Yazar:
Necip Fazıl Kısakürek
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 17 dk.
Sayfa Sayısı:
257
Basım Tarihi:
1 Temmuz 2007
İlk Yayın Tarihi:
1965
Yayınevi:
Hacegan Yayınları
Orijinal Adı:
O ve Ben
Orijinal Dil:
Türkçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Şiirleri dışında Necip Fazıl’dan okuduğum ilk düzyazı kitap “ O ve Ben “ oldu.İlk kez Necip Fazıl okuyacaklara tavsiyem bu kitaptan başlamaları yönünde olacaktır.Çünkü yazarın şiirlerindeki iki uç başkalaşmayı anlayabilmek için onun düşünce dünyasına dalmak, dolayısıyla fikir yazılarını okumak gerekiyor.”O ve Ben” Necip Fazıl’ın kendi hayatından kesitler sunduğu otobiyografik tarz bir eserdir.
Necip Fazıl, eserini iki ana parçaya ayırmıştır: “Tanıyıncaya Kadar” ve “Tanıdıktan Sonra”.
“Tanıyıncaya Kadar” adlı birinci bölümde doğumundan 30 yaşına kadarki hayatını anlatır.Burada doğduğu ev,yetiştirilme tarzı, şair ve yazarlığına doğru attığı ilk adımlar, kişiliğini oluşturan belirleyici özellikler, birtakım arayış bunalımlarını okuyucusu ile paylaşır.Necip Fazıl, kişilik itibariyle oldukça vehimli, korkularının esiri olan, hayatta ne istediğini tam olarak bilemeyen, sürekli huzur arayışı içinde olan ama ne aradığını da bilemeyen melankolik bir ruh haline sahiptir.Bu yüzden ilk dönem şiirleri diyebileceğimiz eserlerinde; hep metafizik arayışlar, melankoli, korku, vehim, karanlık ve boş sokaklarda yürüyen amaçsız bir adam silüeti görürüz.Ta ki hayatının nehir yatağını tamamen değiştirecek o kişiyle tanışana kadar...
İşte burada kitabın ikinci bölümü olan “Tanıdıktan Sonra”kısmı başlıyor.Necip Fazıl’ın Şeyh Abdülhakim Arvasi ile tanışması ile hayatının akış yönü, düşünce dünyası, şiirleri ve sanatı tamamen değişiyor. Abdülhakim Arvasi’yi kendini irşad etmek üzere gönderilmiş bir veli olarak anlatıyor.Şeyhine o kadar aşkla bağlı ki yazdıklarını okurken bu aşka hayran oluyor insan.Bu talihli tanışmadan sonra kendini ve sanatını tamamen İslam’ın emrine veriyor.Bu yüzden baştaki arayış bunalımları içinde kıvranan adam yok olurken yerine aradığını bulmanın huzuru ile şiirlerini
Ve Bizim Aczimiz·257 syf.·
10/10
2025 62. kitabı
Başkalarının hayatını okumanın en faydalı yanı ibret almak olmalı. Sonradan gelen, önceden gelip geçmiş olanın anlattıklarının sağladığı avantajı iyi kullanmalı. Peki her başkasının hayatı mühim midir? Belki evet ama asla deneyimlenebilir değil. Bu nedenle büyük isimlerin yolunda gitmişlerin anlattıklarına öncelik vermek şu kısa hayatın bereketlenmesi adına önemli bir iştir.
Necip Fazıl Kısakürek üzerine çokça yazılan ve konuşulan bir isim. Şairlerin sultanı, İslam mütefekkiri, çilekeş, alim diyeni olduğu gibi kumarbaz, kadın düşkünü, siyasi kaypak diye vasıflandıranı da oldukça çok. Açıkçası bunda şaşılacak bir durum mevcut değil. Meşhur olmuş hemen her insanın iyisi olduğu gibi kötüsü dahi mübalağaya kaçabiliyor. Hele ki bu kimse yurt genelinde belde belde gezip konferanslarıyla milyonlara seslenmiş kuvvetli bir hatip olunca bunların yaşanması pek olası. Diğer pek çok örneğinde olduğu gibi, Kısakürek için konuşulanlar adına geçerli olan fark da şurada yaşanıyor; olumlu sözler tabandan, olumsuzları idari tepeden makes görüyor.
