Karlar Ülkesi
Yasunari KawabataYazar:
Yasunari Kawabata
Çevirmen:
Selma Öğünç
Tahmini Okuma Süresi:
3 sa. 38 dk.
Sayfa Sayısı:
128
Basım Tarihi:
Aralık 2006
İlk Yayın Tarihi:
1947
Yayınevi:
Doğan Kitap
Orijinal Adı:
雪国 [Yukiguni]
ISBN:
9789752935167
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
8 diğer baskı · Tümünü Göster
Karlar Ülkesi
477 okunmaCan Yayınları · Nisan 2022 · 144 s.
Karlar Ülkesi
117 okunmaDoğan Kitap · Aralık 2006 · 128 s.
Karlar Ülkesi
98 okunmaCem Yayınevi · 1997 · 144 s.
Karlar Ülkesi
26 okunmaAltın Kitaplar · 1971 · 284 s.
Karlar Ülkesi
4 okunmaAltın Kitaplar · 1971 · 284 s.
Snow Country
3 okunmaKnopf Doubleday Publishing Group · Şubat 2013 · 133 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitabı okurken ne yalan söyleyeyim Mehmet Rauf Eylül gibi bir hissiyat oluştu bende olaylar mekan ayrı ama sonları gidişat şekilleri benziyor gibi.
Tokyo'dan trenle yola çıkan Şimamura, tatil için bir Japon kasabasında bulunan bir kaplıca otelini seçmiştir.Şimamura yolculuk boyunca yan koltukta oturan ve gözleri cama vuran, Yoko adlı kadının gözlerine sanki bir melekmişcesine, hayranlıkla bakmıştır. Yoko aslında kendi halinde, masum görünüşlü bir kadın ve kötürüm olmuş bir hastanın bakıcısıdır.Şimamura böyle güzel bir kadının neden böyle bir iş yaptığını anlayamamıştır.
Tren kasabaya varınca, Şimamura istasyonda Yoko'yu tekrar ve bu sefer onu karşılayan bir geyşayla birlikte görür. Bu duru ve saf güzelliğin karşısında nefesi kesilir. Bu geyşaların hemen hepsi çok özel seçilerek bu ünvanı kazanmaktadır. Asil bir karakter, sanatçı ve kültürlüdürler .
Şimamura otelde Komoko ile tanışınca aralarında garip bir ilişki başlar.
İkisi de birbirlerine aşık fakat bu aşkı kendilerine yakıştıramadıkları için hiçbir zaman açıklayamazlar. Komoko kötü bir çocukluk geçirmiştir. Şimamura'ya açık olamadığından ve O'nun sözlerini bazen yanlış anladığından yakınır. Bazen yakınlaşsalar da, Şimamura sanki ailesinin etkisini üzerinde hissederek uzak durmayı seçer.
Puan vermedi·128 syf.·
2018 56. kitabı
Yasunari Kavabata....Nobel Edebiyat Ödülü'nü alan ilk Japon yazarı olarak tarihe geçen Kavabata,Japon kültürünü,geleneğini ve düşünce tarzını yansıtan ve bunları yansıtırken okuyucuyu hiç sıkmadan bilakis okuyucuyu heyecanlandıran ve hayal dünyasına girmesini sağlayan harika bir yazardır.Karlar ülkesi, hayal dünyasında yaşayan ve kitabın bitmesi endişesiyle idareli ve tadını çıkarta çıkarta okumak isteyen okurlara hitap eder.Kentten köye gidip gelen bir tren,geyşaların baş tacı ettiği kimono ve kitabın da ismi olduğu gibi o muhteşem KARLAR ÜLKESİ.
Haruki murakami okuma sevdama güvenerek senelerdir elimde tuttuğum bu nobel ödüllü kitabı da okumam gerektiğini düşündüm. Fakat biraz yavan geldi bunun da çeviriden kaynaklandığını düşünüyorum zira elimdeki kitap fi tarihinden kalma :) güncellenmiş hali farklı olabilir
Karlar Ülkesi'ni Japon edebiyatını çok sevmeme rağmen beğenemedim. Olaylar çok kopuk, kitabın ne anlattığı belli değil. Belki de çeviriden kaynaklanıyor bu durum. Bahsedilen incelikli anlatımı nedense bulamadım bu kitapta.
