Yazar:
Stefan Zweig
Çevirmen:
Gülperi Zeytinoğlu
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 49 dk.
Sayfa Sayısı:
64
Basım Tarihi:
15 Mart 2023
İlk Yayın Tarihi:
1910
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Angst
Orijinal Dil:
Almanca
Orijinal Ülke:
Avusturya
ISBN:
9786052651087
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Diğer Baskılar
65 diğer baskı · Tümünü Göster
Korku
100bin okunmaTürkiye İş Bankası Yayınları · Ocak 2022 · 70 s.
Korku
5,3bin okunmaParodi Yayınları · 2018 · 104 s.
Korku
3.684 okunmaİndigo Yayınları · Şubat 2018 · 96 s.
Korku
2.695 okunmaAnonim Yayıncılık · Mayıs 2020 · 112 s.
Korku
1.734 okunmaKoridor Yayıncılık · 3 Mart 2020 · 88 s.
Korku
1.626 okunmaPanama Yayıncılık · 2017 · 120 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
İrene adında bir kadın güzel ve 8 yıllık bir evlilik 2 çocuğu olan bir kadın kocası avukat ..Fakat bir gün bir yerde tanıştığı piyanist bir adama aşık olur ve sevgili olarak onunla da yaşar ta ki sevgilisin eski sevgilisi olduğunu iddia eden bir kadın çıkar ve irene ye baskı kurmaya şantaj yapmaya başlar ve İrene korku dolu günler yaşamaya akıl sağlığı gitmeye başlar ..Bundan kurtulmaya çalışırken aslında her şeyin bir oyun olduğu o kadının da kocası tarafından tutulmuş biri olduğu ortaya çıkar sonunda da ailesi ile eski düzenine döner ..Başarılı bir kadının kocası ile sevgilisi arasında sıkıştığı korku dolu dakikaları konu ediyor .. 
Korku Stefan Zweig
Korku Stefan Zweig
Kendime Notlar·64 syf.·
9/10
2023 24. kitabı
Hiç tahmin etmediğim, ters köşe olduğum, şaşırdığım ve etkilendiğim bir son oldu. (=
Arkadaki özet;
Irene Wagner  sekiz yılı devirdiği  evliliğinde  bir eş ve anne olarak  mutlu olsa da rahatlık içinde  geçirdiği burjuva hayatı   kendisine öngörülebilir ve sıkıcı gelmektedir. Tanıştığı genç bir piyanist ise  ona yaşadığını yeniden hissettirir  ve günlerini renk katar.
 Fakat tüm renkler  sevgilisinin eski metresiyle  karşılaştığında solar,  ona sürekli şantaj yaparak  sırrını kocasına söylemekle  tehtit eden bu kadın yüzünden Irene  çok geçmeden  acı verici bir  korkunun  pençesine düşecektir.
Puan vermedi·64 syf.·
2023 1392. kitabı
Zweig olağanüstü denecek bir edebi ve psikolojik yöntemi ele almış, gerçekten de Korku bunun en iyi örneği...
1913 baharında yazılan ve 1920 yılında yayımlanan Korku dönem burjuvazisinin aşk hayatına ışık tutarken bir kadının zihnini ve duygularını gözler önüne seren, güçlü bir roman.
Irene Wagner sekiz yılı devirdiği evliliğinde bir eş ve anne alarak mutlu olsa da rahatlık içinde geçirdiği burjuva hayah kendisine öngörülebilir ve sıkıcı gelmektedir. Tanıştığı genç bir piyanist ise ona yaşadığını yeniden hissettirir ve günlerine renk katar. Fakat tüm renkler sevgilisinin eski metresiyle karşılaştığında solar, ona sürekli şantaj yaparak sırrını kocasına söylemekle tehdit eden bu kadın yüzünden Irene çok geçmeden acı verici bir korkunun pençesine düşer.
EN BÜYÜK KORKU YAKALANMAK MI? VİCDAN MI?
