Yazar:
Necib Mahfuz
Çevirmen:
Volkan Atmaca
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
~~~Benimİçin1001Kitaptır~~~Edebiyat
Nobelli ödüllü yazar Necip Mahfuz dan okuduğum çok katmalı kitaplar arasında sayılabilecek, fazlaca karakterli sistem ve düzen üzerine 1 kitap olan Ezilenler tanıdık Mahfuz konularının hepsini içinde barındıriyor ki nasıl 1001kitap arasına girmemiş şaşkınım tam da ölmeden önce okunması gereken 1001kitap arasında olmalıydı bence...
Bildik Mahfuz konularının en başında gelir her daim, halkın sürekli kolay unutulmayacaği 1ibret olduğunu düşünse de unutan bellekleri ve derin uykuda olmaları hep değindiği konudur ki böylece ezilmişliklerinin her iktidar başa geldiğinde sanki ilk defa yaşanmış gibi hareket etmeleri, para ve iktidar en önemli iki zaaf olurken ve Latin Edebiyati nin da üzerinde durduğu 1konudur tam biz gibi herşeyi hemen unutur yeni gelen iktadara ayak uydurup sil baştan ayni rezil durumları ilk defa yaşıyormuşuz gibi her daim yaşarız, vakit hızla geçer, 1turlu geçmemesi daha az acı vericiyken...
İktidar şak şaklığı her gelene ayak uydurma durumuyla hiç itiraz etmeden karşı çıkmadan, insanların başındaki zorbaya ses çıkarmadan, adalet ertelenmez diyip sıradanlaşan insanlığımızla, yoksulluk, zenginlikle üzeri örtülen kusurları ortaya çıkarırken, ölülerle yaşamanın daha huzurlu olduğu zamanlarda, itibar kaybedilse de varacağımız yer her daim yine sokağımız der Mahfuz, dostlarımızı, paramızı herşeyimizi yitirsek de, sonu gelmeyen dertler silsilesiyle, yanlış varsa doğru da olmalıydı para her kilidi açarken ama yine de hayat hep beklenenden daha zor oluyordu...
Barbarlar hayattayken değişim zordur, kimse kimsenin eline bakmasa da bugüne kadar, halk da görülen tek şey beraberlik eksikliği ve acizliktir der Mahfuz halka duyduğu sevgi zengin kesime duyduğu nefretle, kavgasız gürültüsüz 1egemenlik kurmak isterken kendinden feragat etmenin neresindedir adalet diye
Ezilenler, Necib Mahfuz'a 1988 Nobel Edebiyat ödülünü kazandırmış bir eseri.
Klasik ortadoğu fonunda yaşanan olaylar, insanlar, iyilik ve kötülük üzerine yoğunlaşan düşünceler ile işlenmiş.
Romanın ilk olarak dikkatimi çeken yanı, hiç bu kadar çok fazla karektere sahip başka bir eser okumadığım oldu. Bu gözünüzü korkutmasın :-) Çünkü hiç bir karakteri sonsuza kadar yaşatmamaya ahd etmiş yazarımız. Kitabın ilk yüz sayfasında üç neslin hayatı var dersem yeterli olur sanıyorum.
Kitap bir derviş tekkesi duvarına terk edilen bir bebeğin öyküsü ile başlar. Hayatı, insanları ve hırslarını kuşaklar boyu ve adeta kuş bakışı anlatılıyor. Akıcı ve rahat okunabilen bir eser.
Necib Mahfuz' u Cebelavi Sokağının Çocukları kitabı ile tanımıştım. Çok sevdiğim yazarlar arasına eklemiştim, hala daha favori yazarlarımdan biri. Ancak bu kitabı Cebelavi Sokağının Çocukları kitabının bir taklidi olmuş sanki. Bir adamın çocukları, torunları, torunlarının çocukları, onların torunları, tam bir soy ağacı çiziyor yazar. Karakterler cok farklı , olaylar benzer. Elbette içerdiği mesajlar derin. Ancak böyle büyük, Nobel ödüllü bir yazarın tekrara düşmesi şaşırttı beni. Kitap kötü muydu? Asla kötü değildi, ama olayların birbirine benzemesi biraz sıktı beni açıkçası.
Ezilenler. Necib Mahfuz'un Mısır'da yoksul halkın ekmek isyanlarına kalkıştığı 1977 yılında tamamladığı bir eserdir.
Yazar belli bir konuya bağlı kalıyor aslında. Vermek istediği mesaji kitabın ilk bölümünde okuyucuya iletmek istiyor. Bu mesaj üzerinden kitabı devam ettiriyor.
