Hayata Giriş
Panait IstratiYazar:
Panait Istrati
Çevirmen:
Bertan Onaran
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 32 dk.
Sayfa Sayısı:
125
Basım Tarihi:
1970
İlk Yayın Tarihi:
Ocak 1959
Yayınevi:
Yankı Yayınları
Orijinal Adı:
La Stăpân
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Pahalıya mal olmuş bir özgürlük ama, ne kadar da lezzetli !
Kitap Yazar Panait Istrati çocukluk, gençlik dönemlerini konu alıyor. Panait Istrati Az cümleye bu kadar duygu düşünce sığdırıp onları da çok akıcı bir şekilde anlatmış. Gayet akıcı sürükleyici bir kitaptır.
keyifli okumalar dilerim
Panait Istrati çocukluk, gençlik dönemlerini konu alıyor. Panait Istrati Az cümleye bu kadar duygu düşünce sığdırıp onları da çok akıcı bir şekilde anlatmış. Gayet akıcı sürükleyici bir kitaptır.
keyifli okumalar dilerim
Panait İstrati zaten efsane bir yazardır... bu kitapta yetim kalan Panait'in çocukluğunda yaşadığı zorluklar , çektiği acılar ve Fransa'ya gitme hayali var... kesinlikle okunası bir kitap
Puan vermedi·120 syf.··
Beğendi
·2019 129. kitabı
·15 saatte okudu
·Okunma: 11 Ağustos 2019 13:51
Sanırım daha önce Varlık Yayınlarından okumuş olduğum Hayat Yollarında kitabını bir de böyle okudum. Yazarımız ilk gençlik yıllarını, ilk işini, sonra yollara düşmesini ve çektiği bir takım zorlukları anlatmış. Zaten seviyorum Balkanların Gorki'sinin kalemini. Samimi anlatımı ile kendi hayatını bize çok tatlı aktarıyor. Şiddetle tavsiye ederim.
Kitapta Rumen yazar Panait İstrati’nin zorluklarla geçen yaşamından bir parça anlatılmaktadır. Normalde otobiyografi sevmememe rağmen akıcı anlatımı sayesinde bir çırpıda okudum. Konusuna gelinecek olursa yoksulluk içinde babasız büyüyen Panait kendini diğer insanlardan ayrı görmektedir. Yalnız içinde bu herkes gibi olamamanın acısını da hissetmektedir. Yaşıtları gibi evlenip yuva kurmak yerine içinde durduramadığı bir kaçıp gitme arzusu vardır.
“Şu zalim dünyada hiçbir şey kalıcı değildir, dertlerimiz bile.”Panait Istrati 10 Ağustos 1884 (İbrail, Romanya)
Muzaffer İzgü 29 Ekim 1933 (Adana, Türkiye)
Peş peşe iki çocukluk hikayesi okudum, ikisi de okumaya düşkün, ikisi de büyük yokluklar çekmiş, küçük yaşlarda çalışmaya başlamış, ve ikisi de anlatma aşkıyla dolu, kalemi güçlü ‘Panait İstrati birkaç gömlek büyük gelir’ yazarlar olmuşlar..
Hayat Yollarında; okul müdürünün annesine; Siz bu çocuğu okutun annesinin de ben yoksul, dul bir çamaşırcıyım nasıl okutayım, mecburen ya bir zanaat öğrenecek, ya da girip bir işte çalışacak, minvalinde bir diyalogla başlıyor ve çocuk Panait’in babasının anadilini de öğrenme isteğiyle, ki bu konuda çok yetenekli, bir Rum meyhanesinde işe başlaması ve çalışma koşullarının zorluklarıyla devam ediyor. Son bölümde ise; Fransa, Marsilya’ya ulaşmak isterken kendini İtalya, Napoli’de bulmasını, orada bana 
Açlık kitabını anımsatan bir sürecini okuyoruz.
Yazar kitabın bu son bölümü için şöyle söylüyor: “Hayatımın bu filmini Charlie Chaplin’e, ancak filmlerinden tanıdığım insan Şarlo’ya adıyorum.” Bu cümleyi okumuş olmam ne derece etkilidir bilmiyorum fakat yazar bana başlığa yazdığım umutvari 
Charles Chaplin alıntısını anımsattı.
