Yazar:
Serdar Özkan
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 13 dk.
Sayfa Sayısı:
184
İlk Yayın Tarihi:
Ekim 2012
Yayınevi:
Qanun Nəşriyyatı
ISBN:
9789952360158
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Serdar Özkan’ın 
Kayıp Gül - Ekim Yağmurları kitabı, bireysel ve duygusal bir yolculuğa davet eden, insanın içsel keşfini anlatan bir roman.
Kitap, derin bir anlam arayışı içinde olan, hayatta kaybolmuş bir şeyi bulmak isteyen ve kendisini bulmaya çalışan bir karakterin hikayesini izliyor. Bu yolculukta kaybolan bir "gül" metaforu üzerinden hayatın anlamına, kaybolmuş değerlerimize ve içsel huzura dair bir keşif yapılır.
Özkan, bir yandan insanın hayatında kaybettiği anlamları, duyguları ve hayalleri yeniden bulma çabalarını işlerken, diğer yandan içsel çatışmalarla yüzleşmeyi ve bunlardan çıkmayı anlatıyor. Kitap, bireysel gelişimi ve hayatın getirdiği zor zamanlarda bile umudu bulmayı anlatan derin bir felsefe sunuyor.
Kısaca tahlil edecek olursak, "Kayıp Gül - Ekim Yağmurları", kaybolan bir şeyi (hem dış dünyada hem de iç dünyada) bulma arayışı üzerinden yaşamın anlamını sorgulayan bir hikaye. Kitap, duygusal ve psikolojik açıdan okurlarını etkileyip, onlara kendi hayatlarında kaybolan şeyleri yeniden keşfetmeleri için bir perspektif sunuyor.
Ayrıca bu kitabı tam anlayabilmek adına, ilk aşamada, 
Kayıp Gül kitabını okumakta fayda var ( kanımca). Zira ben o şekilde okudum. Çünkü ilk kitapta karakterin aslında kim olduğu ve asıl konun ne olduğu vs. anlatılıyor. Bu ikinci kitapta da devam hikayesi görüyoruz bir nevi...
Kısaca ben severek okudum. Okumak isteyen herkese keyifli okumalar... :)
Ekim yağmurları
Hepimiz bir tek kişiyiz, bir tek.
Ne diye böyle şaşı olmuşuz?
🥀Diana nın kısacık zamanda bir yolculuk yapıp aradıklarınin daha fazlasını elde etmesi gerçekten benide mutlu etti merak ettiğim bir kitapdi iyiki okumuşum. Tanrı nın ve güllerin mis gibi denizin, adaların, Ekim yağmurlarinin birebir bende yaşadım sanki akıcı sıcak samimi muhteşem bir kitap okuyacak olanlar merak etsin diye kısa ve öz anlattım artık 🥀🥀🥀🥀
İlk 2015 senesinde okuduğumu hatırladığım bu kitabın, Ekim başından beri kütüphanemden beni çağırdığını hissettiğimden beri benim için etkisi daha büyük... Artık hissettirdikleri daha derin...
Ortaokul lise zamanlarımda, fabl tarzı bir kitap okuyamayacağımı sanırdım, ama Serdar Özkan başka. Onun yazım dilini ve anlatımlarını seviyorum... Kafamda öyle derine inen ve beni karmaşaya sokan durumları netleştirdi ki, bunları sadece güllerin sorgulamalarıyla yaptı üstelik...
Kitap da diyor ki, Tanrı'nın vasıflarında kötülüğe dair bir şey yok. İkiliği oluşturan biz insan oğluyuz, kaybettiğimiz bir vasıfla beraber onu "mutsuzluk" diye adlandırıyoruz. İlk zıt durumda içimizde Tanrı'nın ışığını taşıdığımızı unutuyoruz, her birimiz onun parçasıyız ama biz zıtlıklarımızla ondan ayrılıp bir "ben" elde ediyoruz. Kötülüğü hissettiğinde, geri kalbine dön; Tanrı'nın evine...
Serdar Özkan'la tanışma kitabımdı, benim için o sebeple özel. 2015'de okuduğum tarih aralıklarını hatırlamıyorum, ama bu seferkinin tarihlerinin de derinliğinin de daha iyi farkındayım. İyi ki varsın Serdar Özkan... :)
"Kayıp Gül "içimize bir yolculuk yaptırıyor bize. Bu yolculukta neyi arıyoruz?.....
Hayatı daha güzel ,daha anlamlı yaşamak için yapılan bir yolculuk .Ne arıyoruz bu yolculukta ?Allah'ı arıyoruz ,dışımıza değil içimize bakmayı ;dıştakilerle değil içtekilerle ilgilenmeyi hedefleyen bize yol gösteren güzel bir kitap.... Uzun zamandır okumak istiyordum şimdi nasip oldu ...
İçimizde hem ego hem hem de kibir var ..Biz bunlardan hangisini öne çıkarıyoruz? Hangisinin kaynağına iniyoruz .Bu zıtlıklarla nasıl baş edebiliriz ...?Dediğim gibi bizi bir anlam arayışına sürükleyen güzel bir kitap...
Bir oturuşta bitirebileceginiz kadar akıcı (ya da hafif diyeyim bilemedim) bir eser. Peki bu aynı zamanda güzel bir eser olduğu anlamına mı geliyor? Benim için hayır.