Nobel ödüllü yazar Yasunari Kawabata'nın ünlü romanlarından biri olan Karlar Ülkesi, bizlere Şimamura adındaki evli bir erkekle bir geyşa arasında yaşanan olayları anlatıyor. Kahramanımız herhangi bir ülkeye gitmiyor, sadece gittiği bölgede kış yoğun olduğundan böyle bir isim veriliyor. Japon kültürünü öğrenmek adına güzel bir kitap diyebilirim, pek çok bilgi mevcut içerisinde. Ayrıca eski Japonya hakkında neler olup bittiğini görmek az çok mümkün. O zamanların toplum yapısı okurlara ilginç gelecektir tahminimce. Geyşa denen kavramın bizdeki yanlış önyargılarını kafamızdan silerek, gerçekte ne olduğunu ve ne iş yaptığını bizlere açıkça ifade ediyor eserimiz. Şu kadarını söyleyeyim geyşa erkeklerin seks ihtiyacını karşılamak amacıyla yaratılan bir figür değildir. Hatta normal insanların çoğunun yapamadığı birçok şeyi yapabilen ve bunun için ağır eğitimler gören bir sanat işçisinin. Yazarımız nitekim Nobel ödülünü kazandıktan sonra bazı Japonlar'ın yaptığı üzere artık insanlığa vereceğim bir şey kalmadı diyerek intihar etmiştir. Rahmetli yazarın arkasında bıraktığı eserlerden biri olan Karlar Ülkesi, çok üzülerek söylüyorum Türkçe çeviri konusunda kemik sızlatmakta, mezarda takla attırmaktadır. Kitap, Japonca aslı yerine İngilizceden çevrilmiş ama nasıl kötü, nasıl rezalet bir şey çıkmış okudukça şok oldum. Cümleler anlamsız, birbiriyle alakasız, başı sonu bir değil. Bazı satırları anlamadım tekrar tekrar okudum. Doğan Kitap telif hakkı için dünyanın parasını ödüyorsun kabul, en iyi editör ve matbaayla çalışıyorsun tamam, kaliteli kağıt kullanıyorsun anlıyorum, karşılığında belli bir ücret talep ediyorsun da bu çeviri nedir! Üç kuruş fazla verip Japonca'dan çevirtsene şu güzelim kitabı zaten kitlen var, Japon edebiyatı yaygınlaştı neyin ekonomik kaygısı, ne anlamsız bir
Siyah beyazdır beyaz siyahtırEdebiyat
Gecenin loş karanlığında, ışığa aşık alevlerin çıtırtısıyla nazlanan sobanın önüne serili bir yer yatağının ucuna oturmuş bir kadın silüeti. Dizlerini karnına doğru çekmiş, kollarıyla bacaklarını kucaklarken başını dizlerinin üstüne yaslamış ağlayan o kadına benziyor bu kitap.
Sevilmediğini bilen bir kadın gizlenmiş sayfaların arasına. Sevmediği halde işkenceyi uzatan bir de adam. Fazla mı aktüel. Konu evet, ama anlatım büyülü. Uzakdoğu edebiyatının natürel, imgesel, silik ama güçlü, hafif ama ağır ağır içinize işleyen cümleleri eşliğinde bir ziyaret. Yoğun estetik betimlerde sizi boş duvara baktıran bir şeyler var, şeylerin hüznü.
Zıtlıklardan beslenen, karakterlerin içini gösteren şeffaflıkta bir psikolojik derinlik ve Budizm soslu geçicilik notalarıyla gözünüzün önünde salınıp duran bir içsel dünya.
Ben karmaşık anlatmış olabilirim ama kitap net cümlelerden örülü.
Ana fikir : Atı zorla suya götürebilirsin ama zorla su içiremezsin.
Bir adamı sabırla seven bir geyşanın nasıl sevilmediğini usul usul okuyorsunuz.
Yolcuyu seven hancı misali.
Çünkü erkek dediğimiz canlı türünün tensel alışkanlıkları uzun ömürlü değildir.
Aydınlık ve karanlık döngüsünün doğası gibi sevdiğinin üstüne çok düşen kişi, verdiği sıcaklığı dengeleyen bir serinlikle karşılaşır.
Sevmeyen soğuk, seven sıcaktır.
Üstüne düştükçe her şeyi tam olarak yaşamıyor gibi bir ağırlık çöker karşı tarafa da. Ona hak verse de peşinden gidemez. Onunla dalga geçtiğini, alay ettiğini düşünür seven.
Zaman akıp giderken...
Zaman akıp giderken:
Geçiştirildiğini herkes hisseder de, dile getirmek ve bunu edebiyatla yapmak, kahramanları, ayrıntıları görünür kılarak psikolojik alt yapıya çok dokunmadan inşa etmek başka bir şey.