Kitapta çok fazla karakter değişimi oluyor.
Bu aklınızı karıştıracak gibi olmasın karakterlerin çoğu kısa ömürlü.
Kitapta; isyan, iktidar savaşları, iyilik- kötülük ve aşk kavramlarından bolca bahsedilmiş. Yazar aslında yaşadığı dönemden fazlaca esinlenmiş. Yaşadığı dönemi bir nevi kitapta anlattı.
Kitabın çevirisi çok güzel. Arapçadan çevrilmiş olduğu için çok fazla devrik cümle, anlamını bilmediğimiz kelime bulunmuyor.
Okuyucundan okuyucuya değişebilecek bir kitap olduğunu düşünüyorum. Ben kitabı beğendim. Altını çizdiğim çok fazla satır var. Kitabın okuyucuya vermek istediği bir mesaj bulunuyor.
Kitabı okumanızı tavsiye ederim. Şimdiden keyifli okumalar dilerim :)
Puan vermedi·408 syf.··
Beğendi
·2020 11. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 12 Şubat 2020 01:55
Yoksul bir mahalledeki derviş tekkesinin duvar dibinde bulunan bir bebekle başlar Ezilenler’in destanı: Aşur adı verilen bu bebek büyüdükçe insanlar için büyük ve örnek bir lider haline gelir. Yeri ve zamanı belli olmayan bu mahallede Aşur El-Naci’nin çocukları ve torunları iyi ile kötü, dürüstlük ile düzenbazlık, sevap ile günah, haraç kesmek ile ticaret yapmak arasında gidip gelecektir. Çok sayıda karakterin sahneye çıktığı Ezilenler destanında, hayatın zorlu sınavında yürütülen akıllar ve verilen kararlar kimi zaman muazzam zenginlikleri ve güzellikleri getirirken, kimi zaman da utanç verici yalanları ve haksızlıkları ortaya çıkartacaktır.
Nobel ödüllü usta yazar Necib Mahfuz’un, Mısır’da yoksul halkın ekmek isyanlarına kalkıştığı 1977 yılında tamamladığı Ezilenler, Batı’nın roman kurgusuyla Doğu’nun mesel geleneğini deneysel biçimde harmanlayan, ustalıklı bir yapıt
Bazı metinler vardır insanı duygudan duyguya sürükler.Ezilenler öyle bir kitap.
Necib Mahfuz 'un ilk okuduğum eseri Ezilenler
Anne -babası bilinmeyen bir bebeğin hikayesi ile başlıyor roman.Belirli bir zaman dilimi vererek göstermeksizin tekkeye bırakılan adı dahi konulmayan bir bebek ....Onu tesadüfen bulan manevi baba(El-Afra) ve ona sevgi ile bakan manevi anne(sakine) ve de Aşur...
Necip Mahfuz bu hikayenin ilk bölümünde "her kim ki yıkıcı bir günah işler o günahın vebalini tüm zurriyeti taşır" hadisi Şerif 'ni yansıtıyor....
İkinci bölümde ise insan olmanın tüm eksiklikleriyle birlikte kendimize yaptığımız eziyetleri ince ince resmediyor.
İnsan olmak zor;aynı zamanda kolay.İnsan olmak güzel ve de çirkin ...sabır ister ve huysuzluk.benlik ister aynı zamanda bencillik....Sen hangi duyguyu taşırsan taşı zıttı da beraberinde gelir.Senin içindedir...
İktidar da huzurda sendedir.
Yani bu kitabı okurken kendinizden hem nefret edip;hem kendinizi sevebiliyorsunuz.
İlk başta ben ne okuyorum sorusunu sorabilirsiniz kendinize ama kitap ilerledikçe hem olay örüntüsüne hem de yazım şekline alışılıyor. Karakterler fazla bunun için not tutulmalı belki... Hem edebiyat, hem siyaset hem felsefe okumayı seviyorsanız okuyun mutlaka.....
