Yazar:
William Golding
Çevirmen:
Bülent O. Doğan
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 7 dk.
Sayfa Sayısı:
216
Basım Tarihi:
2024
İlk Yayın Tarihi:
1955
Yayınevi:
Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
The Inheritors
Orijinal Dil:
İngilizce
Orijinal Ülke:
Büyük Britanya ve Kuzey İrlanda Birleşik Krallığı
ISBN:
9786254297397
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Yorumlar ve İncelemeler
Mirasçılar İncelemeWilliam Golding 2.Dünya Savaşında aktif olarak görev yapmış eski bir asker. Savaş sırasında gördükleri onu epey etkilemiş. İnsanın yapabileceği kötülüğün sınır tanımaması ve insanın içindeki derin karanlık savaş bittikten sonra William Golding ’i yazmaya itmiş. 
Sineklerin Tanrısı
’ndan sonra 
Mirasçılar ile de insanın derinlerindeki karanlık ve şeytani tarafı anlatmaya devam ediyor.
Bu kez anlatıcımız bir Neanderthal. İsmi Lok. 8 kişilik bir Neanderthal kabilesi bir orman yangınından canlarını zor kurtarmıştır. Sadece 8 kişi kurtuluştur, geri kalanların tamamı yangında ölmüştür. Çok primitif bir yaşamları vardır. Alet kullanmamaktadırlar, kullandıkları en karmaşık alet dikenli ottur. İsimleri de basittir; Lok, Fa, Ha, Mal, Liku…Gördüğünüz gibi hep tek heceli isimler. Mecbur kalmadıkça et yemezler, bitki kökleri, meyveler ile beslenirler. Yiyecek bir şey bulamayınca et yerler ancak. O da avlanarak değil, diğer hayvanların avladıkları canlılardan kalan leşleri yerler. Neanderthal kabilesi yarını düşünmez. O günü yaşar ve hayatta kalmaya çalışır. Buna rağmen oldukça barışçıl canlılardır. Akıllarına bir fikir ya da düşünce gelince resim görüyorum diye bir tabirleri vardır. İnandıkları tanrı – tanrıça ise Oa’dır. Doğa ile uyumlu ve barışçı bir şekilde yaşayan bu kabilenin kaderi yeni bir insan türü adaya gelince değişir. Bu gelen yeni tür homo sapiens’tir (Kitapta “diğerleri” diye geçmekte, neanderthaller ise “insan” olarak adlandırılmış). Birçok açıdan Neanderthallere benzemektedirler. Ancak iki ayak üzerinde yürümektedirler, yüzleri daha farklıdır. Alet kullanabilmektedirler, iletişimleri daha güçlüdür. İsimler bile daha karmaşıktır; Tuami, Vivani…Ayrıca kanoları vardır ve su üzerinde de hareket edebiliyorlardır.
Neanderthaller için tam bir bilinmezdir bu yeni tür. Ancak hiç de hayırlı olmamıştır buİngiliz Edebiyatı
William Golding 2.Dünya Savaşında aktif olarak görev yapmış eski bir asker. Savaş sırasında gördükleri onu epey etkilemiş. İnsanın yapabileceği kötülüğün sınır tanımaması ve insanın içindeki derin karanlık savaş bittikten sonra William Golding ’i yazmaya itmiş. Sineklerin Tanrısı
’ndan sonra Mirasçılar ile de insanın derinlerindeki karanlık ve şeytani tarafı anlatmaya devam ediyor.
