Yazar:
Yukio Mişima
Çevirmen:
Püren Özgören
Tahmini Okuma Süresi:
11 sa. 47 dk.
Sayfa Sayısı:
416
Basım Tarihi:
1993
Yayınevi:
Can Yayınları
Orijinal Adı:
Homba
ISBN:
9789755104775
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Mişima bu kitabında, Meiji restorasyonu ile pek çok yetkisi sınırlandırılan Japon imparatoruna gücünü geri verebilme ülküsünde olan ve kendilerini ‘kutsal rüzgar birliği’ olarak adlandıran gençlerin, yeni sanayicilere ve yeni toplumsal değerleri temsil eden şahıslara karşı gerçekleştirmeyi planladıkları ayaklanmayı konu alıyor. Bahar karları kitabından Kiyoaki’ nin can dostu olarak tanıdığımız Honda’nın gözünden düzenin kafa karışıklığı yarattığı dönemin sosyo kültürel yapısına tanıklık ederken, başkahraman İsao’yu ve temsil ettiği samuraylık ruhunu da tanıyoruz. Japonların en eski dini olan Şintoizm, Budizm’in etkileri ve Budizm felsefesi, Japon inanışına göre yeniden doğuş... Mişima bu konularda da okuru oldukça zorluyor.
Belirtmek isterim ki, kitabın başından sonuna kadar bir seppuku yani kendi hayatını sonlandırma eğilimi söz konusu. Harakiri olarak da bilinen bu törensel intihar ideolojisi olanca çıplaklığıyla anlatılmış ki, adeta Mişima kendi sonunu planlamış. Bu sebeple kitabın arka yüzünde ki ‘Kaçak atlar aslında seppuku’ nun yazınsal bir provası gibidir.’ tespitinde söylendiği kadar var. (Bu bölümleri okurken, stresten midemin yandığını hissettim. Hayatımız boyunca okuduğumuz kaç edebi eser, vücudumuzda fiziksel bir ağrıya sebebiyet verebilecek kadar vurucu, bilemiyorum... Ahhh deli Mişima, ah...)
Bu kadar Japon fanatizmi bana bile! biraz fazla geldi. Serinin üçüncü kitabına geçmeden önce kısa bir ihtiyaç molası rica ediyorum. Henüz okumayan dostlara mutlak tavsiyemdir.
Hikaye içinde hikaye olayını pek sevmesem de, yeniden doğuş fikri cazip geldiği için kitabın konusunu sevdim. Serinin ikinci kitabı da ilki gibi ilgi çekiciydi, hatta bunu biraz daha hızlı okumuş olabilirim. Asla anlayamayacağım bir fedakarlık ve onur anlayışına sahip olan yazarla bu konuda bir fikir ayrılığımız olsa da, edebiyat ortak paydamız olduğundan sorun yaşamıyoruz. Önümüzdeki ay üçüncü kitapla seriyi okumaya devam... =)
* Bereket denizi dörtlemesinin ikinci kitabıdır. Milliyetçi bir takım genç insanın ayaklanma girişimi...
** Gençlerin temelde amaçları yıkılan, bozulan eski düzeni tekrar canlandırmak ve özü dönmektir.
*** İlk kitapta Kyoaki olan ve aşkın peşinde koşan kahraman reenkarnasyonla başka bir bedende vücut bulmuştur. İsao 'ya dönüşen kahramanların 20 yıl sonraki yaşamlarına tanıklık ederiz. İsao bu sefer bu ayaklanmayı gerçekleştirecek grubun içinde yer alan kral ve geşeneklere büyük sadakatle bağlı biridir.
**** Japon kültürüne ilişkin İsao'nun krala bağlılık ve sadakati Tanrı noktasındadır. Onun için herhangi bir değişim ülkenin yıkılmasıyla eşdeğerdir. Türkiye'de Atatürk devrimleri sonucu bu değişime sıcak bakmayan yobaz kesimin sesi, çığlığı ve karşılığı Japonyadaki İsao'dur.
***** Ülkedeki yayılıp büyük ivme kazanan kapital sistemin en azılı düşmanlarından biri ve bu kapitalizmi ülkeden atmak için onur ve şeref sözü veren bir grup genç ve bu gençlerin başındaki isim İsao...