Çevirmen Volkan Atmaca'ya çok teşekkürler. Farsça ve Arapçayı felsefeyi de harmanlayıp olabildiğince sadeleştirip bu romana yansıttığı için.
necib mahfuz daha önce de birçok kitabını okuduğum, metinlerinden haz aldığım bir yazar olmasına karşın merakla elime aldığım ezilenler kitabı beni biraz hayal kırıklığına uğrattı.
mahfuz bir ailenin birkaç kuşak yaşantısı üzerinden insanlığı yani bizi anlatmaya çalışmış aslında, evrensel konulara değinmiş -güç, iktidar, iyilik, kötülük, doğru yoldan sapma, kıskançlık, sevap, günah, ahlâk vs.- ama olmamış kitabın bu kadar uzun bir metin olması aynı argümanlar üzerinden benzer hikâyeler anlatması metin ilerledikçe karakterlerin artması aile kuşağının karakterlerinin karışmasına sebebiyet verdiğinden okurun aksak bir okuma yaşamasına sebep olabilir, okuyacak arkadaşlar okuma sırasında soy ağacını çizse daha iyi olacaktır. olayların kuşaklar üzerinden anlatılması ister istemez yüzyıllık yalnızlığı anımsattı. (aile tarihleri üzerinden yazılan, metnin kuşaklar halinde anlatıldığı kitaplar seviyorsanız; mo yan-kızıl darı tarlaları, selman rushdie-geceyarısı çocukları, orhan pamuk cevdet bey ve oğulları kitaplarını okuyabilirsiniz)
kitabın arka kapağında “batı’nın roman kurgusuyla doğu’nun mesel geleceğini deneysel biçimde harmanlayan, ustalıklı bir yapıt.” denilse de bence ustalıklı bir yapıttan biraz uzak deneysel olarak kalmış bir mahfuz romanı.
necib mahfuz’u okuma deneyimi yaşamak isteyenlere midak sokağı kitabı ile başlamalarını tavsiye ederim.
Hayali Bir Hanedanın Yükselişi ve DüşüşüEdebiyat
Aşur El-Naci ile başlayan bir reislik ve ardından onun soyundan gelenlerle devam etmesi sürdü kitap boyu.Fazla ayrıntısına girmek istemiyorum kitabın.Ama Osmanlı dönemindekine benzer indirilen padişahlar,kargaşalar,yolsuzluklar derken birde Aşur'un soyundan gelenlerin başına gelenler ve gittikçe bozulan kişilikleri, dedikodular,hurafeler, aldatmaları vesaile önümüze çıkıyor.İlk 3-4 soyu ilgiyle okusamda sonra işe yaramaz padişahlar dönemine girmişiz gibi hissettim.Ve insanlardaki her başa gelende Aşur El-Naci geri döndü diye başlayan umudun sönmesi değişen kabinelere rağmen başarısız olan Sultan Vahdettin dönemini anımsattı.Amacım Osmanlı'yı kötülemek değil.Anlatmaya çalıştığım yıkımın eşiğinde olan bir devlet ve gidişatı öngöremeyen liderlerin geldiği.Daha önce buna benzer bir kitap okumamıştım.Okumaya değer.
7/10
2020 42. kitabı
Yoksul bir mahalledeki derviş tekkesinin duvar dibinde bulunan bir bebekle başlar Ezilenler’in destanı: Aşur adı verilen bu bebek büyüdükçe insanlar için büyük ve örnek bir lider haline gelir. Yeri ve zamanı belli olmayan bu mahallede Aşur El-Naci’nin çocukları ve torunları iyi ile kötü, dürüstlük ile düzenbazlık, sevap ile günah, haraç kesmek ile ticaret yapmak arasında gidip gelecektir. Çok sayıda karakterin sahneye çıktığı Ezilenler destanında, hayatın zorlu sınavında yürütülen akıllar ve verilen kararlar kimi zaman muazzam zenginlikleri ve güzellikleri getirirken, kimi zaman da utanç verici yalanları ve haksızlıkları ortaya çıkartacaktır.
Nobel ödüllü usta yazar Necib Mahfuz’un, Mısır’da yoksul halkın ekmek isyanlarına kalkıştığı 1977 yılında tamamladığı Ezilenler, Batı’nın roman kurgusuyla Doğu’nun mesel geleneğini deneysel biçimde harmanlayan, ustalıklı bir yapıt.
Necip Mahfuz'un Nobel ödüllü eseri.10 bölümden oluşan eser Aşur El-Naci ile veba yıllarında başlayıp 10 kuşak sonra yine bu defa torun Aşur El- Naci hikayesi ile son buluyor.
Bu yönüyle destansı bir yapısı var.Onu tarif ederlerken batının roman, doğunun mesel geleneğinin harmanlanması diyorlar ve çok da doğru söylüyorlar.