Panait İstrati çok üst düzey bir yetenek; tanımayanlar için tanışmanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
İyi okumalarınız olsun..1000Kitap
Panait Istrati 10 Ağustos 1884 (İbrail, Romanya)
Muzaffer İzgü 29 Ekim 1933 (Adana, Türkiye)
Peş peşe iki çocukluk hikayesi okudum, ikisi de okumaya düşkün, ikisi de büyük yokluklar çekmiş, küçük yaşlarda çalışmaya başlamış, ve ikisi de anlatma aşkıyla dolu, kalemi güçlü ‘Panait İstrati birkaç gömlek büyük gelir’ yazarlar olmuşlar..
Hayat Yollarında; okul müdürünün annesine; Siz bu çocuğu okutun annesinin de ben yoksul, dul bir çamaşırcıyım nasıl okutayım, mecburen ya bir zanaat öğrenecek, ya da girip bir işte çalışacak, minvalinde bir diyalogla başlıyor ve çocuk Panait’in babasının anadilini de öğrenme isteğiyle, ki bu konuda çok yetenekli, bir Rum meyhanesinde işe başlaması ve çalışma koşullarının zorluklarıyla devam ediyor. Son bölümde ise; Fransa, Marsilya’ya ulaşmak isterken kendini İtalya, Napoli’de bulmasını, orada bana Açlık kitabını anımsatan bir sürecini okuyoruz.
Yazar kitabın bu son bölümü için şöyle söylüyor: “Hayatımın bu filmini Charlie Chaplin’e, ancak filmlerinden tanıdığım insan Şarlo’ya adıyorum.” Bu cümleyi okumuş olmam ne derece etkilidir bilmiyorum fakat yazar bana başlığa yazdığım umutvari Charles Chaplin alıntısını anımsattı.
Panait İstrati çok üst düzey bir yetenek; tanımayanlar için tanışmanızı şiddetle tavsiye ediyorum.
İyi okumalarınız olsun..
"Şimdi yeniden özgürlüğüme kavuşmuş sayıyordum kendimi. Her ne kadar özgürlüğün bedeli ağır olmuşsa da tadı da bir o kadar güzeldi!"
️
Kaçak Yunan bir baba ve Rumen bir annenin çocuğu olan Panait Istrati'nin hikayesini okuyoruz. Panait, on üç-on dört yaşları civarında okulunu bitiriyor ve evden ayrılıp çalışmaya başlıyor. Bu çalışma hayatı ona birçok şey katıyor. İyi ve kötü...
️
İlk olarak şunu söylemeliyim ki beni bu kadar etkileyeceğini hiç düşünmemiştim. Ben bu tarz kitaplar okumayı çok seven biriyim. Ancak kitaba başladığımda çok bir şey beklemiyordum. Ama dediğim gibi beni çok etkiledi. Kitap üç bölümden oluşuyordu. Ve her bir bölümde yazarımız kendi hayatının belli dönemlerini, o dönemlerde yaşadığı şeyleri ve tanıdığı insanları anlatıyor. Yani anlayacağınız o ki kitapta yazarın hayatını okuyoruz. Kitabın son birkaç sayfası dışında kitap çok güzel ilerledi. Ben son birkaç sayfasında ki olayları pek anlayamadım. Yani biraz hızlı ilerledi gibi olay. Onun dışında küçük yaşlarda olan bir çocuğun yaşadığı zorluklar ve hayallerini okumak çok güzeldi.
️
Kitap akıcı ve kendini çabucak okutturuyor. Ben yazarın dilini çok beğendim. Kısacık bir kitaptı ama içerisinde çok şey bulunabilecek türdendi. Yine çoğu zaman dediğim gibi bu kitabı da sizlere öneririm. Bence bir şans vermelisiniz diyorum.
İncelemeye Panait İstrati kitaplarını derinlemesine okuyan çok ilgilenen bir arkadaş varsa benimle iletişime geçebilir mi? diyerek başlamak istiyorum. Kısa zaman önce tanıştığım bu yazarın ikinci kitabını okuyorum. Kaderin cilvesi olacak ki Kodin ve Hayat Yollarında birbirlerinin öncesini ve sonrasını anlatan iki tane otobiyografik kitap. Ancak çok gerçekçi ve çok fazla bizden. Fakirliği, arkadaşlığı hayata tutunmayı anlatan eserler. Öyle sanıyorum ki bu kitaplardan sonra yine aynı konunun devamı bir kitap daha var. Bulamadım henüz ne olduğunu. Kronolojik bir liste lazım. Ama sanırım o da yeterli olmayacak çünkü bilenler bilir Demirkubuz’un Kader ve Masumiyet filmleri birbirlerinin öncesini ve sonrasını anlattığı halde kronolojik çekilmemişlerdir. Bu yüzden bir bilene danışmak lazım. Her neyse ben okuyun diyorum, ancak bunu okumadan önce Kodin’i okuyun. Panait özelinde böyle bir sıralamaya gitmek konunun anlaşılması açısından daha faydalı olabilir gibi geliyor bana. Hadi iyi okumalar..