İncecik bir kitap ama insanın içine bıraktığı duygu hiç ince değil. Okurken sürekli içimde bir huzursuzluk vardı. Sanki ben de Irene’le birlikte yakalanacakmışım gibi hissettim.
Hikâye aslında çok büyük olaylardan oluşmuyor. Bir kadının yaptığı bir hatanın ardından içine düşen korkuyu anlatıyor. Ama Stefan Zweig bunu öyle bir anlatmış ki o korku sayfalardan çıkıp insanın içine yerleşiyor. Irene’in kapı zili çaldığında yaşadığı panik, sokakta yürürken sürekli arkasına bakması… Hepsini okurken kalbim sıkıştı. Korkunun insanı nasıl yavaş yavaş ele geçirdiğini çok iyi hissettirdi.
En çok hoşuma giden şey şu oldu: Zweig yine insanın iç dünyasını didik didik ediyor. Aslında olaydan çok insanın vicdanıyla baş başa kalması anlatılıyor. Irene’in korkusu sadece yakalanma korkusu değil; kendi yaptığıyla yüzleşme korkusu gibi geldi bana.
Kitap boyunca düşündüğüm şey şuydu: Bazen insanı en çok cezalandıran şey başkaları değil, kendi zihni. Irene’in yaşadığı tam olarak buydu. Korku büyüdükçe büyüyor, hayatını tamamen kaplıyor.
Sonu da beni şaşırttı. Beklediğim gibi gitmedi ama tam da Zweig’e yakışan bir sondu.
Korku
Stefan Zweig
1913 yılında yazılıp 1920 yılında yayımlanan bir kitapmış Zweig'ın Korku'su.
Irene Wagner isimli zengin bir kadının hikayesini okuyoruz. Bulunduğu zengin hayatın getirdiği tek düze bir yaşantıdan sıkılıyor ve kendisine, evli olmasına rağmen bir sevgili yapıyor. Ancak bir gün karşısına sevgilisinin sevgilisi çıkıyor ve işler karışmaya başlıyor.
Zweig, insani duygular veya durumların kişi üzerindeki psikolojik etkilerini iyi hissedebilen bir yazar. Bu kitapta da bu görülüyor. Zweig, hepimizde var olan korku duygusunun insanda bıraktığı etkiyi gözlemliyor.
KORKU
Stefan Zweig’in Korku adlı eseri, insan ruhunun en zayıf noktalarına inen güçlü bir psikolojik anlatıdır. Düzenli ve saygın bir hayat süren Irene Wagner, yaşadığı yasak ilişkinin ardından yakalanma endişesiyle kendi zihninde kurduğu bir korku dünyasının içine hapsolur. Zweig, korkuyu dışsal bir tehditten çok, suçluluk duygusunun beslediği yıkıcı bir güç olarak ele alır. Irene’in her ayrıntıda tehlike araması, korkunun mantığı nasıl felç ettiğini açıkça gösterir. Akıcı ve yoğun anlatımıyla eser, okuru karakterin iç çatışmasına ortak eder ve korkunun insanı yavaş yavaş ele geçiren, kaçışı olmayan bir duygu olduğunu çarpıcı biçimde hissettirir.
Artık insanları tanımak için zaman kaybetmiyorum.
Nasıl olsa onlar zamanı gelince yaptıklarıyla kendilerini tanıtıyorlar...
(Paul Auster)
!! Dönemimizi ve okuduğum bu kitabı bir cümlede anlat deselerdi; "Herkesten her şeyi bekle ama kimseden birşey bekleme" olurdu.
!! Dönemimizde en tehlikeli şey nedir diye sorsalar; doyumsuz bir erkek kadar doyumsuz bir kadın derdim.
!! Peki bir insanı vicdanıyla baş başa bırakmanın en iyi yolu nedir diye sorsalar; ya affedin derim ya da affetmeyin, silip atın derim.