Hayat kadar düz ve gerçek bir anlatım.
Yasunari Kawabata babasını iki, annesini üç
Büyük beklentilerle başlayıp hayal kırıklığına uğradığım bir kitap oldu. Kitap asla akmıyor, romanın içine girdiğimi düşündüğüm anda yine bir şekilde kopuyordum. Kitabı orijinal diliyle okuyabilseydim belki etkilenirdim ama benim için sıradan bir roman olmanın dışına gidemedi maalesef.
Karakterler çok yüzeysel kaldı, komako ve shimamura arasındaki ilişkinin boyutunu anlayamadım, yoko romana ne için dahil edilmişti çözemedim HELE SONUNU hiçbir şeyle bağdaştıramadım kafamda sadece soru işaretleri bırakan bir kitap oldu. Yoko ve komako arasında neler yaşandı bunu çok merak ediyorum mesela çünkü yazar bu ilişkiyi hiç işlemeyip gelgitli cümleleri kitabın bazı bölümlerine serpiştirmek dışında bir şey yapmamıştı. Shimamura koyako ilişkisi daha da karmaşıktı.Aralarında fiziksel bir şey yaşandı mı bir türlü anlayamadım ve bunu anlamadıkça aralarındaki ilişki boyutunu da bir türlü kestiremedim. Shimamura en başta arkadaş kalmak istediği için ilişkiyi o boyuta taşımak istemiyordu ama zaman geçtikçe az da olsa komako'nun çekimine kapıldı. Sevmeyi bilmeyen bir adam olduğu için de ne zaman yakınlık hissetse artık buralardan gitme vaktim geldi, artık gideyim diye diye deli etti beni. Komako keşke karşına daha iyi bir adam çıksaydı dedim defalarca. Kısacası keyif alarak okuduğum bir kitap olmadı. Okuduğum ikinci japon edebiyatı kitabıydı ve uzun süre de böyle kalacağını düşünüyorum
1968 Nobel edebiyat ödülüne sahip Yasunari Kawabata’nın Karlar Ülkesinde eseri bana göre tam anlamıyla karakteristik Japon edebiyatı eseri. Özellikle doğa betimlemeleri ve anlık değişen kurgusu ile zaman zaman afallatıyor insanı. İlk bakışta bir aşk hikayesi gibi görünsede kendinden kaçan Shimamura’nın Komaka’ya sığınma hikayesi. Komaka dramatik yalnızlığının dermanı olarak gördüğü Shimamura’ya istikrarsız yaklaşımı ve buna karşılık kadının bu ilgisinden tatmin duyan ve aslında bencil bir kişilik olan Shimamura. Psikolojik derinliği olan kurgulara ilgi duyanlar için öneririm. Ben beğendim.
Bembeyaz Bir Sessizlik
Romanın ilk paragrafı, düzyazı biçiminde yazılmış bir haiku’dur. Bu açılış, okuru farklı bir okuma biçimine davet eder ve yazara özgü bir dile hazırlar.
Pek çok Batılı yorumda kurgudaki zayıflıktan yakınmalar görüyorum. Oysa kültürel bir eseri okumanın en temel kuralı, okumadan önce hangi dünyanın içine gireceğini bilmektir. Roman dediğimizde anladığımız şey evrensel değildir. Batı edebiyatında yetişmiş okurlar olarak bizler, neden-sonuç ilişkisi, belirli bir zaman-mekân örgüsü, karakter değişimleri ararız. Kurmaca bizim kutsalımızdır. Ama başka bir coğrafyada, kutsallar da değişir.
Japon edebiyatında haiku adı verilen bir şiir türü vardır; Japon zarafetini, inceliğini yansıtır. Haiku, somut bir duyguyu anlatmak yerine bir atmosfer yaratır. Güzel bir örneği Orhan Veli’den gelsin (kendisi haiku çevirmeni ve şairidir):
“Gemliğe doğru / Denizi göreceksin / Sakın şaşırma.”
Bu şiirde ne olduğunu anlatmak güçtür, ama o denizi görmenin anlık mutluluğu dizelerin arkasında duyulur.
Kavabata’nın dili, Karlar Ülkesi’nde haiku şiirinin düzyazıya dönüşmüş hâlidir. Kelimeler çok az, anlamlar çok derindir. Hiçbir şey tam söylenmez ama her şey hissedilir.