Hayat Yollarında ise daha çok yazarın çocukluk ve gençlik yıllarındaki anılarından oluşuyor. Bir nevi biyografik bir kitap diyebiliriz. Ama olaylar sizi içine alacak güzel bir kurguda anlatılıyor. Biyografi sıkıcılığı yok. (Ben biraz sıkıcı bulurum bu türü, O yüzden öyle diyorum. Alınma, gücenme olmasın eheh.) Hikayede Panait Istrati'nin ilk kez annesinin yanından ayrılarak gerçek hayatın acımasızlıklarıyla yüzleşmesi anlatılıyor. Çocukluk ve gençlik döneminde, iş hayatında karşılaştığı zorluklar, haksızlıklar, bunlar karşısında bocalayışı, ayakta kalma çabaları yer alıyor kitapta. Bu zamanlarda tek destekçisi kitapları ve elindeki Romence dil bilgisi sözlüğü oluyor. Hayatımızın her döneminde karşılaştığımız zorluklarda bize güç verecek, cesaretimizi ve yaşama sevincimizi yitirmemizi engelleyecek bir şeye ya da bir kimseye ihtiyacımız olur ya, burada da sözlük o görevi görüyor işte.
Hikaye, daha sonraları yazarın yaşadığı topraklardan kaçıp uzaklaşarak en büyük hayali olan Fransa'ya ulaşma çabaları ile devam ediyor.
Bir Başyapıt Değil Daha da FazlasıDoktor MBC'den Kitap İncelemeleri
Kısa bir süre sonra olacağım orta riskli ameliyat öncesi hem kafamı dağıtacak hem de ister istemez yaptığım türlü hayat muhasebelerine renk katacak eski bir eser ararken o alışılageldik sahaf gezmelerimin birinden Panait Istrati'nin "Hayat Yollarında" kitabıyla karşılaştım. Kapağındaki gölgemsi insan silüetiyle gizemli, başlığıyla da albenili görünen kitabın sayfalarını aralarken üç bölümden oluşan eserin "Çocukluğun Sonu: Hayattta ilk Adımlar" başlıklı bir ilk bölümle başladığını görünce kitaba birden ısındım ve aldım. Hayatta yaptığım en doğru kararlardan birisi o kir toz içindeki kitaba burun kıvırmayıp okuma şansı biri olduğunu her sayfasını hatmetmeye çalışırcasına üçer kere okudukça daha iyi anladım.
Yaşar Nabi Nayır'ın çevirisiyle dilimize kazandırılan kitap Panait Istrati'nin çocukluk dönemindeki anlayışsız hocaların elinde geçen sancılı eğitim hayatından geçim kaygısıyla erkenden atıldığı iş hayatına, yaptığı çeşitli seyahatlerden tanıştığı çok farklı mizaçtaki kişiliklere dek çok geniş bir skaladaki hayat ve bilgi birikiminin eşsiz bir birleşimini içeriyor. Yazarın üslubu kimi zaman romancı, kimi zaman halk adamı, kimi zaman sistem muhalifi, kimi zaman da hayat yorgunu bir entelektüel misyonu üstlenerek sizi asla sıkmıyor ve okuma şevkinizi her an diri tutuyor.
Çocukluk yıllarında çalıştığı Kir Leonida'nın Meyhanesi alt başlıklı ilk bölümde yaşadığı küçük yaş travmalarını, Kaptan Mavromati başlıklı bölümde çalışma hayatına atıldıkça tanıdığı insanları ve mizaçlarını, Fransa'ya ulaşmak isterken başlıklı üçüncü ve son bölümde seyahatlerini kimi zaman eleştirel, kimi zaman alaycı ama her daim coşkulu bir şekilde okuyucusuyla paylaşan yazar, 111 sayfalık bir eserden verilebilecek azami faydayı muhatabına sunmayı başarmış.