Peki, Kısakürek kendi için ne diyor?
Belki şaşırtıcı gelecek ama hemen hepsini kabul ediyor. Başkalarınca öyle söylendiği için değil, kendi kendini öyle anlattığından ötürü, daha doğrusu, eğrisi ve doğrusuyla ona verilen hayatı ve içindekileri kabul ettiğinden saklamıyor. Kabul ettiği kendine söylenen sözler değil, bunlar onun için birer “teneke levha”. Evet, tüm o süslü, övgü dolu sözler de buna dahil. O, büyük sırrın kendine biçtiği elbiseyi herkese gösteriyor. Elbisedeki kadın ve özellikle kumar marazını en küçük hücresine değin utanarak ve daima günahı günah bilerek söylüyor. Bu diyor, benim başımın belası. Ne bir özendirme ne bir yönlendirme ama daima kötüleme, bed, iğrenç, zelil ve hakir görme.
Küçüklükten zekasıyla tüm aile efradında
Necip Fazıl’ın O ve Ben kitabı, aslında bir adamın "hayatım o günden sonra tamamen değişti" dediği o büyük kırılma noktasını anlatıyor. Yazar, kitabın ilk yarısında Paris sokaklarında geçen, biraz başıboş ve huzursuz gençlik yıllarını tüm açıklığıyla önümüze seriyor. İçindeki o bitmek bilmeyen boşluk hissini ve arayışını okurken, aslında hepimizin zaman zaman hissettiği o "hayatın anlamı ne?" sorusunu duyabiliyoruz.
Sonrasında ise hayatının rotasını değiştiren o meşhur karşılaşma geliyor. Bu bölümden itibaren kitap, sadece bir biyografi olmaktan çıkıp manevi bir uyanış hikayesine dönüşüyor. Yazar, eski haliyle acımasızca hesaplaşırken dürüstlükten hiç ödün vermiyor. Kibrini, korkularını ve zihnindeki fırtınaların nasıl dindiğini o kadar samimi anlatıyor ki, kendinizi bir dostunuzun iç dökümünü dinler gibi hissediyorsunuz. Eğer bir insanın ruhsal olarak nasıl baştan aşağı yenilenebileceğini merak ediyorsanız, bu sarsıcı yolculuğa kesinlikle göz atmalısınız.
Kitaba puanım: 9/10
Hilmi & Necip & Şahsım
Ben, Necip Fazıl’ın o içsel buhranlarında, entelektüel arayışlarında ve kalbini mutlak bir teslimiyete bırakma mücadelesinde kendi gençliğimi, kendi zihni karmaşalarımı buluyorum. Diğer yanda Hüseyin Hilmi Işık’ın hayatındaki o nizama, ilmi disipline ve sadakate bakıp kendi hayatımın dağınıklığını hizaya çekmeye çalışıyorum.
Abdülhakim Arvasi'nin bir tek bakışıyla hayatı değişen bu insanların yanında, ben bugün o büyük mirası kelimelerin arasından yakalamaya çalışan bir talibim.
Bu yazı Necip Fazıl’ın çığlığına, Hüseyin Hilmi Işık'ın sessiz ilmine ve Efendi Hazretleri’nin o ölümsüz nazarına karşı, bugünden, kendi dünyamdan gönderdiğim bir selamdır. "O ve Ben", beni de kendi içime doğru bir yolculuğa çıkardığı için artık sadece onların değil, benim de hikayemdir.
O ve Ben : Bir Milat, Bir Hesaplaşma
Eser, otobiyografi/hatırat şeklinde yazılmış ama Üstat Necip Fazıl Kısakürek'in edebi otobiyografisi değil, adeta ruhunun manifestosu.