Bu kez anlatıcımız bir Neanderthal. İsmi Lok. 8 kişilik bir Neanderthal kabilesi bir orman yangınından canlarını zor kurtarmıştır. Sadece 8 kişi kurtuluştur, geri kalanların tamamı yangında ölmüştür. Çok primitif bir yaşamları vardır. Alet kullanmamaktadırlar, kullandıkları en karmaşık alet dikenli ottur. İsimleri de basittir; Lok, Fa, Ha, Mal, Liku…Gördüğünüz gibi hep tek heceli isimler. Mecbur kalmadıkça et yemezler, bitki kökleri, meyveler ile beslenirler. Yiyecek bir şey bulamayınca et yerler ancak. O da avlanarak değil, diğer hayvanların avladıkları canlılardan kalan leşleri yerler. Neanderthal kabilesi yarını düşünmez. O günü yaşar ve hayatta kalmaya çalışır. Buna rağmen oldukça barışçıl canlılardır. Akıllarına bir fikir ya da düşünce gelince resim görüyorum diye bir tabirleri vardır. İnandıkları tanrı – tanrıça ise Oa’dır. Doğa ile uyumlu ve barışçı bir şekilde yaşayan bu kabilenin kaderi yeni bir insan türü adaya gelince değişir. Bu gelen yeni tür homo sapiens’tir (Kitapta “diğerleri” diye geçmekte, neanderthaller ise “insan” olarak adlandırılmış). Birçok açıdan Neanderthallere benzemektedirler. Ancak iki ayak üzerinde yürümektedirler, yüzleri daha farklıdır. Alet kullanabilmektedirler, iletişimleri daha güçlüdür. İsimler bile daha karmaşıktır; Tuami, Vivani…Ayrıca kanoları vardır ve su üzerinde de hareket edebiliyorlardır.
Neanderthaller için tam bir bilinmezdir bu yeni tür. Ancak hiç de hayırlı olmamıştır bu
William Golding'i incelemelerdeki yorumlardan ve puanlamardan, ülkemizde pek fazla anlaşılmadığını fark ediyorum. Çoğu eserinde bir şeyi doğrudan söylemek yerine dolaylı yoldan göstermeyi tercih eder. Benim beğendiğim bu anlatım tarzı, başkası için olumsuz gelebilir. Özellikle bu kitabın dilinin, yazarın diğer kitaplarına göre daha zorlayıcı olduğunu söyleyebilirim. Golding bizi bir neandertalin zihnine atıyor. Onların dünyayı algılayış biçimlerine hapsoluyoruz, duygularını hissediyoruz. Bu da kitabı okurken yüksek bir dikkat ve odaklanma gerektiriyor.
Kitapta neandertallerin saf, insanların ise daha kurnaz olduğunu görebiliriz. İnsanların gelişmiş aletleri ve silahları vardır. Neandertaller ise hiç silaha ihtiyaç duymamıştır. İnsanlar daha hırslı ve en ufak bir şey için bile neredeyse birbirlerini yiyecek gibi davranırlar. Neandertaller ise paylaşarak ve doğaya saygı duyarak yaşamlarını sürdürürler.
Yazar onların düşüncelerine "resim" adını verir. Birbirleriyle iletişim kurarken fikirlerini "bir resmim var" diyerek paylaşıyorlar. Lok zihninde biriken çok sayıda resmi bir araya getirip bir sonuç çıkarmakta zorlanır. Belki de gerçek hayatta neandertallerin soylarını yok oluşa götüren en önemli etken bu resimlerden bir çözüm üretememektir.
Saflığı özellikle Lok karakterinde görürüz. Bir bölümde kendisine fırlatılan bir oku, "Bu dalı nehrin üzerinden ölü ağaca attılar" şeklinde yorumlaması, hatta ona verilen bir hediye zannetmesi, olayları ne kadar farklı algıladığını gösteriyor. Onlardaki bu saflık bir zayıflık mı, yoksa modern insanda artık bulunmayan manevi bir güç mü? Ne var ki bu özelliğin hayatta kalma mücadelesinde dezavantaja dönüştüğü görülebilir.
Güncel bazı görüşler ise neandertallerin bizden daha az zeki olmadığını, fakat değişen iklim koşullarına uyum
Kitap bence dil ve anlatım olarak çok kötüydü.Başlarken konuya direkt giriş yapılması karakterlere alışmayı bırak tanımadan olay örgüsünü çözmemizin beklenmesi saçma bence.İlk başlarda olayı anlamadım ve sonraki zamanlarda alışırım diye düşündüm ama anlatım o kadar sıkıcıydı ki konunun içine bir türlü giremedim.