****** Birinci kitapta Kyoaki'nin akıl, dostluk, fedakarlık kanadını üstünde taşıyan Honda ise ünlü bir yargıç olmuştur. Honda aradan uzun yıllar geçse ve Kyoaki şimdi ki İsoa olsada katıldığı bir Kendo(Uzak doğu kılıçlı dövüş sporu) yarışmasında onu tanır.
******* Toplumsal değerlerin yitirişine ayaklanmayla cevap veren serinin ikinci kitabı ve değer, gelenek, sadakate bağlı kapitalizme kin kusan milliyetçi gençlerin haykırışı...
“BİLMEK VE EYLEME GEÇMEMEK, BİLMEMEKTİR”Edebiyat
“Gün doğduğunda uyandı, bir duş yaptı, sinekkaydı tıraşını oldu, üstüne Kalkan topluluğunun üniformasını geçirdi. Bugün intihar edip kafasının kesileceği gündü.” Böyle anlatıyor marguerite yourcenar, “mişima ya da boşluk algısı” kitabında Mişima’nın intihara giden yolunu. Yazar, aynı kitapta; "bu meşrutiyetçi imparatora sadakatiyle sağcıdır, mazlum ve aç köylülere bağlılığıyla da solcudur. Hapishanede, sürekli dayak yiyen komünistlerden daha iyi muamele görmekten utanır," şeklinde tanımlıyor Mişima’yı.
Thomas Bernard ve Gunter Grass ise Mişima’nın detaycılığına ve disiplinli olmasına odaklanırlar. Zira haksız da sayılmazlar çünkü öleceği günün hemen öncesinde yayıncısının beklediği metni bitirip teslim etmeyi ihmal etmemiş, hamile kedisinin doğuracağı yavruya bile ismini intihar etmeden bir gün evvel koymayı unutmamıştır. Kedinin ismi Yukio Mişimadır yani; Ölümle lanetlenmiş kayıp şeytan…
Eserleriyle, savunduğu değerlerle, yaşam öyküsüyle ve bu öyküsünü sonlandırış metoduyla yukarıda örneklediğim gibi pek çok yazara konu olmuş bir yazar Mişima. Üç kez nobele aday olup bu ödülü yakın arkadaşına kaptıran Mişima’nın çoğu otorite tarafından başyapıtı olarak nitelendirilen “Bereket Denizi” dörtlemesinin ikinci kitabı “Kaçak Atlar” romanı üzerine bir şeyler yazmak istedim.
Sene 1945, Japonya iki büyük şehrine atılan atom bombası sonucunda büyük kayıplar vererek II. Dünya Savaşından yenilgiyle ayrılmış, dönemin imparatoru Hirohito radyodan mağlubiyetlerini ilan etmiş. Muhtemelen Mişima’da bu konuşmayı dinlemiş, tam deli fişek zamanlarında 20 yaşında. Bu yıkıma şahit olmuş bir kuşağın içinde gelişti Mişima’nın düşünce sistemi. Modernizme karşı geleneği savunuyordu. Modernizmin yozlaştırdığı Japonya’nın samuray geleneklerine geri dönüp, buradan doğacak soylu bir ruhla
Puan vermedi·448 syf.··
Beğendi
·2017 94. kitabı
·14 günde okudu
·Okunma: 21 Mayıs 2017 18:08
Yukio Mişima, Bereket Denizi dörtlemesinin ilk kitabı olan Bahar Karları'nda
Meiji restorasyonu sonucu yaşanan toplumsal sınıf değişikliklerini, modernleşme ile birlikte Japon kültür değerlerinin yerle bir oluşunu bir aşkın ekseninde anlatırken, dörtlemenin 2. kitabı olan Kaçak Atlar'da milliyetçi bir avuç gencin imparatorluğu yeniden canlandırmak amacıyla yapmayı düşündükleri isyanın hazırlığını anlatıyor.Kitap arka kapağında Kaçak Atlar'ın dörtlemeden bağımsız tek başına okunabileceği belirtilmiş ama buna katılmıyorum.Her şeyden önce kitaplar arasında konu bütünlüğü var.İlk kitaptaki karakterlerin yaklaşık 20 yıl sonraki yaşamlarına tanıklık ediyoruz.