"O", (k.s) Necip Fazıl'ın fikir ve aksiyon adamına dönüşümünün temel taşıdır.
Kısakürek'i anlamak için önce bu kitabı okumak gerekir.
"Ben" dediği darmadağınık, bohem ve kibirli modern hayatının "O" dediği (k.s) zat ile karşılaşması sonucu nasıl darmadağın edilip yeniden inşa edildiğinin öyküsüdür.
Necip Fazıl'ın sadece hayatını değil, tüm fikir sisteminin temelini ve yön değişimini anlattığı eserdir.
Hakikat arayışına düşen şairin, aydınlanma ve diriliş metni. Hayatındaki büyük içsel dönüşümü ve arayışını samimi bir dille anlatan eseridir.
Şiirleri dışında Necip Fazıl’dan okuduğum ilk düzyazı kitap “ O ve Ben “ oldu.İlk kez Necip Fazıl okuyacaklara tavsiyem bu kitaptan başlamaları yönünde olacaktır.Çünkü yazarın şiirlerindeki iki uç başkalaşmayı anlayabilmek için onun düşünce dünyasına dalmak, dolayısıyla fikir yazılarını okumak gerekiyor.”O ve Ben” Necip Fazıl’ın kendi hayatından kesitler sunduğu otobiyografik tarz bir eserdir. Necip Fazıl, eserini iki ana parçaya ayırmıştır: “Tanıyıncaya Kadar” ve “Tanıdıktan Sonra”. “Tanıyıncaya Kadar” adlı birinci bölümde doğumundan 30 yaşına kadarki hayatını anlatır.Burada doğduğu ev,yetiştirilme tarzı, şair ve yazarlığına doğru attığı ilk adımlar, kişiliğini oluşturan belirleyici özellikler, birtakım arayış bunalımlarını okuyucusu ile paylaşır.Necip Fazıl, kişilik itibariyle oldukça vehimli, korkularının esiri olan, hayatta ne istediğini tam olarak bilemeyen, sürekli huzur arayışı içinde olan ama ne aradığını da bilemeyen melankolik bir ruh haline sahiptir.Bu yüzden ilk dönem şiirleri diyebileceğimiz eserlerinde; hep metafizik arayışlar, melankoli, korku, vehim, karanlık ve boş sokaklarda yürüyen amaçsız bir adam silüeti görürüz.Ta ki hayatının nehir yatağını tamamen değiştirecek o kişiyle tanışana kadar... İşte burada kitabın ikinci bölümü olan “Tanıdıktan Sonra”kısmı başlıyor.Necip Fazıl’ın Şeyh Abdülhakim Arvasi ile tanışması ile hayatının akış yönü, düşünce dünyası, şiirleri ve sanatı tamamen değişiyor. Abdülhakim Arvasi’yi kendini irşad etmek üzere gönderilmiş bir veli olarak anlatıyor.Şeyhine o kadar aşkla bağlı ki yazdıklarını okurken bu aşka hayran oluyor insan.Bu talihli tanışmadan sonra kendini ve sanatını tamamen İslam’ın emrine veriyor.Bu yüzden baştaki arayış bunalımları içinde kıvranan adam yok olurken yerine aradığını bulmanın huzuru ile şiirlerini
10/10
Beğendi
·2016 63. kitabı
Necip Fazıl ı okumaya ilk bu kitaptan başlanmalı bence.. o kadar samimi o kadar duygulu içten bir kitap ki.. yer yer ağlayarak okudum.. Bir insanın derdi nedir bu dünyada?? işte bu sancılarla kendini duvarlardan duvarlara vuran kafasını çatlatırcasına düşünen bir adam..köklü bir aileden gelmiş bir Osmanlı beyzadesi ve gençliğinde Avrupaya gönderilip Aydın olması beklenirken bohem hayatın içinde dibi gören, bocalarken yolu Seyyid Abdülhakim Arvasi Hz. mübarekle kesişen bir adam.. Necip Fazıl.. o dönemleri anlatırken güzel bir İstanbul hatırası da okuyorsunuz aslında.. özlüyorsunuz İstanbul un o halini.. çok değişik şeyler anlatılıyor kitapta.. yalnız sigara konusunda birtürlü ıslah olmayan Necip Fazıl ın(belki de olamayan) bu durumu garip gelse de o kalp dönüşümünü ve o yaşanılanların samimiyeti eminim okuyan herkesi sarıp sarmalayacaktır..nitekim bu kitap üzerine Arvasi hz. lerinin kabrinin bulunduğu Bağlum benim için özel bir yer olmuş ve bir kaç kez mübareği ziyaret etmişimdir..