!! İhanet yalanla birleşmiş iki günahın toplamıdır. Bu ihanet kendisiyile korkuyu da beraberinde getirir. Ya kaybetmek istemediklerinden ya da kaybettiklerindendir bu korku. Yalanın fazlası kaybetmeye götürür insanı, ihanetin ağırlığı korkuya taşır sizi. Peki korkunun fazlası intihara sürüklemez mi?
!! İhanet bulaşıcı bir hastalık gibi. Zavallı insanlara özel bir yetenek. Mutluluk katlanarak artar, yalan katlanarak artar, ihanet saklandıkça ağırlaşır öyle değil mi?
Stefan zewig'ten öğrendiğim şey bu. İhanetin bilerek bilmeyerek topluma sürülmesi.
Bilmeyerek yapılan ihanet ve bilerek yapılan ihanetin arasındaki fark nedir biliyor musunuz? Kaybettiklerinizdir. Bilmeyerek yapılan bir ihanet sizi seven insanı kazanmadan kaybetmektir ve bilerek yapılan ihanette şerefini ve karakterini bir yalana satan insanın, kendini seven insanı kazanıp kaybetmesidir. Hangisinin size daha acı verdiğine siz karar verin.
Peki neden hep Stefan'ın kitaplarında ihaneti ve sevgiyi, boşluğu okuyorum bilmiyorum ama kitaplarını okurken, sevipte kaybettiğin insanların eşyalarını toplamaya çalışmak gibi hissettirdiği duygu.
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu'nda bir adamın bilmeden yaptığı ihaneti kaleme almış ve Korku kitabında bir kadının bilerek yaptığı bir ihaneti kaleme almış. Okumak istediğiniz karakter size kalmış.
Bir insan hayatınızı
Korku nedir? Bir tehlike karşısında duyulan kaygı, üzüntü mü? Hayır, hayır... Bu kitapta korku; çaresizlik, suçluluk, utanç ve vicdan azabından sonra gelen, insanı esir alan bir paranoya...
Bir hata, peşini bırakmayan sonsuz bir azaba dönüşebilir mi? Irene, yasak aşkın ardından uğradığı şantaj nedeniyle, zihninde cehennemle yaşamaya mahkum olur. Irene' in bu trajedisini çarpıcı kılan ise, eşi Fritz' in temsil ettiği duygularından arınmış, soğukkanlı dünyası. Fritz, evdeki o kusursuz varlığıyla Irene üzerinde öyle mesafeli bir gölge olmuştur ki Irene içinde yaşadığı korku, utanç ve itiraf etme çıkmazı arasında sıkışıp kalmıştır.
"Korku cezadan daha berbattır, çünkü ceza bellidir, ağır veya hafif; bilinmeyene, sınırlandırılmamışa kıyasla ceza, daha az ürkütür."
İşte; 
Korku böylece insanın özgürlüğünü elinden alan, onu kendi vicdanının mahkumu kılan sessiz bir cellattır.
Korku böylece insanın özgürlüğünü elinden alan, onu kendi vicdanının mahkumu kılan sessiz bir cellattır.
Zweig’in Korkusu, insan ruhunun görünmez dehlizlerine inen kısa ama sarsıcı bir yolculuk gibi. Benim için bu kitap, “vicdan” kelimesinin ağırlığını yeniden hissettirdi. Irene’nin yaşadığı korku sadece bir suçun değil, insanın kendine yabancılaşmasının yankısıydı.
Zweig, bir anlık hatanın nasıl tüm benliği esir alabileceğini öyle ustaca anlatıyor ki, sayfaları çevirirken ben de karakterle birlikte nefesimi tuttum. Korkunun, dışarıdaki bir tehditten değil, içeride büyüyen pişmanlıktan beslendiğini fark ettim.
Bu hikâyi okurken en çok düşündüğüm şey şu oldu: İnsanı tüketen olaylar değil, kendi zihninde kurduğu hapishanedir. Irene’nin korkusu aslında hepimizin içinde bir yerlerde duran, bastırılmış bir gerçeğe ayna tutuyor.