Mısır da devlet destekli sokak -kabile reisliği sistemi ve gelenekler üzerinden kurgulanan hikayede en büyük zaafiyet çok fazla kahramanın girip çıkması.İnanın kim kimdi kim kimin oğluydu, kimin torunuydu allak bullak oldum.Bundan sonra okuyacaklara tavsiyem ellerine bir kalem alsınlar ve okudukça bir soy ağacı oluştursunlar.
Hikaye içinde iyi -kötü, güzel -çirkin,hak-batıl, gurur ve utanç arasında onlarca mesel gelip geçecek ve her biri bir şeyler bırakacak dağarcığınızda.Dönemin içtimai hayatı, ticareti, aile yapıları ve gelenekleri hakkında önemli ipuçları bulacaksınız.
Anlatımı yönüyle oldukça sade ve akıcı.Esrarlarla dolu karmaşık bir yapısı yok.Dediğim gibi daha çok bir ezilenler destanı veya mesel denizi havasında keyifli bir yapıt.Başlayıp, bırakmadan bitirebilirsiniz..
Yazar Hakkında
Necib MahfuzYazar · 48 kitap
Necib Mahfuz, (Arapça: نجيب محفوظ) 1988 Nobel Edebiyat Öülü sahibi Mısırlı yazardır. Nobel ödülü kazanan ilk müslüman ve tek Arap yazardır. "Ortadoğu'nun Balzac'ı" olarak tanınır.
Hayatı Mahfuz, Kahire'nin Cemaliye bölgesinde 6 çocuklu bir ailenin en küçük çocuğu olarak dünyaya geldi. Bir tüccarın oğlu olan Mahfuz, adını kendisini doğurtan Profesör Necib Paşa Mahfuz'dan aldı. 70 yıllık kariyeri boyunca 34 roman, 350 küsur kısa hikaye yayımladı. Kitaplarının çoğunda, hayatının tamamını geçirdiği ve Nobel ödülünü almak için bile ayrılmadığı Kahire'nin tarihi mahallelerindeki yaşamı; modern ve geleneksel yaşam arasında denge kurmaya çalışan sıradan insanları anlattı; pek çok kitabı Arap filmlerine konu oldu.
Edebiyata olan ilgisi, 1920'lerde Mustafa Lutfi el-Manfuluti'nin makale ve şiirlerini okumasıyla başlanıştı. Abbas Mahmud el-Akkad, Taha Hüseyin, İbrahim el-Mazini, M. Hüseyin Heykel, ilk dönemde kendilerinden en çok etkilendiği yazarlar arasındadır.
Yazı hayatına, 1928'de Selame Musa'nın çıkardığı el-Mecelle el-Cedide dergisinde yayımladığı değini yazıları ve öykülerle başladı. Kahire Üniversitesi'nde felsefe öğrenimi gören Mahfuz'un ilk romanı Abes el-Akdar 1939'da yayımlandı. 1957'de yazdığı Kahire Üçlemesi ile Arap edebiyatının tanınmış bir ismi oldu. Bu üçlemede Kahire'de yaşayan bir ailenin üç kuşağının 1. Dünya Savaşı ve 1952'deki Nasır darbesine kadar olan dönemde yaşadıklarını ve Mısır toplumunun değişimini anlattı.
Değişik kurumlarda çalışan Mahfuz, en son Kültür Bakanlığında müsteşar olarak görev yaptı. 1971'de söz konusu görevinden emekli olmasından sonra, el-Ahram gazetesinde yazar olarak çalışmıştır.
Mısır Devlet Başkanı Enver Sedat'a İsrail ile yaptığı barış antlaşmasında verdiği açık destekten ötürü birçok Arap ülkesinde kitapları yasaklandı. 1988 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü aldıktan sonra bu yasaklar kalktı.
1989 yılında Mısırlı köktendinci Ömer Abdülrahman tarafından hakkında ölüm fetvası çıkartılan Mahfuz, 1994 yılında Kahire'deki evinin önünde bıçaklı saldırıya uğradı. Saldırıdan yaralı kurtulan Mahfuz, sağ kolundaki sinirler zedelendiği için yazmakta büyük güçlük çekmeye başladıysa da ilerleyen yaşına rağmen edebiyattan kopmadı ve kısa hikayeler yazmaya devam etti.
2006 Temmuz'unda düşerek kafasından yaralandı. 30 Ağustos 2006 günü Kahire'de 95 yaşında vefat etti. Mahfuz, ülser, böbrek ve kalp rahatsızlıklarından mustaripti. 31 Ağustos 2006 günü Kahire'de devlet töreniyle uğurlandı.