Bu kitapta Necip Fazıl, kendi içsel dönüşüm sürecini ve tasavvufa yönelişini anlatıyor. Özellikle, şeyhi Abdulhakim Arvasi ile tanıştıktan sonra yaşadığı manevi değişimi o kadar derin ve samimi bir dille yazmış ki, insanı etkisi altına alıyor. Kelimeleri ustalıkla kullanması, kitabı hem bir anı hem de bir edebi eser niteliğine kavuşturuyor. Yazarın hayatına dair bu içsel yolculuğu, okurken adeta yanında hissediyorsunuz. Kelimeler öylesine güçlü ve anlamlı ki, Necip Fazıl’ın diline olan hayranlığım bir kez daha arttı. Bu kitap sayesinde, Necip Fazıl’ı sadece bir şair ya da yazar olarak değil, aynı zamanda bir insan olarak da daha derinlemesine anlamak mümkün.
Necip Fazıl'ın bu zamana kadar neden okumadım dediğim kitabı. Necip Fazıl'ı ilk defa okuyacaklara tavsiyem bu kitap ile başlamaları. Çünkü bu kitap bir nevi otobiyografi niteliğinde. Kitap Necip Fazıl'ın nasıl bir evde doğduğunu anlatarak başlıyor. Onu çok seven dedesinden dinlediği hikayeleri, babannesinin okuma hayatına olan etkisini... nasıl bir genç oldugunu eğitim hayatını vs Necip Fazıla dair birçok şeyi öğreniyorsunuz. Bu kitap tam bir otobiyografi değil bana kalırsa çünkü Necip Fazıl bu kitapta kendini anlatmaktan ziyade efendim dediği Abdulhakim Arvasi hazretlerini anlatıyor. Arvasi hazretlerini tanımadan önceki Necip Fazılı ve sonraki Necip Fazılı anlatıyor ve üstad hayatını ondan önce ve sonrası diye ayırıyor. Arvasi hazretlerine dair anlatacak çok şey var ve fakat Necip Fazıl gibi bir üstad bile onu anlatmaya zorlanırken ben bunu yapabilecek güçte değilim. Hem üstadı hem Arvasi hazretlerini tanımak isteyenler mutlaka okumalı. Kitaptan birkaç cümle ile incelememi bitiriyorum.
Allah, sırrını eminine verir; bilen söylemez, söyleyen bilmez. Allaha malik olan neden mahrumdur; Allahtan mahrum olan da neye malik?.
Namaz, Efendimden aldığım feyizle, benim için her işin başı, her oluşun temeli, dinin direği.. Onsuz hiçbir şey konuşamam; ne konuşur, ne konuştururum.
Garibiz; her yerde, her şeyin içinde ve herkesin ortasında garibiz. Vatanımız burası sanmayın!.. Ve bu gurbet Allah hasretinden başka hiçbir şey değil.. Her șeye ve herkese uzaklğında aks-i dâvası o, Allah... Yakın olan o, ama biz farkında değiliz.
Derlerdi ki: Her kemâlden sonra bir zevâl beklemeli...
