Yazar:
Ömer Seyfettin
Tasarımcı:
Yunus Karaaslan
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 57 dk.
Sayfa Sayısı:
69
Basım Tarihi:
23 Ağustos 2017
İlk Yayın Tarihi:
1963
Yayınevi:
Mavi Çatı Yayınları
ISBN:
9789752401785
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Türler:
Diğer Baskılar
14 diğer baskı · Tümünü Göster
Forsa
2.599 okunmaKaranfil Yayınları · Ocak 2014 · 64 s.
Forsa
98 okunmaHasbahçe Kitaplığı · 2015 · 130 s.
Forsa
94 okunmaBeyan Yayınları · 11 Kasım 2016 · 128 s.
Forsa
59 okunmaMavi Çatı Yayınları · 23 Ağustos 2017 · 69 s.
Forsa
55 okunmaBordo Siyah Yayınları · 19 Haziran 2006 · 48 s.
Forsa
52 okunmaDenge Yayınları · 2003 · 96 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitabın adını ilk defa duyanlar burada mı ? Bu seri bana hediye olarak gelmese bu kitapların hiçbirini okumamış, bilmemiş olacaktım. Diğer kitaplar kadar beğenmesem de okumak size birşey kaybettirmez. Şimdilik Hoşçakalın
Yine çocukluğumda okuduğum bir kitabı tekrar okuma isteği duydum çocukken bu öyküler bana garip gelse de şimdi daha anlaşılır buluyorum. Ömer Seyfettin'in her öyküsü ders çıkarma niteliğinde ama bazıları gerçekten çocuklar için uygun değil bence.
Akdeniz'in efsane yuvası nihayetsiz ufuklarına bakan küçük tepe, minimini bir çicek ormanı gibiydi. İnce, uzun dallı badem ağaçlarının alaca gölgeleri sahile inen keçiyoluna düşüyor, ilkbaharın tatlı rüzgarıyla sarhoş olan martılar, çılgın naralarla havayı çınlatıyorlardı. Badem bahçesinin yanı geniş bir bağdı. Beyaz taşlardan yapılmış
Kısa bir duvarın ötesindeki zeytinlik, ta vadiye kadar iniyordu. Bağın ortasındaki bakımsız kulübenin kapısız girişinden bir ihtiyar çıktı. Saçı sakalı bembeyazdı. Kamburunu düzeltmek istiyormuş gibi gerindi. Elleri, ayakları titriyordu. Gök kadar boş, gök kadar sakin duran denize baktı, baktı.
(Tanıtım Bülteninden)
Hangi durumda olursak olalım asla umudumuzu yitirmemeliyiz ve pes etmemeliyiz.
Kara Memiş, namı Osmanlı denizcileri arasında yayılmış bir deniz askeridir. Bir gün Malta adası kuşatmasında Kara Memiş esir alınır. Zaman içerisinde Maltalı deniz korsanları tarafından yıllarca gemilerde forsa olarak çalıştırılır ve yaşlanınca korsanlar tarafından adada başı boş bir şekilde bırakılır.
Kara Memiş 40 yıl boyunca her zaman Türk denizcilerin geleceğini hayal eder. Rüyasında gelen Türk gemileri yardımıyla içinde bulunduğu tutsaklıktan kurtulduğunu görür.
Yine bir gün aynı rüyayı gördüğü sırada rüyası gerçek olur ve Türk gemileri gerçekten gelir. Gelen gemilerin yanına gider ve askerlere kendisini tanıtır. Kendisinin eski Osmanlı Denizcisi Kara Memiş olduğundan bahseder ve askerler bu durumu kaptanlarına iletirler.
Kara Memiş kaptanın yanına götürülür ve bu sefer de kendisini kaptana tanıtır. Bunu duyan Turgut kaptan onun esir tutulduğu kırk yıl süresince tüm halkın onu merak ettiğini ve Kara Memiş’in kolundaki izi göstererek kendisinin onun oğlu olduğunu söyler. Kara Memiş kırk yıllık esaretinden kurtulurken kırk yıl sonra oğluna da kavuşur.
Malta Adası kuşatmasında kendisinin de yer almasını isteyen Kara Memiş’e oğlu Turgut Reis babasının yaşlı olduğunu söyleyerek babasına engel olmaya çalışır fakat Kara Memiş yaşlılığına aldırmadan Malta kuşatmasına katılır.
Ömer Seyfettin'in "Forsa"sı, I. Dünya Savaşı sırasında geçen ve savaşın Anadolu insanı üzerindeki yıkıcı etkilerini, özellikle de yoksulluk ve açlıkla boğuşan köylülerin yaşadıklarını anlatan kısa bir hikayedir. Hikaye, açlıktan kırılan bir köylü olan Çavuş'un, askerlik görevini tamamlayıp köyüne döndükten sonra karşılaştığı acı gerçekleri ve zorlu mücadelesini konu alır. Çavuş, savaştan sağ salim dönmesine rağmen, savaşın getirdiği yıkımın ve açlığın pençesinde kıvranan ailesini ve köyünü kurtarmak için çaresizce mücadele eder.