Ben kitabı sevmedim okumaktan hoşlanmadığım türde bir kitaptı.Ortada soyut bir şey var,bir olay var,yaşananlar var ama anlatım yok.İlk cümleden konunun ortasında buluyorsunuz kendinizi.Bazen böyle kitaplar daha güzel olur ama bu kitap bence onu başaramamış.Ben ne olaya ne karakterlere alışamadım.Yarım bırakmayı düşündüğüm ve keşke bitse dediğim nadir kitaplardan biri de bu oldu maalesef :'(
Puan vermedi·216 syf.·
2025 507. kitabı
Kitabımuz ıMirasçılar Neandertal insanının Homo sapiens'le karşılaşmasının ardından uğradığı yıkımın öyküsüdür. William Golding 1955 tarihli romanında, bilinmeyen “öteki”ne karşı duyulan korkuyu, Neandertallerin dünyada son günlerini yaşadığı tarihöncesi döneme yerleştirir.
Kim Tan; yakışıklı, popüler fakat kendisini yalnız hisseden ve abisinin gölgesinde yaşayan bir lise öğrencisidir. Abisinin kendisine duyduğu nefret nedeniyle Amerika'ya eğitim almaya gönderilir. Kim Tan, 3 yıllık sürgün hayatında tüm olanlara rağmen çok sevdiği abisini karşısına alarak Kore'ye geri dönme kararı alır.
"Mirasçılar Neandertal insanının Homo sapiens’le karşılaşmasının ardından uğradığı yıkımın öyküsüdür. William Golding 1955 tarihli romanında, bilinmeyen “öteki”ne karşı duyulan korkuyu, Neandertallerin dünyada son günlerini yaşadığı tarihöncesi döneme yerleştirir. Golding’in Neandertal insanı dönemin bilimsel bulgularıyla tam bir uyum içinde değildir."
İyi okumalar olsun Mirasçılar
Mirasçılar“ Mirasçılar “Edebiyat
Golding, bu kitabında insanın köklerine inmiş ama bunu bilimsel bir dille değil, neredeyse kutsal bir ağıtla yapmış. Bence bu roman, sadece geçmişi anlatmıyor bizim kim olduğumuzu, neleri kaybederek “insan” olduğumuzu sorgulatıyor.
Neandertallerin gözünden anlatılan bu hikayede ben sürekli bir masumiyetle karşı karşıya kaldım. Onlar doğayla bir bütün düşünceleri saf, dilleri sade, duyguları temiz. Aralarında bir kötülük, bir hesap yok. Ama sonra “Yeni İnsanlar” çıkıyor karşılarına yani biz, modern insanın ataları. Onlar kurnaz, korkak, hesap yapan varlıklar. Ve işte tam burada Golding’in kalemi insanın karanlığına saplanıyor. Çünkü zekamızla hayatta kalıyoruz, ama kalbimizdeki merhameti öldürüyoruz.
Ben bu hikayede Neandertallerin tarafındayım. Çünkü onların saflığı, insanda artık bulunmayan bir zarafeti hatırlatıyor bana. Onlar doğayı anlamaya çalışmıyor, onunla yaşıyorlar. Biz ise onu fethetmeye kalktık ve sonunda kendimizi de yok ettik. “Mirasçılar” aslında biziz, ama kötü bir mirasın varisleri gibiyiz. Aklı miras aldık, kalbi kaybettik.
Kitap bana mitolojiyi hatırlattı. Prometheus’un ateşi çalması gibi, insan burada da doğanın elinden bir şey çalıyorlar o da güç ama o güç bir lanet. Cennet’ten kovuluş hikayesi gibi… Neandertaller o saf bahçeden kovuluyor. Çünkü biz, “yeni insanlar”, onların yerini almak istiyoruz. Bu da bana Herakleitos’un o sözüne getirdi; “Savaş her şeyin babasıdır.” Evet, burada da öyle. Türler arası bir savaş var. Kazanan insan oluyor, ama insanlığını kaybederek.
Golding’in dili yer yer bulanık, bilinç akışı gibi. Ama o karmaşa bana Neandertallerin zihin yapısını hissettirdi. Sanki dünyayı anlamaya çalışan bir çocuğun içinden konuşuyor. Bazı yerlerde sanki hikaye yarım kalmış gibi geliyor. Ben de tam öyle hissettim sanki bir şey eksik.
NEYİZ BİZ? İNSAN MI? HAYVAN MI? YOKSA VAHŞİ Mİ?
