Ecce Homo
Kişi Nasıl Olduğu Şeye Dönüşür
Nietzsche
Kitabı bitirdim. Son sayfaları okumuş olmak için okuduğumu itiraf edebilirim
Nietzsche'nin görüşlerini anlamakta zorlandım, anlamadım da diyebilirim. Kendisi de çok anlaşılmayı beklemiyor zaten. Kitabı kendisinden 150 yıl sonrasına yazmış. Öldükten sonra anlaşılacağıni düşünüyor. Daha öncesinde okuduğum *Nietzsche Ağladığında* kitabında bu kitaptaki görüşleri işlenmiş. O kitaptan da yararlanılabilir.
Kitabın içindekiler bölümünde birkaç başlık yazayım da okumak isteyenler ne ile karşılaşacak hazır olsun.
Neden Böyle Bilgeyim?
Neden Böyle Akıllıyım?
Neden Böyle iyi kitaplar yazıyorum?
Alıntılar...
Dirayetli İnsan Kimdir?
Hem, dirayet dediğimiz şey aslında nereden anlaşılır ki! Dirayetli insan duyularımıza hoş gelir; öyle bir ağaçtan yontulmuştur ki hem sert, hem körpe hem de güzel kokuludur. Kendine yarayan şeyden tat alır yalnızca; yarayış sınırı aşıldı mı beğenisi de biter, hoşlanması da... Zararlı olanın ilacını tahmin eder; kötü rastlantıları kendi yararına kullanmasını bilir; onu öldürmeyen şey güçlendirir. Gördüğü, işittiği, deneyimlediği her şeyden içgüdüsel olarak kendi payını çıkarır. Seçici bir ilkedir, pek çok şeyi geri çevirir. İster kitaplarla, ister insanlarla ya da yaşam alanıyla, hep kendi çevresin dedir. Seçer, izin verir, güvenir ve böylece onurlandırır. Her türlü uyarana karşı yavaşlıkla, uzun bir temkinin ve arzulanan bir gururun içine işlediği o ağırlıkla yaklaşır. Gelmekte olanı önce gözden geçirir; ona karşı koymayı düşünmez bile. Ne "şanssızlığa" ne de "suça" inanır: Hem kendisiyle hem de başkalarıyla başeder; unutmasını bilir. Öylesine güçlüdür ki her şey onun iyiliğine çalışmak zorunda kalır.
Ecce Homo, Friedrich Nietzsche Sayfa 16
Yalnızlığıma ihtiyaç duyarım; yalnızlık, yani iyileşme,