"Bir ben vardır bende, benden içeri."Din
Necip Fazıl Kısakürek'in içtimaî düşüncelerini beğenmesem de yazarlıkta mahir bir kalem olduğu konusunda ateşli bir iddiaya tutuşurum. İnce, zarif üslubu ile okuduğum kitaptan zevk aldıran edebî hicvi...
Zaman 1925 yılı. Abdulhakîm Arvasî, mevzu bahîs.
Necip Fazıl’ın hayatını değiştiren ise bir vapur gezisinde, yolculuk boyu sohbet ettiği bir adamdan duyduğu bir isimle başladı. Bu isim Abdülhakim Arvasi’ydi. Abdülhakim Arvasi, o dönemler Beyoğlu Camii’nde vaaz veren bir hocaydı.
Bir gün Abidin Dino ile beraber Beyoğlu’ndaki dairelerinden otururken, Necip Fazıl’ın aklına o günün cuma olduğu geldi. Abidin Dino’yu da ikna ederek Beyoğlu Camii’ne gittiler. Orada Abdülhakim Arvasi’nin sohbetini dinlediler ve çıkışta da tanıştılar. Abdülhakim Arvasi, tahsilli bu iki sanatçı genci tekkesine davet etti.
Bu görüşmeden sonra Necip Fazıl ve Abidin Dino, Abdülhakim Arvasi’nin tekkesine gittiler. Orada geçen sohbet Necip Fazıl’ı derinden etkiledi. Sanki yıllardır cevap bulmak için sabahladığı o çelişkilerinin sonu gelmiş gibiydi. O günden sonra Necip Fazıl, Abdülhakim Arvasi’nin devamlı yanına gitti ve sohbetler etti. Ondan aldığı tavsiyelerle beraber, içsel olan şiiri artık topluma dönük olmaya başladı.
Necip Fazıl’ın bugün dahi Türkiye tarihinin hem düşünce hem siyasi atmosferine yön veren fikirsel değişimi böyle başladı.
Manevî yolculuğun başladığı yer bu tanışma gibi görülse de ben Necip Fazıl'ın doğduğundan beri bu arayışa çıktığına inanıyorum. Eğer doğruyu aramasaydı bulamazdı. Tabuta girmeden ölmek, fenafillah makamına ulaşmak için önce maddeye ulaşmalıyız.
Yazar buna şu şekilde bir örnek veriyor:
" Madde içinde perende üstüne perende atarken madde ötesi hayatın ruhumda daima ihtarcısına, gözü uyku tutmaz nöbetçisine rastlıyor ve arada bir bu nöbetçinin selamını alıp
Yazar Hakkında
Necip Fazıl KısakürekYazar · 157 kitap
Ahmet Necip Fazıl Kısakürek, (d. 26 Mayıs 1904, İstanbul - ö. 25 Mayıs 1983, İstanbul) Türk ve İslamcı şair, yazar ve fikir adamıdır.
Necip Fazıl, 21 yaşında yayımladığı Örümcek Ağı adlı şiir kitabının ardından, 24 yaşındayken yayımladığı Kaldırımlar adlı şiir kitabıyla tanınmıştır.[2] 1934 yılına kadar sadece şair olarak tanınmış ve meşhur Bâb-ı Âli'nin önde gelen isimleri arasında yer almıştır. 1934 yılında Abdülhakîm Arvâsî ile tanıştıktan sonra büyük bir değişim yaşamış ve bu değişimi kendisi "...içimi öylesine bir sosyal mücadele ve cemiyeti yorma hamlesi kapladı ki, artık çalışamaz oldum." şeklinde tanımlar.
Bu tarihten sonra Türkiye'nin bir çok şehrinde konferanslar düzenlemiş, düzenlemiş olduğu konferanslarda ki sözlerinden dolayı hakkında dâvâlar açılmış ve bu dâvâlar neticesinde öncülük ettiği Büyük Doğu Hareketi'ne dair yayın yapan Büyük Doğu Dergisi yayın hayatı boyunca 16 kez kapatılmış, Necip Fazıl'ın eserleri toplanmış ve basımı yasaklanmıştır.