Eğer iyi kitabın kâh güldürüp, kâh
Kitap Panait İstrati’nin 12 yaşlarında hayata atılışının akıcı bir biyografisi daha doğrusu otobiyografik bir roman.Yazarımız yetim ve annesi üzerine yük olduğu düşüncesiyle çocuk işçi olarak başlıyor yaşamın eziyet dolu yükü altına girmeye.Sonrasında gelişen olaylar ve tutunma çabası,öğrenme aşkı,pes etmemesi çok güçlü duruşlar.Yazarımız çocuk işçi olarak hem fiziksel hem ruhsal bir ızdırabın ocağına düşüyor deyim yerindeyse.Sırf annesi üzülmesin,komşular el gün laf etmesin diye katlanılması çok zor bir işe katlanıyor.Ve nihayetinde gönül bağı kurduğu kaptanın bu dünyadan gidişiyle o da kendi dünyasına gitmeye karar kılıyor.Çok fazla içeriğe girmeyeyim iyisi mi.Neyse kitabın bende tezahür ettiği his çoğunlukla üzüntü ve öfkeydi yaşatılanlara karşı.Onca eziyetin nihayete erişinde yazarımız mutlu oldu mu ya da mutlu öldü mü bilmiyorum ama umarım olmuştur.Bu eser benim yaşamım olsaydı kuşkusuz başka olaylar nakşederdi.Sonlara doğru biraz sıkmaya başlamış da olsa,hızlanmış da olsa genel hatlarıyla güzel ve öğreticiydi.Anlaşılması küçük çocuklar için zor ama okuması büyükler için zevkli bir kitap.Her yüreğe düşmesi ve değer bilene değmesi dileğiyle…
Hoş kalın,kitapla kalın:)
Yazar Hakkında
Panait IstratiYazar · 23 kitap
Romanya'nın bir liman kenti olan İbrail'de doğan yazar, gençliğini, aralarında İstanbul'un da olduğu pek çok Osmanlı kentinde geçirdi. Babası Yunandır. Mısır'ı, Lübnan'ı, Suriye'yi gezdi. Bu dönemde, bulduğu bir sözlük sayesinde Fransızca öğrendi. 1921 yılında, Fransa'nın Nice kentine giderken, yalnızlığı dolayısıyla intihar girişiminde bulundu. O sırada üzerinde Romain Rolland'a yazılmış fakat henüz göndermemiş olduğu bir mektup bulunuyordu.
İlk romanı Kira Kiralina (Yaşar Nabi Nayır tarafından Türkçeye çevrilmiştir) 1923 yılında Romain Rolland'ın yazdığı önsözüyle birlikte basılmıştır. Panait Istrati tüm eserlerini anadili olan Rumence değil, Fransızca olarak yazmıştır. Türkçeye de çevrilmiş önemli eserleri arasında, Arkadaş (Mihail), Akdeniz, Sokak Kızı (Nerantsula), Angel Dayı, Kodin, Baragan'ın Devedikenleri, Uşak (Méditerranée) ve Sünger Avcıları gelir.
Gençlik yıllarında devrimci hareketlerin etkisine kapılmış olan Istrati, 1929'da Komünist Partinin daveti üzerine Sovyetler Birliği'ni gezdikten sonra umutsuzluğa kapılmış ve politik mücadelenin dünyada bir şeyleri değiştirmek için yetersiz olduğu fikrini edinmiştir. Pek çok romanında da politikadan, politik mücadeleden çok insanı insan yapan değerler üzerinde durması bu yüzdendir. Panait Istrati romanlarının çoğunda yaptığı yolculukları anlatır. Fakat gezdiği ülkeler değil, tanıdığı insanlar ön plandadır. Istrati'nin eserlerinde gerçek bir insan sevgisi hissedilir. Bu karşılıksız ve koşulsuz sevginin hikâyesindeki kahramanların başına getirdiği belalar kadar, onlara yaptığı katkı da nesnel bir biçimde anlatılır.
Panait Istrati'nin şaheseri olarak Arkadaş (Mihail) adlı kitabı gösterilebilir. Bu kitapta, Panait Istrati'nin pek çok başka romanındaki başkahramanı da olan Adrian Zografi ile Mihail'in arkadaşlığı anlatılır. Bu arkadaşlık, ideal bir sevgi görüşünü simgelemek için kullanılmıştır. Istrati birçok başka eserinde de arkadaşlık temasını kullanmıştır. Hatta bu eserlerin çoğunda büyük, efsanevi aşklar bile arkadaşlıklar uğruna feda edilmişlerdir.