Önemli Öğretiler ve Bilgiler:
* Savaşın yıkıcı etkileri: Hikaye, savaşın sadece cephelerde değil, arka cephede yaşayan siviller üzerinde de nasıl derin yaralar açtığını gözler önüne serer. Savaşın getirdiği yoksulluk, açlık ve ölüm, insanların hayatlarını alt üst eder.
* İnsan dayanıklılığı ve umut: Çavuş'un zorlu koşullar karşısındaki direnci ve ailesine olan bağlılığı, insan dayanıklılığının ve umudun gücünü vurgular. Çaresizliğe rağmen hayata tutunma çabası, hikayenin merkezinde yer alır.
* Toplumsal adaletsizlik: "Forsa"da, savaşın getirdiği yıkımın yanı sıra, toplumsal adaletsizlik ve eşitsizlik de ele alınır. Zenginlerin zenginleşirken, yoksulların daha da yoksullaşması, hikayenin önemli bir alt metnini oluşturur.
* Kırsal yaşamın gerçekleri: Ömer Seyfettin, o dönemde Anadolu köylerindeki yaşamın zorluklarını ve gerçeklerini gerçekçi bir dille anlatır. Açlık, hastalık ve yoksulluk, köylülerin günlük hayatının bir parçasıdır.
* Dil ve anlatım: Ömer Seyfettin'in sade ve etkili dili, hikayedeki duyguları ve atmosferi daha da güçlendirir. Okur, Çavuş'un yaşadıklarını adeta kendi gözleriyle görür gibi olur.
"Forsa", savaşın ve yoksulluğun insan ruhu üzerindeki etkilerini inceleyen, duygusal
Bu öykülerin yazıldığı dönemin çocukları çok mu olgundu, anlayamadım. Her ne kadar çocuk öyküsü gibi ise de okuyucuya dokunuyor. Şimdi bazen çocuğumla birlikte öyküler okuyorum. Onlarla kıyasladığım da Ömer Seyfettin çok çok üstün.
Vatan sevgisi, vatan hasreti, görev bilinci, büyüklere saygı, Allah'a iman ve teslimiyet... Konu olarak ne ararsanız var öykünün içinde.
Ömer Seyfettin çok çok üstün.
Vatan sevgisi, vatan hasreti, görev bilinci, büyüklere saygı, Allah'a iman ve teslimiyet... Konu olarak ne ararsanız var öykünün içinde.
Yine çocukluğumda okuduğum bir eserdi. O dönem için hayal gücünün ne kadar derin olduğuna şaşırmıştım. Şimdi ise anlatım dilinin yoğunluğunu ve etkileyiciliğini de görüyorum. Sürükleyici ve çok kısa bir kitap sizi bekliyor. Ömer Seyfettin, kalemi ve anlattıklarıyla çocuklara yine dersler ve öğütler veriyor. Çocuklara halen daha mutlaka okutulması gereken bir eser...
Kısa ama muhteşem bir eser.
Yazarın kitaplarını hep sevdim hep beğendim. Her zaman yeri ayrıdır.
Çünkü derin anlatımı ve hayal gücü muhteşemdir. Kitap severlerin her elinde olması gereken kitaplardan biridir.
Kızım okumayı öğrenince mutlaka okutmak isterim Ömer Seyfettin’in öykülerini. Yazar bu öyküde de Türklük sevgisi, kahramanlık ve unutulmaz bir vuslat konu alıyor.
#kitapvecayy_·128 syf.·Şeriat
1/10
2024 16. kitabı
Yaşasın Hürriyet !
Nidâları ile asıl hürriyetin , eşitlikte , açılıp saçılmada , ahlaksızlıkların diz boyu olduğu bir sistemde olduğunu zanneden bir toplumun akıbeti asla ama asla sağlıklı olmaz.
Asıl özgürlük bu değil , Rabb'imizin bize din olarak seçtiği İslam dini , kanun ve yasalarıdır. Bu halde bize düşen ,
Yaşasın Şeriat ! Nidâlarını , davasını ayakta tutmaktır.
Kitabı tavsiye ederim fakat rezillik nedir diye bilmek isteyenlere.
Yazar Hakkında
Ömer SeyfettinYazar · 178 kitap
Ömer Seyfettin (d. 11 Mart 1884 Gönen Balıkesir, – ö. 6 Mart 1920 İstanbul), Türk edebiyatının önde gelen hikâye yazarlarındandır. Asker, şair ve güçlü bir edebi yeteneği olan bir öğretmendir. Türk kısa hikâyeciliğinin kurucu ismidir. Ayrıca edebiyatta Türkçülük akımının kurucularındandır. Türkçede sadeleşmenin savunucusudur. Kısa ömrüne pek çok sayıda eser sığdırmıştır.
