu kitapları yazarı. Romanlarıyla ünlü olmasına rağmen, kısa öyküler de yazdı. Gazeteci, fotoğrafçı, kitap eleştirmeni, ekolojik danışman ve öğretim görevlisi olarak çalıştı.
Herbert, Tacoma Washington'da 8 Ekim 1920'de dünyaya geldi. Küçüklüğünden beri yazar olmak istedi. 1938'de üniversiteden mezun oldu ve 1939'da Glendale Star adlı gazetede yazarlık kariyerine başladı. II. Dünya Savaşı sırasında yazarlığa altı ay kadar ara verdi ve Amerikan Donanması'nda fotoğrafçı olarak çalıştı, ancak bu görevden sağlık sebepleri ile ayrılmak zorunda kaldı.
Herbert'in ilk bilim kurgu öyküsü Looking for Something, aylık olarak Samuel Mines tarafından düzenlenen bir dergi olan Startling Stories'in, Nisan 1952 sayısında yayınlandı.
Frank Herbert'in roman yazarlığı kariyeri 1955'te yazdığı "Denizdeki Ejderha" (The Dragon in The Sea) ile başladı. Dünya çapında Dune adlı ünlü bilim kurgu serisi ile tanındı. Tarihte verilen ilk Nebula Ödülü’nü kazanan yazarın Dune ile kazandığı bir de Hugo Ödülü bulunmaktadır. Roman, tüm zamanların en çok satan bilim kurgu romanı unvanını almıştır. Uzak bir gelecekte kurulan ve insanlığın uzun zamandan beri yıldızlar arası seyahat geliştirdiği ve binlerce farklı dünyaya yerleştiği bir gelecekte geçen romanda, insan türlerinin uzun vadede hayatta kalması, insan evrimi, gezegen bilimi ve ekolojisi ve din, politika, ekonomi ve gücün kesişimi gibi karmaşık temaları araştırıyor.