İlk kitabın baş karakterlerinden biri olan aşkın peşinde koşan, Kiyoaki'nin reenkarne olarak Kaçak Atlar'da imparator hazretlerine bağlılığını sunmak amacıyla eyleme geçip sonrasında seppuku yapmayı planlayan,dürüstlüğün seppuku yapılarak korunabileceğine inanan İsao'ya dönüştüğünü görüyoruz.Yukio Mişima "yaşamla ve dünyayla ilgili hissettiğim, düşündüğüm her şeyi yansıttığım kitaplarım" dediği "Bereket Denizi Dörtlemesi"nin 2. kitabı olan Kaçak Atlar'da kendisi için planladığı ölümü anlatmış âdeta.Mişima'nın yaşamına baktığımızda kurgunun ötesinde siyasi görüşlerini açıkça ortaya koyduğu bir kitap Kaçak Atlar.Bahar Karları, Kaçak Atlar'a göre okunması daha kolay aynı zamanda şiirsel bir kitaptı.İkisinin de ortak noktası derin tutku barındırması.İlk kitapta aşk tutkusu,ikinci kitapta arılığa, inanca dayanan tutku...Her iki kitabı da çok severek okudum.Kesinlikle tavsiye ederim.️
Bereket Denizi serisinin ikinci kitabı olan Kaçak Atlar’ı çok etkilenerek okudum ve ilk kitaptan daha çok sevdim. Kaçak Atlar’da Mişima kısaca İsao adında milliyetçi bir gencin, bir grupla beraber terörist bir eylem planlamasını anlatıyor. Mişima, Japonya’nın geleneklerinden kopmasından, Batı’nın etkisinde kalarak kendi değerlerinden, kültüründen uzaklaşmasından rahatsız. Endüstrileşmeye başlayan ülkesindeki yeni kapitalist sınıftan, giderek daha da yoksullaşan çiftçilerden ve yükselen komünizm ‘tehlikesinden’ de oldukça endişeli. Kendi hayatına son vermeden hemen önce tamamlamış Bereket Denizi serisini ve son kitabı yayıncısına gönderdikten sonra da seppuku (harakiri) yaparak intihar etmiş. Kaçak Atlar’ı ölümünden iki sene önce yazmış ve bu romanı tamamladıktan hemen sonra da askeri bir eğitim verdiği Kalkan Derneği’ni kurmuş. (Mişima ile ilgili detaylı okuma yapmak isteyenlere Marguerite Yourcenar’ın Mişima ya da Boşluk Algısı kitabını tavsiye ederim).Yani Mişima’nın hayatına baktığımızda bu kitapta aslında kendi hezeyanlarını, hayatına son verme noktasına kadar giden inançlarını, düşünce ve gelgitlerini yazdığını görüyoruz. Bu kısmı beni çok etkiledi. İlaveten, bunu yaparken bir propaganda kitabı yazmak şöyle dursun, kendisininki de dahil olmak üzere farklı görüşleri de artıları ve eksileriyle sorgulamış, bu da kitaptan daha çok etkilenmemi sağladı. Genel olarak seriyi çok severek okuyorum, grup okumalarımı tamamladıktan sonra üçüncü kitapla devam edeceğim.
Sek inancın öyküsü: Bereket Denizi Serisi 2Edebiyat
‘Bilmek ve eyleme geçmemek, bilmemektir.’
Bereket Denizi dörtlemesinin ikinci kitabı olan Kaçak Atlar; gencecik, vatansever bir öğrenci grubunun, 1930’lu yıllar Japonya’sında, kimlik ve toplumsal yeniden yapılanmaya, imparatorluk sisteminden koparılan ve yeni siyasi eğilimlerle savrulan, yitip giden geleneklere, kapitalizmin yükselmek için üzerine bastığı alt tabakanın ezilmişliğine ve bu devinimde yok olan, değer yitiren kültürel ruhun kıvranışına bir başkaldırısının hikayesi.
Mişima; sağ eğilimli bir düşünce yapısını benimsemiş ve iradesinin rotasını kuşkuya yer bırakmaksınız sarsılmaz inancına ve imparator sevgisine yöneltmiş bu öğrenci grubunun saf inancını, arılığını resmediyor dörtlemenin ikinci kitabında.