Dünya çapında Golding’in en popüler romanı “Sineklerin Tanrısı” olsa da yazarın en sevdiği kitabı ise 1955’te yazdığı “Mirasçılar” isimli romanıdır. Yazar, “Sineklerin Tanrısı”dan sonra bu romanı 29 günde yazmıştır. “Sineklerin Tanrısı”da savunduğu tez neyse “Mirasçılar”da savunduğu tez de aynıdır: İnsanın vahşi doğası ve kötülüğe karşı eğilimi iki kitabın ortak konusudur. Golding için yazılacak en önemli tema insan doğasıdır. İkinci Dünya Savaşı’nda insandaki şiddetin kaynağına birinci elden tanık olmuştur: Birbirini acımasızca katleden insanları hayretle izlemiştir. Bu durum onda ömür boyu insan doğası üzerine düşünmeye sevk etmiştir. Golding’e göre insan doğuştan kötüdür. İnsandaki kötülüğün kaynağı harici değildir, kötülük içimizden gelir. Belki “Sineklerin Tanrısı”da dendiği gibi kötülük bizizdir. İyilik ise dışarıdan gelir, bir nevi dünyada başkaları arasında yaşayabilmek, sorun yaşamamak için bir zorunluluk durumudur. Daha güzel bir metaforla iyilik bir maskedir ya da makyajdır. Kötülük ise kendi yüzümüzdür. Kurallar olmasa, medeniyet olmasa, ahlak olmasa insanın hali ne olur? Golding’e göre insan ilkel benliğine geri döner. Bunun edebiyat ve sinemada pek çok örneği vardır. Aklıma ilk gelenler, Saramago’nun “Körlük” kitabı, sinemada ise “Arınma Gecesi” serisi insandaki otorite ve ahlak boşluğunda neye meyledeceğini çok güzel anlatıyor: vahşet ve seks. Uygarlık geliştikçe baskı altına alınan vahşi içgüdülerimiz de o derece baskılanır. Vahşi olmamanın yolu kurallara uymaktan geçer. Golding yukarıda adı geçen iki kitabında milyonlarca yıllık insan evriminin onun doğasında kayda değer hiçbir değişiklik meydana getirmediği kanısındadır. Geçmişte neysek yine oyuz. Her evrim döngüsünde insan daha fazla geri giderek,
Kitab neandertalların son günlərini onların öz baxış bucağından təsvir edir və oxuduğum ən fərqli romanlardan biri oldu.
Lok və onun qrupu təbiətlə harmoniyada yaşayan, saf və dünyanı daha çox instinktiv şəkildə qavrayan Neandertallardır. Onların həyatı yeni bir insan növünün — Homo sapienslərin gəlişi ilə dəyişir. Daha ağıllı, amma daha soyuq və zorakı olan bu “yeni insanlar” onların dünyasını tədricən məhv edir.
Maraqlısı budur ki, roman sadəcə təkamül hekayəsi deyil — eyni zamanda insanlığın “itirilmiş günahsızlıq” hissi və dəyişən təbiəti haqqında dərin bir metaforadır. Ən sevdiyim məqam da məhz bu idi.
Reklam
Yazar Hakkında
William GoldingYazar · 11 kitap
1911 yılında Cornwallde doğdu. Oxford Üniversitesini bitirdi. 1934te Poems yayınlandı. 1954te Sineklerin Tanrısı ile ün kazandı. Bu kitabından sonra yayınlanan kitapları (özellikle Piramit) çok daha güçlü bir edebi yapıya sahip olmasına rağmen aynı etkiyi yaratmadı. 1980de Rites of the Passage adlı eseriyle Man Booker Ödülünü aldı. 1983te İsveç Akademisi "Gerçekle söylenceyi ustaca birleştiren, insanın ruhsal ve fiziksel boyutlarını derinlemesine inceleyen romancı bu yılın ödülüne layık görüldü" diyerek Nobel Edebiyat Ödülünü William Goldinge verdi. O dönemde İngiliz yazar John Fowles, Golding için "En iyi İngiliz yazar" demiştir. 1988de "Sir" ünvanını alan Golding, 1993te ardında yarım kalmış bir roman bırakarak (The Double Tongue) kalp yetmezliğinden öldü.
