Yazar:
Platon (Eflatun)
Çevirmen:
Furkan Akderin
Tahmini Okuma Süresi:
1 sa. 49 dk.
Sayfa Sayısı:
64
Basım Tarihi:
Mayıs 2011
İlk Yayın Tarihi:
1997
Yayınevi:
Say Yayınları
ISBN:
9786050200256
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Kitapta Yunan milliyetçiliği ve saf Yunan ırkı övücülüğü dışında çok güzel çarpıcı noktalar bulunmaktadır. Kel ölünce sırma saçlı, kör ölünce kalem kaşlı olur derler. Her milletin kendine has şehit anlayışı vardır ve devletleri için savaş verenler devlet ve herhangi bir devletin halkı tarafından kahraman olarak görünürler. Kişi savaşa girmeden önce her ne kadar ahlaksız ve niteliksiz olsa da bu böyledir. Bu düşünülünce Platon'un ironi yaptığını düşündüğüm bu yer güzel bir noktaya dokunuyor.
Platon Sokrates'in Aspasia'dan aktardığı hepimiz aynı anadan doğmuşuz sözü (ki burada toprak istiaresi de yapılıyor) keşke bütün insanlık için düşünülüyor olsaydı Yunanlılar kendileri dışındakileri barbar diye nitelemezlerdi. Gerçi o dönemde bile şehit yakınlarına devletin bakmakla mesul tutulduğunu aktarması da medeniyet konusunda üst düzey bir aşamayı temsil ediyor.
Puan vermedi·64 syf.·
2018 169. kitabı
Karşımıza Sokrates burada bu sefer retorik sanatı hakkındaki fikirleriyle çıkıyor. Retorik sanatını ise sergilerken retorik sanatının en iyi sergilendiği konulardan biri olarak " vatan için can vermek" konusunu alıyor. Retoriğinin konusu olan şehitlik kavramına bol bol göndermenin yanında geriye kalanların bundan etkilenmesi için elinden geleni sergiliyor.
Meneksenos,Platon
Düşmanlarımız, bizi bugüne kadar yenemedi; yarın da yenemeyecektir. Biz kendi elimizle, kendi kendimizi yendik.
Doğruluk ve erdem dışında kalan her bilgi de, düzmedir, bilgelik değildir.
Bilginin gerçekle olan ilşkisi insanın yalanı ve doğayla girdiği nedensel ilşkiden doğar. Gerçek ile doğa arasında kendini gerçekten kopartıyor.
İyi okumalar...
-Furkan DOLGUN
Retorik...
Şahsi fikrimi soracak olursanız, şayet din ve inançlar doğrultusunda yönetilen bir ülkenin siyasi lideri olmak istiyorsanız, retoriğiniz çok iyi olmalı.
Bu kitapta Sokrates'in ağzından ve Platon'un kaleminden, retoriğin eleştirmesine şahit oluyoruz. Sokrates, retoriğin siyaset ve eğitim alanında karşı çıkmaktadır. Platon, başka bir eserinde Sokrates'in ağzından başladığı retorik eleştirisine bu kitapta devam etmektedir.
Platon'a göre Gorgias'taki politik retorik, halka dalkavukluk etme sanatı olarak değerlendirilen, insanların duygularına erişip, ruhu ele geçirme sanatı olarak göstermektedir.
Her insan özünde çok az bi' miktar da olsa bencildir ve Platon'a göre retorik, halkın bencil duyguları, çıkarları ve düşüncelerine dokunup tatmin etmeye yönelik bir sanattır.
Ülkemizde, retoriği iyi olan liderler, halk tarafından el üstünde tutulan liderlerdir. Fakat bu liderler kendi kitleleri tarafından körü körüne desteklenilir, asla eleştirilmezse, tiranlaşır.
Bu siyaset için de, futbol için de, aile içinde de değişmez bir gerçektir. Tüm yetki ve desteği alan her birey tiranlaşır ve o topluluk gelişmez.
Bence retorik siyasette olmalı. Fakat retoriğin bilincinde olan toplum, ya da retoriğin ardından giden toplum eleştirel ve realist olmalı.
Şayet olamıyorsa, bir ülkenin kaderini belirleyen oylama sistemi aydınlığa, zeka testine veya kültürel statüye göre yapılmalı.
Bu test ve özelliklerde yetersiz olan kimse oy kullanmamalı.
Çünkü bence retorik, kendini zeki zannedip kültürel olarak gelişmeyen toplumları rahatlıkla etkisi altına alan bir sanattır.
9/10
2020 19. kitabı
"Haydi, artık, hepiniz, ölülere, kanunun buyurduğu gibi gözyaşları döktünüz. Dağılın."
Kitabın 5'te 3'ü kaleme alınan tarihte yaşanan savaş ve sonuçlarından bahsediyor. Sizlerin vakıf olmak istediği düşünce yani felsefe giriş ve aralarda mevcut. Hiçte göz arda edilecek düzeyde değil. Mutlaka okunmalı ve üzerine düşünülmeli. Felsefe zihnin kapılarını açar bilimsel değişle; nöronlarınızı dallarla süsler. O dallarda sizlerin meyveleri verilir ve yeni siz yeni meyvelerinizle topluma karışır denginizi bulursunuz.
Kitapla kalın.