‘Bu kitaplarda, yaşamla ve dünyayla ilgili hissettiğim ve düşündüğüm her şeyi yansıttım’ derken yalan söylemiyor yazar. Zirâ çok acı olsa da bu grubun mutlak inancını Mişima’nın da ta yüreğinde taşıdığını; dörtleme bittiğinde henüz 45 yaşındayken, üyesi olduğu milliyetçi örgüt Tatenokai ile birlikte İmparatorluğun haklarının yeniden tesis edilmesi ile ilgili manifestoyu okuduktan sonra seppuku* yaparak yaşamına son vermesiyle anlayabiliyoruz.
Bu tutku, bu sek inanç taşıyan yüreklere hayranlık duymamak elde değil. Lâkin böyle sorgusuz yaşamak.. Zannımca hamurunda sorgulamak, araştırmak, her gün öğrenmek, silip yeniden yeniden yazmak olanlara göre değil.
Umarım, böyle yaşamların yitirilmesine değmiştir.
İyi okumalar dilerim.
*Karın yarılarak yapılan geleneksel bir Japon intihar biçimi.
Mişima’nın şimdiye kadar okuduğum en iyi romanı Bereket Denizi dörtlemesinin ikincisi olan Kaçak Atlar Meiji Restorasyonu sonrasında kendini dünyaya açan Japonya’nın siyasi ve sosyal çalkantılarını anlatıyor. İmparatorun gücünü yitirdiği ve kapitalist iş adamlarının ülkeyi sefalete sürüklemekle suçlandığı ülkede komünistler ve muhafazakarlar gibi güçlü kutuplar, örgütler oluşmaya başlıyor. Birinci kitaptaki karakterlerden bazılarını burada da okuyoruz fakat ana karakterimiz İsao diyebiliriz. Kaçak Atlar yirmi yaşında bir genç olan ve samuray geleneklerini yaşatmak ve imparatora itibarını tekrar kazandırmak isteyen İsao’nun kendi örgütünü kurmasını ve devlet adamlarına suikast planlamasını merkezine alıyor. Uçlarda gezinen bir yazar olan Mişima bu eserinde de ülkeye ve geleneklere olan bağlılığın en yoğun halini, bir ölüm ritüeli olan Seppuku ( Harakiri) ile de birleştirerek anlatmış. Bağlılık, gelenekler, değişim, toplumsal sınıflar, tutku üzerine düşündüğümüz; kaybedilen Japon geleneklerine ağıt niteliğinde bir roman. Eserin ilginç bir yanı da kendi de Tatenokai adlı gizli bir örgüt kurup orduya darbe girişiminde bulunan ve başarız olup Seppuku yaparak ölen Mişima’nın Kaçak Atlar’da kendi hayatını adeta prova etmesidir. Japon edebiyatı sevenlere ve iyi bir roman okumak isteyenlere tavsiye edebileceğim çok etkilendiğim bir kitap oldu.
Mişima'nın bu dünyaya nasıl veda ettiğini bildiğim için okuduğum her intiharda Mişima'yı bir kez daha kaybetmiş gibi hissettim. Yaşamı boyunca Mişima bizlere ben edilgen değil etken bir şekilde öleceğim diye kaç kez söyledi acaba?
Kitabın ortasında aşırı yoruldum ve sıkıldım, biraz hızlı okuyunca kitaptan daha çok zevk aldım. Genç erkeklerin devrim planı kısmı beni aşırı sıktı, erkekliğin böylesine yüceltilmesi aslında bi noktada kadınların akıllılığı/yüceliği karşısında yarışmaya çalışan ama geride kalan bir norm olarak kalmış kanımca. Ya da böyle okumak bana daha büyük bir zevk verdi. Heralde bir sonraki kitapta da kiyoakiyi kadın olarak göreceğiz.
Yazar Hakkında
Yukio MişimaYazar · 20 kitap
Yukio Mishima (Japonca: 三島 由紀夫, aslı adı: Kimitake Hiraoka 平岡 公威; d. 14 Ocak 1925 Yotsuya / Tōkyō - ö. 25 Kasım 1970 Ichigaya / Tōkyō), Japon romancı ve oyun yazarı. Milliyetçi örgütü Tate no Kai 盾の会 (Kalkan Cemiyeti) başkanı.