Kısacık bir novella olmasına rağmen, Zweig her satırında insan doğasının karmaşıklığını anlatıyor: gurur, suçluluk, utanç ve o bitmek bilmeyen vicdan sesi…
Son sayfayı kapattığımda, sessizlik bile biraz ağır geldi.
Kitap ilk sayfasından itibaren sürükleyici. Daha ilk sayfada karşılaştığınız bir kadınla aynı anda aynı heyecanı hissetmeye başlıyorsunuz. Kolaya indirgediğimiz ya da çok çok abarttığımız duygularla ve durumlarla karşılaşıyoruz her gün. Kocasını aldattığı için başka bir kadın tarafından tehdit edilen parası istenen varlıklı bir kadının hisleri sizin için her gün her yerde okuduğumuz belki duyduğumuz , dinlediğimiz basit olaylar olabilir. Ama kitap bize bu işin çok daha derin olduğunu klasik olayların aslında çok da klasik olmadığını o duyguların en çok da korkunun nasıl özel ve her hissedilişinde ,dibine kadar inildiğinde vurucu belki de yıkıcı bir karmaşa olduğunu seriyor gözler önüne. Hayatımızın kıymetini ne kadar biliyoruz ya da nasıl biliyoruz çok daha başka bir soru hayatımızın kıymetli olduğunun farkında mıyız? Elimizdekilerin önemini korkularımızla yüzleşmeden kaybetmemek uğruna kendimizi kaybetmek istediğimiz noktaya gelmeden önce anlayamaz mıyız? Tüm bu soruları ve cevaplarını bu kitapla bir kere daha düşünebiliriz.
Yazar Hakkında
Stefan ZweigYazar · 187 kitap
Stefan Zweig, Avusturyalı yazar ve gazeteciydi. Edebi kariyerinin zirvesinde olduğu 1920'li ve 1930'lu yıllarda, dünyanın en çok çevrilen ve en popüler yazarlarından biriydi.
Zweig, Viyana, Avusturya-Macaristan'da büyüdü. Honoré de Balzac, Charles Dickens ve Fyodor Dostoyevski gibi ünlü edebiyatçılar hakkında Üç Büyük Usta (1920) ve belirleyici tarihsel olaylar hakkında Yıldızın Parladığı Anlar (1927) adlı tarihsel incelemeler yazdı. Ayrıca Joseph Fouché (1929), Mary Stuart (1935) ve Marie Antoinette'nin biyografilerini yazdı. Zweig'ın en bilinen kurgu eserleri arasında Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu (1922), Amok Koşucusu (1922), Korku (1925), Karışık Duygular (1927), Bir Kadının Yaşamından Yirmi Dört Saat (1927), psikolojik roman Sabırsız Yürek (1939) ve Satranç (1941) yer almaktadır.
1934 yılında Almanya'da Nazi Partisi'nin yükselişi ve Avusturya'da Ständestaat rejiminin kurulmasının bir sonucu olarak Zweig, İngiltere'ye göç etti ve 1940 yılında kısa bir süre New York'a ve daha sonra yerleştiği Brezilya'ya taşındı. Son yıllarında bu ülkeye aşık olduğunu ilan edecek ve Brezilya, Geleceğin Ülkesi adlı kitabında bu ülke hakkında yazacaktı. Yıllar geçtikçe Zweig, Avrupa'nın geleceği konusunda giderek daha fazla hayal kırıklığına uğradı ve umutsuzluğa kapıldı. 23 Şubat 1942'de Petrópolis'teki evlerinde eşi Lotte ile birlikte aşırı dozda barbitürattan ölü bulundu. Eserleri birçok film uyarlamasına temel oldu. Zweig'ın anı kitabı Dünün Dünyası (1942), I. Franz Joseph yönetimindeki Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun çöküş yıllarındaki yaşamı betimlemesiyle dikkat çeker ve Habsburg İmparatorluğu hakkındaki en ünlü kitap olarak anılır.