Bugün yaklaşık iki satte okuyup bitiridiğim bir kitap. Çünkü kitap 26 sayfa. Platon'un olgunluk döneminde kaleme aldığı bu diyaloğun konusu, savaşta ölenler için bir konusma yapmaktır. Diyalog Sokrates ve Meneksenos arasında geçer. Meneksenos, Sokrates'a savaşta ölenler için nasıl bir konuşma hazırlaması gerektiğini sorar. Sokrates da bu konuyla ilgili daha önce Aspasia'dan ders aldığını söyleyerek. Aspasia'nın yapmış olduğu konuşmayı aktarır. Konuşma genel anlamada iki bölümden oluşur: Birinci bölümde savaşta ölenlerin kahramanlıkları övülür. İkinci bölümde ise savaşta ölenlerin nasıl hissettikleri ve halktan neler bekledikleri anlatılır.
Cenaze HitabesiFelsefe
Puan vermedi·64 syf.·
2019 51. kitabı
Platon'un bu diyaloğunda Meneksenos'un ısrarı üzerine Sokrates, öğretmeni, Miletoslu Aspasia'nın cenaze hitabesini seslendirir.
Bu eserde, Marathon kahramanlarına, Salamis ve Artemision savaşçılarına, Platea'da başarı gösteren yiğitlere, Persleri dize getiren Yunan savaşçılarına çokça övgü bulunur ve Atina halkına da çokça öğüt verilir.
Aristoteles'in tersine Platon'un hiç haz etmediği retorik üzerine kısa bir değini denilebilir. Tamamına yakını da retorik örneği bir konuşma olarak yazılmış ve bu sebeple kısa antik yunan tarihi okumasına dönüşmüş.
siyasetin bir sanat değil bir sahneleme olduğunu kast ediyor. Halkın doğruyu duymaktan çok duymak istediklerini duymayı tercih ettiğini liderlerin de bu talebe karşılık olarak şişirilmiş tarih ve duygusal hamaset sunduğunu fark ediliyor. Bence halan günümüzde devam ediyor.
Platonun en kısa diyaloglarından olan Meneksenos’ta, savaşlarda mertçe savaşıp ölen Atinalı askerler için yapılan cenaze töreninde, dönemin önemli retorik ustalarından biri olan Aspasia’nın konuşması verilmiştir. Konuşmanın içeriğinden, Atina toplum yapısının bilgisinin ipuçlarını bulmak mümkün. Aslında bir çeşit , Devlet diyaloğunda teorik düzeyde kalan Ütopik toplum anlatımının pratiğinin gösterilmeye/hissettirilmeye çalışıldığını görüyoruz. Kısa ve anlamlı bir diyalog.
Yazar Hakkında
Platon (Eflatun)Yazar · 59 kitap
Antik/klasik Yunan Filozofu, Matematikçi, Felsefi Diyaloglar Yazarı ve Batı Dünyasındaki İlk Yüksek Öğretim Kurumu Olan Atina Akademisinin Kurucusu
Eski Yunan filozofu (Atina İ.Ö. 428-ay.y.İ.Ö. 348/347). Soylu bir ailenin oğlu olan Eflatun (ya da Platon), parlak bir Öğrenim görerek, sanatın her dalında kendini gösterdi (çok genç yaşta şiirler, trajediler yazdı); Kratilos'tan bilim dersleri aldı. Sokrates'le tanışınca (İ.Ö. 407) felsefeye yönelip, gerek beden, gerek kafa yapısı bakımından siyasete yatkın olmadığından, o karışık yıllarda siyasetten uzak kaldı. Demokrasiyi küçümserken, Otuzlar Meclisi'yle iktidara gelen dostlarının yönetimini daha da beter buldu. Sokrates'in Ölümünden sonra Megara'da Eukleides'in yanına çekildi; sonra yolculuklar yaparak Kyrene'de matematikçi Theodoros'la tanıştı. Mısır'a bir yolculuk yapıp, İtalya'ya giderek Tarento ve Lokroi'deki pyhthagorasçı çevrelerle ilişki kurdu. İ.Ö. 388'e doğru Dionysos'un kaynı Dion tarafından, Syrasos'u pek etkileyemedi. Atina'ya dönerek, Akademi Gymnasionu'nda Yunanistan'ın dört bir yanından gelen Öğrencilere ders verdi. İ.Ö. 367 ve İ.Ö. 361'de iki kez daha Sicilya'ya gittiyse de, Genç Dionysos'u da etkilemeyi başaramadı ve felsefe ile tiranlığı bağdaştırmaktan vazgeçti. Atina'ya dönüp, Akademi'de ders vermeyi sürdürerek, söylentiye göre bir şölen sırasında öldürüldü.
Eflatun'un bütün yapıtları günümüze kalmıştır: Felsefe ve felsefeyle bağlantılı konularda yazılmış 26 diyalog. Karşılıklı konuşmalar biçiminde yazıldıkları için bunlara "diyalog" denirse de, tümünü diyalog diye adlandırmak belki doğru olmaz; çünkü, sözgelimi Sokrates'in mahkemede yaptığı konuşmayı içeren Savunma ve daha birkaç yapıtı, temelde monologdur. Gene de, tarihsel kişilere dayansın ya da dayanmasın, bütün yapıtlarını kişilerin ağzından yapılan konuşmalar biçiminde yazdığı için, tümü bu anlamda tiyatrovaridir. Birkaçı dışında, diyalogların tümünde, Sokrates odak kişidir.
Platon olan isminin neden Türkçede "Eflatun" olduğu:
- Arapçada [p] sesi yoktur. Yabancı dillerden alınan [p] Arapçada daima [f] oluyor.
- Arapçada [o] sesi de yok. Bu da daima [u]ya dönüşüyor.
- Arapçada kelime başında çift sessizi telaffuz etmek imkânsız. Türkçe ispor veya siteyşın gibi, ya başına ya arasına mutlaka bir sesli katıyorlar. Dolayısıyla filozofun Arapça adı "Felâtûn" veya "Eflâtûn". Türkçeye Arapçadan Eflatun olarak aktarılmış.