İlk paragrafı haiku bir şiire dönüştürsek belki şöyle olurdu:
Tren tünelden / beyaz ülkeye çıkar. / Gökyüzü susar.
Romanın kapağını kapattığında hissettiğinle, ilk paragrafta duyulan his aynıdır: bembeyaz karlarla kaplı, soğuk ama tertemiz bir atmosfer. Kavabata, bir atmosferi hedefler, bir kurguyu değil. Batılı okurların zayıf bulduğu bu kurgu, aslında romanın iskeleti değildir. Romanın asıl iskeleti, o bembeyaz, soğuk atmosferin kendisidir. Karakterler ve olaylar yalnızca bu hissi yoğunlaştırmak için vardır.
Romanın karakterlerinden Komako, yerel bir geyşadır. Onun hissettiği duyguyu ben aşk olarak tanımlayamadım. Günümüz
Ben ne okudum ???
Konu karla kaplı bir şehirdeki kaplıcaya gidip iki farklı geyşa ile yasak aşk yaşayan bir adamın hikâyesi. Buraya kadar genel anlamda iyi görünüyor her şey. Ancak nasıl durgun , durağan ilerleyen bir kitaptı böyle.
İlk bölümlerde geyşa ile yaşadığı belli olmayan ilişki diğer bölümde bir anlam kazanmıyor. Sonu zaten tuhaf mi tuhaf bitti...
Kitabın Can yayınlarındaki basıminda kapak rengine bayıldım. Bir de yazarın geyşa köyünü gezerken doğasını, çiçeklerini ve karı tasviri güzeldi. Başka söyleyecek bir şeyim yok...
Yazar Hakkında
Yasunari KawabataYazar · 11 kitap
Yasunari Kavabata (Japonca: 川端 康成; d. 14 Haziran 1899 - ö. 16 Nisan 1972) önemli Japon romancılarından. Onun duygu yüklü düz yazı tarzı Japonya'ya ilk Nobel Edebiyat ödülünü getirmişti. Önemli eserlerinden bazıları İzu Dansözü (1926) ve Kardan Ülke (1934)'dir.
Kavabata Osaka'da doğdu ve iki yaşında yetim kaldığından büyükbaba ve büyükannesi yanında yaşadı. Teyzesi tarafından büyütülen bir kızkardeşi vardı. Kavabata'nın büyükannesi, o yedi yaşındayken öldü ve büyükbabası da, o on beş yaşındayken hayata gözlerini yumdu. Ebeveynlerinin ölümünden beri sadece bir kez kızkardeşini gördü. Tüm akrabalarını yitirdikten sonra annesinin ailesi yanına taşındı. On sekiz yaşından önce Tokyo'ya gitti ve Tokyo İmparatorluk Üniversitesi yönetimi altındaki liseye kaydını yaptırdı. 1920'de liseyi bitirip Tokyo İmparatorluk Üniversitesinde okumaya başladı.
Gazeteci olarak çalışmaya başladığında yazmaya da devam ediyordu. II. Dünya Savaşı'nın ateşli askeri ortamına katılmayı reddetti. Savaş ortamının etkileri yazılarında görülmektedir.
Kavabata 1972'de gazla intihar etti. İntiharıyla ilgili pek çok gerekçe öne sürülmüştür. Bunlar arasında zayıf sağlığı, gayri meşru bir aşk hikayesi veya arkadaşı Yukio Mişima'nın intiharının üzerindeki etkisi gibi pek çok teori bulunmaktadır. Mişima'dan farklı olarak Kavabata ardında not bırakmadığı için intiharının tam nedeni gizli kalmaya devam etti.
Karlar Ülkesi adlı kitabını 12 senede tamamladı.
Eserleri
The Dancing Girl of Izu (Izu no Odoriko 1926, İngilizce tercümeler 1997)
Snow Country (Yukiguni, 1935-1937, 1947)
The Master of Go (Meijin, 1951-4; İngilizce tercümesi 1972)
Thousand Cranes (Senbazuru, 1949-52)
The Sound of the Mountain ( Yama no Oto, 1949-54)
The Lake Mizuumi, 1954)
The House of Sleeping Beauties (1961)
The Old Capital (Koto, 1962; English translation 1987, 2006)
Palm-of-the-Hand Stories
Beauty and Sadness (Utsukushisa to Kanashimi to, 1964)
Türkçede Yasunari Kavabata
Bin Beyaz Turna
Go Ustası
Kiyoto (Kiraz Çiçekleri)
Karlar Ülkesi
Uykuda Sevilen Kızlar