1884 yılında Gönen'de (Balıkesir) doğdu. Yüzbaşı Ömer Şevki Beyle, Fatma Hanımın ikisi küçük yaşlarda ölen dört çocuğundan birisidir. Öğrenimine Gönen'de bir mahalle mektebinde başladı. Ömer Şevki Beyin görevinin nakli dolayısıyla Gönen'den ayrılan aile İnebolu ve Ayancık'tan sonra İstanbul'a geldi. Ömer Seyfettin, önce Mekteb-i Osmanîye, 1893 ders yılı başında da Askerî Baytar Rüştiyesine kaydedildi. Bu okulu 1896'da tamamlayarak Edirne Askerî İdadîsine devam etti. 1900'de İdadî'yi bitirerek İstanbul'a döndü. Burada Mekteb-i Harbiye-i Şahâne'ye başladı. 1903 yılında Makedonya'da çıkan karışıklık üzerine "Sınıf-ı müstacele" denilen bir hakla imtihansız mezun oldu.
Ömer Seyfettin, mezuniyetten sonra piyade asteğmeni rütbesiyle, merkezi Selanik'te bulunan Üçüncü Ordunun İzmir Redif Tümenine bağlı Kuşadası Redif Taburuna tayin edildi. 1906'da İzmir Jandarma Okuluna öğretmen olarak atandı. Bu, Ömer Seyfettin için önemlidir; zira bu vesileyle İzmir'deki fikrî ve edebî faaliyetleri takip edecek ve bunlar içerisinde yer alan gençlerle tanışacaktır. Nitekim batı kültürünü tanıyan Baha Tevfik'ten Fransızca bilgisini artırmak için teşvik gördü; Necip Türkçüden ise sade Türkçe ve millî bir dille yapılan millî edebiyat konusunda önemli fikirler aldı.
Ömer Seyfettin Ocak 1909'da Selanik Üçüncü Orduda görevlendirildi. Selanik'te çıkmakta olan Hüsün ve Şiir dergisinin ismi Akil Koyuncunun istek ve ısrarı üzerine Genç Kalemlere çevrildikten sonra 11 Nisan 1911'de Ömer Seyfettin'in Yeni Lisan isimli ilk başyazısı imzasız olarak yayımlandı. Genç Kalemler yazı heyetini oluşturanlar Balkan Savaşının başlaması üzerine dağılmak zorunda kaldı. Ömer Seyfettin yeniden orduya çağrıldı, Yanya Kuşatmasında esir düştü. Nafliyon'da geçen 1 yıllık esareti sırasında sürekli okumuştu. "Mehdi", "Hürriyet Bayrakları" gibi hikâyelerini bu dönemde yazdı. Hikâyeleri Türk Yurdunda yayımlandı. Esareti süresince gerek okuyarak, gerekse yaşayarak yazarlık hayatı için önemli olacak tecrübeler kazandı.
Ömer Seyfettin 1913'te esareti bitince İstanbul'a döndü. 23 Ocak 1913'te Enver Paşanın organize ettiği Babıali Baskınına katıldı. Daha sonra askerlikten ayrıldı, yazarlık ve öğretmenlikle hayatını kazanmaya başladı. Türk Sözü dergisinin başyazarlığına getirildi ve burada Türkçü düşüncenin sözcülüğünü yapan yazılar yazdı. 1914 yılında Kabataş Sultanisinde öğretmenlik görevine başladı ve bu görevini ölümüne kadar sürdürdü.
1915'te İttihat ve Terakki Fırkası ileri gelenlerinden Doktor Besim Ethem Beyin kızı Calibe Hanımla evlenmiştir. Bu evlilik Güner isimli bir kız çocuğuna rağmen bozulunca tekrar yalnızlığına döndü. 1917'den ölüm tarihi olan 6 Mart 1920'ye kadar geçen zaman birçok acı ve sıkıntıya rağmen verimli bir hikâyecilik dönemini içine alır. Bu dönemde 10 kitap dolduran 125 hikâye yazdı. Hikâye ve makaleleri Yeni Mecmua, Şair, Donanma, Büyük Mecmua, Yeni Dünya, Diken, Türk Kadını gibi dergilerle Vakit, Zaman ve İfham gazetelerinde yayımlandı. Bir yandan öğretmenlik yapmayı sürdürdü.
Hastalığı 25 Şubat 1920'de artınca yazar, 4 Martta hastahaneye kaldırıldı. 6 Mart 1920'de hayata gözlerini yumdu. Önce Kadıköy Kuşdili Mahmut Baba Mezarlığına defnedilir. Daha sonra mezarı buradan yol geçeceği veya araba garajı yapılacağı gerekçesiyle 23 Ağustos 1939'da Zincirlikuyu Mezarlığına nakledildi.
En yakın arkadaşı Ali Canip Yöntem, onun hayatını ve mizacını anlatan, en kuvvetli hikâyelerini içeren Ömer Seyfettin ve Hayatı adlı bir kitap yazdı ve bu kitap 1935 yılında yayımlandı. Kısa bir süre sonra da bütün hikâyeleri bir kitap serisi halinde basılmıştır ve bu hikâyeler günümüzde de okunmaktadır.
Detaylı bilgi ve kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Ömer_Seyf...