Öncelikle, kitap yeni bir şey söylemiyor, yüzyıllardır işittiğimiz Tanrı ve sevgi felsefelerinin bir tekrarından ibaret. Yeni bir şekilde mı söylüyor peki? Ona belki evet diyebiliriz ancak bu söyleyiş usulü de ne yazık ki büyüsünü yine kendi usulünden ötürü bozuyor. Yazar kitapta bazı şeyleri metaforlar yoluyla anlatıyor , daha sonra o metaforlari açıklıyor, yetmiyor bir de ne demiştik diye bize hatırlatma geçiyor. Yazarın sürekli tekrarlara düşmesi ve çoğu yerde okuyucuyu hafife alıp her şeyi açıklaması da eserin büyüsünu yok ediyor. Özetle eser bana göre vasati. Neden bilmiyorum çok abartılmış. Ben tavsiye edecek kadar beğenmedim. Bir kaç güzel alıntılanabilir cümle dışında da eserden bir şey edinemedim.
Sevgili okurlar,
İncelemeye başlarken “sevgi” keşimesi ile başlamak istedim çünkü kitaptaki bu yoğun sevgi ifadelerinin etkisi altında kaldım. Hayatı sevgi üzerinden anlamlandırıp varoluş amacı üzerinde durulmuş bu kitapta aslında kendime biraz daha yaklaştığımı hissettim. “Kendini tanıyan Rabbini tanır.” ifadesini güzelce açıklamaya çalışmış ki bu beni kitabı okurken başka dünyalara dalmaya itti. Bu dünyalarda öyle güzel şeyler keşfettim ki şu an gerçekten huzurlu ve rahatlamış hissediyorum. Ayrıca okyanus ve damla hikayesindeki metafor öylesine anlamlıydı ki bu kadar soyut kavramların somutlaştırılması kafamdaki soru işaretlerinin aydınlanmasını sağladı. Yazarı kendime çok yakın hissettim. Ana karakterin hikayesi çok derin değildi ama etkileyiciydi. Kitabın, “Simyaci” kitabı düzeyinde olduğunun beklentisi içindeyken “Simyacı” dan daha etkileyici olması beni gerçekten şaşırttı. Bu kitabı okuyanların gerçekten çok şanslı ve seçilmiş kişiler olduğuna inanıyorum. Zaten hayattaki hiçbir şeyin tesadüf olmadığını bildiğim için böyle bir zamanda denk geldiğim için çok mutluyum.
Birbirinizi Sevin, Birbirinize Eğilin1000k
Bir damla olarak Okyanustan geldiğimi unutmuyorum. İnsanları kendim için değil onların özü için seviyorum. Çünkü gerçek sevgi sevilen hakkındadır seven değil. Kim olursa olsun, ne yaparsa yapsın herkesin kalbi var. Bu kitabı okumadan önce aldığım bazı kararlar konusunda çok kararsızdım. Kendimden emin değilim. Ve 2 3 haftadır içimde bu kararlar hakkında iyi mi yaptım kötü mü yaptım soruları tekrar tekrar dolanıyordu. Ve kitabı okudum. Şuan hiçbir tereddüt etmeden iyi ki diyorum. İyi ki o kararları vermişim. İyi ki bu kitabı okumuşum. Aşkın aşk olması için özlem gerekiyordu. Aşkı büyüten özlemdi, kavuşmanın güzelliğini veren de ayrılıktı. Sanki kitap içimi rahatlatan bir işaretti benim için...
Kitap hakkında dilinin akıcı olduğu bir gerçek ve az kaldığını bitmeden anlamıyorsunuz. Tek sıkıntı bazı yerlerde çok tekrara düşülmüş gibiydi. Kayıp gülün ilk kitabını uzun zaman önce okudum. Direk onu okuduktan sonra Ekim yağmurlarını okusaydım sıkabilirdi emin değilim. Senaryo üzerine çok düşünülmemiş gibiydi mavi elmas vazonun sırrı sır gibi değildi. Ve son olayda da biraz diyalog olabilirdi Mathias ile. Okurken hep geleceğine dair inancım vardı ve şaşırtmadı açıkçası. Ama benim için önemli olan verdiği mesajdı. Ve bunu başarıyla verebildiğini düşünüyorum.
Kısacası okuyun bişey kaybetmezsiniz, kazanmanız daha olası. Zaten hızlıca bitiyor akıcılığından kaynaklı. Keyifli okumalar...
Serdar Özkan'ın Kayıp Gül romanının devamı niteliğinde bir kitaptı ama Kayıp gül kadar güzel ve akıcı değildi elimde uzun süre gezdirdiğim kitaplardan birisi oldu. Sürekli birbirini tekrar eden bir anlatım vardı. Okumaya gerek var mı tartışılır.
Can çekişiyorum resmen. Bitirmek için çabalıyorum kelimeler, harfler büyüyor, ağızda büyüyen lokmalar gibi. Kitap olması için uzatılmış cümleler silsilesi...
Yazar Hakkında
Serdar ÖzkanYazar · 20 kitap
Ağustos 1975'te doğan Serdar Özkan, ortaokul ve liseyi Robert Kolejde okudu. Lisans eğitimi için Amerika'ya giderek, Lehigh Üniversitesi'nde İşletme ve Psikoloji eğitimi gördü. Halen İstanbul'da yaşayan Serdar Özkan 2002 yılından beri full-time roman yazarlığıyla uğraşıyor. İlk romanı Kayıp Gül bugüne kadar 29 dile çevrildi, 40'tan fazla ülkede basıldı. Brezilya'dan Japonya'ya, Kanada'dan Endonezya'ya dünyanın dört bir yanında okurların büyük ilgi ve beğenisini kazanan Kayıp Gül, birçok ülkede haftalarca bestseller listelerinde yer aldı.