Mişima'nın çocukluğunun ilk dönemi onu yakın çevresinden uzak büyüten büyükannesi Natsu'nun gölgesi altında geçmiştir. Büyükannesi Mişima'nın diğer erkek çocuklarıyla oynamasına müsaade etmiyor, sadece kız kuzenleri ve bebekleriyle oynamasını istiyordu.
Natsu, Tokugava dönemi samuraylarıyla ilişkili bir aileden gelmekteydi ve Mişima'nın büyükbabası ile evlendikten sonra bile ailenin aristokratik geleneklerini sürdürmeye devam etmişti. Büyükbabası bir bürokrattı ve işleri sömürge döneminde açılmıştı.
Mişima ailesinin yanına ancak 12 yaşında dönebilmiş ve annesiyle yakın ilişkisi biyografisini yazan kimi yazarlar tarafından ensestliğe yakın bir ilişki olarak tasvir edilmişti. Babası askeri disiplinden keyif alan sert bir adamdı.
Mişima Japonya'nın modernleşmesi ve geleneksel değerlerini yitirmesine karşı sert bir muhalefet tavrı gösterdi ve samuray değerlerini savundu.
25 Kasım 1970'te Mişima ve beraberindeki Tatenokai üyelerinden dördü Japonya Silahlı Kuvvetlerinin Tōkyō'daki Ichigaya Kampını ziyaret etmişler, komutanı sandalyesine bağlamışlar ve İmparatorluğun haklarının yeniden tesis edilmesi için hazırladıkları manifestoyu ve taleplerini okuduktan sonra Mişima seppuku (geleneksel Japon intihar biçimi) yaparak intihar etmiş, Tatenokai üyelerinden Hiroyasu Koga ise intiharın tamamlanması için Mişima'nın başını kılıçla kesmiştir.
Mişima intiharını bir yıl öncesinden hazırlamış Tatenokai üyeleri dışında hiç kimse yazarın intihar hazırlığından haberdar olmamıştı. Mişima'nın kendisi intiharı sırasında hazır bulunacak Tatenokai üyelerinin mahkemedeki kendilerini savunmak zorunda kalacaklarını önceden bilerek onlar için geride nakit bırakmıştı.
Yazarlığı
Mişima ilk romanı Tōzoku'ya (Hırsızlar) 1946 yılında başlamış ve 1948'de yayınlamıştı. Bu eserini Kamen no Kokuhaku (Bir Maskenin İtirafları) adlı otobiyografik çalışması izlemişti. Roman büyük bir başarı kazanmış ve 24 yaşındaki Mişima'ya büyük bir ün kazandırmıştı.
Mişima velud bir yazardı. Romanları haricinde, popüler dizi romanlar, kısa hikâyeler, edebi denemeler, Kabuki tiyatro oyunları, geleneksel Noh drama tiyatrosunun modern versiyonlarıyla ilgili oyunlar kaleme almıştı.
Eserleri dünya çapında üne kavuşmuş ve İngilizce'ye çevirilmiştir. Üç kez (1963,1964,1965) Nobel Edebiyat Ödülü'ne aday gösterilmiş ancak 1968 yılında yakın arkadaşı Yasunari Kavabata ödülü kazanmıştı.
Türkçede Mişima
Bereket Denizi (豊饒の海 Hōjō no Umi) serisi
Bahar Karları (Japonca: 春の雪 Haru no Yuki)
Kaçak Atlar (Japonca: 奔馬 Honba)
Şafak Tapınağı (Japonca: 暁の寺 Akatsuki no Tera)
Meleğin Çürüyüşü (Japonca: 天人五衰 Tennin Gosui)
Dalgaların Sesi (Japonca: 潮騒 Shiosai)
Bir Maskenin İtirafları (Japonca: 仮面の告白 Kamen no Kokuhaku)
Yaz Ortasında Ölüm (Japonca: 真夏の死 Manatsu no Shi)
Denizi Yitiren Denizci (Japonca: 午後の曳航 Gogo no Eikô)
Aşka Susamış (Japonca: 愛の渇き Ai no Kawaki)
Yıldız (Japonca: スタア Sutā)
Altı Çağdaş Nô Oyunu
Altın Köşk Tapınağı (Japonca: 金閣寺 Kinkaku-ji)
Kaynak: tr.wikipedia.org/wiki/Yukio_Mishima
